II SA/Kr 1237/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia : WSA Elżbieta Kremer Sędziowie : WSA Halina Jakubiec AWSA Dorota Dąbek (spr.) Protokolant : Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2006 r. sprawy ze skargi O. w [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 22 kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie przeprowadzenia pomiaru czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy skargę oddala Decyzją z dnia [...] marca 2003r., nr [...] , Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] , działając na podstawie art. 4pkt 5, art.10 ust.1, art.12 ust. 1, art. 36 i 37 ustawy z dnia 14 marca 1985r. Państwowej Inspekcji Sanitarnej, art. 104 §1 kpa w związku z art. 207 §2 i art. 227 §1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. kodeks pracy oraz § 2i 6 Rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 9.07.1996r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, oraz §1 -4 zarządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 29 lipca 1992r. w sprawie zasad ustalania wysokości opłat za czynności PIS, zarządził przeprowadzić pomiary drgań ogólnych, miejscowych, hałasu i hałasu infradźwiękowego na 9 stanowiskach kierowców pojazdów, a wyniki pomiarów przedłożyć do wglądu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] . Od decyzji tej odwołanie wniosła O. w [...] podnosząc, że decyzja nie ma podstawy prawnej, albowiem do takich badań zobowiązani są producenci pojazdów. Nadto podkreślono, że badania takie zgodnie z §2 ust. 2.1 rozporządzenia można zarządzić w wypadku gdy wystąpiły czynniki szkodliwe, a w protokole kontroli z 12 lutego 2003r. takich czynników szkodliwych nie stwierdzono. Decyzją z dnia 22 kwietnia 2003r., nr [...] , Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] , działając na podstawie art. 138 kpa w związku z art. 207 i 227 ustawy Kodeks pracy, Rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 9.07.1996r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy oraz Zarządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 29 lipca 1992r. w sprawie zasad ustalania wysokości opłat za czynności PIS, orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. W uzasadnieniu wskazano, że nałożone zaskarżoną decyzją obowiązki ciążą na pracodawcy stosownie do treści kodeksu pracy, z którego wynika, że pracodawca ma zapewnić pracownikom bezpieczne i higieniczne warunki pracy oraz prowadzić na swój koszt badania czynników szkodliwych dla zdrowia, rejestrować i przechowywać te badania oraz udostępniać je pracownikom. Przeprowadzona kontrola wykazała, że na stanowiskach kierowców samochodów gdzie ewidentnie występuje szkodliwe działanie dla zdrowia hałasu i wibracji, takich badań nie przeprowadzono, a świadectwa homologacyjne producentów nie zwalniają pracodawców od obowiązku przeprowadzenia badań. W skardze na tę decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego O. w [...] powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu podkreślając, że zaskarżona decyzja w ogóle się do tego nie ustosunkowała. Powołano się dodatkowo na art. 66 i 68 ustawy prawo o ruchu drogowym dotyczące homologacji pojazdów oraz art. 81 dotyczący badań technicznych pojazdu stwierdzając, że zlecone badania byłyby ich zbędnym powieleniem. Przeprowadzenie badań zleconych przez organ naraziłoby skarżącego na znaczne straty finansowe, gdyż są one drogie, a kondycja mleczarstwa w Polsce jest bardzo zła. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga w niniejszej sprawie została złożona w 2002r., a więc przed dniem 1 stycznia 2004r., podlega więc rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazaną zasadą. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a podnoszone w skardze zarzuty są bezzasadne. Materialno-prawną podstawą zapadłych w niniejszej sprawie decyzji administracyjnych były przepisy art. 207 i 227 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. kodeks pracy oraz § 2, 4 i 6 Rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 9.07.1996r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy. Wynikają z nich obowiązki ciążące na pracodawcy w zakresie zabezpieczenia pracowników przed czynnikami szkodliwymi w środowisku pracy. Na skarżącym zatem, jako na pracodawcy, ciążą określone w tych przepisach obowiązki, skonkretyzowane w zaskarżonej decyzji. Nałożone zaskarżoną decyzją obowiązki ciążą na skarżącym jako pracodawcy stosownie do treści kodeksu pracy, z którego wynika m.in., że pracodawca ma zapewnić pracownikom bezpieczne i higieniczne warunki pracy oraz prowadzić na swój koszt pomiary i badania czynników szkodliwych dla zdrowia, rejestrować i przechowywać te badania oraz udostępniać je pracownikom (art. 227 §1 pkt 2 kp). Szczegóły dotyczące zasad przeprowadzania tych badań regulowało w dniu wydawania zaskarżonej decyzji Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 9.07.1996r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy. §2 cytowanego rozporządzenia nakłada na pracodawcę obowiązek przeprowadzenia pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w zakładzie, w którym te czynniki występują, skarżący zaś mając m.in. stanowiska kierowców pojazdów ciężarowych jest zakładem pracy, w którym niewątpliwie może występować m.in. szkodliwe działanie dla zdrowia hałasu i wibracji. Z § 4 zaś tego rozporządzenia wynika, że rodzaj badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia określa drogą decyzji państwowy inspektor sanitarny, przy czym pierwszą decyzję wydaje się po zawiadomieniu przez pracodawcę o rozpoczęciu lub zmianie prowadzonej działalności. Nietrafnym jest zatem zarzut skarżącego, że obowiązek przeprowadzenia badań istnieje tylko wtedy, gdy stwierdzono już wcześniej istnienie czynników szkodliwych. Z przepisu tego wyraźnie bowiem wynika, że pracodawca ma obowiązek przeprowadzenia badań określonych stosowną decyzją organu inspekcji sanitarnej także na nowych stanowiskach pracy. Ponieważ przeprowadzona u skarżącego kontrola wykazała, że na stanowiskach kierowców samochodów takich badań nie przeprowadzono, nałożenie obowiązku ich przeprowadzenia należy uznać za zasadne. Należy nadto podkreślić, że na obowiązki pracodawcy w tym zakresie w żaden sposób nie wpływają świadectwa homologacyjne producentów samochodów czy badania techniczne. Ich posiadanie nie zwalnia pracodawców od obowiązku przeprowadzenia stosownych badań środowiska pracy, są one bowiem prowadzane pod innym kątem i według innych kryteriów. W ocenie Sądu nieprawidłowa jest zatem argumentacja skarżącego dotycząca sposobu interpretowania treści cytowanych powyżej przepisów w związku z treścią ustawy Prawo o ruchu drogowym. Należy zatem uznać, że przedstawiona przez skarżącego argumentacja jest nietrafiona, a organy administracyjne orzekające w niniejszej sprawie dokonały właściwej oceny stanu faktycznego i wykładni obowiązujących przepisów oraz prawidłowej subsumcji. W ocenie sądu postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało prawidłowo, a wydane decyzje administracyjne są zgodne z prawem. Mając na uwadze przytoczone argumenty należy stwierdzić, że zarzuty skargi nie są uzasadnione, a zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została oddalona.