III SA/Wr 429/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Józef Kremis, , , po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 28 lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. uchylił decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia 26 czerwca 2003 r. (Nr [...]) o stwierdzeniu u K. P. choroby zawodowej - zespołu cieśni nadgarstka, i orzekł o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wskazał, że K. P., urodzona 6 grudnia 1955 r., była zatrudniona: od 1975 r. do 1989 r. w Dziale Ekonomicznym Spółdzielni Transportu Wiejskiego w B. - praca wymagała sprawności obu rąk zgodnie z opisem podanym przez zainteresowaną w piśmie z datą wpływu z dnia 20 marca 2003 r.; od 4 stycznia 1990 r. do 16 listopada 2001 r. jako kasjer w Miejskim Zakładzie Komunikacji Sp. z o. o. w B. - zgodnie z opisem pracy podanym przez zakład pracy z dnia 7 marca 2003 r. zainteresowana przyjmowała wpłaty od kasjerów biletowych (czas ekspozycji około 1 godziny), przyjmowała drobne wpłaty i wydawała wypłaty (czas ekspozycji około 1 godziny); od 17 listopada 2001 r. do 9 lipca 2002 r. jako sprzedawca biletów i kasjer w Miejskim Zakładzie Komunikacji Sp. z o. o. w B. - zgodnie z opisem pracy podanym przez zakład pracy z dnia 7 marca 2003 r. zainteresowana sprzedawała bilety, przyjmowała wpłaty i wydawała wypłaty, bilon liczyła maszyna, natomiast banknoty pracownica liczyła ręcznie codziennie około 2 godziny na 8 godzin pracy. W dniu 9 czerwca 2003 r. D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. - Oddział w J. G. wydał orzeczenie o rozpoznaniu choroby zawodowej - przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy - zespołu cieśni nadgarstka prawego (poz. 20 pkt 1) u K. P. W uzasadnieniu orzeczenia podkreślono, że K. P. została skierowana do DWOM przez lekarza sprawującego profilaktyczna opiekę nad pracownikami zakładu pracy z powodu stwierdzonego szpitalnie schorzenia nadgarstka prawego. Badanie EMG i neurologiczne potwierdziły istnienie choroby. Ocena warunków pracy pozwala na stwierdzenie z wysokim prawdopodobieństwem istnienia związku choroby ze sposobem wykonywania pracy. Na podstawie tegoż orzeczenia lekarskiego i po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. wydał w dniu 26 czerwca 2003 r. decyzję Nr [...] o stwierdzeniu choroby zawodowej - przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy - zespołu cieśni nadgarstka prawego (poz. 20 pkt 1) u K. P. Od decyzji tej odwołał się zakład pracy - Miejski Zakład Komunikacji Sp. z o. o. w B. - nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem. W takim stanie rzeczy - mając na uwadze orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego co do dwuinstancyjności orzeczeń lekarskich - K. P. została skierowana na badanie do Instytutu Medycyny Pracy w Ł. w celu wydania ostatecznej opinii w sprawie choroby zawodowej u zainteresowanej. W dniu 19 sierpnia 2004 r. Instytut Medycyny Pracy w Ł. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy - zespołu cieśni nadgarstka po stronie prawej (poz. 20 pkt 1) u K. P., uzasadniając swoje stanowisko tym, że "aktualnie przeprowadzone badanie neurologiczne oraz elektroneurograficzne potwierdziło wystąpienie u badanej obustronnego zespołu cieśni nadgarstka z przewagą po stronie prawej, jednakże analiza czynności zawodowych wykonywanych przez badaną, a zwłaszcza brak dowodów na stałe wykonywanie ruchów monotypowych nie uzasadniają naszym zdaniem rozpoznania choroby zawodowej." Wobec zaistniałej rozbieżności w orzeczeniach lekarskich, K. P. została skierowana do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. w celu wydania ostatecznej opinii w sprawie choroby zawodowej. W dniu 19 kwietnia 2005 r. Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy pod postacią zespołu cieśni w obrębie nadgarstka (poz. 20 pkt 1) u K. P. W uzasadnieniu napisano, że "na podstawie przeprowadzonej obecnie analizy dotychczasowej dokumentacji lekarskiej i wyników badań, ocenie sposobu wykonywania pracy zawodowej oraz konsultacji neurologicznej i ortopedycznej nie stwierdza się wystarczających podstaw do uznania u badanej zawodowej etiologii zespołu cieśni nadgarstków (...) za pozazawodową etiologią zespołu cieśni nadgarstków przemawiają również współistniejące schorzenia, a zwłaszcza zespół I żebra po stronie prawej z zespołem algodystroficznym, zmiany zwyrodnieniowe stawów rąk i kręgosłupa szyjnego, a także zaburzenia hormonalne tarczycy, które są również uznanym czynnikiem etiologicznym neuropatii obwodowych (...) orzeczenie nasze jest zgodne z orzeczeniem IMP w Ł.". Rozpoznając niniejszą sprawę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. podkreślił, że do stwierdzenia choroby zawodowej przez Państwową Inspekcję Sanitarną muszą być spełnione jednocześnie, jak to wynika z definicji choroby zawodowej zawartej w § 2 ust. l i § 5 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, dwa warunki: 1. choroba musi być rozpoznana przez upoważnioną do tego placówkę służby zdrowia i znajdować się w wykazie chorób zawodowych; 2. choroba ta musi być wywołana czynnikami szkodliwymi znajdującymi się w środowisku pracy. W przypadku K. P. warunki nie zostały spełnione. Placówki służby zdrowia upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych - Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. oraz Instytut Medycyny Pracy w Ł. - uznały pozazawodową etiologię choroby (badania elektrofizjologiczne potwierdziły cechy obustronnego zespołu cieśni nadgarstka wyraźniejszego po stronie prawej). K. P. pracowała w zawodzie kasjerki i sprzedawcy biletów, z czym wiązała się konieczność wykonywania ruchów monotypowych w obrębie nadgarstka prawego w ograniczonym zakresie, przerywanym innymi czynnościami. Obciążenie to dotyczyło przede wszystkim prawej kończyny górnej, natomiast objawy zespołu cieśni nadgarstka u zainteresowanej dotyczą obu kończyn Ponadto ocena badań neurograficznych wskazuje na narastanie cech uszkodzenia nerwów pośrodkowych - mimo zaprzestania pracy zawodowej, co wyklucza związek przyczynowy między wykonywaną pracą a schorzeniem zdiagnozowanym u zainteresowanej. Oba Instytuty jednoznacznie stwierdziły, że u K. P. występuje obustronny zespół cieśni nadgarstka z przewagą po stronie prawej. Według Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., przewaga po stronie prawej spowodowana została zespołem I żebra. W skardze do Wojewódzkiego Sągu Administracyjnego we Wrocławiu K. P. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Strona skarżąca podniosła, iż nie zgadza się z oceną środowiska pracy, według której nie miało ono wpływu na schorzenie cieśni nadgarstka z uwagi na brak dowodów na stałe wykonywanie ruchów monotypowych. Podkreśliła przy tym, że jako kasjerka, zatrudniona w latach 1990-2002 w Miejskim Zakładzie Komunikacji Sp. z o. o. w B., przyjmowała pieniądze (banknoty i bilon) od wszystkich kontrahentów spółki oraz od pracowników, w tym także od kierowców za bilety sprzedane pasażerom. Dokonywała również wszelkich wypłat, również wynagrodzeń dla pracowników spółki. Musiała codziennie odbierać i przeliczać pieniądze oraz przygotowywać gotówkę do zdeponowania w banku. W latach 2000-2001 skarżąca, oprócz czynności kasjera, wykonywała także obowiązki sprzedaży biletów. Analiza opisu sposobu pracy wskazuje na co najmniej czterogodzinne, w każdym dniu roboczym przez okres jedenastu lat, wykonywanie pracy kasjerki, polegającej na przyjmowaniu wpłat i dokonywaniu wypłat. Wykonywanie tej pracy wiązało się z niewygodną pozycją ze względu na usytuowanie kasy. Ponadto okienko tej kasy było zainstalowane wysoko nad biurkiem, co wymuszało na skarżącej dokonywanie wpłat i wypłat w "powietrzu", pod pewnym kątem, bez oparcia ręki i łokcia (na dowód tego skarżąca wniosła o przesłuchanie świadka Z. G.). Według skarżącej, brak czynników szkodliwych w środowisku pracy organy oparły tylko na kryterium czasu wykonywania ruchów monotypowych, przypisując zasadnicze znaczenie stałemu wykonywaniu tych ruchów w ciągu dniówki pracowniczej, bez uwzględnienia jednak wieloletniego wykonywania tych czynności. Odmowę rozpoznania choroby zawodowej uzasadniono wystąpieniem cieśni nadgarstka (takie było rozpoznanie Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S.) spowodowanej współistniejącymi schorzeniami zespołu żebra I po prawej stronie z zespołem algodystroficznym, zmianami zwyrodnieniowymi stawów rąk i kręgosłupa szyjnego oraz zaburzeniami hormonalnymi tarczycy. Zdaniem skarżącej, nie można zgodzić się z takim orzeczeniem z powodu znacznego upływu czasu między wstępnym rozpoznaniem choroby w szpitalu w grudniu 2002 r., zgłoszeniem podejrzenia choroby zawodowej i pierwszym badaniem przez lekarza orzecznika Ośrodka Medycyny Pracy w J. G. w 2003 r. a badaniami wykonanymi w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. Pozycja 20 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzanie chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) ogranicza do jednego roku okres, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego. Wspomniane ograniczenie w tym konkretnym przypadku dotyczy także okresu, po którego upływie nie można wykluczyć, że przewlekłość choroby obwodowego układu nerwowego mogła po upływie trzech lat pogorszyć stan zdrowia skarżącej i być rozpoznana jako zespół cieśni nadgarstków. Ale takie rozpoznanie na skutek badania wykonanego znacznie ponad okres roku od daty orzeczenia lekarskiego Nr [...] z dnia 9 czerwca 2003 r. nie może niweczyć pierwszego rozpoznania przewlekłej choroby układu nerwowego - zespół cieśni nadgarstka prawego. Epikryza leczenia szpitalnego od 17 do 23 grudnia 2002 r. wskazuje, że wykonane badanie neurograficzne potwierdziło istnienie zespołu cieśni nadgarstka, a z opisu wynika, iż skarżąca zauważyła w 1992 r. ból okolicy nadgarstków i palców rąk, bardziej prawej, z promieniowaniem bólów do łokci. W tym okresie wykonywała już pracę kasjerki w opisanym wcześniej środowisku. Zdaniem skarżącej, odmowa uznania wystąpienia choroby zawodowej cieśni nadgarstka prawego była niezasadna, ponieważ skarżąca pracowała w warunkach szkodliwych, które spowodowały chorobę zawodową wynikłą z powtarzających się monotypowych ruchów w nadgarstku prawym - skręt ze zgięciem grzbietowym. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie "upsa"), w tym także na decyzje wydane w przedmiocie chorób zawodowych. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy [art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)], jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wymaga przede wszystkim odpowiedzi na pytanie, czy Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. prawidłowo ustalił i na podstawie zebranego materiału dowodowego przyjął, że rozpoznana u skarżącej choroba cieśni w obrębie nadgarstka nie pozostaje w związku przyczynowym z czynnościami wykonywanymi przez skarżącą w okresie zatrudnienia w Miejskim Zakładzie Komunikacji Sp. z o. o. w B. Według § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzanie chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), przy zgłaszaniu podejrzenia, rozpoznawaniu i stwierdzaniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. W związku z przywołanym unormowaniem należy zauważyć, że zebrany w sprawie materiał wskazuje na istnienie u K. P. choroby nazwanej zespołem cieśni nadgarstków. Tego rodzaju chorobę ujęto również w poz. 20 pkt 1 załącznika (wykaz chorób zawodowych) do wymienionego rozporządzenia, zaliczając ją do grupy przewlekłych chorób obwodowego układu nerwowego, wywołanych sposobem wykonywania pracy. Aby więc stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem czy występujący u skarżącej zespół cieśni nadgarstków został spowodowany działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo pozostaje w związku ze sposobem wykonywania pracy, czy też wynika z innych źródeł chrobotwórczych, niezbędne stało się ustalenie etiologii tej choroby z uwzględnieniem warunków w jakich świadczyła obowiązki pracownicze osoba dotknięta chorobą. W ocenie Sądu, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. uczynił zadość temu obowiązkowi. Powołując się na zgromadzone w postępowaniu wyjaśniającym orzeczenia lekarskie - z Instytutu Medycyny Pracy im. prof. dra med. J. N. w Ł. z dnia 19 sierpnia 2004 r. (karta 29 akt administracyjnych) oraz z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z dnia 23 marca 2005 r. (nieponumerowane karty w aktach administracyjnych) - oraz na dokumentację odzwierciedlającą warunki pracy strony skarżącej, ze szczególnym uwzględnieniem informacji zawartych w "Karcie oceny narażenia zawodowego w związku z podejrzeniem choroby zawodowej" (karta 14 akt administracyjnych), organ ten niewadliwie ustalił i ocenił, że choroba występująca u K. P. ma pozazawodową etiologię. Nie sposób bowiem zarzucić wadliwości postępowania Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu we W., który - po dostrzeżeniu lapidarnego i praktycznie nieumotywowanego orzeczenia lekarskiego Nr [...] z dnia 9 września 2003 r. z D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w J. G., stanowiącego podstawę pierwszoinstancyjnej decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia 26 czerwca 2003 r. o stwierdzeniu choroby zawodowej u K. P. - wystąpił najpierw do Instytutu Medycyny Pracy im. prof. dra med. J. N. w Ł., następnie zaś, aby usunąć wątpliwości co do odmiennych wniosków sformułowanych w orzeczeniach pochodzących z D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w J. G. oraz z Instytutu Medycyny Pracy w Ł., zwrócił się do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. Ponieważ pochodzące z wymienionych Instytutów orzeczenia lekarskie stwierdzały zgodnie brak narażenia zawodowego skarżącej na zaistniałą chorobę, wskazując jednocześnie na niezwiązane ze sposobem wykonywania źródło tej choroby (schorzenia w postaci zespołu I żebra po stronie prawej z zespołem algodystroficznym, zmiany zwyrodnieniowe stawów rąk i kręgosłupa szyjnego, zaburzenia hormonalne tarczycy; objawy zespołu cieśni nadgarstka odnoszą się do obu kończyn górnych, a nie tylko prawej, której miałoby dotyczyć obciążenie związane z wykonywaną pracą kasjerki), zaś w "Karcie oceny narażenia zawodowego w związku z podejrzeniem choroby zawodowej" w konkluzji stwierdzono, że "warunki pracy na stanowisku pracy KASJER wewnątrz w zakładzie pracy po kontroli stanowiska pracy pod względem obciążeń, ergonomii i wymogów pomieszczenia nie stwarzały podstaw do nabycia choroby zawodowej" - przeto Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. miał dostateczne podstawy, by w konfrontacji z ogólnikowo sformułowanym orzeczeniem lekarskim Nr [...] z dnia 9 czerwca 2003 r. o rozpoznaniu choroby zawodowej odmówić wiarogodności temu orzeczeniu i oprzeć swoje rozstrzygnięcie na zgodnych orzeczeniach lekarskich pochodzących z Instytutów Medycyny Pracy w Ł. i w S., nie naruszając przy tym granic oceny dowodów zakreślonych w art. 80 k.p.a. Odnosząc się do zarzutów skargi należy zauważyć, że - wbrew twierdzeniu skarżącej - organ wydający zaskarżoną decyzję dysponował dostatecznym materiałem pozwalającym scharakteryzować środowisko oraz warunki pracy (sposób wykonywania pracy) kasjerki. Na tej podstawie organ ten - wskazując na okres zatrudnienia skarżącej, rodzaj wykonywanych w tym okresie czynności, stosunek dziennego czasu pracy do czasu przeznaczonego na obsługę kasy oraz sprzedaż biletów - dokonał niewadliwej oceny materiału i po zestawieniu tej oceny z lekarskimi orzeczeniami o etiologii choroby w rozpoznawanym wypadku, wyprowadził wniosek o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej. Co zaś się tyczy wniosku skarżącej o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka Z. G. (Prezesa Miejskiego Zakładu Komunikacji Sp. z o. o. w B. w okresie do 2001 r.) na okoliczność warunków wykonywania pracy przez skarżącą, trzeba zauważyć, że - stosownie do dyspozycji art. 106 § 3 upsa - w postępowaniu sądowym możliwe jest przeprowadzenie dowodu uzupełniającego wyłącznie z dokumentów, i to tylko wtedy, gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Z tego też powodu wniosku skarżącej - jako nie dotyczącego przeprowadzenia dowodu z dokumentu - nie można było uwzględnić. Nie sposób także zgodzić się z sugestią strony skarżącej jakoby epikryza leczenia szpitalnego w dniach 17-23 grudnia 2002 r. wskazywała na zawodowe źródło ujawnionego wówczas zespołu cieśni nadgarstka. W dokumencie tym stwierdzono: "47-letnia chora przyjęta do Kliniki z podejrzeniem zespołu uciskowego górnego otworu klatki piersiowej. Na podstawie wykonanych badań wykazano ucisk pęczka naczyniowego-nerwowego między I żebrem i obojczykiem. Przeważa ucisk na tętnicę podobojczykową powodujący rezydualne objawy niedokrwienia kończyny górnej prawej. Pełnoobjawowy zespół uciskowy jest wskazaniem do leczenia operacyjnego polegającego na usunięciu prawego I żebra. Obecnie zalecamy rehabilitację ruchową na wzmocnienie mięśni obręczy barkowej i okresową kontrolę w Por. Chir. Naczyniowej." Treść epikryzy pozwala natomiast zauważyć, że źródłem dolegliwości prawej kończyny górnej był już wówczas zdiagnozowany zespół uciskowy górnego otworu klatki piersiowej powodujący niedokrwienie prawej ręki, co następnie znalazło potwierdzenie w późniejszych badaniach Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., w których stwierdzono pozazawodową etiologię zespołu cieśni nadgarstka, wskazując na zespół I żebra po stronie prawej (podobnie jak w epikryzie) z zespołem algodystroficznym, zmiany zwyrodnieniowe stawów rąk i kręgosłupa szyjnego oraz zaburzenia hormonalne tarczycy, oraz podkreślając, że u skarżącej - mimo zaprzestania pracy zawodowej - narastają cechy uszkodzenia nerwów pośrodkowych, co odzwierciedlają badania neurograficzne. Ponieważ wszczęte skargą K. P. postępowanie sądowe nie dostarczyło podstaw do postawienia Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu we W. zarzutu naruszenia prawa według art. 145 § 1 upsa, przeto - stosownie do dyspozycji art. 151 tej ustawy - należało orzec, jak w sentencji wyroku. Rozpoznanie sprawy przez Sąd nastąpiło w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego (art. 120 upsa), gdyż strona skarżąca zgłosiła wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w takim trybie, a żadna z pozostałych stron - zawiadomiona prawidłowo o wniosku strony skarżącej - w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażądała przeprowadzenia rozprawy (art. 119 pkt 2 upsa).