II OZ 370/06

II OZ 370/06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 kwietnia 2006r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 maja 2005r. sygn. akt II SA/Gd 2053/01 o odrzuceniu skargi kasacyjnej E. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2004r. sygn. akt II SA/Gd 2053/01 o oddaleniu skargi E. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 1 czerwca 2001r. Nr [...] w przedmiocie uprawnień kombatanckich postanawia: - uchylić zaskarżone postanowienie. II OZ 370/06 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 maja 2005r., sygn. akt II SA/Gd 2053/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną E. S., reprezentowanego przez radcę prawnego M. S., od wyroku tego Sądu z dnia 15 stycznia 2004r. Powodem odrzucenia skargi kasacyjnej było jej złożenie z uchybieniem ustawowego terminu. Postanowienie powyższe zostało doręczone bezpośrednio E. S. oraz stronie przeciwnej. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało odrzucone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 1 grudnia 2005r., jednakże skarżący złożył kolejne zażalenie na postanowienie z dnia 17 maja 2005r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2006r. Sąd przywrócił skarżącemu termin do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 17 maja 2005r. W zażaleniu sporządzonym przez adwokata J. T. podniesiono, iż postanowienie z dnia 17 maja 2005r. nie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego E. S. – radcy prawnemu M. S.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało uwzględnić, gdyż jest uzasadnione. Zgodnie z art. 67 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom. Przywołana regulacja prowadzi do wniosku, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika Sąd winien doręczać pisma pełnomocnikowi strony. Powoduje to, iż doręczenie wyroku stronie postępowania jest bezskuteczne w stosunku do jej pełnomocnika, a zatem nie wywiera skutków procesowych (por. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2004r., FZ 186/04, nie publ.). W niniejszej sprawie skarżący E. S. w dniu wydania zaskarżonego postanowienia był reprezentowany przez radcę prawnego, a pełnomocnictwo to nie zostało odwołane. Fakt pominięcia ustanowionego pełnomocnika, stanowi takie naruszenie przepisów postępowania, które uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.