II OZ 362/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 grudnia 2005r., sygn. akt II SA/Kr 1263/05 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji wydanego w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 24 sierpnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do przywrócenia stanu pierwotnego rowu odwadniającego p o s t a n a w i a oddalić zażalenie W dniu 1 grudnia 2005r. A. P. wniosła skargę na decyzję samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 24 sierpnia 2005r. nr [...]. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Drwinia z dnia 18 czerwca 2005r. nr [...]. zobowiązującą A. P. do przywrócenia stanu pierwotnego rowu odwadniającego. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić na wniosek skarżącego pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61§3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", natomiast strona skarżąca we wniosku nie wykazała zaistnienia takich okoliczności. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A. P. wniosła zażalenie, w którym zarzuciła niewłaściwe zastosowanie art. 61§3 ppsa. Według skarżącej Sąd I instancji miał obowiązek rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dokonać we własnym zakresie oceny zaistnienia przesłanek z art. 61§3 ppsa. Na poparcie tego poglądu powołała postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005r. sygn. akt II OZ 155/05, LEX 150211. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak trafnie wskazano w zaskarżonym postanowieniu przepis art. 61§3 ppsa uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji organu od złożenia stosownego wniosku, w którym podane zostaną okoliczności uprawdopodabniające, że realizacja zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca, co w sprawie jest niesporne, takich okoliczności we wniosku nie wykazała. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd I instancji może kierować się konkretnymi przesłankami jakie podnosi strona skarżąca zaś podane we wniosku okoliczności muszą odpowiadać wymogom art. 61§3 ppsa. Nie ma natomiast podstaw prawnych do żądania od sądu dokonania z urzędu oceny zasadności wniosku w aspekcie spełnienia przesłanek określonych w tym przepisie w sytuacji, gdy we wniosku w ogóle odpowiadających tym przesłankom okoliczności nie wskazano. Sąd rozpatrując sprawę niniejszą nie podziela stanowiska wyrażonego w postanowieniu cytowanym w zażaleniu. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ppsa.