I SA/Ke 340/05

Sygnatura akt: I SA/Ke 340/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Asesor WSA Mirosław Surma, Protokolant: Referent stażysta Krzysztof Armański, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7.12.2005 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]numer[...] w przedmiocie : określenia odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek liczonych od terminów płatności poszczególnych zaliczek do dnia złożenia zeznania rocznego za 1998r. oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w oparciu o 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, po rozpatrzeniu odwołania B. B. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego znak: [...] z dnia [...] w sprawie określenia odsetek w kwocie [...]zł od niezapłaconych w terminie zaliczek liczonych od terminów płatności poszczególnych zaliczek do dnia terminu złożenia zeznania rocznego za 1998 rok, uchylił w/w decyzję w całości i określił odsetki w kwocie [...]zł od niezapłaconych w terminie zaliczek liczonych od terminów płatności poszczególnych zaliczek do dnia złożenia zeznania rocznego za 1998 rok. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że B. B. w 1998 roku prowadziła działalność gospodarczą zakresie handlu detalicznego artykułami przemysłowymi. Urząd Skarbowy przeprowadził kontrolę dokumentacji związanej z prowadzoną przez Skarżącą w 1998r. działalnością gospodarczą. Wynik kontroli oraz przeprowadzona analiza działalności gospodarczej wykazała, że księga przychodów i rozchodów prowadzona była wadliwie i nierzetelnie. Nierzetelność polegała na nie wykazywaniu wszystkich uzyskiwanych w 1998r. przychodów oraz na zaniżeniu kosztów uzyskania przychodów. Analizy działalności za 1998r. dokonano w rozbiciu na dwa okresy rozliczeniowe tj. za okres od 01.01.1998r. do 30.09.1998r. oraz za okres od 01.10.1998r. do 31.12.1998r. W pierwszym okresie rozliczeniowym zaniżono przychody o kwotę [...]zł, koszty uzyskania przychodów zaniżono o kwotę [...], zaś w drugim okresie rozliczeniowym przychody zaniżono o kwotę [...]zł, a koszty uzyskania przychodów o kwotę [...]zł. Małżonkowie B. i P. B. za rok 1998 dokonali rocznego rozliczenia podatku w oparciu o przepisy art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993r. Nr 910, poz, 416 ze zm.), tj. złożyli wspólne zeznanie podatkowe PIT-33. Mając na uwadze powyższe decyzją znak: [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił dla małżonków B. i P. B. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok w wysokości [...]zł. Decyzją znak: [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił dla B. B. odsetki w kwocie [...]zł od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochody od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej liczone od terminów płatności poszczególnych zaliczek do dnia złożenia zeznania rocznego za 1998 rok. Od decyzji organu pierwszej instancji B. B. odwołała się, wnosząc o jej uchylenie w całości. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej podał, że w wyniku analizy dokumentacji dotyczącej prowadzonej przez B. B. działalności gospodarczej w zakresie handlu detalicznego artykułami przemysłowymi organ podatkowy pierwszej instancji stwierdził, że Skarżąca nie wpłacała zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Ustalona przez organ podatkowy pierwszej instancji wysokość zaliczek na podatek jest inna niż wykazana w złożonych deklaracjach. W związku z powyższym określono wysokość odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy za miesiące od marca do grudnia 1998 roku, liczonych stosownie do art. 53 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, od terminów płatności poszczególnych zaliczek do dnia złożenia zeznania rocznego, tj. do dnia 30.04.1999r. Odsetki od tych zaliczek wyniosły łącznie [...]zł. 2 Decyzją znak: [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego znak: [...] z dnia [...] w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok w wysokości [...]zł i określił zobowiązanie podatkowe w wysokości [...]zł. Ustalenia zawarte w powyższej decyzji mają wpływ na wysokość zaliczek na podatek dochodowy za rok 1998. W związku z powyższym organ odwoławczy ustalił prawidłową wysokość zaliczek liczonych od terminów płatności poszczególnych zaliczek do dnia złożenia zeznania rocznego. Odsetki od tych zaliczek wyniosły łącznie [...]zł. Podkreślił, że zobowiązanie podatkowe dotyczące zaliczek na podatek dochodowy ma swoją odrębność prawną, a więc powinno być wykonywane w przewidzianych ustawą terminach, zaś za jego nieuiszczenie w terminie pobiera się odsetki za zwłokę. Jednocześnie wskazał, że stosownie do § 2 art. 51 ustawy Ordynacja podatkowa, za zaległość podatkową uważa się także nie zapłaconą w terminie zaliczkę na podatek, w tym również zaliczkę, o której mowa w art. 23 a §i. Zgodnie z art. 53 § 4 w/w ustawy odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego. W myśl przepisu art. 53a Ordynacji podatkowej, jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie zapłacił zaliczek na podatek w całości lub w części, nie złożył deklaracji albo wysokość zaliczek jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek, jeżeli ich wysokość jest inna niż wykazana w deklaracji, a także w razie braku deklaracji. 3 Na powyższą decyzję B. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając nieprawidłowości w zakresie sposobu określenia odsetek od zaległych zaliczek, oraz nieprawidłowego obliczenia nieuiszczonych zaliczek. Nadto podniosła zarzuty przeciwko decyzji określającej zobowiązanie podatkowe za 1998r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej, wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał motywy rozstrzygnięcia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do § 2 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości ; Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazane zostały sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej Imających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z uwagi na powyższą regulację prawną, właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 184 Konstytucji RP oraz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1270), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z powyższym, aby wyeliminować z obrotu prawnego zaskarżony akt wydany przez ten organ, konieczne jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia np. przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § lpkt.l lit. a lub c ustawy z 30 sierpnia 2002r -p.p.s.a.). Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia tego kryterium stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa. Odnosząc się do zarzutów rozpatrywanej skargi podkreślić należy, że dla oceny czy organy podatkowe właściwie zastosowały prawo materialne koniecznym jest zbadanie przede wszystkim czy nie doszło w toku rozpatrzenia sprawy do naruszenia przepisów regulujących postępowanie podatkowe, a w konsekwencji czy prawidłowo ustalono stan faktyczny sprawy. Stosownie do art. 120 Ordynacji podatkowej zwanej dalej Ord. pod. - organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Działanie na podstawie przepisów prawa to z jednej strony działanie przez organ właściwy, a drugiej przestrzeganie zarówno przepisów prawa materialnego jak i prawa procesowego. Przepis art. 122 Ord. pod. statuuje naczelną zasadę postępowania podatkowego-zasadę prawdy obiektywnej. Jej treść oznacza, że obowiązkiem organu podatkowego jest ustalenie stanu faktycznego zgodnie z ze stanem rzeczywistym, przy czym przepis art. 187 § 1 Ord. pod. — konkretyzuje i rozwija tę zasadę stanowiąc, że organ podatkowy zobowiązany jest zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przedmiotem dowodu winny być jedynie okoliczności istotne dla sprawy, to jest takie, które mogą przyczynić się do jej wyjaśnienia. Odnosząc dotychczasowe spostrzeżenia do rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że organy podatkowe obu instancji uczyniły zadość obowiązkom ciążącym na nich z mocy powołanych wyżej przepisów, przeprowadzając postępowanie w sposób wyczerpujący. 5 Potwierdzeniem jest analiza motywów zaskarżonej decyzji, dokonana w kontekście zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Analiza ta pozwala stwierdzić, że rozumowanie organu odwoławczego, uwzględnia reguły postępowania podatkowego, a przy tym pozostaje w zgodzie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Organ odwoławczy poddał bowiem swej ocenie uzyskane w sprawie dowody, przy czym za pomocą logicznej, wspartej okolicznościami sprawy argumentacji, wykazał bezpodstawność twierdzeń strony skarżącej. Zarzut strony skarżącej, w zakresie nieprawidłowego obliczenia nieuiszczonych zaliczek jest bezzasadny. Stosownie do art. 44 ust. 3 ustawy z 26 lipca 1991r.o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 1993r., nr 90, poz. 416 ze zm.), zwanej dalej p.d.o.o.f., obowiązek wpłacania zaliczki powstaje poczynając od miesiąca, w którym dochody przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku. Zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według zasad określonych w art. 26, 26 a i 27 tej ustawy. Zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku, a sumą zaliczek za miesiące poprzednie. Organy podatkowe niezaewidencjonowany przychód doliczyły do przychodu za poszczególne miesiące roku proporcjonalnie do udziału przychodu danego miesiąca w przychodzie ogółem. Niezaewidencjonowane zakupy rozliczono proporcjonalnie do udziału wartości zakupów dokonanych w danym miesiącu do wartości zakupów ogółem. Wyliczenie zaliczek jest, w ocenie Sądu, prawidłowe i zgodne ze wskazaną wyżej regulacją prawną. Również zarzut, dotyczący nieprawidłowości w sposobie określenia odsetek od zaległych zaliczek, jest bezzasadny. 6 W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego w ramach, którego dokonano m.in. analizy dokumentacji prowadzonej przez Skarżącą działalności gospodarczej, organy stwierdziły, że nie wpłacała zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Przepis art. 44 ust. 1 pkt. 1 ustawy p.d.o.o.f. stanowi, że podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3 tego przepisu. Stosownie zaś do ust. 6 art. 44 ustawy p.d.o.o.f. zaliczki miesięczne od przychodów wymienionych w ust. 1 i 5 za okres od stycznia do listopada uiszcza się w terminie do 20-go każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za grudzień w wysokości należnej za listopada uiszcza się w terminie do 20 —go grudnia. W terminach płatności zaliczek za miesiące od stycznia do listopada podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym deklaracje, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku. Należy podnieść, że zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności (art. 51 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zwana dalej Ord. pod.), przy czym za zaległość podatkową uważa się także nie zapłaconą w terminie zaliczkę na podatek, w tym również zaliczkę, o której mowa w art. 23 a § 1 Ord. pod., lub ratę podatku (art. 51 § 2 Ord. pod.). Z kolei zgodnie z art. 53 § 4 Ord. pod. odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego. Przepis art. 53 a Ord. pod. stanowi, że jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie zapłacił zaliczek na podatek w całości lub części, nie złożył deklaracji albo wysokość zaliczek jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę, przyjmując 7 prawidłową wysokość zaliczek na podatek, jeżeli ich wysokość jest inna niż wykazana w deklaracji, a także w razie braku deklaracji. W rozpoznawanej sprawie, wysokość zaliczek na podatek ustalona przez organ podatkowy I instancji była inna niż ta, wykazana w złożonych deklaracjach, w konsekwencji określono wysokość odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy za okres od marca do grudnia 1998r. liczonych zgodnie z art. 53 § 4 Ord. pod. od terminów płatności poszczególnych zaliczek do dnia 30.04.1999r. tj. do dnia złożenia zeznania rocznego. Należy podkreślić, że ustalenia zwarte w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] znak [...] w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998r. miały wpływ na wysokość zaliczek na podatek dochodowy za 1998r. Organ odwoławczy określił zobowiązanie podatkowe w wysokości [...]zł.W konsekwencji ustalono prawidłową wysokość zaliczek liczonych od terminów płatności poszczególnych zaliczek do dnia złożenia zeznania rocznego oraz odsetki od tych zaliczek. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie określenia odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek liczonych od terminów płatności poszczególnych zaliczek do dnia złożenia zeznania rocznego za 1998r. Z uwagi na fakt, że decyzja wymiarowa była przedmiotem kontroli sądowej w sprawie do sygn. I SA/Ke 390/ 05, zakończonej oddaleniem skargi B. i P. B.* zarzuty Skarżącej dotyczące tej decyzji były przedmiotem rozpoznania w postępowaniu sądowym w/w sprawie. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, skargę oddalił.