I SA/Rz 265/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny I Wydział w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Maria Serafin - Kosowska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2006r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skarg spółki z o.o. "A" z siedzibą w W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej: z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), z dnia (...)lutego 2006r. nr (...), z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), z dnia (...) lutego 2006r. nr (...) w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług w zgłoszeniach celnych postanawia: odrzucić skargi. I SA/Rz 265/06 Uzasadnienie W zgłoszeniach celnych dokonanych w 2000r. spółka z o.o. "A" /nazwa obecna/ wykazała importowane leki /farmaceutyki/ i podając ich określone wartości celne obliczyła w poszczególnych zgłoszeniach podatek od towarów i usług w kwotach: 1/ 6.034,30 zł, 2/ 298.840,40 zł, 3/ 190.546,20 zł, 4/ 78.857,90 zł, 5/ 57.046 zł, 6/ 351.445,70 zł, 7/ 120.848,30 zł, 8/ 7.834,50 zł, 9/ 465.246,30 zł, 10/ 48.713,80 zł, 11/ 113.271,70 zł, 12/ 281.124,70 zł, 13/ 327.738,60 zł, 14/ 202.977,50 zł, 15/ 247.766,40 zł, 16/ 187.198,60 zł, 17/ 826,40 zł, 18/ 221.945,90 zł, 19/ 304.083,30 zł, 20/ 264.368,20 zł, 21/ 36.990,80 zł, 22/ 124.992,70 zł, 23/ 4.776 zł, 24/ 192.862,30 zł, 25/ 11.409,90 zł, 26/ 251.705,30 zł, 27/ 253.073,60 zł, 28/ 64.143,70 zł, 29/ 85.471 zł, 30/ 121.830,60 zł, 31/ 29.227 zł, 32/ 273.276,30 zł, 33/ 78.576,10 zł, 34/ 7.078,10 zł, 35/ 168.978 zł, 36/ 93.573,20 zł, 37/ 75.028,30 zł, 38/ 146.357 zł, 39/ 154.833,70 zł, 40/ 95.787,50 zł. Przedmiotowe zgłoszenia uznane zostały przez organy celne za nieprawidłowe w zakresie określenia wartości celnej na skutek czego organy celne wydały decyzje określające te wartości w niższych kwotach niż podane w zgłoszeniach celnych, zaś skargi kasacyjne spółki z o.o. "A" /zwanej dalej spółką/ od wyroków Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie oddalających skargi na te decyzje, oddalone zostały przez Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z obniżeniem wartości celnej importowanych leków /farmaceutyków/ organ celny I instancji postanowieniami z dnia 7 stycznia i 2 września 2005r. wszczął z urzędu postępowania w sprawie określenia kwoty podatku od towarów i usług w prawidłowych wysokościach i następnie wydał decyzje określające kwoty tegoż podatku, które to decyzje zostały utrzymane w mocy /lub uchylone i zmienione/ wskazanymi w sentencji postanowienia decyzjami organu II instancji tj. Dyrektora Izby Celnej. W decyzjach tych /niżej podano daty i numery decyzji organu II instancji/ kwoty podatku od towarów i usług określone zostały w kwotach niższych, niż w zgłoszeniach celnych a mianowicie /w kolejności odpowiadającej kolejności kwot wymienionych na wstępie/ w kwotach odpowiednio: 1/ 3.928,80 zł – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 2/ 208.824,40 zł - z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 3/ 123.855,10 zł – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 4/ 51.257.60 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr(...), 5/ 37.080,20 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 6/ 260.845,90 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 7/ 78.551,40 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 8/ 5.092,40 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 9/ 318.861,70 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 10/ 31.663,90 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 11/ 73.626,10 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 12/ 194.556,50 zł , – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 13/ 225.358,40 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 14/ 178.465,10 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 15/ 161.048,20 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 16/ 121.679,10 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 17/ 537,20 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 18/ 179.227,30 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 19/ 221.380,50 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 20/ 199.246,10 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 21/ 24.044 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 22/ 81.245,20 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 23/ 3.104.40 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 24/ 125.361 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 25/ 7.416,40 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 26/ 178.198.60 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 27/ 164.497,90zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 28/ 41.693,40 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 29/ 83.059,20 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 30/ 79.181,90 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 31/ 18.997.60 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 32/ 177.630 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 33/ 69.001,90 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 34/ 4.600,80 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 35/ 109.835,70 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 36/ 60.822,60 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 37/ 48.768,40 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 38/ 103.670, 50 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 39/ 100.641,90 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 40/ 83.895, 20 zł – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), Spółka z o.o. "A" - w imieniu której działa ustanowiony pełnomocnik adwokat – złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi na wszystkie przedmiotowe decyzje organu II instancji wnosząc o uchylenie tychże decyzji – oraz decyzji organu I instancji – jako opartych na błędnej podstawie prawnej, bo w istocie takiej podstawy brak a nadto wydanej z naruszeniem przepisów o przedawnieniu oraz przepisów postępowania. Odnośnie wartości przedmiotu zaskarżenia w poszczególnych skargach zawarto sformułowanie: "Wartość przedmiotu zaskarżenia: nie dotyczy", nie uiszczono też jakiejkolwiek opłaty sądowej /wpisu/ od żadnej ze skarg; w odpowiedziach na skargi Dyrektor Izby Celnej odnośnie wartości przedmiotu sporu również zawarł stwierdzenie: " nie dotyczy". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 230 i art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm./ - powoływanej dalej jako p.s.a.- od skargi wniesionej do sądu administracyjnego I instancji powinien być uiszczony wpis, który w przypadku gdy przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, jest wpisem stosunkowym, natomiast w pozostałych sprawach jest wpisem stałym. Jeśli od skargi należny jest wpis stosunkowy i nie zostanie on uiszczony, to sąd ma obowiązek wezwać skarżącego o jego uiszczenie bez względu na to, czy skargę wnosi strona samodzielnie, czy też działający w jej imieniu pełnomocnik w tym także będący radcą prawnym lub adwokatem. Natomiast w przypadku, gdy skarga taka podlega wpisowi stałemu, to o jego uiszczenie sąd wzywa stronę lub działającego w jej imieniu pełnomocnika niebędącego radcą prawnym lub adwokatem / art. 220 § 1 p.s.a./. Jeśli jednak skarga od której należny jest wpis stały, wnoszona jest przez adwokata lub radcę prawnego a wpis taki nie zostanie uiszczony zgodnie z treścią art. 219 § 1 p.s.a tj. przy wniesieniu tejże skargi do sądu, to sąd na podstawie art. 221 p.s.a. zobowiązany jest do jej odrzucenia bez uprzedniego wzywania o jego uiszczenie. Wprawdzie według unormowania zawartego w § 5 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/ wpis traki tj. wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie po przekazaniu skargi sądowi, jednakże Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006r. sygn. SK 11/05 /Dz.U. nr 45 poz. 322 z dnia 17 marca 2006r./ orzekł, iż powołany bezpośrednio wyżej przepis jest niezgodny z art. 221 p.s.a. oraz z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W wyroku tym Trybunał orzekł także , iż art. 219 § 2 i art. 221 p.s.a. są zgodne z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, zaś art. 180 p.s.a. jest zgodny z art. 45 ust.1 i art. 78 Konstytucji RP. Ponieważ w wyroku tym Trybunał nie określił terminu utraty mocy obowiązującej wskazanego wyżej niekonstytucyjnego przepisu Rozporządzenia / art. 71 ust.2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997r. o Trybunale Konstytucyjnym – Dz. U. nr 102 poz. 643 z późn. zm./, to zgodnie z art. 190 ust. 3 Konstytucji RP, wyrok ten wchodzi w życie z dniem ogłoszenia czyli z dniem 17 marca 2006r. /art. 79 ust.1 cyt. ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, art. 6 ust.1, art. 8, art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych – Dz.U. nr 190 poz. 1606 z 2005r. z późn. zm./. W niniejszych sprawach skargi przesłane zostały do organu II instancji w dniach 20 i 23 marca 2006r. /data nadania pocztowego / a więc niewątpliwie po dacie ogłoszenia powołanego wyżej wyroku i – jak wskazano wyżej – w skargach tych nie wskazano należności pieniężnej jako wartości przedmiotu zaskarżenia a strona skarżąca kwestionuje w ogóle dopuszczalność określania podatku od towarów i usług w kwocie niższej niż wskazana w zgłoszeniu celnym i zapłaconej przez nią w tej wyższej kwocie. Zaskarżonymi decyzjami utrzymano w mocy /lub zmieniono/ decyzje organu I instancji jedynie określające kwoty tego podatku w niższej kwocie, niż obliczono to w zgłoszeniach celnych, przy czym z akt spraw wynika, że kwoty zostały zapłacone w wysokościach wskazanych w zgłoszeniach celnych. W związku z tym w ocenie Sądu przyjąć należy, że w niniejszej sprawie istotnie przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna jako podatek w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa / Dz.U. nr 8 poz. 60 z 2005r. z późn. zm./ czyli świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa. Strona skarżąca na mocy zaskarżonych decyzji nie jest bowiem ani zobowiązana do zapłaty określonych kwot, ani też nie domaga się ona /w tym postępowaniu/ zwrotu na swoją rzecz jakiejkolwiek kwoty a określenie przez organy celne prawidłowej – według ich oceny – kwoty podatku od towarów i usług jest wprawdzie wyrażone w pieniądzu ale w okolicznościach niniejszej sprawy oznacza, że do takiej wysokości skarżąca prawidłowo spełniła już swój obowiązek podatkowy. Zauważyć jednak przy tym należy, że według uregulowań zawartych w poprzednio obowiązującej ustawie z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. nr 11 poz. 50 z późn. zm./, jak i w obecnie obowiązującej ustawie z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. nr 54 poz. 535 z późn. zm./, podatek ten w przypadku importu jest równocześnie podatkiem naliczonym w kwocie wynikającej z dokumentu celnego /odpowiednio: art. 19 ust.2, art. 86 ust. 2 pkt.2/. W związku z tym podatnikowi – co do zasady - przysługuje prawo do obniżenia o tę kwotę podatku należnego i wobec tego jego wysokość jest elementem ogólnego określenia zobowiązania lub podatnika za okres rozliczeniowy w tym podatku. Wobec powyższego przyjąć należy, że w niniejszej sprawie od skargi należny był wpis stały, przy czym nie był to wpis wskazany w § 2 ust.3 pkt. 12 cyt. Rozporządzenia tj. w kwocie 500 zł z zakresu zobowiązań podatkowych, lecz wpis określony w § 2 ust. 6 tj. w kwocie 200 zł należny w sprawach skarg niewymienionych w § 2 ust.1 – 5. Zobowiązanie podatkowe dotyczy bowiem zapłaty przez podatnika na rzecz Skarbu Państwa itd. podatku w określonej kwocie, terminie i miejscu / art. 5 cyt. Ordynacji podatkowej/ a w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest zobowiązanie spółki do zapłaty jakiejkolwiek kwoty. W ocenie Sądu nie byłoby uzasadnione traktowanie różnicy pomiędzy podatkiem zapłaconym przez stronę skarżącą według zgłoszenia celnego a podatkiem określonym obecnie w decyzji jako należności pieniężnej, skoro jest to różnica dodatnia w tym znaczeniu, że skarga nie kwestionuje tej wyższej kwoty już zapłaconej a samo postępowanie zostało wszczęte z urzędu, zaś rozliczenie podatku za dany okres rozliczeniowy nie może być dokonane przez organ celny, lecz przez organ podatkowy /w szczególności także w zakresie ewentualnego zwrotu podatku – art. 39 cyt. ustawy z dnia 11 marca 2004r./ W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności, Sąd w oparciu o art. 221 w związku z art. 220 § 3 i art. 219 p.s.a. postanowił o odrzuceniu wymienionych wyżej skarg spółki.