I SA/Po 2869/03
WyrokWSA w Poznaniu2006-04-11
Skład orzekający: Maria Skwierzyńska, Gabriela Gorzan, Katarzyna Nikodem
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wydatki na usługi marketingowe i delegacje zagraniczne mogą zostać uznane za koszt uzyskania przychodu, jeśli podatnik nie udowodnił istnienia związku przyczynowego między tymi wydatkami a celem uzyskania przychodu?Ratio decidendi
Wydatki mogą zostać uznane za koszt uzyskania przychodu jedynie wtedy, gdy podatnik wykaże istnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem a celem uzyskania przychodu. W przypadku braku wystarczających dowodów na realność zawartych kontraktów, wykonanie usług marketingowych czy celowość wyjazdów zagranicznych, wydatki te nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.Stan faktyczny
Spółka "A" zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2000. Organ kontroli skarbowej zakwestionował zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu wydatków na usługi marketingowe firmy "C" z Hongkongu oraz wydatków związanych z wyjazdami do Turcji prezesa i wiceprezesa spółki, argumentując brak dowodów na wykonanie usług i celowość wyjazdów. Spółka podniosła zarzuty naruszenia przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz Ordynacji podatkowej.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska(spr.) Sędziowie NSA Gabriela Gorzan as.sąd. WSA Katarzyna Nikodem Protokolant: st.sekr.sąd.Joanna Świdłowska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Spółki "A" na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 rok oddala skargę. /-/ K. Nikodem /-/ M. Skwierzyńska /-/ G. Gorzan
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] 2003 r. określił spółce "A’ w L. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2000 w wysokości [...] Zł.
Organ kontroli skarbowej w toku kontroli przeprowadzonej w Spółce stwierdził nieprawidłowości w zakresie przychodów roku 2000 polegające na jego zaniżeniu o kwotę [...] zł, w związku z korzystaniem z lokalu użytkowego należącego do Biura Handlowego "B" R. L., który Spółka wynajmowała jednakże za okres od [...] do [...] 2000 r. nie płaciła czynszu najmu wobec nie wystawienia faktury przez wynajmującego.
W związku z tym na podstawie art.12 ust. 1 pkt.2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych o wartość w. w. otrzymywanych nieodpłatnie świadczeń zwiększono przychód podatnika.
Poza tym w. w. organ zakwestionował zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu wydatków z tytułu:
← instalacji i montażu sieci komputerowej w wysokości [...] zł. Powiększającej wartość początkową systemu komputerowego, zgodnie z art. 16 ust. 3 w. w. ustawy.
← usług marketingowych, jakie miała świadczyć firma "C" z Hongkongu w łącznej kwocie [...] zł. Na podstawie dwóch faktur z dnia [...].2000 r. na kwotę [...] USD i z dnia [...].2000 r. również na kwotę [...] USD. Przedstawiona w toku kontroli kserokopia kontraktu świadczyła o tym, że nie odpowiada on wymogom przewidzianych dla umów i nie określał osób reprezentujących kontrahentów, a nadto nie zawierał określenia osoby podpisującej go w imieniu spółki "C".
Kontrakt ten z [...].2000 r. przewidywał za usługi w zakresie prac biurowych, kampanii reklamowych, tłumaczeń rozmów handlowych, szkolenia pracowników Spółki "A" , udostępniania sprzętu biurowego i komputerowego oraz obsługę podróży do Chin pracowników Spółki "A", wynagrodzenie za rok 2000 w wysokości [...] USD.
Wobec braków dowodów przemawiających za tym, że firma "C" wykonała jakiekolwiek usługi określone w kontrakcie i dokonanie na jej rzecz przez Spółkę "A" zapłaty w wysokości 2 x [...] $ niewynikającej z kontraktu uznano, że poniesiony wydatek nie stanowi kosztu uzyskania przychodu w świetle przepisu art.15 ust.1 w. w. ustawy, ponieważ nie został poniesiony w celu uzyskania przychodu.
← z tytułu cła od importowanego z Chin towaru w wysokości [...] zł. Którą to kwotę podatnik zaliczył do kosztów działalności gospodarczej, mimo iż towar nie został w całości sprzedany i na koniec każdego miesiąca od [...] do [...] 2000 r. pozostawały zapasy magazynowe.
Cło zapłacone przez spółkę, jako element ceny zakupu może być uznane za koszt uzyskania przychodu w momencie sprzedaży towaru, wobec czego w momencie poniesienia wydatku z tego tytułu nie występuje związek przyczynowy wydatku z uzyskaniem przychodu w myśl art.15 ust.1 powołanej ustawy.
← wydatków poniesionych w związku z wyjazdami do Turcji prezesa i wiceprezesa spółki w kwocie [...] zł.
Ustalono, że podatnik nie miał kontraktów handlowych z firmami tureckimi. S. R. - wiceprezes spółki przesłuchany na tę okoliczność zeznał, że wyjazdy były związane ze współpracą z firmą "C " z Hongkongu, ponieważ spotkania kontrahentów w Istambule obniżały koszty o ok. 50 %. Ponadto w czasie pobytu w Turcji pozyskiwano nowe wzory tkanin, zapoznawano się z nowymi trendami w tym zakresie i nawiązano współpracę z włoską firmą "D".
Na poparcie swego stanowiska podatnik przedstawił kserokopię oferty firmy "C" przesłanej w formie faksu informującej o możliwości organizowania spotkań z pracownikami Spółki "A" w Istambule. Oferta ta nie została uznana za dowód w sprawie, bowiem pełna nazwa firmy "C" widniejąca na faksie nie była tożsama z nazwą wskazaną w kontrakcie.
← wydatku w kwocie [...] zł. zaewidencjonowanego jako koszty delegacji którego jednak nie udokumentowano żadnymi dowodami źródłowymi.
W zastrzeżeniach do protokołu kontroli pełnomocnik Spółki wniósł o przeprowadzenie dowodu z zeznań pracowników firmy "C", a ponadto przedstawił oświadczenie głównej księgowej, że koszty uzyskania przychodu w roku 2000 zostały zaniżone o [...] zł. z tytułu nie ujęcia w księgach rachunkowych kosztu własnego sprzedaży towarów. O kwotę tę organ kontroli skarbowej uwzględniając wniosek strony- zwiększył koszty uzyskania przychodu.
W związku z dokonanymi ustaleniami dochód Spółki określono w wysokości [...] zł od którego podatek wyniósł [...] zł tj. o [...] zł więcej niż zadeklarowano.
Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania Spółki decyzją z dnia [...] 2003 r. uchylił w całości zaskarżaną decyzję i określił jej podatek dochodowy od osób prawnych za rok 2000 w kwocie [...] zł.
Organ odwoławczy podzielił argumenty podatnika w kwestii niezasadności zwiększenia przychodu spółki o wartość niezapłaconego czynszu najmu, uznając, że skoro brak podstaw do przyjęcia, że wynajmujący zrezygnował z zaległego czynszu, nie zachodzi korzystanie przez podatnika z nieodpłatnego świadczenia. O kwotę [...] zł zmniejszono więc przychód spółki "A".
W pozostałym zakresie organ II instancji podzielił stanowisko organu I instancji.
Decyzję tę pełnomocnik Spółki "A" zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie jako wydanej z naruszeniem art.15 ust.1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych przez przyjęcie, że wydatki z tytułu usług marketingowych w kwocie [...] zł oraz delegacji do Turcji w kwocie [...] zł nie stanowią kosztów uzyskania przychodu.
Strona skarżąca zarzuca nadto zaskarżanej decyzji naruszenie przepisów art.191, 187, 188 Ordynacji podatkowej przez nieustalenie w sposób prawidłowy stanu faktycznego sprawy i nie przeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie przesłuchania w charakterze świadków pracowników firmy "C", przedstawicieli chińskich firm współpracujących ze skarżącą oraz członków władz spółki "A" na okoliczność wykonania usług marketingowych i celowości wyjazdów do Turcji.
Skarżąca zarzuca też zaskarżonej decyzji naruszenie art.210 § 1 pkt 6 0p przez nie odniesienie się przez organ II instancji do wniosku o uchylenie decyzji I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia celem uzupełnienia postępowania dowodowego.
W uzasadnieniu skargi Spółka w szczególności podnosi, że przedmiotem jej działalności jest m.in. import towarów z Chin i jego sprzedaż detaliczna i hurtowa.
W związku z tym firma "C " miała m.in. promować Spółkę na rynku chińskim także przez foldery reklamowe wykonane przez firmę "C" oraz wyszukiwać producentów odzieży, jaka miała być uszyta wg projektów spółki "A" z wybranych przez tę spółkę materiałów.
Ponadto stwierdza, że w okresie od [...] - [...] 2000 r. odbyło się szkolenie pracowników w Chinach w zakresie produkcji materiałów koszulowych oraz technologii szycia koszul. Zdaniem skarżącej o wykonanie przez firmę "C" usług marketingowych na rzecz spółki "A" świadczy kopia kontraktu, [...] faktury wystawione przez firmę "C", dowody wpłaty oraz teczka z logo spółki "A" - Producent Odzieży" wykonana przez firmę "C". Zamieszczona na niej informacja o istnieniu firmy od roku 1993 w sytuacji, gdy firma powstała w 1999 roku wynika z faktu wcześniejszego istnienia Biura Handlowego "B" R. L. w celu podniesienia rangi spółki i jej doświadczenia na rynku. Nadto skarżąca powołuje się na wizytówki chińskich firm dostarczane przez firmę "C" wraz z informacjami o ich ofercie, a także na notatki (raporty) ze spotkań z pracownikami firmy "C" oraz faktury dotyczące wydatków poniesionych w związku z podejmowaniem w Polsce przedstawicieli firmy "C", a także bilingi rozmów telefonicznych z nimi w Hongkongu i w Turcji, gdzie firma ta posiada przedstawicielstwo, podobnie jak i w Chinach.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosi o jej uchylenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpatrując sprawę na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje:
Oceniając prawidłowość zaskarżanej decyzji w aspekcie jej zgodności z przepisami prawa materialnego wskazać należy na przepis art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), w myśl, którego za koszt uzyskania przychodu uznaje się wydatki poniesione przez podmiot gospodarczy w celu osiągnięcia przychodu. Treść tego przepisu wskazuje na konieczność istnienia związku przyczynowego między kosztem a przewidywanym przychodem, który to związek podatnik winien wykazać skoro to leży w jego w interesie, bowiem koszty uzyskania przychodu jako obniżające przychód rzutują także na wysokość podatku dochodowego.
Bezsporny w niniejszej sprawie jest fakt rozpoczęcia przez spółkę "A" działalności gospodarczej w roku 1999. Wspólnikami tejże spółki byli R. L. i S. R., z których każdy w 2000 r. posiadał równe udziały. Zgodnie z umową spółki przedmiotem jej działalności była przede wszystkim działalność handlowa (hurt i detal) w szczególności artykułów spożywczych, płodów rolnych i zwierząt, wyrobów tytoniowych, farmaceutycznych i medycznych, kosmetyków, artykułów użytku domowego i osobistego oraz sprzedaż realizowana na zlecenie i "pozostała sprzedaż hurtowa"
Jeszcze przed założeniem spółki "A" R. L. prowadził firmę Biuro Handlowe "B" zajmującą się też produkcją odzieży i z tego tytułu przed rokiem 2000 nawiązał kontakty handlowe z firmami chińskimi, o czym świadczy m.in. teczka reklamowa zawierająca treść dotyczącą tej właśnie firmy. Teczka ta miała być wg skarżącej wyprodukowana przez firmę "C", w której udział posiadał Polak. Jak wynika z zeznań S. R., wskazanego przez pozostałego wspólnika spółki jako osoba mająca składać wyjaśnienia w toku postępowania kontrolnego, obaj wspólnicy przed założeniem spółki byli w Chinach i mieli tam nawiązać kontrakt z firmą "C".
Spółka "A" sprowadzała z Chin odzież i hulajnogi. Brak jednak jakichkolwiek dowodów na to, że firma "C " w ramach świadczonych usług marketingowych znalazła producentów odzieży w Chinach, którzy później sprzedawali swoje towary spółce "A ". Zawarte w piśmie procesowym z dnia [...] 2006 r. stwierdzenie skarżącej, że firma "C " pozyskała dla niej 7 kontrahentów chińskich jest gołosłowne i nie poparte żadnymi dowodami, tym bardziej, że kontrakty z tymi firmami zawierała bezpośrednio spółka "A".
Uzasadnione wątpliwości budzi także przedstawiony przez podatnika kontrakt z w. w. firmą w formie kopii faksu. Jak stwierdził S. R. kontrakt ten został zawarty za pośrednictwem faksu. Podkreślić przy tym należy, że obie firmy miały wg twierdzeń spółki bezpośrednie kontakty w Chinach, w Turcji i w Polsce. Kontrakt ten nie określa nawet osób działających w imieniu obu spółek i nie zawiera podpisu osoby zawierającej go ze strony firmy "C", a jedynie faksymile, bez podania nazwiska. Brak też jakichkolwiek dowodów, że kontrahent ten wykonał i w jakim zakresie zlecane mu czynności. Istnieją natomiast faktury opiewające- wbrew postanowieniom tegoż kontraktu- na kwoty, dwukrotnie przewyższające określane w nim wynagrodzenie dla firmy "C" i to za usługi marketingowe. Marketing zaś sprowadza się do usług związanych ze sprzedażą, a nie z nabywaniem towarów jak to miało miejsce w sprawie. Zwrócić także należy uwagę na to, że w piśmie z dnia [...] 2003 r., w toku wszczętego przez organ kontroli, postanowieniem z dnia [...] 2003 r., postępowania podatkowego Spółka wniosła o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków m.in. pracowników firmy "C" z Hongkongu, nie wiedząc o tym, że spółka ta od [...] 2002 r. zaprzestała działalności.
Powyższe stwierdzenia uzasadniają uznanie stanowiska zawartego w zaskarżanej decyzji, co do nieuznania za koszt uzyskania przychodu równowartości [...] USD, bowiem fakt posiadania przez skarżącą wizytówek chińskich firm nie może stanowić wystarczającego dowodu na realność zawarcia kontraktu ze spółką z Hongkongu.
Jak wyżej wspomniano firma R. L. - Biuro Handlowe "B"- Produkcja Odzieży istniała także w roku 2000, co potwierdza również fakt wynajmowania przez nią pomieszczeń spółce "A ". S. R. stwierdził, że comiesięczne od [...] do [...] 2000 r. wyjazdy obu wspólników do Turcji związane były z kontraktem z firmą "C".
Częstotliwość tych kontaktów, w sytuacji, gdy- jak twierdzi skarżąca - firma "C " znalazło dla spółki "A" 7 kontrahentów, a ponadto obie firmy miały się też kontaktować w Chinach ([...] - [...] 2000 r.) i w Polsce, budzi uzasadnione wątpliwości, co do celu pobytów wspólników w Turcji. Wobec braku jakichkolwiek wymiernych efektów zakwestionowanych przez organy obu instancji w. w. wyjazdów dla spółki "A ", a nawet ich uprawdopodobnienia, zasadnie nie uznano kwoty [...] zł. za koszt uzyskania przychodu.
Nadmienić należy, że skoro spółka "A " i Biuro Handlowe "B" współpracowały ze sobą nie można wykluczyć, że okoliczność ta również mogła rzutować na cel w. w. wyjazdów.
Z tych względów skoro skarżąca nie wykazała istnienia związku między w. w. wydatkami, a uzyskaniem przychodu przez spółkę "A" argumenty skargi w tym zakresie uznać należy za niezasadne.
Odnosząc się z kolei do zarzutów skargi w zakresie naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących przeprowadzenia postępowania dowodowego i ustalenia stanu faktycznego sprawy zauważyć należy, że nieuwzględnienie wniosku podatnika o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków- pracowników nieistniejącej już firmy "C" oraz przedstawicieli firm chińskich, kontrahentów, spółki "A", których nawet nazwisk i adresów Spółka nie określiła, uznać należy za uzasadnione.
Co prawda organ podatkowy w myśl art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej obowiązany jest z urzędu ustalić wyczerpująco stan faktyczny sprawy, zadbać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, jednakże przepisy te nie wyłączają współdziałania podatnika w tym zakresie.
Trudno, więc zgodzić się z argumentacją skargi, tym bardziej, że nie wiadomo jak wnioskowane dowody można byłoby przeprowadzić i czy mogły one wpłynąć na rozstrzygnięcie sprawy.
Mając powyższe względy na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
/-/ K. Nikodem /-/ M. Skwierzyńska /-/ G. Gorzan
AR
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło