I SA/Wr 812/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marta Semiczek Sędziowie: Sędzia WSA – Zbigniew Łoboda Asesor WSA – Dagmara Dominik (sprawozdawca) Protokolant: Anna Szokalska - Kruś po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 czerwca 2006 r. przy udziale - sprawy ze skargi E.S.-J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r.: oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie [...] oraz odsetki za zwłokę od nieuregulowanych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie [...]. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że małżonkowie T. J. i E. S. – J. złożyli do Urzędu Skarbowego w Ś. zeznanie podatkowe za 2003 r. (PIT-36), w którym wykazali do opodatkowania łączne dochody osiągnięte w tym roku. W trakcie postępowania podatkowego stwierdzono, że małżonkowie nie spełniali warunków umożliwiających skorzystanie z preferencyjnego rozliczenia się z podatku dochodowego za 2003 r. o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm. zwanej dalej "u.p.d.o.f."). Wskazano bowiem, że T. J. w 2003 r. miał zgłoszoną działalność w zakresie wolnego zawodu – usługi weterynaryjne – opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej, co wykluczało tym samym możliwość wspólnego rozliczenia się małżonków, zgodnie z art. 6 ust. 7 u.p.d.o.f. Skutkiem powyższych okoliczności było określenie zobowiązania podatkowego wskazaną na wstępie decyzją organu podatkowego pierwszej instancji. Od ww. decyzji podatniczka odwołała się wskazując na naruszenie art. 6 ust. 2 u.p.d.o.f., w związku z art. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm. zwaną dalej "ustawą o ryczałcie’) oraz art. 7 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm. zwanej dalej "O.p."). Wskazano, że w przypadku małżonków T. J. i E. S. – J. nie ma zastosowania norma zawarta w art. 6 ust. 8 u.p.d.o.f., bowiem małżonkowie nie osiągali żadnych przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym. T. J. od 2000 r. nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest więc podatnikiem tego podatku i przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym nie mają zastosowania. Zarzucono też naruszenie art. 9a u.p.d.o.f., skoro T. J. nie złożył stosownego oświadczenia o wyborze ryczałtu, to wyraził wolę opodatkowania na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie mogą mieć do niego zastosowania przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Ponadto zarzucono naruszenie art. 122, art. 180, art. 181 oraz art. 210 § 4 O.p., gdyż organ podatkowy nie wyjaśnił i nie wskazał żadnych dowodów, jak również nie wskazał jakie przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym mają zastosowanie do T. J. Powołano się także na naruszenie art. 121 § 1 O.p. wskazując, że w sytuacji gdy organ podatkowy zakwestionował sposób ustalenia i wysokość wpłaconego przez stronę podatku (wynikającego z zeznania PIT-36) a przed wydaniem zaskarżonej decyzji dokonał zwrotu nadpłaconego podatku za 2003 r. Państwu J. w wysokości [...] wynikającego z zeznania podatkowego złożonego wspólnie przez małżonków, naraził podatników na szkodę w postaci odsetek od ustalonych zobowiązań. Zaskarżoną decyzję powinien więc wydać przed dokonaniem zwrotu podatku wynikającego ze złożonego przez stronę zeznania podatkowego za 2003 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. W zaskarżonej decyzji podniesiono, że w obowiązującym do końca 2002 r. stanie prawnym ze wspólnego opodatkowania za dany rok podatkowy wyłączone były osoby, które uzyskały w tym roku dochody (przychody) opodatkowane na zasadach określonych w ustawie o ryczałcie, zgodnie z art. 6 ust. 8 u.p.d.o.f. Mąż podatniczki T.J. w 2002 r. opodatkowany był w formie karty podatkowej, do dnia [...]. nie zgłosił wyboru innej formy opodatkowania, ani też nie zlikwidował prowadzonej przez siebie działalności – mimo jej zawieszenia od [...] – dlatego też w myśl art. 29 ust. 1 ustawy o ryczałcie nadal był opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej, a tym samym miały do niego zastosowanie przepisy tej ustawy, co w konsekwencji powoduje wyłączenie preferencyjnego rozliczenia się przez małżonków poprzez złożenie wspólnego rozliczenia podatkowego. Z dniem 1 stycznia 2003 r. zmieniony został przepis art. 6 ust. 8 u.p.d.o.f. W nowym brzmieniu stanowi on, że preferencyjny sposób opodatkowania dochodów małżonków nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z nich mają zastosowanie przepisy ustawy o ryczałcie. W związku z powyższym organ odwoławczy uznał, że w spornej sprawie nie ma znaczenia czy małżonek strony uzyskiwał (czy też nie) w 2003 r. przychody z działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług weterynaryjnych, ale to że na ten rok podatkowy Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. ostateczną decyzją z dnia [...] Nr [...] ustalił T.J. wysokość karty podatkowej. Decyzję tę doręczono [...] i mimo stosownego pouczenia mąż podatniczki nie zrzekł się opodatkowania w tej formie. W związku z czym uznano, że małżonkowie nie mogli być wspólnie opodatkowani za 2003 r. Organ drugiej instancji wskazał, że z art. 9a u.p.d.o.f. nie wynika, aby T. J. zobowiązany był corocznie składać wniosek o opodatkowaniu w formie karty podatkowej. Powołano także art. 29 ust. 1 ustawy o ryczałcie wskazujący, że jeżeli do 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że prowadzi nadal działalność opodatkowaną w tej formie. Stąd też skoro w 2002 r. współmałżonek strony prowadził działalność gospodarczą w formie karty podatkowej (dowód- ostateczna decyzja Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] Nr [...] w sprawie ustalenia T. J. wysokości stawki karty podatkowej za 2002 r.), jak również fakt, że nie zgłosił do dnia [...] likwidacji działalności gospodarczej zarzut należy uznać za niesłuszny. Organ odwoławczy nie zgodził się także z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji. W skardze ponownie wskazała na naruszenie art. 6 ust. 2 u.p.d.o.f., w związku z art. 1 ustawy o ryczałcie oraz art. 7 § 1 O.p., podnosząc argumenty co do spełnienia warunków do łącznego opodatkowania dochodów wraz z małżonkiem w braku osiąganych przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Powtórzono także zarzuty naruszenia art. 122, art. 180, art. 181 oraz art. 210 § 4 O.p., gdyż organ podatkowy nie wyjaśnił i nie wskazał żadnych dowodów, jak również nie wskazał jakie przepisy ustawy o ryczałcie mają zastosowanie do T. J. Ponadto podniesiono, że organ podatkowy nie wskazał i nie wyjaśnił, czy podatnicy, zgodnie z art. 9a u.p.d.o.f., złożyli oświadczenie o wyborze zryczałtowanego podatku w 2003 r. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy zauważyć, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej "p.s.a."), które oceniane są z punktu widzenia ich legalności, a więc zgodności z prawem, zarówno materialnym jak i formalnym. Przeprowadzając zatem kontrolę legalności zaskarżonych decyzji należy stwierdzić, że znajdują one umocowanie w obowiązującym prawie materialnym, a przy ich wydaniu nie doszło do naruszenia reguł postępowania podatkowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Spór między stronami dotyczy możliwości wspólnego rozliczenia się strony skarżącej z małżonkiem w podatku dochodowym od osób fizycznych. Strona skarżąca stoi na stanowisku, że w braku złożenia przez małżonka oświadczenia o wyborze formy opodatkowania w 2003 r. małżonek opodatkowany jest na zasadach ogólnych, co skutkuje możliwością wspólnego opodatkowania się. Natomiast organy podatkowe wywodzą, że fakt złożenia przez małżonka strony skarżącej oświadczenia o wyborze formy opodatkowania w postaci karty podatkowej w latach wcześniejszych skutkuje jego opodatkowaniem w formie ryczałtu, co uniemożliwia wspólne rozliczenie się małżonków w podatku dochodowym od osób fizycznych. Rozstrzygnięcie przedmiotowego sporu wymaga wskazania w pierwszej kolejności, że zarówno ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne zostały znowelizowane z dniem 1 stycznia 2003 r. Wprawdzie nie zmieniono treści art. 6 ust. 1 u.p.d.o.f. wskazującego na zasadę, że małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów oraz art. 6 ust. 2 u.p.d.o.f. dającego możliwość wspólnego rozliczenia się małżonków w podatku dochodowym od osób fizycznych pod pewnymi warunkami. Jednakże na podstawie art. 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2002 r. Nr 141 poz. 1182 ze zm.) w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nowe brzmienie otrzymał ust. 8 art. 6 tj. w miejsce brzmienia "zasada wyrażona w ust. 2 i 4 nie ma zastosowania, jeżeli chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dzieci lub jej dziecko uzyskały dochody (przychody) opodatkowane na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 i z 2000 r. Nr 104, poz. 1104) (...) na brzmienie "sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm. (...)". Także na podstawie art. 1 pkt 8 wspomnianej ustawy nowelizującej wprowadzono przepis art. 9a u.p.d.o.f. zgodnie z którym "podatnicy osiągający przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowani na zasadach określonych w ustawie, chyba że we właściwym urzędzie skarbowym złożą pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym (ust. 1). Podatnicy osiągający przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 /przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej/, są opodatkowani na zasadach określonych w ustawie, chyba że we właściwym urzędzie skarbowym złożą w formie pisemnej wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym (ust. 2)". Na podstawie art. 8 ustawy nowelizującej powyższe zmiany weszły w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. i miały zastosowanie do dochodów (strat) uzyskanych od tego dnia (...). Jednocześnie zmieniono z dniem 1 stycznia 2003 r. - na podstawie art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U z 2002 r. Nr 141, poz. 1183 ze zm.) przepis art. 9 ustawy o ryczałcie wskazujący na konieczność złożenia stosownego oświadczenia. Z tym, że do końca 2002 r. było to oświadczenie o zrzeczeniu się opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy. Zrzeczenie się mogło być dokonane nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego lub do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia działalności, jeżeli podatnik rozpoczynał działalność w ciągu roku. Natomiast od 1 stycznia 2003 r. jest to pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Z powyższych przepisów wynika w pierwszej kolejności, że do dnia 31 grudnia 2002 r. podstawową formą opodatkowania osób fizycznych osiągających przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.) spełniających warunki określone ustawą o ryczałcie – był zryczałtowany podatek dochodowy (art. 2 ust. ustawy o ryczałcie). Podatnik mógł zrzec się opodatkowania w formie ryczałtu składając stosowne oświadczenie do dnia 20 stycznia roku podatkowego. Jednocześnie o możliwości wspólnego rozliczenia się "ryczałtowca" z małżonkiem na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 u.p.d.o.f. decydowało nie uzyskiwanie dochodów (przychodów) opodatkowanych na zasadach ryczałtu (art. 6 ust. u.p.d.o.f.). jeżeli więc podatnik z tytułu działalności gospodarczej opodatkowanej w formie ryczałtu, nie osiągał przychodów, przysługiwało mu prawo do rozliczenia się wspólnie z małżonkiem w sposób przewidziany w art. 6 ust. 2 u.p.d.o.f. Natomiast od 1 stycznia 2003 r. wprowadzono zasadniczą zmianę dotychczasowych reguł wyboru formy opodatkowania przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. Podstawową formą opodatkowania wynikającą z mocy prawa (art. 9a u.p.d.o.f.) stało się opodatkowanie na zasadach ogólnych. Od zasady tej ustawodawca wprowadził wyjątek, uzależniające wybór innej formy opodatkowania tj. formy ryczałtowej, od złożenia przez podatnika stosownego oświadczenia. Jednocześnie niemożliwym stało się wspólne opodatkowanie się "ryczałtowca" wraz z małżonkiem nawet takiego, który nie osiągał przychodów z działalności gospodarczej. Należy jednak wskazać, że inaczej sytuacja kształtuje się w odniesieniu do podatników rozliczających się w formie karty podatkowej. Zgodnie z art. 9 ust. 3 pkt 1 ustawy o ryczałcie (stan obowiązujący do 31 grudnia 2002 r.) podatnik, który zrzekł się opodatkowania w formie ryczałtu ewidencjonowanego, jest obowiązany w terminie siedmiu dni od dnia złożenia oświadczenia o zrzeczeniu złożyć: urzędowi skarbowemu (...) wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, jeżeli wybierze tę formę i spełnia warunki określone w rozdziale 3 ustawy o ryczałcie. Wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej podatnik składa właściwemu urzędowi skarbowemu w deklaracji według ustalonego wzoru, w terminie do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy, od którego ma być zastosowana karta, a jeżeli podatnik rozpoczyna działalność w ciągu roku podatkowego – przed rozpoczęciem działalności. Jeżeli do końca każdego roku podatkowego objętego opodatkowaniem w formie karty podatkowej podatnik nie zgłosił likwidacji działalności, uważa się, że prowadzi nadal działalność opodatkowaną w tej formie (art. 29 ust. 1 ustawy o ryczałcie). Podatnik może w terminie do końca roku podatkowego zrzec się zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej, poczynając od roku następnego (art. 29 ust. 1a ustawy o ryczałcie). Urząd skarbowy, uwzględniając wniosek o zastosowanie karty podatkowej, wydaje decyzję ustalającą wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, odrębnie na każdy rok podatkowy (art. 30 ust. 1 ustawy o ryczałcie). Podatnik może zrzec się zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej ustalającej wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej (art. 32 ust. 1 ustawy o ryczałcie). Natomiast w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2003 r. zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o ryczałcie wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, według ustalonego wzoru, za dany rok podatkowy, podatnik składa do właściwego urzędu skarbowego, nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego, a jeżeli podatnik rozpoczyna działalność w trakcie roku podatkowego - przed rozpoczęciem działalności. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że prowadzi nadal działalność opodatkowaną w tej formie. Urząd skarbowy, uwzględniając wniosek o zastosowanie karty podatkowej, wydaje decyzję ustalającą wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, odrębnie na każdy rok podatkowy (art. 30 ust. 1. ustawy o ryczałcie). Podatnik może zrzec się zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej (art. 32 ust. 1 ustawy o ryczałcie). Z powołanych przepisów wynika, że zarówno w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002 r. jak i w stanie obowiązującym od 1 stycznia 2003 r. wybór opodatkowania w formie karty podatkowej wymagał złożenia stosownego oświadczenia. Podatnik, który raz złożył takie oświadczenie był uważany za prowadzącego działalność gospodarczą opodatkowaną w formie karty podatkowej do momentu zrzeczenia się przez niego z opodatkowania lub likwidacji działalności gospodarczej. A zatem przepisy te nie dają podstaw do twierdzenia, że podatnik był zobowiązany do corocznego składania takiego oświadczenia. Organ podatkowy uwzględniając wniosek o zastosowanie karty podatkowej, jest zobowiązany do wydania w każdym roku podatkowym decyzji ustalającej wysokość karty podatkowej. Poza sporem w sprawie jest, że małżonek strony skarżącej deklaracją PIT-16 z dnia [...] wniósł o opodatkowanie prowadzonej działalności podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej. W dniu [...] zawiadomił Urząd Skarbowy w Ś. o zawieszeniu prowadzonej działalności gospodarczej. Do dnia [...] nie zrzekł się opodatkowania w formie karty podatkowej ani też nie zlikwidował prowadzonej działalności. Uczynił to dopiero [...]. Ponadto Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. decyzją z dnia [...] Nr [...] ustalił T. J. wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, a podatnik nie skorzystał z możliwości zrzeczenia się z opodatkowania w tej formie. Mając na uwadze powyższe niewątpliwym jest, że małżonek strony skarżącej był opodatkowany w formie karty podatkowej, gdyż zdecydował o tym fakt złożenia oświadczenia o wyborze tej formy opodatkowania oraz brak zrzeczenia się tej formy opodatkowania czy brak likwidacji działalności przez podatnika. Stąd też miały w stosunku do niego zastosowanie przepisy ustawy o ryczałcie, a zatem okoliczność, która wyklucza możliwość wspólnego opodatkowania się małżonków, zgodnie z art. 6 ust. 8 u.p.d.o.f. Nie sposób jest zatem podzielić zarzutu strony skarżącej co do naruszenia art. 6 ust. 2 u.p.d.o.f., w związku z art. 1 ustawy o ryczałcie oraz art. 7 § 1 O.p. Wypada też podkreślić – o czym strona skarżąca wydaje się zapominać, że nowe brzmienie od 1 stycznia 2003 r. art. 6 ust. 8 u.p.d.o.f. nie daje już możliwości rozliczenia się wspólnego w podatku dochodowym od osób fizycznych z małżonkiem "ryczałtowcem", który nie uzyskuje dochodów (przychodów) z prowadzonej działalności gospodarczej, bowiem już samo objęcie "ryczałtowca" takimi przepisami wyklucza możliwość wspólnego rozliczenia się małżonków w podatku dochodowym od osób fizycznych. Sąd pragnie zauważyć, że zarówno ustawa zmieniająca ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak też ustawa zmieniająca ustawę o ryczałcie zostały ogłoszone w Dzienniku Ustaw z dnia 5 września 2002 r. Przy czym ta pierwsza ustawa wchodząc w życie w dniu 1 stycznia 2003 r. wyraźnie wskazała, że dotyczy dochodów (strat) uzyskanych od tego dnia (art. 8 ustawy). Strona zatem miała wystarczającą ilość czasu do zapoznania się z nowelizacją przepisu art. art. 6 ust. 8 u.p.d.o.f. i chcąc rozliczyć się wspólnie z małżonkiem za 2003 r. powinna była przewidzieć wykluczenie przesłanek negatywnych do takiego rozliczenia podejmując w tym celu odpowiednie działania. Zwłaszcza w sytuacji, gdy mechanizm opodatkowania w formie karty podatkowej nie zmienił się także po nowelizacji wspomnianych na wstępie ustaw nowelizujących ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o ryczałcie, a mianowicie koniecznym było bądź to zrzeczenie się karty podatkowej bądź likwidacja działalności gospodarczej. Sąd nie podzielił stanowiska strony skarżącej co do naruszenia art. 122, art. 180, art. 181 oraz art. 210 § 4 O.p. organy podatkowe wypełniły obowiązki nałożone na nie z mocy powyższych przepisów przeprowadzając dokładne postępowanie podatkowe, a w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyraźnie wskazano powody dla których niemożliwym stało się wspólne rozliczenie małżonków. Ponadto przepisy ustawy o ryczałcie regulując kwestie przedłużenia oświadczenia o zastosowaniu karty podatkowej na kolejne lata w braku zrzeczenia się przez podatnika tej formy opodatkowania lub likwidacji działalności gospodarczej, wyraźnie wykluczają konieczność corocznego składania wniosku o zastosowanie tej formy opodatkowania. Poczynione uwagi nakazały uznać, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, co czyni skargę nieuzasadnioną i spowodowało konieczność jej oddalenia na podstawie art. 151 p.s.a.