II SAB/Bd 16/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Zarządu Gminy D. z dnia [...] 1993 r. i odszkodowania postanawia odrzucić skargę II SAB/Bd 16/06 UZASADNIENIE W dniu 25 lutego 2002r. W. G. zwrócił się do Wojewody [...] z wnioskiem o stwierdzenie nieważności zarządzenia Zarządu Gminy D. z dnia [...] 1993r., wskazując, iż jest ono sprzeczne z prawem i narusza jego dobra osobiste jako pracownika. Niezgodność ta ma polegać na tym, iż materia objęta przedmiotem regulacji przez to zarządzenie jest unormowana w odrębnych ustawach i obowiązujących przepisach oraz statucie gminy. Ponadto wspomniane zarządzenie zostało wydane i doręczone stronie w nieodpowiedniej formie - brakuje podpisu jednego członka zarządu obecnego na tym posiedzeniu. Ponadto akt ten stanowił podstawę niedopuszczenia strony w dniu 7 maja 1993r. przez pracodawcę do pracy bez rozwiązania umowy o pracę oraz odmowy dokonania przez Sąd Pracy kontroli wskazanej w tymże zarządzeniu kary dyscyplinarnego wydalenia z pracy w urzędzie. W odpowiedzi na ten wniosek, Wojewoda [...] pismem z dnia [...] 2002r., nr [...] poinformował, że w związku z upływem terminu określonego wart. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr 142, poz.. 1591) organ nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności zarządzenia Zarządu Gminy w D. z dnia [...]1993 r. Pismem z dnia 30 czerwca 2002 r. W. G. wniósł do Ministra Pracy i Polityki Społecznej w W. zażalenie na niezałatwienie przez Wojewodę [...] w terminie m.in. sprawy stwierdzenia nieważności zarządzenia Zarządu Gminy D. z dnia [...] 1993 r.. Zwrócił w nim uwagę, że pomimo upływu dwumiesięcznego terminu od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności, Wojewoda [...] nie wydał w tym przedmiocie decyzji, nie powiadomił o przyczynach zwłoki w załatwieniu sprawy ani też nie ustalił terminu zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz.1 071; z późno zm.) - dalej k.p.a. W odpowiedzi na wyżej wspomniane zażalenie Minister Pracy i Polityki Społecznej, odnosząc się jedynie do kwestii dotyczących wniosku W. G. o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w I., poinformował skarżącego, że wniosek ten nie spełnia wymogów określonych wart. 156 K.p.a. Pismem z dnia 24 lipca 2002 r. W. G. wezwał Wojewodę [...] do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie decyzji w przedmiocie wniosku o stwierdzenia nieważności zarządzenia Zarządu Gminy D. z dnia [...]1993r. oraz o przyznanie związanego z tym odszkodowania.. Skarżący wskazał jednocześnie, iż odpowiedź udzielona przez Wojewodę [...] w pismach z dnia 21 marca 2002 r. i 17 kwietnia 2002 r. nie jest decyzją. W związku z tym pismem, w dniu 29 lipca 2002 r. Wojewoda [...] poinformował W. G., że złożenie przez osobę trzecią wniosku w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia nie skutkuje wszczęciem postępowania. Postępowanie w tego rodzaju sprawach może być prowadzone bowiem tylko z urzędu. Organ zaś nie widzi podstaw do wszczęcia postępowania. Pismem z dnia 11 sierpnia 2002 r. W. G. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewody [...]. Bezczynność ta miała polegać na nie wydaniu przez Wojewodę [...] decyzji o stwierdzeniu nieważności m.in. uchwały Zarządu Gminy D. z dnia [...] 1993 r. oraz o związanym z tym odszkodowaniu. Przy tym W. G. wskazał, iż wyczerpał dostępne środki zaskarżenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że nie posiada legitymacji by stwierdzić nieważność przedmiotowego zarządzenia ze względu na upływ terminu określonego wart. 91 ust. 1 i art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (cyt. wyżej). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mim istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub też nie podjął stosownej czynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec przedstawionego żądania strony. W związku z tym należy wskazać, że w świetle przepisu ustawy o samorządzie gminnym (cyt. wyżej) postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności zarządzenia lub uchwały organu gminy prowadzone jest zawsze z urzędu, a nie na wniosek strony. Dlatego pisma osób, wskazujące na wadliwości prawne określonych uchwał lub zarządzeń organu gminy, nie powodują obowiązku wszczęcia postępowania albo formalnej odmowy uwzględnienia wniosku. Organ nadzoru powinien jedynie zawiadomić osobę wnosząca pismo w sprawie stwierdzenia nieważności aktu organu gminy o podjętych działaniach lub ich braku, co też w niniejszej sprawie nastąpiło (vide pismo Wojewody z dnia 21 marca 2005 r.). Brak oczekiwanej reakcji organu nadzoru na pismo żądające stwierdzenia nieważności zarządzenia organu gminy, nie sprawia zatem, iż mamy do czynienia z bezczynności organu uzasadniająca dopuszczalność skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późno zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.