I OSK 1516/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA: Jolanta Rajewska Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz Małgorzata Borowiec (spr.) Protokolant Joanna Szcześniak po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 565/06 w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 maja 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 565/06, po rozpoznaniu skargi K. W. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu. Wyrok zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. K. W. wnioskiem z dnia 14 listopada 2005 r. zwróciła się do Prezydenta [...] o zarejestrowanie pojazdu marki Honda CR-V nr nadwozia [...]. Do powyższego wniosku zostały dołączone następujące dokumenty: 1) oryginał dokumentu zatytułowanego OREGON SALVAGE TITLE CERTYFICATE (tytuł własności pojazdu z odzysku (Salvage) Oregon z dnia 25 stycznia 2005 r. nr tytułu [...] wraz z tłumaczeniem. 2) faktura zakupu nr 11 z dnia 3 marca 2005 r. wraz z tłumaczeniem 3) postanowienie z dnia 10 listopada 2005 r. Urzędu Skarbowego Warszawa Ursynów dotyczące zaświadczenia o podatku VAT 4) dokument niemieckiego Urzędu Celnego z dnia 28 czerwca 2005 r. dotyczący opłat importowych wraz z tłumaczeniem 5) dokument niemieckiego Urzędu Celnego z dnia 28 czerwca 2005 r. odnośnie dopuszczenia do ruchu pojazdu mechanicznego wraz z tłumaczeniem 6) dokument Urzędu Celnego w Warszawie z dnia 27 października 2005 r. potwierdzający uiszczenie akcyzy 7) zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] wydane w dniu 25 października 2005 r. przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów wraz z dokumentem identyfikacyjnym. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] nr [...], działając na podstawie art. 104 k.p.a. w zw. z art. 72 ust. 1 i art. 79 ust.4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) odmówił rejestracji tego pojazdu. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że do rejestracji strona nie przedłożyła dowodu rejestracyjnego, a w myśl art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym jest to wymagane. Natomiast dokument OREGON SALVAGE TITLE CERTYFICATE z dnia 25 stycznia 2005 r., jest jedynie dokumentem poświadczającym prawo własności. Z tłumaczenia tego dokumentu wynika, że pojazd został wyrejestrowany, a zapis o treści "kasacja" wyklucza ponowną rejestrację samochodu na podstawie tego dokumentu. Organ powołał się na pismo Konsulatu RP w Nowym Jorku z dnia 22 kwietnia 2005 r. przekazane do stosowania przez Departament Transportu Drogowego Ministerstwa Infrastruktury, zgodnie z którym, właściciel mógłby zarejestrować ww. pojazd w USA, jeżeli zostałoby przeprowadzone postępowanie sprawdzające, które potwierdziłoby, że naprawa samochodu została wykonana w sposób należyty i pojazd spełnia wymagania bezpieczeństwa. Dokument wydany po naprawie stanowiłby podstawę do ubiegania się o rejestrację pojazdu. Zdaniem organu, oznacza to, że omówiony wyżej dokument nie spełnia także przesłanek z art. 72 ust. 2 pkt 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, tj. nie jest innym dokumentem stwierdzającym rejestrację pojazdu za granicą. Ponadto podkreślono, że w świetle art. 79 ust. 4 ww. ustawy pojazdy przeznaczone do kasacji nie mogą być w Polsce zarejestrowane. Od powyższej decyzji K. W. złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Załączyła do niego opinię wraz z opisem badania przeprowadzonego przez Zespół Rzeczoznawców Samochodowych z dnia 20 grudnia 2005 r., kartę kontroli przeglądu samochodu przeprowadzonej w autoryzowanej stacji obsługi Honda-Auto w dniu 24 listopada 2005 r. oraz drugie tłumaczenie dokumentu OREGON SALVAGE TITLE CERTYFICATE z dnia 25 stycznia 2005 r. w którym wyraz "kasacja" zastąpiono słowem "skasowany". Skarżąca wyjaśniła, że w USA słowo "skasowany" jest równy zwrotowi "rozbity, uszkodzony i na chwilę naprawy wyłączony z ruchu drogowego". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 72 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że do wniosku o zarejestrowanie spornego pojazdu nie został dołączony jakikolwiek dokument stwierdzający zarejestrowanie pojazdu za granicą, wydany przez organ właściwy do rejestracji pojazdów, w tym wypadku w Stanach Zjednoczonych. Z przedłożonych w toku postępowania odwoławczego dokumentów, a w szczególności z dokumentu OREGON SALYAGE TITLE CERTYFICATE (tytułu własności pojazdu z odzysku (Salvage) Oregon z dnia 25 stycznia 2005 r. wynika, że przedmiotowy pojazd podlega skasowaniu. Oznacza to, że pojazd ten nie powinien zostać dopuszczony do ruchu jako podlegający skasowaniu, tj. nienadający się do dalszego użytku. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi K. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której podniesiono zarzut naruszenia art. 7, 8 i 77 k.p.a. oraz art. 72 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zdaniem skarżącej przedłożony dokument OREGON SALVAGE TITLE CERTYFICATE (tytuł własności pojazdu z odzysku (Salvage) Oregon z dnia 25 stycznia 2005 r. jest podstawą do zarejestrowania przedmiotowego pojazdu w Polsce, gdyż potwierdza on prawo własności pojazdu. Natomiast Kolegium dokonało wykładni zwrotu "skasowany" w sposób dowolny, gdyż nie uwzględniło tłumaczenia tego zwrotu w kraju wystawienia dokumentu własności. Ponadto skarżąca zarzuciła, że organ odwoławczy nie odniósł się do pozostałych dokumentów złożonych w toku postępowania odwoławczego, z których wynika, że sporny pojazd jest pojazdem nadającym się do dalszej eksploatacji, niestwarzającym zagrożenia dla ruchu drogowego. Wskazując na powyższe podstawy wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uznało, że przedłożony przez skarżącą dokument nie stanowi dowodu stwierdzającego rejestrację pojazdu za granicą, a jedynie potwierdza tytuł własności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi uznał, iż jest ona zasadna. W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazując na art. 7, 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. stwierdził, iż w sprawie nie wyjaśniono istotnych elementów stanu faktycznego. Z analizy akt sprawy wynika bowiem, że wydając decyzję odmowną organ oparł się na dokumencie sporządzonym w języku angielskim OREGON SALVAGE TITLE CERTYFICATE (tytuł własności pojazdu z odzysku (Salvage) Oregon z dnia 25 stycznia 2005 r., który to dokument nie został przetłumaczony na język polski w całości. Brak jest tłumaczeń tej części tekstu, które nazwane są: "instrukcją dotyczącą zastosowania" oraz "uwaga dla sprzedającego". Zdaniem Sądu pierwszej instancji uniemożliwia to ustalenie, czy owe nieprzetłumaczone fragmenty dokumentu mają znaczenie dla sprawy. Jest to o tyle istotne, albowiem dokument ten jest podstawowym dowodem w sprawie. Sąd pierwszej instancji zauważył, iż organ odwoławczy uznając powyższy dokument za dowód własności pojazdu, o którym mowa w art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie wyjaśnił, jakie znaczenie ma ten dokument w świetle przepisów państwa, w którym został wydany, tj. USA – Stanu Oregon. Organ oparł się jedynie na literalnym brzmieniu przedstawionego tłumaczenia, przy czym wynika z niego, iż przedstawiony dokument jest "tytułem własności pojazdu odzyskanego (salvage), niniejszego pojazdu z zastrzeżeniem określonej własności". W ocenie Sądu pierwszej instancji sformułowanie to nie jest jasne. Ponadto nie znajduje oparcia w materiale dowodowym twierdzenie organu, że dokument przedstawiony przez skarżącą nie może być uznany za "inny dokument stwierdzający rejestrację pojazdu za granicą" (art. 72 ust. 2 pkt 4). Sąd pierwszej instancji podkreślił, że zawarte w ww. dokumencie stwierdzenie "jeżeli w rubryce odnotowane jest słowo skasowany wskazuje to na fakt, że pojazd podlega skasowaniu zgodnie z określeniem w ORS 801.527" nie zostało dostatecznie wyjaśnione, gdyż organ nie ustalił, co oznacza owo skasowanie "zgodnie z określeniem w ORS 801.527". Organ nie uwzględnił również wyjaśnień strony, że termin "skasowany" w rozumieniu prawa amerykańskiego oznacza "uszkodzony, rozbity i na chwilę naprawy wyłączony z ruchu drogowego" i niezasadnie stwierdził, że przedmiotowy pojazd podlega skasowaniu, jako nienadający się do dalszego użytku. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 maja 1999 r., K 13/98 (OTK 1999/4/74), w którym podano, że użycie przez ustawodawcę w ust. 1 pkt 4 art. 79 ustawy Prawo o ruchu drogowym pojęcia "zniszczenie" jako równoznacznego (odpowiadającego) pojęciu "kasacja" pojazdu oznacza całkowite unicestwienie (zlikwidowanie) pojazdu w jego pierwotnym kształcie, a zatem jego całkowitą likwidację. O ile "zniszczenie" pojazdu może być następstwem różnorodnych przyczyn zewnętrznych, o których wyżej mowa, o tyle "kasacja" pojazdu zakłada działanie celowe (z reguły właściciela pojazdu), ukierunkowane na jego likwidację, i przy użyciu specjalnie do tego celu przystosowanego sprzętu. Wynika z tego, że następstwa "zniszczenia" i "kasacji" mogą być równoznaczne w zakresie skutków (zlikwidowanie, unicestwienie pojazdu), natomiast przyczyna tych zdarzeń może być różna. Zniszczeniu bądź kasacji mogą ulegać zarówno pojazdy nowe, jak też po kilkuletniej eksploatacji. Jeżeli wedle oceny właściciela pojazd został zniszczony w takim stopniu, że nie nadaje się do dalszej eksploatacji, to może przeprowadzić jego kasację. Tylko w takim rozumieniu "zniszczenia (kasacji)" jako całkowitego unicestwienia pojazdu zachowuje swój sens dyspozycja art. 79 ust. 2 cyt. ustawy, że pojazd wyrejestrowany (z tego powodu) nie podlega powtórnej rejestracji. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż z uwagi na istniejący w omawianym dokumencie zapis, że pojazd nie może być zarejestrowany "dopóki jest objęty niniejszym tytułem własności", niezbędnym jest jednoznaczne wyjaśnienie w jakich sytuacjach i na jakie potrzeby w Stanie Oregon jest ten dokument wystawiany. Ponadto Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w aktach sprawy brak jest informacji z dnia 22 kwietnia 2005 r. otrzymanej z Konsulatu Generalnego RP w Nowym Jorku, na którą Prezydent [...] powołał się w uzasadnieniu wydanej przez niego decyzji. W ocenie Sądu pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie naruszona została także wyrażona w art. 8 k.p.a. zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, gdyż organ prowadząc postępowanie administracyjne, w którym występują sprzeczne interesy stron, bez wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy uwzględnił tylko jeden z wchodzących w grę interesów, nie ustosunkowując się do zgłaszanych w toku postępowania twierdzeń i wniosków strony skarżącej. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ustawą P.p.s.a., zaskarżoną decyzję uchylił. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] i zaskarżając go w całości zarzuciło naruszenie: I. prawa materialnego, tj. art. 72 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że możliwe jest zarejestrowanie pojazdu sprowadzonego z zagranicy pomimo nieprzedstawienia przy wniosku o rejestrację takiego pojazdu jakiegokolwiek dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu za granicą, wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów za granicą, co doprowadziło do uchylenia decyzji prawidłowo odmawiającej rejestracji pojazdu z powołaniem się na wymieniony przepis, II. przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 133 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niezgodne ze stanem faktycznym uznanie, jakoby Kolegium oparło poddaną ocenie Sądu decyzję na przesłankach, którymi w rzeczywistości się nie kierowało, co świadczy o tym, że Sąd wydał wyrok z całkowitym pominięciem treści zaskarżonej decyzji i bez dogłębnej analizy przedłożonych mu akt sprawy, III. przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a., w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne uznanie, że w toku postępowania poprzedzającego wydanie uchylonej decyzji z dnia 4 stycznia 2006 r. Kolegium dopuściło się naruszenia wymienionych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, skutkującego koniecznością uchylenia rzeczonej decyzji, podczas, gdy w rzeczywistości naruszenie takie nie miało miejsca. Wskazując na powyższe naruszenia prawa Kolegium wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W motywach skargi kasacyjnej Kolegium powołując się na treść art. 72 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 pkt 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym wskazało, że w interesie wnioskodawczyni leży wykazanie, że stanowiący jej własność pojazd spełnia wszystkie przesłanki wymagane przy dokonywaniu rejestracji na terenie Polski, zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem. Natomiast skarżąca do wniosku o zarejestrowanie pojazdu nie załączyła jakiegokolwiek dokumentu stwierdzającego zarejestrowanie pojazdu za granicą wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów za granicą (w tym wypadku w Stanach Zjednoczonych). Za taki dokument nie można bowiem uznać dokumentu zatytułowanego "Tytuł własności pojazdu z odzysku (Salvage) Oregon", gdyż z dwóch przedłożonych przez wnioskodawczynię wersji tłumaczeń owego dokumentu wniosku takiego wysnuć się nie da. Tym samym skarżąca nie spełniła wszystkich wymagań niezbędnych do zarejestrowania przedmiotowego pojazdu, w szczególności warunku określonego w art. 72 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, co w ocenie organu, bez względu na inne okoliczności uzasadnia to odmowę rejestracji pojazdu. A zatem dla wyniku postępowania ustalenie rzeczywistej treści wyżej wymienionego dokumentu jest bez znaczenia. W związku z tym, zdaniem Kolegium, nawet jeśli faktycznie, w toku postępowania zakończonego uchyloną decyzją zostały naruszone przepisy postępowania, to i tak naruszenia te - wobec niespełnienia wymogu określonego w art. 72 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym - nie mogły wpłynąć na wynik sprawy. W ocenie Kolegium nie zaistniała zatem przesłanka wymieniona w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy P.p.s.a. uzasadniająca uchylenie zaskarżonej decyzji. Ponadto w skardze kasacyjnej podniesiono, że Sąd pierwszej instancji stwierdzając, iż Kolegium oparło się jedynie na literalnym brzmieniu tłumaczenia dokumentu przedstawionego przez skarżącą nie wyjaśnił dlaczego było to niedopuszczalne. Zdaniem autora skargi kasacyjnej Sąd pierwszej instancji nie zapoznał się dokładnie z treścią uchylonej decyzji. Błędnie wskazał, że Kolegium w jej uzasadnieniu stwierdziło, iż "Tytuł własności pojazdu z odzysku (Salvage) Oregon" stanowi "dowód własności w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym", gdyż sformułowanie takie zawarto jedynie w części historycznej decyzji. Nieprawidłowo również uznał, że Kolegium oparło uchyloną decyzję na informacji z dnia 22 kwietnia 2005 r. otrzymanej z Konsulatu RP w Nowym Jorku, podczas gdy powyższe zawarto jedynie w części historycznej uzasadnienia rzeczonej decyzji, w cytacie z uzasadnienia decyzji Prezydenta [...]. W skardze kasacyjnej podkreślono także, iż samo nieuwzględnienie żądania wnioskodawczyni nie pociąga za sobą automatycznego naruszenia zasady z art. 8 k.p.a., w sytuacji, gdy niemożność uwzględnienia złożonego przez nią wniosku wynika wprost z przepisu obowiązującego prawa (w niniejszej sprawie - wobec niespełnienia wymogu z art. 72 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym) i spowodowana jest niezłożeniem innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu. W odpowiedzi na skargę kasacyjną K. W. wniosła o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Dokonując oceny zasadności wniesionej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że skarga ta nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wnoszące skargę kasacyjną Kolegium, powołując art. 174 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oparło swą skargę na zarzutach naruszenia: 1) prawa materialnego oraz 2) przepisów postępowania. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania stwierdzić należy, że są one nietrafne. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla to orzeczenie w całości lub części, gdy stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji lub postanowienia, a więc na ukształtowanie w nich administracyjnego stosunku materialnoprawnego lub procesowego. W tej kategorii podstaw uchylenia zaskarżonego orzeczenia, mieści się brak należytej staranności wykazany przez organ administracji publicznej w prowadzeniu sprawy, a wyrażający się w rozstrzygnięciu o niej bez pełnej znajomości stanu faktycznego oraz materiału dowodowego sprawy. Zatem jeżeli organ nie zbierze i nie rozpatrzy w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, a obowiązek taki wynika z art. 77 §1 k.p.a. i nie wykaże – wbrew dyspozycji art. 7 k.p.a. niezbędnej dbałości o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, a w związku z tym nie może zawrzeć w decyzji uzasadnienia odpowiadającego wymogom stawianym przez art. 107 § 3 k.p.a., to sąd administracyjny jest zobowiązany wydać orzeczenie przewidziane w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy P.p.s.a. Musi jednak przy tym wykazać, że gdyby nie było stwierdzonego w postępowaniu sądowym naruszenia przepisów postępowania, rozstrzygnięcie sprawy mogłoby być inne. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z mogącym mieć wpływ na wynik sprawy naruszeniem art. 8, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Wprawdzie autor skargi kasacyjnej trafnie podniósł, że skoro do wniosku z dnia 14 listopada 2005 r. o zarejestrowanie pojazdu K. W. nie przedłożyła jakiegokolwiek dokumentu stwierdzającego zarejestrowanie pojazdu za granicą, wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów za granicą, a więc nie spełniła warunku niezbędnego do zarejestrowania pojazdu, o którym mowa w art. 72 ust. 2 pkt 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, to stwierdzenie Sądu pierwszej instancji, że nieustalenie rzeczywistej treści dokumentu o nazwie "Tytuł własności pojazdu z odzysku" miało istotny wpływ na wynik sprawy co uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy P.p.s.a. stanowiło naruszenie tego przepisu, to jednak w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut ten nie mógł być uwzględniony, gdyż zasadne było wskazanie przez Sąd pierwszej instancji naruszenie przepisów procedury administracyjnej. W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego. Zgodnie z art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego, organy orzekające zobowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Nie oznacza to zwolnienia od obowiązków dowodowych wnioskodawczyni, która powinna we własnym dobrze pojętym interesie przedkładać stosowne dokumenty. Jednakże i w tym zakresie rola organu administracji powinna być aktywna. Jeżeli według oceny tego organu postępowanie dowodowe powinno być uzupełnione dokumentem stwierdzającym rejestrację pojazdu za granicą przez właściwy organ, to rzeczą organu było wezwanie K. W. do przedstawienia takiego dokumentu. W aktach sprawy brak jest takiego wezwania. Wyciąganie dla strony negatywnych skutków, w razie nieprzedstawienia przez nią określonych dowodów, jest możliwe po uprzednim zakreśleniu stronie terminu do dostarczenia tych dowodów. Zaniechanie przez organy administracji państwowej podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja powinna być należycie uzasadniona z podaniem m.in. dowodów, na podstawie których określone fakty organ uznał za udowodnione oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy, narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd administracyjny zaskarżonej decyzji. Sąd pierwszej instancji zasadnie stwierdził, że w tej sprawie mamy do czynienia z wadliwie przeprowadzonym postępowaniem dowodowym. Z uwagi na to, że przedłożony przez K. W. dokument OREGON SALVAGE TITLE CERTYFIKATE z dnia 25 stycznia 2005 r. nie został przetłumaczony przez nią w całości, nie można ustalić czy i jakie ma on znaczenie w sprawie. Organ odwoławczy, który obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę na jego podstawie uznał, że sporny pojazd jest skasowany, a więc nie może być dopuszczony do ruchu. Natomiast nie wyjaśnił co oznacza "skasowanie, zgodnie z określeniem w ORS 801529" oraz zapis, że pojazd nie może być zarejestrowany "dopóki jest objęty niniejszym tytułem własności". Nie odniósł się także do odmiennego rozumienia tego pojęcia przez K. W., wg której oznacza to pojazd "uszkodzony, rozbity i na okres naprawy wyłączony z ruchu drogowego". Wskazać należy, że de facto autor w skardze kasacyjnej przyznał, że organ odwoławczy nie dokonał oceny tego dokumentu, gdyż sformułowanie "Tytuł własności pojazdu z odzysku (Salvage) Oregon" stanowi dowód własności w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zawarto jedynie w części historycznej uzasadnienia decyzji organu odwoławczego. Błędne było natomiast pominięcie przez Sąd pierwszej instancji w swych rozważaniach podstawowej kwestii – jaką było nieprzedstawienie przez K. W. dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu za granicą wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdu za granicą. Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł rozważać zasadności zarzutu naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 133 § 1 ustawy Ppsa, gdyż zarzut ten nie został szerzej uzasadniony. Z treści zarzutu sformułowanego w petitum skargi kasacyjnej wynika jedynie, że Sąd pierwszej instancji niezgodnie ze stanem faktycznym uznał, że Kolegium oparło decyzję na przesłankach, którymi w rzeczywistości się nie kierowało. Zdaniem skarżącej świadczy to o tym, iż wydanie wyroku nastąpiło z pominięciem treści zaskarżonej decyzji i niedokonaniem analizy akt sprawy. Przechodząc z kolei do oceny zarzutu naruszenia prawa materialnego, to jest podstawy kasacyjnej, wynikającej z art. 174 pkt 1 ustawy P.p.s.a. stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie w tym zakresie należy uznać za przedwczesne. Nie został bowiem wyjaśniony stan faktyczny sprawy umożliwiający ocenę, czy warunki do zarejestrowania samochodu K. W. zostały spełnione. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżony wyrok mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu i na mocy art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną oddalił. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt. 2, art. 205 § 2 i art. 209 powołanej ustawy, a ich wysokość określono na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).