IV SA/Po 337/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie: sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant: sekretarz sądowy Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej o d d a l a s k a r g ę /-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus KP Dnia [...] kwietnia 2004 r. T. M. (emeryt, do dnia [...] lutego 2004 r. pełniąca obowiązki nauczyciela - wychowawcy) skierowana została na badania, celem rozpoznania choroby zawodowej - określonej w pkt. 15 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz. 1115; dalej: Rozporządzenie), a mianowicie niedowładu mięśni przywodzących i napinających fałdy głosowe, zaburzeń głosu. Dnia [...] wydane zostało orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Rozpoznano u Zainteresowanej zaburzenia czynnościowe głosu pod postacią dysfonii hyperfunkcjonalnej oraz przewlekły nieżyt krtani. Natomiast nie stwierdzono w narządzie głosu zmian o typie guzków głosowych, wtórnych zmian przerostowych fałdów głosowych, niedowładów mięśni przywodzących i napinających fałdy głosowe. Zaburzenia czynnościowe głosu są spowodowane nieprawidłową emisją głosu i nie figurują w wykazie chorób zawodowych. Przewlekły nieżyt krtani jest spowodowany przebytymi procesami zapalnymi poinfekcyjnymi. Od orzeczenia odwołała się Zainteresowana. Po badaniach w Instytucie Medycyny Pracy im. prof. dra med. Jerzego Nofera w Łodzi dnia [...] listopada 2005 r. wydane zostało orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Wskazano, że badania videostroboskopowe z dnia [...] sierpnia 2005 r. nie potwierdziło obecności niedowładu mięśni przywodzących i napinających fałdy głosowe stwierdzonego w badaniu z dnia [...] marca 2005 r. w Klinice Foniatrii. Różnego stopnia niedomykalności fałdów głosowych występujące w różnym czasie i różnym stopniu nasilenia, nie mające charakteru trwałego, są charakterystyczne dla stwierdzonej u pacjentki dysfonii hyperfunkcjonalnej, która to jednostka nie występuje w obowiązującym wykazie chorób zawodowych. Przeprowadzono jednorazowe badanie, gdyż na powtórne badanie pacjentka nie wyraziła zgody. Dnia [...]., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wydał decyzję [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wskazanej w pkt. 15 załącznika do Rozporządzenia. Organ stwierdził, że praca Zainteresowanej łączyła się z narażeniem na wzmożony wysiłek głosowy, tj. czynnik mogący spowodować pewne choroby narządu głosu. Samo jednak stwierdzenie narażenia zawodowego nie może być podstawą do stwierdzenia choroby zawodowej, a jest jedynie warunkiem niezbędnym do uznania zawodowej etiologii rozpoznanej klinicznie choroby objętej wykazem chorób zawodowych. Jednostki orzecznicze nie rozpoznały u Zainteresowanej choroby narządu głosu objętej aktualnym wykazem chorób zawodowych. Od decyzji odwołała się Zainteresowana. W piśmie z dnia [...] grudnia 2005 r. podała, że nikt wcześniej nie zwrócił Jej uwagi na nieprawidłową emisję głosu. Badania w Instytucie Medycyny Pracy w Łodzi przeprowadzone były po pobycie w sanatorium, więc nie oddają normalnego stanu głosu Zainteresowanej. Nie zgadza się z zarzutem, że nie wyraziła zgody na ponowne badanie, gdyż poinformowała Instytut o przyczynie uniemożliwiającej przyjazd. Instytut nie odnotował faktu, że po przejściu na emeryturę Zainteresowana pracowała jeszcze zawodowo, co jest dowodem, że wykonywanie zawodu ma wpływ na stan narządu głosu, co wykazały badania w Szpitalu Klinicznym nr [...] na Oddziale Foniatrii i Audiologii . Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...].,[...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wskazał, że stwierdzone zmiany morfologiczno-czynnościowe w obrębie krtani nie dają merytorycznych podstaw do rozpoznania choroby zawodowej narządu głosu. Organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej jest związany rozpoznaniem chorobowym umieszczonym w orzeczeniu jednostki upoważnionej. T. M. pismem z dnia [...] lutego 2006 r. złożyła skargę do sądu administracyjnego. Skarżąca powołała się na badania z dnia [...] lutego 2006 r., w których stwierdzono "przewlekły nieżyt krtani, dysfonię hyperfunkcjonalną oraz brak pełnego zwarcia w części międzybłoniastej. W/w zmiany mogą być związane z wykonywaniem zawodu nauczyciela". Problemy z głosem nie minęły z dniem zakończenia pracy zawodowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że wydane w toku postępowania orzeczenia uprawnionych jednostek są spójne i jednoznacznie nie dają podstaw do odmiennej oceny w przedmiocie rozpoznania chorobowego. Na posiedzeniu Sądu w dniu [...] czerwca 2006 r. Skarżąca podtrzymała skargę oraz przedłożyła kartę informacyjną leczenia szpitalnego z dnia [...] czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kryterium dokonywanej kontroli - w przypadku braku odmiennych przepisów - jest zgodność z prawem. W przedmiotowej sprawie kontrola przeprowadzona zgodnie z wytycznymi zawartymi w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: upsa) prowadzi do konkluzji, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca, u której zaistniało podejrzenie wystąpienia choroby zawodowej, poddana została procesowi orzeczniczemu prowadzonemu zgodnie z przepisami Rozporządzenia. Procedura ta przewiduje badania prowadzone przez upoważnione jednostki orzecznicze, z możliwością weryfikacji wydanych orzeczeń. W przedmiotowej sprawie Skarżąca skorzystała z pełnego trybu badań lekarskich. Zarówno badania prowadzone przez Centrum Medycyny Pracy , jak i przez Instytut Medycyny Pracy w Łodzi, nie potwierdziły rozpoznania choroby ujętej w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do Rozporządzenia. Podkreślenia zaś wymaga, że samo narażenia na czynnik potencjalnie wywołujący chorobę zawodową nie jest wystarczającą przesłanką uznania schorzenie za taką chorobę. Konieczne jest bowiem stwierdzenie takiej jednostki chorobowej, która przez prawodowcę zamieszczona została we wspomnianym wykazie (§ 2 ust. 1 Rozporządzenia) Inne, niźli wskazane tam schorzenia nie mogą być uznane za choroby zawodowe w rozumieniu Rozporządzenia. W przypadku Skarżącej potwierdzone zostało narażenie zawodowe. Organy obu instancji wzięły pod rozwagę charakter oraz długość okresu zatrudnienia Skarżącej. Innymi słowy uznano, że w jej warunkach pracy możliwe było wystąpienie choroby zawodowej. Jednakże, w barku stwierdzenia objawów schorzeń wymienionych w załączniku do Rozporządzenia, brak było podstaw do wydania odmiennych od wydanych w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięć. Skarżąca podnosiła, że badania w Instytucie Medycyny Pracy w Łodzi prowadzone były po pobycie w sanatorium, co w jej uznaniu miało wpływ na odmienny stan narządu głosu. Wskazać jednak należy, że pkt 15.3 załącznika do Rozporządzenia określa, iż dysfonia kwalifikująca do uznania choroby zawodowej winna być trwała. U Skarżącej stwierdzono zaś dysfonię hyperfunkcjonalną, nie stwierdzono również pozostałych schorzeń wymienionych w pkt. 15 załącznika. Podkreślenia wymaga nadto, że zakres kognicji Sądu nie przewiduje możliwości prowadzenia przez Sąd szerokiego postępowania dowodowego, sąd ocenia bowiem jedynie sposób, w jaki postępowanie to było prowadzone przez organy administracji. W tym kontekście wskazać zaś trzeba, że uzasadnienia decyzji obu instancji są wnikliwe i spójne. Odnoszą się zarówno do orzeczeń lekarskich, jak i do przedstawionej przez Skarżącą dokumentacji medycznej. Instytut Medycyny Pracy w Łodzi nie poprzestał na ocenie własnych badań, odnosząc się do przedstawionych przez Skarżącą wyników badań lekarskich. Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa przy wydaniu przedmiotowej decyzji oraz w poprzedzającym ją postępowaniu, co - zgodnie z art. 151 upsa obliguje Sąd do oddalenia skargi. W takim stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji. /-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus KP