II SA/Gd 804/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 czerwca 2006 sprawy ze skargi J. B., P. J. i W. M. na uchwałę Rady Gminy z dnia 22 grudnia 2000 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę II SA/Gd 804/04 U z a s a d n i e n i e Rada Gminy uchwałą z dnia 22 grudnia 2000 r., Nr [...] uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla wsi B. w granicach opracowania określonych uchwałą Rady Gminy z dnia 27 kwietnia 1995 r., Nr [...]. Jako podstawę prawną uchwały wskazano art. 26 w związku z art. 7-12, art. 18-21, art. 27-29 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) oraz art. 18 ust. 2 pkt 5 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 ze zm.). Załącznik do uchwały stanowiła mapka terenu objętego przedmiotowym planem zagospodarowania przestrzennego, sporządzona w skali 1:2000. Zgodnie z uchwałą wskazany teren przeznacza się pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i pensjonatową oraz letnisk indywidualnych. Ponadto plan zakłada powstanie obszarów rekreacyjno-wypoczynkowych, turystyki zorganizowanej i zespołów usługowych. Obszar objęty planem ograniczony został od zachodu granicą lasu; od wschodu działkami o nr ewidencyjnych [...] – [...]; od południa granicą lasu i fragmentem drogi nr [...]; od północy granicą lasu. J. B., P. J. i W. M. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej wymienioną uchwałę wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Skarga była następstwem pisma z dnia 1 października 2004 r. podpisanego przez Przewodniczącego Rady Gminy informującego skarżących, iż w związku z wezwaniem Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę uchwały Nr [...], Rada Gminy na Sesji w dniu 24 września 2004 r. nie przychyliła się do ich wniosku w sprawie. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że pismem z dnia 22 maja 2000 r. Urząd Gminy stwierdził, iż ich pismo z dnia 10 maja 2000 r. w sprawie zmiany przeznaczenia działki nr [...] położonej w B. zostało potraktowane jako wniosek o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego. Następnie w dniu 17 marca 2003 r. Wójt Gminy poinformował skarżących, że został uchwalony przedmiotowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego B. Skarżący zwrócili uwagę, że plan został uchwalony 7 miesięcy po piśmie w sprawie zmiany przeznaczenia działki nr [...]. Zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 5c obowiązującej wówczas ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym Zarząd Gminy powinien zawiadomić na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu osoby, których interes prawny mógł być naruszony ustaleniami planu, jak również te osoby, których wnioski nie zostały uwzględnione w projekcie planu, uzasadniając odmowę ich uwzględnienia. Z uwagi na to, że nie zostały zachowane te wymogi doszło do naruszenia trybu postępowania i skarżący wezwali Radę Gminy do zmiany uchwały Nr [...] twierdząc, iż jest ona nieważna z mocy prawa. Zgodnie bowiem z art. 27 ust. 1 w/w ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, naruszenie trybu postępowania określonego w art. 18 powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi twierdząc, że nie naruszyła przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. W jej ocenie Urząd Gminy postąpił prawidłowo informując właścicieli działki nr [...] w B., iż pismo z dnia 10 maja 2000 r. w sprawie zmiany przeznaczenia działki zostało potraktowane jako wniosek o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodne z prawem było także pismo Wójta Gminy z dnia 17 marca 2003 r. informujące skarżących o uchwaleniu planu. Uchwała Rady Gminy Nr [...] jest zgodna z uchwałą Nr [...] z dnia 27 kwietna 1995 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Co istotne wniosek skarżących z dnia 10 maja 2000 r. nie mógł być rozpatrywany jako wniosek o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego albowiem ich działka nr [...] w B. znajduje się poza obszarem, dla którego sporządzony został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zatem skarżący nie byli stronami postępowania (w rozumieniu art. 28 k.p.a.), które należało zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 5c ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym zawiadamiać o wyłożeniu planu. Powyższy wniosek skarżących może zostać wzięty pod uwagę przy ewentualnej zmianie w przyszłości miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla B., który będzie obejmował przedmiotową działkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 15 poz. 139 z 1999 r. z późn. zm.), która to ustawa miała zastosowanie w niniejszej sprawie, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego sporządza się dla obszaru gminy lub jej części albo zespołu gmin lub jego części. O przystąpieniu do sporządzania niniejszego planu zagospodarowania przestrzennego z zastrzeżeniem art. 13 ustawy rozstrzyga Rada Gminy w drodze uchwały, określając granice obszaru objętego planu, przedmiot, zakres jego ustaleń (art. 12 ust. 1 ustawy). Uchwała taka jak wszelkie uchwały rady gminy podlega ogłoszeniu. Organem właściwym w sprawie sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego jest stosownie do art. 18 ust. 1 cytowanej ustawy Zarząd Gminy, który ogłasza w miejscowej prasie oraz przez obwieszczenie a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości o przystąpieniu do sporządzenia planu określając formy, miejsce i termin nie krótszy niż 21 dni składania wniosków do planu. Zgodnie z treścią art. 18 ust. 5 cytowanej ustawy Zarząd Gminy zawiadamia na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu tylko niektóre osoby a w szczególności właścicieli lub władających nieruchomościami, których interes prawny może być naruszony ustaleniem planu. Nieruchomość skarżących leży poza granicami terenu objętego planem i w żadnym razie plan zagospodarowania terenu nie narusza ich interesu prawnego, a co najwyżej nie zmienia ich sytuacji prawnej. Bezpodstawny jest zatem zarzut skarżących, że nie wiedzieli z winy Zarządu Gminy o projekcie zmiany planu zagospodarowania terenu, bowiem przy większej staranności dotyczącej działań Rady Gminy i Zarządu Gminy mogli się o tym dowiedzieć z ogłoszenia w sposób prawem określony. Skarżący nie wykorzystali środków prawnych prowadzących w ustawie do zmiany projektu planu zagospodarowania przestrzennego jakie przewidywały art. 23 i 24 ustawy, co ograniczyło ich prawa do skarżenia uchwały o planie zagospodarowania przestrzennego do skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 13 poz. 74 z 1996 r. z późn. zmianami). Przepis ten wymaga jednak wykazania naruszenia interesu prawnego lub uprawnionego przez skarżących ten akt. Jak to wyżej powiedziano miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, będący przedmiotem skargi nie obejmuje terenu na którym znajduje się nieruchomość skarżących i w żadnym razie nie narusza interesu prawnego skarżących. To że w ustaleniach planu nie nastąpiła zmiana przeznaczenia nieruchomości skarżących, mimo że skarżący na taką zmianę oczekują, nie stanowi naruszenia ich interesu prawnego. Zmiana przeznaczenia terenu na którym położona jest nieruchomość skarżących może nastąpić przy okazji zmiany planu zagospodarowania przestrzennego pozostałej części gminy. Mając powyższe rozważania na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. MK