V SA/Wa 2240/05

WyrokWSA w Warszawie2006-03-09

Skład orzekający: Jolanta Bożek, Irena Kudiura, Danuta Dopierała

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy celne prawidłowo uznały zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej importowanych leków, nie uwzględniając rabatów wynikających z umowy z kontrahentem zagranicznym i not kredytowych, a także czy uzasadnienie decyzji było wystarczające?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organy celne naruszyły przepisy postępowania, w szczególności art. 122, 124 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Organy nie wyjaśniły w sposób należyty i nie budzący wątpliwości podstaw faktycznych rozstrzygnięć, nie podając konkretnej metody obliczenia wartości celnej towarów i nie odnosząc się do faktycznych rabatów lub ich braku na fakturach. Brak wyczerpującego wyjaśnienia przesłanek rozstrzygnięcia uniemożliwił sądowi ocenę zgodności decyzji z prawem.
Stan faktyczny
Spółka L. Sp. z o.o. zgłosiła do obrotu celnego leki, deklarując wartość celną na podstawie faktur. Organy celne, po kontroli, uznały wartość celną za zaniżoną, nie uwzględniając rabatów i premii pieniężnych wynikających z umowy z eksporterem oraz not kredytowych. Po utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji przez Dyrektora Izby Celnej, spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i proceduralnego, w tym brak wystarczającego uzasadnienia decyzji oraz błędne ustalenie wartości celnej.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. oraz zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz L. Sp. z o.o. zwrot kosztów postępowania sądowego, stwierdzając jednocześnie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Irena Kudiura, Asesor WSA - Danuta Dopierała (spr.), Protokolant - Tomasz Zawiślak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2006 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1) uchyla zaskarżona decyzję, 2) zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz L. Sp. z o.o. w P. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. W dniu [...] lipca 2001 r. wg dokumentu SAD Nr [...] L. Spółka z o.o. w P. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym leki, uprzednio objęte procedurą składu celnego. Do zgłoszenia dołączono deklarację wartości celnej oraz faktury handlowe wystawione przez eksportera, firmę L. S.A. ze Słowenii. Dyrektor Urzędu Celnego w W. przyjął zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 64 § 1 i 2 Kodeksu celnego, co spowodowało z mocy prawa objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu i określenie kwoty wynikającej z długu celnego. Towar został następnie zwolniony dla wykorzystania go w celu określonym przez procedurę celną, którą został objęty. W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w siedzibie firmy importera w okresie od dnia 27 listopada 2001 r. do dnia 11 stycznia 2002 r. przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w W. ustalono, iż wartość celna importowanych leków została zadeklarowana w sposób nieprawidłowy. Ujawniono, bowiem m.in. umowę nr [...] z dnia [...] lipca 1999 r. zawartą pomiędzy L. Sp. z o.o. w P. a L. S.A. ze Słowenii wraz z załącznikami do tej umowy regulującymi wysokość rabatów i premii pieniężnych, oraz noty kredytowe zawierające informacje o kwocie premii pieniężnej udzielonej przez kontrahenta zagranicznego i numerach faktur, z którymi miała nastąpić kompensacja płatności (m.in. nota kredytowa nr [...] z dnia [...] września 2001 r.). Postanowieniami z dnia [...] maja 2004 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. wszczął z urzędu postępowanie w celu zbadania prawidłowości przedmiotowego zgłoszenia celnego w zakresie wartości celnej importowanych farmaceutyków oraz postępowanie w celu określenia prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług. Następnie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r. działając na podstawie art. 216 § 1 i 2 w związku z art. 125 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 266 w związku z art. 262 Kodeksu celnego oraz art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz. U. nr 63, poz. 623) Naczelnik Urzędu Celnego w P. połączył postępowania wszczęte w/w postanowieniami w zakresie wartości celnej, kwoty wynikającej z długu celnego oraz w zakresie określenia prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...], wydaną w trybie art. 65 § 4 pkt 2 lit. "b" i "c" ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm.) oraz art. 11 ust. 2 i ust. 5 w zw. z art. 2 ust. 2, art. 6 ust. 7 i art. 15 ust. 4 w zw. z art. 11 c ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11 poz. 50 ze zm.), art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz. U. nr 63, poz. 623) Naczelnik Urzędu Celnego w P. uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej importowanych leków i wysokości zobowiązania podatkowego. Orzekając w tym zakresie określił wartość celną w skorygowanej (obniżonej) wysokości uznając, że podana w fakturach handlowych wartość leków została zawyżona oraz kwotę podatku od towarów i usług od tak określonej podstawy opodatkowania. W uzasadnieniu m.in. wskazał, że wartość celna towarów zadeklarowana została, w przyjętym przez organ celny zgłoszeniu celnym, w wysokości odpowiadającej wartości (cenie) transakcyjnej określonej w fakturach eksportera, bez uwzględnienia wskazanych w nich rabatów - które nie zostały uwidocznione w polu 45 dokumentów SAD - oraz noty kredytowej nr [...] z dnia [...] września 2001 r. przypisanej do zgłoszeń celnych z okresu od stycznia do września 2001 r., wg których objęto procedurą dopuszczenia do obrotu lek [...] (w tym do przedmiotowego zgłoszenia celnego). Orzekając w sprawie na skutek odwołania strony, Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 23 § 1 i § 9, art. 85 § 1, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.), art. 11 ust. 2, art. 11 c ust. 2 i 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) i art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz. 623) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając decyzję podkreślił, że wartość celna importowanego towaru została zadeklarowana w dniu dokonania zgłoszenia celnego w sposób nieprawidłowy. Organ celny wskazał, że w wyniku kontroli przeprowadzonej u importera, ujawniono zawartą przez niego z L. S.A. ze Słowenii umowę z dnia [...] lipca 1999 r. nr [...] oraz załączniki do tej umowy i związane z nimi uzgodnienia dotyczące różnych form dofinansowywania firmy L. Sp. z o.o. poprzez kontrahenta zagranicznego w drodze premii pieniężnych, rabatów. Zauważył również, iż mimo odmiennego określenia w załącznikach do ww. umowy tytułu upustu (premia pieniężna, rabat), mechanizm rozliczeń pozostał bez zmian. Ponadto wskazał, iż ujawniono noty kredytowe, zarejestrowane w księgowości importera, będące podstawą rozliczeń pomiędzy firmą L. Sp. z o.o. a kontrahentem zagranicznym, mające wpływ na ustalenie wartości celnej sprowadzanych towarów. Powyższe, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, prowadzi do stwierdzenia, że strona zataiła przed organami celnymi w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego istnienie porozumienia dotyczącego premii pieniężnej na zakupione wyroby farmaceutyczne. Konsekwencją zawarcia ww. porozumienia powinno być bezwzględne przedstawienie go organowi celnemu w dniu zgłoszenia celnego zgodnie z art. 64 Kodeksu celnego. Pomimo złożenia oświadczenia (pole 10b DWC) o prawdziwości danych i zobowiązania do dostarczenia dodatkowych informacji i dokumentów służących do ustalenia wartości celnej przywiezionych towarów, ww. umowy nie przedstawiono, ani nie zgłoszono faktu, iż ceny leków wskazane na załączonych do zgłoszenia celnego fakturach nie są ostateczne i zostaną one ewentualnie przedstawione przez importera w przyszłości. Nadto Dyrektor Izby Celnej zaznaczył, iż w dacie zgłoszenia celnego importer posiadał wyszczególnione na fakturach handlowych kwoty rabatu, jednakże nie uwzględnił ich w chwili dokonywania zgłoszenia celnego Organ odwoławczy zaznaczył także, że ustalanie wartości celnej odbywa się na podstawie przepisów prawa, które w sposób szczegółowy precyzują sposób ustalania wartości celnej oraz dokumenty wymagane przy zgłoszeniu celnym (kompletne). Ujawnienie w trakcie kontroli księgowości strony dodatkowych postanowień oraz not kredytowych stanowiło podstawę zakwestionowania prawidłowości dokumentów przedłożonych przy JDA SAD. W związku z powyższym uznano zgłoszenie celne za nieprawidłowe i określono ponownie wartość celną importowanych produktów w wysokości niższej niż pierwotna, uwzględniającej rabat wskazany na fakturach dołączonych do przedmiotowego zgłoszenia celnego, który nie został uwidoczniony w polu 45 dokumentów SAD oraz notę kredytową nr [...] z dnia [...] września 2001 r. Wbrew stanowisku strony żaden przepis nie ustanawia zakazu obniżania wartości celnej. W tym stanie rzeczy uzasadniona była korekta (obniżenie) wartości celnej dokonana przez organ celny pierwszej instancji. W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji prawidłowo powołał się na dyspozycję art. 11 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i właściwie określił w sentencji zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcie co do podatku VAT. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w W. ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia znalazło wyraz w uzasadnieniu decyzji, zawierającym wskazanie faktów, które organ celny uznał za udowodnione, dowodów którym dał wiarę oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, a także podstawę prawną z przytoczeniem przepisów prawa przekonującym zarówno co do prawidłowości oceny stanu faktycznego i prawnego, jak i co do zasadności treści rozstrzygnięcia. W skardze z dnia 4 sierpnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, L. Sp. z o.o. w P. wniosła o uchylenie przedmiotowej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji, z powodu ich niezgodności z prawem. Decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. zarzuciła naruszenie: przepisów konstytucyjnych, to jest art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483); przepisów prawa materialnego, to jest art. 23 § 1 i § 9, art. 85 §1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.) oraz Wyjaśnień dotyczących wartości celnej (zał. do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 września 1999 r. - Dz.U. Załącznik do Nr 80, poz. 908 z dnia 8 października 1999 r.); przepisów proceduralnych, to jest art. 120, 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 127, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) z uwagi na niezastosowanie lub nieprawidłowe zastosowanie mające wpływ na wynik postępowania; art. 65 § 5 Kodeksu celnego poprzez brak zastosowania w sprawie przejawiający się w wydaniu zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe po upływie 3 lat od przyjęcia zgłoszenia celnego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym przez niewłaściwe zastosowanie w sprawie wskutek ustalenia podstawy opodatkowania w oparciu o nieprawidłową wartość celną importowanego towaru; art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 120 ustawy - Ordynacja podatkowa przez brak zastosowania w sprawie z uwagi na niewłaściwe zastosowanie w sprawie art. 11 ust. 2 oraz art. 11c ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, tj. zastosowanie - pomimo braku obowiązywania w dacie wydania zaskarżonej decyzji - ustawy o VAT z dnia 8 stycznia 1993 r., Rozwijając zarzuty skargi o charakterze merytorycznym, skarżąca sformułowała generalną tezę, że deklarowana wartość celna towaru była prawidłowa, odpowiadała rzeczywistej wartości (cenie) transakcyjnej kształtującej się w wysokości wynikającej z faktur eksportera, przedstawionych przy zgłoszeniu celnym i brak było podstaw do jej korekty (obniżenia) o kwotę premii pieniężnej przewidzianej w umowie z dnia [...] lipca 1999 r. Przedstawiła argumenty oraz wyjaśnienia wskazujące na błędy w zakresie ustalenia stanu faktycznego, wadliwe rozumienie oraz zastosowanie przepisów dotyczących ustalenia wartości celnej, jak również uchybienia proceduralne, do jakich doszło w trakcie postępowania administracyjnego prowadzonego w obu instancjach. Według skarżącej udzielona jej premia pieniężna stanowiła formę wspomagania i stymulowania jej działalności na rynku polskim. Była środkiem dla realizacji tego celu. Nie była powiązana z wartością transakcyjną, a związku z tym nie istniała potrzeba informowania o niej organów celnych. Skarżąca podniosła również, iż przedmiotowa w sprawie umowa, zawarta z kontrahentem zagranicznym, nie odnosiła się do importu towarów, zatem brak było podstaw dla załączenia jej do zgłoszenia celnego. Brak także uzasadnienia dla załączenia do zgłoszenia celnego noty kredytowej nr [...] z dnia [...] września 2001 r. gdyż została ona wystawiona, aby zrekompensować straty, które spółka L. poniosła na sprzedaży specyfiku o nazwie [...] w ampułkach. Na podstawie w/w noty Spółce nie została przyznana żadna premia pieniężna, stąd przedmiotowa nota kredytowa nie została wystawiona w celu realizacji Umowy nr [...] z dnia [...] lipca 1999 r. W ocenie skarżącej, organy celne naruszyły także art. 23 § 1 oraz art. 85 § 1 Kodeksu celnego. Skarżąca deklarowała wartość celną na poziomie ceny transakcyjnej, uwidocznionej na fakturze handlowej, po uiszczeniu której następowało przeniesienie własności rzeczy ze sprzedającej na skarżącą jako kupującego. Jest to zgodne z art. 85 § 1 Kodeksu celnego, który stanowi, że należności celne wymagane są według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu dokonania zgłoszenia celnego. Odrębną kwestią pozostaje fakt, że ostatecznie wszelkie rozliczenia finansowe pomiędzy Skarżącą a kontrahentem zagranicznym następowały w drodze kompensaty poprzez dokonywanie wzajemnych płatności tak, aby unikać zbędnych kosztów, związanych chociażby z dokonywaniem przelewów bankowych. Skarżąca podtrzymała zarzut zawarty w odwołaniu od decyzji organu I instancji, zgodnie z którym Naczelnik Urzędu Celnego nie przedstawił wyliczenia wartości celnej, określonej z uwzględnieniem kwoty rabatów wynikających z faktur załączonych do zgłoszenia celnego z dnia [...] lipca 2001 r. (pomimo, iż w sprawie niniejszej nie występowały rabaty na fakturach) oraz noty kredytowej [...] z dnia [...] września 2001 r. Wyjaśnienia Naczelnika Urzędu Celnego w uzasadnieniu decyzji nie mogą być, w ocenie L., uznane za wystarczające dla realizacji, wynikającego z art. 210 § 4 i art. 124 Ordynacji podatkowej, obowiązku wyjaśnienia przesłanek, którymi kierował się organ wydając decyzję. Ponadto podniosła, iż kontrola w firmie była wynikiem realizacji polecenia wydanego przez organ nadrzędny - Prezesa Głównego Urzędu Ceł, który pismem z dnia 28 września 2001 r. skierowanym do wszystkich urzędów celnych stwierdził, że nieprzedstawienie organom celnym otrzymywanych not kredytowych lub faktur korygujących powodowało zawyżanie wartości celnej i polecił przeprowadzenie kontroli wśród firm zajmujących się importem farmaceutyków. Była to ingerencja organu nadrzędnego w rozstrzygnięcie organu niższego szczebla. Tym samym rozstrzygając niniejszą sprawę, organ celny działał stosownie do zalecenia wydanego przez organ nadrzędny, w związku z czym naruszona została zasada prawdy obiektywnej, wynikająca z art. 122 Ordynacji podatkowej oraz zasada dwuinstancyjności postępowania celnego, wyrażona w art. 127 Ordynacji podatkowej. Zdaniem skarżącej, postępowanie dowodowe w sprawie przeprowadzone zostało z naruszeniem obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Niepełny materiał dowodowy w sprawie poddany został pobieżnej, niedokładnej ocenie, co skutkuje naruszeniem przepisów art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji Podatkowej. W ocenie skarżącej Spółki organ celny dopuścił się również naruszenia art. 65 § 5 Kodeksu celnego, albowiem zaskarżona decyzja została wydana pomimo upływu 3 lat od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. W odniesieniu do orzeczenia w przedmiocie podatku VAT skarżąca zarzuciła, iż wobec naruszenia przez organy celne przepisów o postępowaniu oraz przepisów prawa materialnego określających wartość celną importowanych towarów, podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług, z uwagi na zaniżenie wartości celnej, została ustalona w kwocie nieodpowiadającej jej rzeczywistej wysokości. Nadto zarzuciła, że zaskarżona decyzja wydana została bez podstawy prawnej, bowiem powołane w niej przepisy ustawy o VAT z 1993 r. utraciły moc z dniem 1 maja 2004 r., a zatem przepisy proceduralne tej ustawy nie mogły być podstawą wydania decyzji przez organ odwoławczy. Przepisy art. 11 ust. 2, art. 11 c ust. 2 i ust. 4 ustawy o VAT z 1993 r. należały do kategorii przepisów prawa procesowego. Zważywszy, że ustawa o VAT z 11 marca 2004 r. - inaczej niż w odniesieniu do przepisów celnych - Przepisy wprowadzające Prawo celne - nie zawiera żadnych regulacji intertemporalnych dotyczących stosowania przez nią przepisów prawa, organy administracji powinny działać w oparciu o nowe przepisy prawa, tj. stosować nowe przepisy o postępowaniu w zakresie orzekania o należnościach z tytułu podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przepisu art. 65 § 5 Kodeksu celnego, stanowiącego że decyzja korygująca zgłoszenie celne w trybie art. 65 § 4 tej ustawy nie może być wydana, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego Sąd zważył, iż decyzja organu celnego pierwszej instancji korygująca zgłoszenie celne z [...] lipca 2001 r. wydana została [...] czerwca 2004 r. i doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 lipca 2004 r., a więc z zachowaniem powyższego trzyletniego terminu. Natomiast decyzja organu odwoławczego z [...] czerwca 2005 r. była wyrazem instancyjnej kontroli legalności decyzji organu pierwszej instancji i utrzymując tę decyzję w mocy nie zawierała rozstrzygnięcia korygującego elementy zgłoszenia celnego ponad korektę organu pierwszej instancji. W konsekwencji jej wydanie nie podlegało czasowemu ograniczeniu przewidzianemu w art. 65 § 5 Kodeksu celnego. Stojąc na ugruntowanym w orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stanowisku, iż przewidziany w umowie rabat jest czynnikiem kształtującym wartość (cenę) transakcyjną towaru w wysokości - pomniejszonej o uzyskany rabat - ceny transakcyjnej wynikającej z faktur eksportera przedstawionych przy zgłoszeniu celnym, w ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja nie może się ostać. Stosownie do treści art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, mającym zastosowanie w sprawie w zw. z art. 262 Kodeksu celnego, prawidłowa decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Treść uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji określona została w § 4 ww. przepisu, zgodnie z którym, uzasadnienie faktyczne zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Zatem organ w uzasadnieniu faktycznym decyzji powinien przytoczyć wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy i nadające mu cechy orzeczenia skonkretyzowanego i zindywidualizowanego. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż wartość celna towarów zadeklarowana została, w przyjętym przez organ celny zgłoszeniu celnym, w wysokości odpowiadającej wartości (cenie) transakcyjnej określonej w fakturach eksportera, bez uwzględnienia wskazanych w nich rabatów - które nie zostały uwidocznione w polu 45 dokumentów SAD - oraz ujawnionej noty kredytowej (w sprawie niniejszej nr [...] z dnia [...] września 2001 r. dotyczącej zgłoszeń celnych według których objęto procedurą dopuszczenia do obrotu lek [...], z okresu od stycznia do września 2001 r.) Podkreślić należy, iż odnośnie zarzutu skarżącej dotyczącego naruszenia art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej z uwagi na brak przedstawienia w zaskarżonej decyzji danych pozwalających na weryfikację prawidłowości wysokości kwoty ustalonej przez organ celny jako wartość celna importowanych towarów, organ odwoławczy podkreślił, iż "(...) w fakturach handlowych podane zostały nazwy leków wraz ze wskazaniem rabatu udzielonego od ceny danego leku. Dlatego też, zdaniem Dyrektora Izby Celnej w W. stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P., iż przy wyliczaniu wartości celnej uwzględniono kwoty rabatów z faktur spełnia wymogi wynikające z treści art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej bez potrzeby przytaczania zapisów zawartych w fakturach" (str. 9 decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2005 r.). Również Naczelnik Urzędu Celnego w P. wskazuje, iż "wyliczenia wartości celnej dokonano w następujący sposób: w każdym zgłoszeniu celnym odjęto kwoty rabatów wynikające z faktur. Ponadto nota kredytowa nr [...] z dnia [...].09.2001 r. została przypisana do zgłoszeń celnych, wg których objęto procedurą dopuszczenia do obrotu lek [...], z okresu od stycznia do września 2001 r. W związku z tym rozbito procentowo kwotę wynikającą z w/w noty kredytowej do wartości zaimportowanego towaru - leku [...] - z tego okresu." (str. 5 decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] czerwca 2004 r.). Opisane powyżej działanie - w ocenie Sądu - nie prowadzi do wyjaśnienia sposobu, w jaki został ustalony rabat (premia pieniężna) i nie znajduje uzasadnienia w istniejącym w sprawie stanie faktycznym zważywszy, iż w sprawie niniejszej nie występowały rabaty na fakturach w stosunku do leków wskazanych w przedmiotowym zgłoszeniu celnym z dnia [...] lipca 2001 nr Nr [...]. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. została wydana z istotnym naruszeniem przepisów postępowania, mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, tj. z naruszeniem art. 122, art. 124 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego. W uzasadnieniach decyzji obu instancji organy celne nie wyjaśniły bowiem w sposób należyty, pełny i nie budzący wątpliwości, podstawy faktycznej rozstrzygnięć, nie podając w istocie jakiej metody użyły dla obliczenia wartości celnej towarów. Zawarły jedynie opis zastosowanego sposobu bez wskazania na konkretne kwoty. Co więcej z opisu zamieszczonego w uzasadnieniu decyzji Dyrektora Izby Celnej wynika, iż w sprawie niniejszej uwzględniono rabat na fakturze i rabat (premię pieniężną) z noty kredytowej, podczas gdy w rozpatrywanej sprawie, nie występowały rabaty na fakturach nr [...] z dnia [...] marca 2001 r., [...] z dnia [...] marca 2001 r., [...] z dnia [...] marca 2001 r., [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r., [...] z dnia [...] maja 2001 r. dołączonych do zakwestionowanego zgłoszenia celnego. W uzasadnieniach decyzji obu instancji brak jest również odniesień do konkretnych kwot pieniężnych. Tym samym metoda wyliczenia nie została w zasadzie ujawniona, i niemożliwa w związku z tym jest ocena zaskarżonego orzeczenia w przedstawionym powyżej zakresie. Brak wyczerpującego wyjaśnienia przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia czyni uzasadnionym zarzut skargi, iż przedmiotowa sprawa została rozstrzygnięta na zasadzie analogii do innych spraw prowadzonych przez ten sam organ celny. Mając na względzie powyższe oraz biorąc pod uwagę, iż naruszenie wskazanych przepisów proceduralnych uniemożliwiło dokonanie Sądowi oceny zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit c, art. 152 i art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło