II OSK 923/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. R. i H. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 stycznia 2006r. sygn. akt II SA/Gd 367/04 o odrzuceniu skarg Z. R. i H. R. (pkt 1) i J. Z. (pkt 2) na uchwałę Rady Gminy Wejherowo z dnia 20 lutego 2004r. Nr XX/149/04 w przedmiocie rozpatrzenia i rozstrzygnięcia zarzutów wniesionych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - uchylić zaskarżone postanowienie w części obejmującej pkt 1 sentencji, - w pozostałej części odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2006r., sygn. akt II SA/Gd 367/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił w pkt 1 sentencji skargę Z. R. i H. R., natomiast w pkt 2 sentencji odrzucił skargę J. Z. na uchwałę Rady Gminy Wejherowo z dnia 20 lutego 2004r., Nr XX/149/04 w przedmiocie rozpatrzenia i rozstrzygnięcia zarzutów wniesionych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi Łężyce. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, iż zarządzeniem z dnia 17 maja 2005r. zobowiązano Z. R. i H. R. oraz osobno J. Z. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł pod rygorem jej odrzucenia w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścili należnej opłaty, co spowodowało odrzucenie skarg na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Od powyższego postanowienia Z. R. i H. R. złożyli skargę kasacyjną wnosząc o jego uchylenie. W skardze kasacyjnej zarzucili wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi przed rozpatrzeniem zażalenia na zarządzenie Sądu z dnia 23 maja 2005r. w przedmiocie ustalenia wpisu sądowego. Zarzucili także, iż postanowieniem z dnia 13 stycznia 2005r. Sąd I instancji przyznał skarżącym prawo pomocy. Naruszenie przez Sąd przepisów postępowania było wynikiem błędnej wykładni art. 214 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej skarżących. W myśl art. 214 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pisma wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Zgodnie jednak z art. 239 pkt 4 powołanej ustawy strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. W związku z faktem, iż postanowieniem z dnia 13 stycznia 2005r., sygn. akt II SA/Gd 378/04 WSA w Gdańsku przyznał Z. i H. R. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, zaskarżone postanowienie zostaje uchylone w tej części, która ich dotyczy. W pozostałym zakresie skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 178 i art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.