I SA/Kr 1785/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek (Spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Halina Jakubiec Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi R. W. - Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe"[...]" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 25 sierpnia 2003 r Nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz skarżącego R. W-Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe "[...]" kwotę [...] , ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] .12.2000r. R. W. - P.H.U." [...] zgłosił w Urzędzie Celnym w [...] w celu objęcia procedurą składu celnego towar w postaci używanego, uszkodzonego samochodu ciężarowego [...] sprowadzonego z Austrii, pochodzącego z Portugalii, rok prod. 1998. Wartość celną pojazdu skarżący zadeklarował na kwotę [...] ATS. Samochód został zaklasyfikowany do podpozycji Taryfy Celnej o kodzie 8704 22 99 0. Do zgłoszenia celnego importer dołączył m.in. fakturę zakupu na kwotę [...] ATS zawierającą deklarację eksportera o preferencyjnym pochodzeniu towaru z Unii Europejskiej. W zgłoszeniu zastosowano stawki celne obniżone właściwe dla towarów pochodzących z Unii Europejskiej w wysokości 10% wartości celnej towaru. W wyniku weryfikacji dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego organ celny stwierdził niedopełnienie warunków procedury tranzytu oraz działając na podstawie art.23 §7 Kodeksu celnego(Dz.U. z 1997 r. Nr 23, poz. 117 ze zm.) zakwestionował wartość transakcyjną to waru uznając, że nie może być przyjęta za wartość celną i wezwał skarżącego do przedstawienia opinii rzeczoznawcy określającej całkowity stopień zużycia pojazdu w porównaniu do pojazdu w stanie nieuszkodzonym. Skarżący dostarczył opinię z dnia [...] .12.2000 r. sporządzoną przez A. K. -Rzeczoznawcę Techniki Motoryzacyjnej i Ruchu Drogowego, w której stopień ogólnego zużycia sprowadzonego pojazdu w porównaniu do pojazdu tego samego modelu i roku produkcji, w stanie nieuszkodzonym, oszacowany został w wysokości 41%. Jednocześnie skarżący zakwestionował stosowanie tego środka dowodowego dla ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu a kwestionowanie faktury i ceny faktycznie zapłaconej uznał za bezpodstawne. Decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r. Dyrektor Urzędu Celnego w [...] uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe, określił kwotę długu celnego powstałego w dniu [...] .09.2000r. w związku z niewykonaniem obowiązku wynikającego ze stosowania procedury tranzytu w wysokości [...] zł. wraz z odsetkami w kwocie [...] zł. oraz uznał, że ze względu na powstanie długu celnego, o którym mowa w art. 212 Kodeksu Celnego, objęcie towaru procedurą składu celnego jest niemożliwe i objął towar procedurą dopuszczenia do obrotu. W uzasadnieniu decyzji organ celny I instancji wskazał, że zgodnie z art. 101 §2 Kodeksu celnego uprawniony do korzystania z procedury tranzytu główny powinien przedstawić w wyznaczonym terminie i we wskazanym urzędzie celnym towary w nienaruszonym stanie i z zachowaniem środków ustalonych przez organ celny w celu zapewnienia tożsamości towarów. Główny zobowiązany nie wykonał tych obowiązków przedstawiając towar w urzędzie celnym przeznaczenia z 58 dniowym opóźnieniem. Organ celny wskazał, że deklarowana przez skarżącego a wynikająca z faktury zakupu, wartość transakcyjną przedmiotowego samochodu, znacznie odbiega od realnej wartości rynkowej samochodów tej marki, a jedynym możliwym sposobem ustalenia w takiej sytuacji wartości celnej używanego samochodu jest metoda "ostatniej szansy" określona w art. 29 Kodeksu celnego. Od decyzji organu I instancji skarżący wniósł odwołanie zarzucając bezzasadne zakwestionowanie ceny transakcyjnej oraz nieprawidłowe ustalenie wartości celnej towaru. Zarzucił również, że organ celny nie przeprowadził dowodu przez niego wnioskowanego, czyli wywiadu w firmie, w której pojazd został zakupiony. Prezes Głównego Urzędu w Warszawie decyzją z dnia [...] czerwca 2001 r. uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w części dotyczącej podstawy prawnej, a w pozostałej części utrzymał decyzję w mocy. Od powyższej decyzji organu II instancji skarżący złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, który wyrokiem z dnia 12 września 2002r. sygn. I S.A./Kr 1381/01 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, że zgodnie z art.60 § 1 Kodeksu celnego każdy towar, który ma być objęty procedurą celną, powinien zostać zgłoszony do tej procedury. Zgłoszenie celne w formie pisemnej powinno być dokonane na odpowiednim formularzu, do którego powinny być dołączone dokumenty, których przedstawienie jest wymagane do objęcia towaru procedurą, do której jest zgłaszany, co wynika z art.64 Kodeksu celnego. Organ celny przyjmuje zgłoszenie celne, jeżeli zgłoszenie to odpowiada wymogom określonym w art.64 i wraz ze zgłoszeniem przedstawiono towar nim objęty, z zastrzeżeniem art.80 § 2 Kodeksu celnego. Stosownie zaś do art.65 § 2 Kodeksu celnego podstawę do zastosowania procedury celnej do towaru objętego zgłoszeniem celnym stanowią dane zawarte w zgłoszeniu celnym przyjętym przez organ celny, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Podstawą wymiaru cła jest wartość celna towaru, która zgodnie z art.23§1 Kodeksu celnego jest ceną faktycznie zapłaconą lub należną za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny. Tym szczególnym przepisem , o którym mowa w art.65 § 2 Kodeksu celnego jest art.23§7, który stanowi, że wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną w wypadku, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego. W oparciu o przytoczone przepisy sąd stwierdził, że objęcie towaru procedurą celną składa się z dwóch faz: pierwsza - to przedstawienie stosownych dokumentów wraz z towarem, druga -to weryfikacja przedłożonych dokumentów pod względem formalnym i materialnym. Sąd wskazał, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolity jest pogląd, że art.23 § 7 Kodeksu celnego upoważnia organy celne do oceny przedłożonych dokumentów nie tylko pod względem formalnym, ale również pod względem materialnym dotyczącym informacji w nich zawartych, w celu wyeliminowania przypadków wprowadzania na polski obszar celny towarów o zaniżonej wartości celnej. Chodzi o to aby importerzy wprowadzający towary do kraju byli obciążeni w jednakowym stopniu daniną celną na rzecz Skarbu Państwa.. W rozpatrywanej sprawie ograny celne nie kwestionując formalnej wiarygodności dokumentów stwierdzających wartość celną sprowadzonego przez skarżącego towaru zakwestionowały cenę wskazaną w fakturze zakupu w stosunku do jego rzeczywistej wartości. Dyrektor Urzędu Celnego nie podał przyczyn swojego stanowiska natomiast w decyzji z dnia [...] stycznia 2001 r. odniósł się tylko w ten sposób do tej okoliczności, że o zakwestionowaniu wiarygodności rachunku zadecydowała przede wszystkim niska, bo wynosząca [...] ATS cena sprowadzonego pojazdu w stosunku do jego rzeczywistej wartości. To stwierdzenie nie zostało uzasadnione jednakże z kontekstu całego uzasadnienia należało się domyślać, że zostało oparte na ocenie technicznej sporządzonej na zlecenie organu celnego. Stanowisko to jest nie zgodne z art. 23 § 1Kodeksu celnego, zgodnie z którym wartością celną jest cena faktycznie zapłacona lub należna. Ocena w tym zakresie musi być dokonana w oparciu o ceny obowiązujące w kraju, w którym została zawarta transakcja sprzedaży pojazdu i w pierwszej kolejności materiałem porównawczym będą ceny zagraniczne. Okolicznością powszechnie znaną jest, że ceny określonych marek samochodów mogą być różne w różnych krajach. Stąd zadeklarowana cena może być zweryfikowana w odniesieniu do cen miejsca zawarcia transakcji. W związku z tym sąd stwierdził, że organ celny zobligowany jest do przeprowadzenia w tym zakresie postępowania i gdy stwierdzi, że istnieją uzasadnione przyczyny do zakwestionowania zadeklarowanej wartości celnej samochodu ustali wartość celną w oparciu o jedną z metod określonych w art.25-29 Kodeksu celnego. Twierdzenie organów celnych, że zadeklarowana przez skarżącego cena nie jest ceną faktycznie zapłaconą nie zostało udowodnione gdyż organy celne nie przeprowadziły postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia cen samochodów obowiązujących w Austrii biorąc pod uwagę stan techniczny samochodu. Odniesienie zadeklarowanej wartości celnej do wartości towaru na rynku polskim było przedwczesne. Faza weryfikacji zgłoszenia celnego w zakresie wartości celnej towaru w pierwszej kolejności musi skutecznie podważyć dane wynikające z przedłożonych dokumentów przy uwzględnieniu cen obowiązujących w miejscu zawarcia transakcji, aby można było ustalić wartość celną to waru w oparciu o jedną z metod wskazanych w Kodeksie celnym. Kolejność stosowania tych metod nie jest dowolna i organ celny zobligowany jest do rozważenia możliwości zastosowania konkretnej metody, według kolejności określonej w tych przepisach mając na uwadze całokształt okoliczności danej sprawy. Ponownie rozpatrując sprawę Dyrektor Izby Celnej w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2003r. przekazał sprawę organowi I instancji -Naczelnikowi Urzędu Celnego I w [...]. Skarżący na to postanowienie złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z zarzutem naruszenia przez organ celny art. 120, art. 121, art. 122 oraz art. 180. art. 187, art. 191 i art. 192 Ordynacji podatkowej. Naczelnik Urzędu Celnego I w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. zmienił decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] stycznia 2001 r. w ten sposób, że określił kwotę długu celnego powstałego w dniu [...] września 2000r. w związku z niewykonaniem obowiązku wynikającego ze stosowania procedury tranzytu w wysokości [...] zł,. obliczył odsetki od dnia powstania długu celnego w kwocie [...] zł. Od powyższej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego skarżący wniósł odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w [...] wraz z wnioskiem o zawieszenie przedmiotowego postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi na postanowienie Dyrektora Izby celnej w [...] z dnia [...] maja 2003r. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2003 r. sygn.akt I SA/Kr 981/03 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie odrzucił skargę. Dyrektor Izby Celnej w Krakowie postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2003 r. odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] stycznia 2001r. oraz od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2003r., która zmieniła decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia 19 stycznia 2001 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie postanowieniem nr I S.A./Kr 1380/01z dnia 29 lipca 2003r. oddalił wniosek Strony skarżącej w przedmiocie uzupełnienia lub wykładni wyroku tego Sądu z dnia 12 września 2002 r. Decyzją z dnia 25 sierpnia 2003r. Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2003 r. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił powody, dla których przy ustalaniu wartości celnej sprowadzonego przez skarżącego samochodu zastosowana została metoda "ostatniej szansy" określona w art. 29 Kodeksu celnego oraz dlaczego odstąpiono od zastosowania innych metod uregulowanych w przepisach tej ustawy. Organ odwoławczy stwierdził,. że w decyzji I instancji dokonano zakwestionowania wysokości ceny transakcyjnej wyłącznie na podstawie porównania z poziomem cen na rynku polskim co było nieprawidłowe. W toku postępowania odwoławczego dokonano kontroli prawidłowości oceny Dyrektora Urzędu Celnego przez porównanie zadeklarowanej wartości z danymi z austriackiego katalogu LKW A"Marktbericht fur Gebrauchtwagen"(samochody ciężarowe Austria, dane rynkowe dla samochodów używanych) nr 1/2001, wydawanego przez Eurotax. Katalog ten zawiera obiektywne średnie ceny nowych i używanych samochodów ciężarowych na obszarze Austrii, ustalonymi na podstawie obserwacji rynku. Na stronie 104 tego katalogu podane zostały ceny samochodu, odpowiadającego typowi sprowadzonego pojazdu. Wartość tego samochodu została określona w wysokości [...] ATS. Zgodnie opinią rzeczoznawcy oceniającego różnicę wartości sprowadzonego pojazdu w porównaniu do samochodu tego samego typu i rocznika wartość wyjściową należało podwyższyć z uwagi na mniejszy niż normalnie przebieg o 6% oraz obniżyć z uwagi na uszkodzenia i braki wyposażenia o 41 %. W wyniku kalkulacji otrzymano kwotę [...] ATS. Cena transakcyjna stanowi kwotę mniejszą o ponad 40% od ustalonej na podstawie materiału porównawczego i pozwala zdaniem organu na stwierdzenie, że zadeklarowana kwota jest w sposób oczywisty zaniżona do poziomu cen na rynku sprzedaży. Wielkość utraty wartości z tytułu uszkodzeń i braków wyposażenia została przyjęta na podstawie wiarygodnej, opinii rzeczoznawcy A. K.. W odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego skarżący zarzucił, że opinia ta powinna zostać opracowana na podstawie danych pochodzących z kraju zakupu towarów. Opinia ta dla ustalenia wartości uszkodzeń i braków zastosowała polskie normy i ceny roboczogodzin i części zamiennych które nie odpowiadają normom i cenom austriackim. Zdaniem organu odwoławczego opinia ta została dostarczona przez skarżącego na wezwanie organu celnego, w wezwaniu nie określano, że opinia ta ma pochodzić od polskiego rzeczoznawcy a powinna jedynie zawierać określenie jaki jest procentowy stopień zużycia pojazdu. Ponadto skarżący w trakcie całego postępowania opinii nie kwestionował i nie przedstawił żadnej opinii udowadniającej, że opinia rzeczoznawcy austriackiego określa wyższy stopień utraty wartości spornego samochodu. Z opinii tej wynika powiązanie zmiany wartości spornego samochodu z rzeczywistymi uszkodzeniami a nie z kosztem roboczogodzin koniecznych do dokonania naprawy i dlatego poszukiwanie takiego powiązania jest nieuzasadnione także z tego powodu, że samochód został sprowadzony do Polski w stanie uszkodzonym bez dokonywania naprawy w kraju zakupu. Ewentualne naprawy zostaną lub zostały dokonane najprawdopodobniej w Polsce według polskich norm i cen. W odpowiedzi na zarzut odwołania, że nieprzeprowadzono weryfikacji danych wynikających z faktury miejscu zakupu samochodu organ stwierdził, że okoliczność ta wskazana we wniosku dowodowym nie jest podważana przez organ celny natomiast podstawą postępowania w zakresie wartości celnej jest wątpliwość czy ustalona między importerem i eksporterem cena towaru odpowiada jego rzeczywistej wartości która powinna być przyjęta jako wartość celna. Ponadto zgodnie z art.188 Ordynacji podatkowej organ celny może odstąpić od przeprowadzenia dowodu żądanego przez stronę jeżeli okoliczność która miała by być udowodniona jest stwierdzona wystarczająco innym dowodem. Zebrane zdaniem organu materiały pozwoliły na ustalenie nieprawidłowości zadeklarowanej wartości przedmiotowego samochodu. W przypadku pojazdu importowanego przez Stronę skarżącą niemożliwe było ustalenie jego wartości celnej na podstawie przepisów art. 25 - 28 Kodeksu Celnego, zastosowano zatem art. 29§1 Kodeksu Celnego - czyli wspomnianą metodę "ostatniej szansy". Wartość celna ustalana jest wówczas z wykorzystaniem danych dostępnych na polskim obszarze celnym. Ustalając wartość celną przedmiotowego pojazdu przyjęto za podstawę cenę pojazdu [...] zł. wynikającą z opinii z dnia [...] grudnia 2000r.Otrzymaną wartość pomniejszono o kwoty odpowiadające wartości zwyczajowego zysku 10%, podatku VAT 22% i cła 35%. oraz o procent uszkodzeń . W wyniku przeprowadzonej kalkulacji otrzymano kwotę [...] zł. tj. [...] ATS Organ celny stwierdził, że, dla zastosowania stawek celnych obniżonych konieczne jest przedstawienie odpowiedniego dowodu pochodzenia . Dla towarów pochodzących z Unii Europejskiej może to być albo świadectwo przewozowe EUR.l albo oświadczenie eksportera na fakturze lub innym dokumencie handlowym. Deklaracja na fakturze może zostać sporządzona przez upoważnionego eksportera bez limitu wartości towarów objętych deklaracją. Każdy eksporter może natomiast sporządzić oświadczenie dla przesyłki zawierającej produkty pochodzące, których łączna wartość nie przekracza [...] EUR, Gdy nie jest możliwe zastosowanie stawek obniżonych stosowane są stawki konwencyjne chyba, że stawka celna konwencyjna jest wyższa od określonej dla tego towaru stawki autonomicznej lub, gdy stawka celna konwencyjna nie została określona. W przedmiotowej sprawie w zgłoszeniu celnym zastosowano stawki celne obniżone właściwe dla towarów pochodzących z Unii Europejskiej. Jedynym dowodem pochodzenia jest deklaracja eksportera na fakturze dołączonej do zgłoszenia celnego, która nie zawiera informacji wskazujących na dysponowanie przez niego upoważnieniem określonym w art. 22 ust. 1 Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego. W przypadku ustalania wartości celnej w nowej, wyższej wysokości konieczne jest sprawdzenie, czy pochodzenie towaru jest właściwie udowodnione. Określony w art. 21 ust. 1 lit. (a) Protokołu nr 4 limit 6.000.00 EUR w walucie faktury 84 000 ATS został przekroczony i w zaskarżonej decyzji Dyrektor Urzędu Celnego podwyższając kwotę wartości celnej na [...] ATS niewłaściwie zastosował stawki celne obniżone właściwe dla towarów pochodzących z Unii Europejskiej. Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że stawki celne obniżone zostały zastosowane bezpodstawnie gdyż limit został przekroczony o [...]ATS. Dla towarów klasyfikowanych do kodu Taryfy Celnej 8704 22 99 O nie została ustanowiona stawka celna konwencyjna. Zatem zgodnie z ust. 1 -3 Części A "Stawki celne". Części I "Postanowienia wstępne" Taryfy Celnej cło powinno zostać obliczone według stawek celnych autonomicznych w wysokości 35%. Przyjmując wskazane stawki celne oraz ustaloną wartość celną kwota cła powinna wynosić 10258,20 zł. Zgodnie z art.230§1 Ordynacji podatkowej w związku z art.262 Kodeksu celnego w przypadku, gdy w toku postępowania odwoławczego organ rozpatrujący odwołanie stwierdzi, że należności celne lub podstawa wymiaru należności celnych zostały ustalone lub określone w kwocie niższej niż to wynika z przepisów prawa celnego, zwraca sprawę organowi pierwszej instancji w celu zmiany wydanej decyzji. Dyrektor Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r. określił kwotę długu celnego w wysokości [...] zł natomiast zgodnie z przedstawionymi zasadami prawidłowa kwota długu celnego powinna zostać określona w wysokości [...] zł a więc o [...] zł więcej niż w decyzji organu I instancji. Nowa decyzja organu I instancji- Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2003 r. zmieniła decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] stycznia 2001 r. i została wydana zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w chwili powstania długu celnego. Kwota należności celnych została ustalona w wyższej wartości niż w orzeczeniu z dnia [...] stycznia 2001 r. ze względu na zastosowanie wyższych stawek celnych. Skarżący w odwołaniu zarzucił, że organy celne zmieniając decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] stycznia 2001 roku decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2003 r. dokonały naruszenia art.120,121,231 oraz art.234 Ordynacji podatkowej. Została bowiem wydana decyzja rażąco gorsza dla strony w porównaniu de decyzji, od której strona się nie odwoływała mimo, że decyzja zmieniana nie naruszała rażąco prawa. Zdaniem odwoławczego organu celnego decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 7 lipca 2003 r. została wydana w postępowaniu w I instancji w związku z postanowieniem Dyrektora Izby Celnej z dnia l sierpnia 2003 r. Postępowanie takie jest wyraźnie przewidziane w art.230 Ordynacji podatkowej w sytuacji, gdy w toku postępowania odwoławczego organ rozpatrujący odwołanie stwierdzi, że zobowiązanie podatkowe zostało ustalone lub określone w wysokości niższej. W odwołaniu został także postawiony zarzut naruszenia art.120,121,122,124,187,210§4 Ordynacji podatkowej. Zdaniem organu odwoławczego są to zarzuty bezpodstawne, ponieważ decyzja zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności a uzasadnienie zawiera podstawę prawną decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Poza wskazanymi uchybieniami okoliczności sprawy zostały wyjaśnione z pełną starannością i zebrano wszelkie dostępne dowody. Skarżący miał możliwość przedstawienia wszelkich materiałów, które uważał za konieczne. Organ informował skarżącego o stanie sprawy i udzielał stosownych pouczeń. Odnosząc się do zarzutu odwołania, że dokumenty przedstawione przez skarżącego stanowią dokumenty urzędowe, których wiarygodność nie może być podważana w postępowaniu celnym, organ odwoławczy stwierdził, że dokumentem urzędowym jest dokument sporządzony w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy administracji publicznej, co wynika z art.l94§l Ordynacji podatkowej. Dokumenty wystawione przez osoby prywatne są dokumentami prywatnymi stanowiąc jedynie dowód tego, że osoba, która je podpisała złożyła oświadczenie, które jest zawarte w dokumencie. Taki właśnie charakter ma faktura przedłożona przez skarżącego złączona do zgłoszenia celnego. Także dokumenty urzędowe nie wykluczają dowodu przeciwko ich treści zgodnie z art.!94§3 Ordynacji podatkowej Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 25 sierpnia 2003r. skarżący wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, domagając się jej uchylenia w całości oraz poprzedzającej decyzji organu I instancji. W skardze zarzucono obrazę art. 23§ 1 i §7 Kodeksu celnego, art. 210§4 i art. 234 Ordynacji podatkowej oraz błędne przeprowadzenie postępowania odwoławczego, a w szczególności naruszenie: 1. artykułu 23 § 7 w zw. z § 1 Kodeksu celnego przez bezpodstawne podwyższenie wartości transakcyjnej samochodu metodą sprzeczną z prawem i pozbawiającą stronę prawa do obrony. 2. artykułu 234 Ordynacji podatkowej przez doprowadzenie do rozstrzygnięcia rażąco niekorzystnego dla strony, gdyby strona w ogóle się nie odwoływała w powiązaniu z naruszeniem artykułu 210 §4 Ordynacji podatkowej polegające na braku wykazania przymiotu "rażącego" naruszenia prawa lub interesu publicznego. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że postępowanie w tej sprawie było już raz przedmiotem decyzji I instancji z dnia [...] .01.2001, decyzji II instancji z dnia [...].06.2001 a następnie przedmiotem wyroku NSA w Krakowie z dnia 12.09.2003r. Sprawa na skutek odwołania strony tylko w przedmiocie podwyższenia wartości transakcyjnej rozpatrywana była przez organ II instancji a następnie przez Sąd. Żaden z tych organów poza sporem dotyczącym wartości transakcyjnej nie kwestionował stawki celnej obniżonej. Zatem ten składnik rozstrzygnięcia dotyczący stawki celnej obniżonej był i jest prawomocnie przesądzony w stopniu, który wiąże organy w tej sprawie orzekające na dalszym etapie a w każdym razie na etapie po wyroku NSA. Aczkolwiek zakaz reformationis in peius odnosi się tylko formalnie do organu II instancji, ale decyzja z dnia 7.07.2003 nie jest początkową decyzją, do której skutki dotychczasowego postępowania by się nie odnosiły. Szczególnie ważki jest ten zarzut wobec decyzji organu II instancji z dnia 25.08.2003 w stosunku do którego w tym wypadku zakaz powinien się odnosić. Zaskarżona decyzja przyjmuje podwyższoną wartość ceny transakcyjnej, co spowodowało przekroczenie granicznej kwoty 6000 Euro a skutek tego podwyższenia pozbawia strony dobrodziejstwa stawki celnej obniżonej. Urząd powinien wezwać stronę i zakreślić jej rozsądny termin, aby zdołała uzyskać na określony pojazd takie świadectwo przewozowe EUR1, które pomimo przekroczenia kwoty 6000 Euro stwarzałoby szansę obniżenia stawki. Skarga kwestionuje metodę podwyższenia ceny transakcyjnej i powołuje się na wyroki w innych sprawach, które co do zasady odrzuciły dotychczasową metodę ustalania wartości transakcyjnej w oparciu o procentowe uszkodzenie pojazdu. W wyrokach tych NSA stwierdził, że wartością celną jest cena faktycznie zapłacona oraz, że ocena w tym zakresie musi być dokonana w oparciu o ceny obowiązujące w kraju, w którym transakcja sprzedaży została zawarta. W tych sprawach organy celne procentowy stopień uszkodzenia pojazdu porównały z wartością pojazdów na polskim obszarze celnym. Organ celny posługuje się katalogiem zagranicznym, co nie zmienia zarzutu niedopuszczalnego sposobu podwyższenia ceny transakcyjnej. Jeżeli mają być ustalone ceny w miejscu zakupu, to opinie polskich biegłych o ustaleniu procentowego uszczerbku wartości pojazdu na podstawie wartości części i robocizny są nieprzydatne, bowiem obliczają i ustalają wartość części i robocizny według polskich norm kosztorysowych. Skoro jednak chodzi o ustalenie wartości uszkodzonego pojazdu według jego ceny za granicą, to również powinno się to odbyć w oparciu o zagraniczną opinię, co do stopnia procentowego uszkodzenia pojazdu. Istota błędu kwestionowania ceny transakcyjnej polega błędnym posługiwaniu się polskimi normami kosztorysowymi chociażby w zakresie kosztów robocizny Nie jest dopuszczalne zdaniem skarżącego, traktowanie jednakowo samochodów używanych nigdy nieuszkodzonych z samochodami uszkodzonymi i potem naprawionymi jako pojazdów o jednakowej wartości rynkowej. Posługiwanie się austriackim katalogiem jest nieprawidłowe, ponieważ katalog ten zawiera prawdziwe średnie ceny używanych pojazdów jednakże nie zawiera cen samochodów uszkodzonych a potem naprawionych. W uzupełnieniu skargi skarżący podniósł, że już po wniesieniu skargi uzyskał pełną dokumentację szkodową przedmiotowego pojazdu. Z dokumentacji tej wynika, że według kosztorysu obowiązującego w Austrii i cen tam obowiązujących, to, co nadawało się do zbycia i co pozostało ze szkody, jaka powstała na pojeździe przedstawiało wartość [...] szylingów. Skarżący kupił ten pojazd za [...] szylingów wobec tego podwyższanie ceny transakcyjnej przedmiotowego samochodu jest nieuprawnione. Jednocześnie zostało przedłożone tłumaczenie dokumentacji w istotnych jej częściach. Dyrektor Izby Celnej w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie przytaczając argumenty i wnioski jak w zaskarżonej decyzji. W szczególności organ celny stwierdził, że zgodnie z dyspozycją art. 85§1 Kodeksu celnego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Natomiast przepis art. 23 § 1 Kodeksu celnego stanowi zasadę, według której, wartością celną towaru jest wartość transakcyjna, co oznacza cenę faktycznie zapłaconą lub należną za towar, który zostaje wprowadzony na polski obszar celny. Zasada ta doznaje ograniczenia w art. 23 §2 i 7 Kodeksu celnego, według których, w przypadkach w tych przepisach wymienionych, cena transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną towaru. Dochodzi wówczas do ustalenia wartości przy zastosowaniu jednego ze sposobów przewidzianych w przepisach art. 25 - 29 Kodeksu Celnego. Przepis art. 23 §7 Kodeksu celnego wyklucza możliwość przyjęcia wartości transakcyjnej towaru za jego wartość celną, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionuje wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego. Pojęcie wiarygodności dokumentu zawiera w sobie oprócz poprawności formalnej również i poprawność merytoryczną, co oznacza szeroko pojętą zgodność treści dokumentu z istniejącym stanem faktycznym. Przy tak pojętej przesłance wiarygodności, przyczyną odmówienia dokumentowi tej cechy będzie zarówno błąd w jego sporządzeniu, jak i posiadane przez organ dowody, że treść dokumentu nie odpowiada rzeczywistości. Wartość transakcyjna towaru powinna, w ocenie Dyrektora Izby Celnej, odzwierciedlać jego rzeczywistą cenę i taka jedynie wartość stanowić może wartość celną towaru w rozumieniu art. 23 §1 i art. 85 §1 Kodeksu celnego. Wartość taka jest niezależna od ceny zapłaconej, niezależna od tego, czy importer kupił towar po wyjątkowo okazyjnej cenie, czy też otrzymał go np. za darmo. Odrzucenie wartości transakcyjnej nie jest tożsame ze stwierdzeniem, ze deklarowana w zgłoszeniu celnym cena była w rzeczywistości niższa od ceny zapłaconej. Tym samym nie można wykluczyć, że skarżący faktycznie zapłacił kontrahentowi zagranicznemu kwotę, która wynika ze spornej faktury. Nie oznacza to jednak, że cena ta tzn. cena deklarowana przez importera, winna być bezkrytycznie i w każdym przypadku przyjęta przez organ celny jako wartość celna towaru. Ustalając wartość celną samochodu objętego zgłoszeniem celnym organ celny kierował się wyjaśnieniami Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej Do Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu (załącznik do Zarządzenia Prezesa GUC z dnia 23 września 1997r. w sprawie wyjaśnień dotyczących wartości celnej - M.P. nr 67, poz. 657). Mając na względzie treść tych wyjaśnień, organy celne uznały, że zastosowanie metod z art. 25 i art. 26 Kodeksu celnego (wartość transakcyjna towarów identycznych i towarów podobnych) w przypadku importu samochodów używanych jest problematyczne albowiem, niemożliwym jest znalezienie pojazdów o identycznym, czy też podobnym stopniu zużycia Z kolei metoda ceny jednostkowej towarów przewożonych bądź identycznych lub podobnych (art. 27 Kodeksu celnego), może znaleźć zastosowanie wyłącznie w przypadku importu dla celów handlowych. Dotyczy to, bowiem, towarów masowych, sprzedawanych na polskim obszarze celnym w największych zbiorczych ilościach. Natomiast metoda wartości kalkulowanej uregulowana w przepisie art. 28 Kodeksu celnego nie może dotyczyć używanych samochodów, bo nie są one jako takie produkowane. Tym samym jedyną metodą ustalania wartości celnej, jaka można posłużyć się w odniesieniu do używanych samochodów i którą zastosowano w niniejszej sprawie, jest metoda "ostatniej szansy" określona w art. 29 Kodeksu celnego. Wartość celną ustala się wówczas na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym. Zgodnie z wyjaśnieniami Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej, przy stosowaniu tej metody można oprzeć się na katalogach lub wyspecjalizowanych czasopismach podających bieżące ceny na rynku kraju importu dla używanych pojazdów samochodowych, nie zapominając przy tym, że ceny katalogowe mogą obejmować opłaty i podatki importowe. Dane z katalogów są powszechnie stosowane w praktyce postępowań w sprawach dot. importu samochodów używanych. Zalecenia Światowej Organizacji Handlu nie wymagają posłużenia się dowodem z wyceny rzeczoznawcy w każdej sprawie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, zgodnie z art.97 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r, Nr 153, poz.1271 ze zm.), podlegaj ą rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz,1269)sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145§ 1 w/w ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi,(art. 3 § 1 i art. 134 §1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarga zasługuje na uwzględnienie a organy celne naruszyły prawo w zakresie poniżej wskazanym. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę w wyniku poprzedniej skargi stwierdził, że w orzecznictwie tego sądu jednolity jest pogląd, że art.23 § 7 Kodeksu celnego upoważnia organy celne do oceny przedłożonych dokumentów nie tylko pod względem formalnym, ale również pod względem materialnym dotyczącym informacji w nich zawartych, w celu wyeliminowania przypadków wprowadzania na polski obszar celny towarów o zaniżonej wartości celnej. W rozpatrywanej sprawie ograny celne nie kwestionując formalnej wiarygodności dokumentów stwierdzających wartość celną sprowadzonego przez skarżącego towaru zakwestionowały wartość celną towaru z uwagi na niską cenę wskazaną w fakturze zakupu w stosunku do jego rzeczywistej wartości. Dyrektor Urzędu Celnego nie podał wówczas przyczyn swojego stanowiska natomiast w decyzji z dnia [...] stycznia 2001 r. odniósł się tylko w ten sposób do tej okoliczności, że o zakwestionowaniu wiarygodności rachunku zadecydowała przede wszystkim niska cena transakcyjna cena sprowadzonego pojazdu w stosunku do jego rzeczywistej wartości. To stwierdzenie organu celnego nie zostało uzasadnione jednakże z kontekstu całego uzasadnienia należało się domyślać, że zostało oparte na ocenie biegłego sporządzonej na zlecenie organu celnego a dostarczonej przez skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stanowisko to jest nie zgodne z treścią art.23 § 1 Kodeksu celnego, zgodnie z którym wartością celną jest cena faktycznie zapłacona lub należna a nie cena rynkowa. Ocena w tym zakresie musi być dokonana w oparciu o ceny obowiązujące w kraju, w którym została zawarta transakcja sprzedaży pojazdu i w pierwszej kolejności materiałem porównawczym będą ceny zagraniczne. Okolicznością powszechnie znaną jest, że ceny określonych marek samochodów mogą być różne w różnych krajach i dlatego zadeklarowana cena może być zweryfikowana w odniesieniu do cen miejsca zawarcia transakcji. W związku z tym sąd stwierdził, że organ celny zobligowany jest do przeprowadzenia w tym zakresie postępowania i gdy stwierdzi, że istnieją uzasadnione przyczyny do zakwestionowania zadeklarowanej wartości celnej samochodu, ustali wartość celną w oparciu o jedną z metod określonych w art.25-29 Kodeksu celnego. Twierdzenie organów celnych, że zadeklarowana przez skarżącego cena nie jest ceną faktycznie zapłaconą nie zostało udowodnione także dlatego, że organy celne nie przeprowadziły postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia cen samochodów obowiązujących w Austrii biorąc pod uwagę stan techniczny samochodu. W tej sytuacji sąd uznał, że odniesienie zadeklarowanej wartości celnej do wartości towaru na rynku polskim było przedwczesne. Faza weryfikacji zgłoszenia celnego w zakresie wartości celnej towaru w pierwszej kolejności musi skutecznie podważyć dane wynikające z przedłożonych dokumentów przy uwzględnieniu cen obowiązujących w miejscu zawarcia transakcji, aby można było ustalić wartość celną towaru w oparciu o jedną z metod wskazanych w Kodeksie celnym. Wskazania te zostały przez organy celne prowadzące niniejszą sprawę wykonane tylko częściowo. W toku ponownego postępowania dokonano kontroli prawidłowości deklarowanej ceny transakcyjnej z danymi z austriackiego katalogu LKW A"Marktbericht fur Gebrauchtwagen"(samochody ciężarowe Austria, dane rynkowe dla samochodów używanych)nr 1/2001 wydawanego przez Eurotax. Katalog ten zdaniem organów, zawiera obiektywne średnie ceny nowych i używanych samochodów ciężarowych na obszarze Austrii, ustalonymi na podstawie obserwacji rynku. Na stronie 104 podane zostały ceny samochodu odpowiadającego typowi sprowadzonego pojazdu. Wartość tego samochodu została określona w wysokości [...] ATS. Opierając się na oświadczeniu organów dotyczących cen zawartych w katalogu, zawiera on ceny wyłącznie samochodów nowych i używanych. W takiej sytuacji należy przyjąć, organy nie wykonały dalszej części wskazań sądu dotyczących odniesienia ceny transakcyjnej do stanu technicznego przedmiotowego samochodu. Poza sporem w niniejszej sprawie jest, że samochód został kupiony przez skarżącego jako uszkodzony, która to okoliczność ma niewątpliwie znaczenie do kształtowania się ceny transakcyjnej w miejscu zawarcia transakcji. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela wyrażany w orzecznictwie pogląd, że kwestionowanie materialnej wiarygodności informacji i dokumentów powinno następować z uwzględnieniem indywidualnych okoliczności zakupu ( wyrok NSA z dnia 20.02.2001 r, syg.akt I SA/Łd 14/00 , ONSA 2002,Nr 2, poz.76). W rozpatrywanej sprawie skarżący powoływał się na takie okoliczności podnosząc, że organ celny nie uwzględnił stanu technicznego przedmiotowego samochodu zakupionego jako samochód uszkodzony. Nie ma przy tym znaczenia, że zgodnie z opinią biegłego dostarczoną na żądanie organu celnego przez samego skarżącego, w oparciu o którą organ zakwestionował wartość celną, oceniającego różnicę -wartości sprowadzonego pojazdu w porównaniu do samochodu tego samego typu i rocznika wartość wyjściową należało podwyższyć z uwagi na mniejszy niż normalnie przebieg o 6% oraz obniżyć z uwagi na uszkodzenia i braki wyposażenia o 41%. Trafnie bowiem skarżący zarzuca, że wyliczenie wartości uszkodzeń pojazdu przez biegłego zostało dokonane nie w odniesieniu do cen części i wartości robocizny obowiązujących w kraju nabycia gdzie ceny te niewątpliwie przewyższają te same czynniki w kraju importu, natomiast biegły stosował ceny i wartości obowiązujące w Polsce. Wprawdzie biegły jak wynika z treści przedmiotowej opinii, nie posługuje się wprost cenami odnosząc do nich ubytek wartości samochodu i poszczególnych jego części, jednakże dokonanie takiej kalkulacji bez odniesienia do ceny całego samochodu i poszczególnych jego części oraz kosztów ich ewentualnej naprawy, nie jest z racjonalnego punktu widzenia możliwe. Nie jest przy tym przekonujące stanowisko organu, że importer nabył przedmiotowy, uszkodzony samochód nie zamierzając go przywracać do stanu używalności i naprawy w miejscu zawarcia transakcji i dlatego nie powinno stosować się do ubytku wartości samochodu kalkulacji opartej o ceny austriackie. Miejsce faktycznej naprawy przedmiotowego samochodu nie ma jednak zdaniem sądu, znaczenia w postępowaniu mającym na celu kwestionowanie wiarygodności deklarowanej ceny transakcyjnej wynikającej z konkretnej umowy kupna-sprzedaży, zawartej w konkretnym kraju poza polskim obszarem celnym. W kraju zawarcia umowy, co jest faktem powszechnie znanym ceny transakcyjne niewątpliwie kształtują się w zasadzie w odniesieniu do cen części i wartości robocizny w tym kraju. Nie można zaprzeczyć, że ceny transakcyjne mogą kształtować się w kraju eksportu nie tylko w odniesieniu do obowiązującej tam wysokości cen części i wartości robocizny, ale także korygowane są prawami popytu i podaży, w czym niepoślednią rolę odgrywa możliwość importu na inne obszary celne o niższych wartościach materiałów i płac, ponieważ takie są prawa wolnej gospodarki rynkowej. Jednakże okoliczność ta musi zostać zbadana w postępowaniu prowadzonym przez organy celne w systemie polskiego prawa celnego uprawniającego te organy do kwestionowania deklarowanej ceny transakcyjnej i wartości celnej importowanego towaru. Stanowisko powyższe potwierdza przedłożona przed sądem przez skarżącego austriacka dokumentacja szkodowa pojazdu, która przy ewentualnym ponownym rozpoznaniu sprawy przez organy celne może posłużyć do weryfikacji deklarowanej ceny transakcyjnej. Nie sposób nie zauważyć także wewnętrznej sprzeczności w stanowisku organów celnych dotyczących ceny transakcyjnej. Jeżeli organ celny w niniejszej sprawie stwierdza, że nie uwzględnił wniosku skarżącego o przeprowadzenie dowodu z wywiadu w firmie, w której skarżący nabył przedmiotowy samochód z tego powodu, że uznaje za bezsporne, iż skarżący zapłacił cenę uwidocznioną na fakturze to zdaniem sądu niedopuszczalnym jest kwestionowanie tej ceny w trybie art.23§7 Kodeksu celnego. Chyba, że organ zgodnie z dyspozycją art.188 Ordynacji podatkowej stwierdzi, że okoliczności, które mają być udowodnione są stwierdzone wystarczająco innym dowodem lub ustali zgodnymi z prawem środkami dowodowymi, że nastąpiło zamierzone obniżenie ceny transakcyjnej. Zasadą bowiem, wynikającą z art.121 Ordynacji podatkowej jest, że postępowanie celne powinno być prowadzone z sposób budzący zaufanie do organów celnych, podejmując wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu celnym(art.!22 Ordynacji podatkowej). Zgodnie również z art.187 §1 Ordynacji podatkowej organ celny jest zobowiązany zebrać i rozpatrzyć w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy. Nie ulega wątpliwości, że w podlegającym kontroli sądowej postępowaniu celnym organy celne wskazane przepisy naruszyły. Nie jest natomiast trafny zarzut skarżącego, że zmieniając decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] stycznia 2001 r. decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2003 r. organy celne dokonały naruszenia art.120,121,231 oraz art.234 Ordynacji podatkowej, ponieważ została wydana decyzja rażąco gorsza dla strony w porównaniu de decyzji, od której strona się nie odwoływała, mimo, że decyzja zmieniana nie naruszała rażąco prawa. Słusznie bowiem organ celny wskazał, że zgodnie z art.230§1 Ordynacji podatkowej w związku z art.262 Kodeksu celnego w przypadku, gdy w toku postępowania odwoławczego organ rozpatrujący odwołanie stwierdzi, że należności celne lub podstawa wymiaru należności celnych zostały ustalone lub określone w kwocie niższej niż to wynika z przepisów prawa celnego, zwraca sprawę organowi pierwszej instancji w celu zmiany wydanej decyzji. Dyrektor Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r. określił kwotę długu celnego w wysokości[...] zł natomiast prawidłowa kwota długu celnego powinna zostać określona w wysokości [...] zł a więc o [...] zł więcej niż w decyzji organu I instancji. Nowa decyzja organu I instancji- Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2003 r. zmieniła decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] stycznia 2001 r. i została wydana zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w chwili powstania długu celnego. Kwota należności celnych została ustalona w wyższej wartości niż w orzeczeniu z dnia [...] stycznia 2001 r. ze względu na zastosowanie wyższych stawek celnych. Decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2003 r. została wydana w postępowaniu w I instancji w związku z postanowieniem Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2003 r. Postępowanie takie jest wyraźnie przewidziane w art.230 Ordynacji podatkowej w sytuacji, gdy w toku postępowania odwoławczego organ rozpatrujący odwołanie stwierdzi, że zobowiązanie podatkowe zostało ustalone lub określone w wysokości niższej. W ocenie Sądu, liczba uchybień popełnionych przez organy celne w toku prowadzonego postępowania, a przede wszystkim stopień naruszenia prawa, powodują konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej, instancji. Z tych względów Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 a oraz c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270) - orzekł jak w sentencji. Zgodnie z art. 152 w/w ustawy zaskarżone decyzje nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach, do których zaliczono uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w wysokości [...] zł oraz koszty adwokackie pełnomocnika w wysokości [...] zł., reprezentującego skarżącego przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym orzeczono na podstawie art.200 w/w ustawy. Koszty postępowania przed organami celnymi regulują przepisy Rozdziału 23 Działu IV Ordynacji podatkowej.