I SA/Sz 475/05

WyrokWSA w Szczecinie2006-02-15

Skład orzekający: Zofia Przegalińska, Krystyna Zaremba, Marzena Kowalewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy podatkowe prawidłowo ustaliły wysokość podatku od nieruchomości, uwzględniając wszystkie dane dotyczące współwłasności, powierzchni budynku i jego przeznaczenia, a także stosując właściwe stawki podatkowe zgodnie z uchwałą rady gminy?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z powodu naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stwierdzono, że zebrany materiał dowodowy był niekompletny, brakowało kluczowych dokumentów (informacji podatkowej, uchwały rady gminy), a dane dotyczące współwłasności i powierzchni budynku nie były jednoznacznie ustalone w aktach sprawy. Uniemożliwiło to sądowi kontrolę prawidłowości zastosowania przepisów dotyczących stawek podatkowych dla nieruchomości posiadanych przez emerytów.
Stan faktyczny
Skarżący D. i M. P. zakwestionowali decyzję Burmistrza Gminy ustalającą podatek od nieruchomości za 2005 r., zarzucając błędne ustalenie stawki podatku dla emerytów oraz nieprawidłowe określenie powierzchni budynku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, argumentując, że budynek nie spełnia kryteriów dla niższej stawki podatkowej ze względu na współwłasność z osobą pracującą zarobkowo. Skarżący wnieśli skargę do WSA, powtarzając zarzuty dotyczące nieprawidłowego wymiaru podatku.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy. Zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Zaremba (spr.) Sędzia WSA Marzena Kowalewska Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2006 r. sprawy ze skargi D. i M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 r. 1. u c h y l a zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...] nr [...] 2. z a s ą d z a od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę [...] złotych tytułem zawrotu kosztów postępowania 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu Decyzją z dnia [...] Nr [...] Burmistrz Gminy wymierzył D i M małżonkom P. i K.P. podatek od nieruchomości za 2005r. w kwocie [...] zł, w tym od budynku mieszkalnego o pow. [...] m2 w kwocie [...] zł oraz od gruntów pozostałych o powierzchni [...] m2 w kwocie [...] zł. Jako podstawę prawną decyzji powołano art. art. 2, 3, 4 5,6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. z 2002r. Nr 9, poz. 84 ze zm./ Uchwałę Nr XXXVI/223/2004 Rady Miejskiej z dnia 25 listopada 2004r. w sprawie wysokości i zasad poboru podatku od nieruchomości, podatku od posiadania psów i opłaty administracyjnej na 2005r. W uzasadnieniu podano, że wymiar podatku ustalono na podstawie w/w przepisów, przyjmując dane z ewidencji gruntów i złożonej informacji podatkowej. D. i M. P. wnieśli odwołanie od tej decyzji zarzucając, że organ podatkowy I instancji niesłusznie nie ustalił podatku od nieruchomości wg stawek przewidzianych dla nieruchomości pozostających w posiadaniu osób, których jedynym źródłem utrzymania jest emerytura. Odwołujący podnieśli również, że decyzja została wystawiona na K.P., która jest jedynie współwłaścicielem gruntu w udziale ½ części i nie posiada żadnych praw w stosunku do budynku posadowionego na tym gruncie. Podali również, że powierzchnia w/w budynku wynosi [...] m2, natomiast organ I instancji nieprawidłowo określił tą powierzchnię w treści zaskarżonej decyzji jako [...] m2. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu podatkowego I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że stosownie do § 1 ust. 1 pkt 1 lit. c uchwały Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] w sprawie ustalenia wysokości i zasad poboru podatku od nieruchomości, podatku od posiadania psów i opłaty administracyjnej od budynków mieszkalnych w odniesieniu do których podatnikami są osoby, których wyłącznym źródłem utrzymania jest renta. emerytura, zasiłek przedemerytalny za wyjątkiem budynków lub ich części zajętych na działalność gospodarczą stawka podatku od nieruchomości wynosi [...] zł za 1 m2. Natomiast w myśl § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a i b w/w uchwały od budynków mieszkalnych lub ich części od 1 m2 powierzchni użytkowej zasadnicza stawka podatku od nieruchomości wynosi w mieście [...] zł, a na wsi [...] zł. Z akt sprawy wynika, że współwłaścicielami nieruchomości położonej w D. przy ul. [...] są D. i M. P. utrzymujący się wyłącznie ze świadczeń emerytalnych oraz K.P., która utrzymuje się z wykonywanej pracy zarobkowej. W związku z tym, budynek mieszkalny znajdujący się na terenie opodatkowanej nieruchomości nie spełnia kryteriów określonych w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. c uchwały Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...], tj. nie znajduje się w posiadaniu osób, których wyłącznym źródłem utrzymania jest renta, emerytura lub zasiłek przedemerytalny. Zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach. Ponieważ opodatkowana nieruchomość stanowi przedmiot współwłasności podatników oraz K. P., to obowiązek podatkowy od tej nieruchomości ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach. Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jeżeli okolicznością od której uzależniony jest obowiązek podatkowy jest istnienie budowli albo budynku lub jego części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowla została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budynku lub jego części przed ich ostatecznym wykończeniem. Z materiału zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że w budynku wchodzącym w skład opodatkowanej nieruchomości zamieszkuje K.P., zatem budynek ten jest użytkowany i jako taki podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości pomimo, iż nie nastąpił jeszcze jego odbiór do użytkowania. Organ I instancji, opierając się na informacji w sprawie podatku od nieruchomości IN-1 złożonej przez K. P. w dniu [...] ustalił wymiar podatku od nieruchomości w stosunku do budynku mieszkalnego znajdującego się na terenie opodatkowanej nieruchomości przyjmując za podstawę opodatkowania powierzchnię [...] m2. Z informacji zawartych w piśmie organu podatkowego z dnia 22 marca 2005 r. wynika, iż część mieszkalna budynku ma powierzchnię [...] m2, natomiast pozostała powierzchnia przyjęta do opodatkowania dotyczy pomieszczeń piwnicznych. Podatnik ustosunkowując się do treści w/w pisma nie zaprzeczył twierdzeniom organu podatkowego, podnosząc jedynie, iż poddasze w/w budynku nie nadaje się do zamieszkania oraz, że budynek ów nie został jeszcze odebrany do użytkowania. W związku z powyższym należy stwierdzić że organ I instancji prawidłowo dokonał wymiaru podatku od nieruchomości w stosunku do przedmiotowego budynku. Zaskarżona decyzja została wystawiona na nazwisko jednego ze współwłaścicieli tj. K. P., jednakże jako pozostali współwłaściciele zostali prawidłowo wskazani odwołujący się. Nie ma zatem uzasadnienia zarzut, że organ I instancji pominął ich w treści rozstrzygnięcia. D. i M.P. wnieśli na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu skargi powtórzono w zasadzie zarzuty podnoszone w odwołaniu. Skarżący nadal bowiem twierdzą, że organ I instancji nieprawidłowo ustalił wymiar podatku od nieruchomości w stosunku do budynku mieszkalnego znajdującego się na terenie nieruchomości położonej w D. przy ul. [...] – "niezgodnie z uchwałą Rady". W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, ponawiając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem prawa. Postępowanie zmierzające do wydania decyzji podatkowej powinna być przeprowadzona zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 29 sierpnia 997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60/. Zasady wyrażone w art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej nakładają na organy podatkowe obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i w tym celu całościowego (zupełnego) zgromadzenia materiału dowodowego. W przedmiotowej sprawie zebrany materiał jest niekompletny. Zgodnie z art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. z 2002r. Nr 9, poz. 84 z późn.zm./ przedmiotem podatku od nieruchomości są budynki, budowle, grunty, a podatek od nich płaci właściciel, posiadacz lub użytkownik nieruchomości lub obiektu budowlanego. Osoba podatnika podatku od nieruchomości ustalona jest przez organ podatkowy na podstawie danych zawartych w deklaracjach, do których składania zobowiązane są osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub na podstawie informacji o nieruchomości składnych przez osoby fizyczne. Organ podatkowy I instancji wydając w dniu 15 lutego 2005r. decyzję ustalającą podatek od nieruchomości na 2005r. K. P. i D. i M. małżonkom P. /w decyzji nie wskazano jakiej konkretnie nieruchomości dotyczy podatek/ stwierdził, że wymiar podatku dokonano na podstawie danych z ewidencji gruntów i złożonej informacji podatkowej. Należy zauważyć, że w przedstawionych Sądowi aktach I i II instancji brak jakiejkolwiek informacji w tym zakresie, a z odpisu księgi wieczystej [...] z dnia [...] wynika, że D. i M. P. oraz K.P. są współwłaścicielami nieruchomości rolnej bez zabudowań o obszarze [...] ha, działka nr [...] położona w D. – obręb [...]. Jeżeli jest to nieruchomość położona w D. przy ul. [...] /o tym pisze w swojej decyzji dopiero organ II instancji/ - to z dokumentów nie wynika, że jest to nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym o powierzchni [...] m2 i stanowi współwłasność D. i M. P. i K.P. W aktach nie ma również uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] w sprawie ustalenia wysokości i zasad poboru podatku od nieruchomości, podatku od posiadania psów i opłaty administracyjnej na 2005r.. Uniemożliwia to Sądowi kontrolę interpretacji zapisów tej uchwały przeprowadzonej przez organy podatkowe w odniesieniu do stawek podatku od nieruchomości znajdujących się w posiadaniu emerytów. Mając zatem powyższe na względzie, Sąd doszedł do wniosku, że decyzje organów obu instancji podjęte zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego na podstawie art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152, art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło