VI SA/Wa 783/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Asesor WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska Protokolant apl. prok. Magdalena Morys po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi W. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu. Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., Prezydent Miasta W. działając na podstawie art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 lit. c) w związku z art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. nr 125, poz. 1371 z późno zm.), cofnął Panu W. Z. licencję nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką - pojazdem samochodowym marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] w związku z nie dostarczeniem zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia i zdanie egzaminu z zakresu transportu drogowego taksówką w ustawowo określonym terminie. Od tej decyzji W. Z. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które po jego rozpatrzeniu w dniu [...] października 2004 r. orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, uznając za niezbędne ustalenie przez organ I instancji okresu praktyki, jaką może się wykazać skarżący w zakresie wykonywania transportu drogowego taksówką oraz długości i przyczyn ewentualnej przerwy w wykonywaniu tego transportu. Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Prezydent Miasta W. ponownie cofnął W. Z. licencję nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką - pojazdem samochodowym marki [...] o numerze rejestracyjnym [...]. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, iż zgromadzone przez organ dokumenty wskazują jednoznacznie, że W. Z. nie spełnia warunku pięcioletniej praktyki i powinien ukończyć szkolenie i zdać egzamin z zakresu transportu drogowego taksówką do dnia [...] grudnia 2003 r. Odbiór decyzji z dnia [...] lutego 2005 r. pokwitowała żona skarżącego w dniu [...] marca 2005 r.. W dniu [...] czerwca 2005 r. W. Z. nadesłał do Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń W. pismo zawierające prośbę o wydanie mu odpisów dokumentów znajdujących się w posiadaniu Biura. Prośbę swą uzasadnił faktem zagubienia całej korespondencji dotyczącej wykonywanej działalności gospodarczej. Następnie, w dniu [...] sierpnia 2005 r. zostało mu wydanych 9 dokumentów m.in. odpis decyzji cofającej licencję z dnia [...] lutego 2005 r. W dniu [...] września 2005 r. W. Z. złożył odwołanie od powyższej decyzji wraz z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu jako przyczynę uchybienia terminowi skarżący wskazał konieczność odtworzenia dokumentacji medycznej, co w połączeniu z długotrwałą chorobą uniemożliwiło mu złożenie odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia [...] grudnia 2005 r. wezwało stronę do wskazania przyczyn, które spowodowały uchybienie terminu do wniesienia odwołania oraz wskazania daty, w której dowiedział się o decyzji cofającej licencję w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma pod rygorem rozpoznania sprawa w oparciu o materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia [...] grudnia 2005 r. wskazał, iż bezpośrednią przyczyną powodującą złożenie odwołania po terminie, był brak pełnej dokumentacji medycznej, niezbędnej dla celów dowodowych, jak i odwoławczych. Skarżący wskazał ponadto, iż nie pamięta daty otrzymania decyzji, jak również podał, iż okoliczność zaginięcia dokumentacji medycznej była od niego niezależna i po jej w dniu [...] września 2005 r. niezwłocznie złożył odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006 r., działając na podstawie art. 127 k.p.a. w związku z art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. 122, poz. 593 z późn zmianami), art. 39 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 1996 r. Nr 13, poz. 593 z późn zm.) oraz art. 58 § 1 i 2 k.p.a. pkt 1 postanowienia na podstawie art. 59 § 1 k.p.a. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, zaś w pkt 2 na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu tej decyzji organ powołał się na treść przepisu art. 58 § 1 i 2 k.p.a., w którym zostały ustanowione cztery przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia odwołania czyli: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku winy, złożenie prośby o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem czynności, dla której ustanowiony był termin. Kolegium wskazało, że przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Przesłanką umożliwiającą organowi przywrócenia terminu winno być zachowanie szczególnej staranności przez stronę w dopełnieniu obowiązków procesowych oraz uprawdopodobnienie braku winy po jej stronie co do okoliczności, będących przyczyną uchybienia terminowi. Tymczasem, jak wynika z oświadczenia W. Z. powodem nie złożenia odwołania był brak dokumentacji medycznej oraz długotrwała choroba. W ocenie organu strona nie uprawdopodobniła braku winy, co do przyczyny uchybienia terminu. Powołana przyczyna (brak dokumentacji medycznej) dotyczy ewentualnego postępowania dowodowego, a zatem jest argumentem dotyczącym zasadności rozstrzygnięcia dokonanego przez organ I instancji i nie uzasadnia niemożności dochowania terminowi do złożenia odwołania. Analizując całość sprawy, a w szczególności przedłożoną dokumentację medyczną nie jest możliwe również uwzględnienie prośby o przywrócenie terminu z powodu długotrwałej choroby, bowiem załączona do wniosku dokumentacja nie obejmuje okresu, w którym skarżący mógł złożyć odwołanie. Zdaniem Kolegium, skarżący mógł bowiem złożyć odwołanie od powyższej decyzji i z uwagi na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego (odtworzenie dokumentacji medycznej) wystąpić z żądaniem zawieszenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 98 k.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnemu W. Z. wniósł o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2006 r. jako niezgodnego z art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. Skarżący podkreślił, że główną przyczyną uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta W. cofającej licencję był brak dokumentacji medycznej. Skarżący ponadto podniósł, iż organ, wbrew ustawowemu obowiązkowi, nie pouczył go o możliwości zawieszenia postępowania odwoławczego, a zatem brak takiego pouczenia nie może powodować dla niego ujemnych skutków prawnych. Te same argumenty skarżący powtórzył w piśmie z dnia [...] sierpnia 2006 r., dodatkowo powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę z punktu widzenia wskazanych wyżej kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie gdyż zaskarżone postanowienie narusza prawo w stopniu wymagającym jego uchylenia. Stosownie do treści art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W orzecznictwie przyjmuje się, że ten 7-dniowy termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu jest terminem prekluzyjnym, nie podlegającym przywróceniu, a to znaczy, że czynność dokonana po jego upływie jest bezskuteczna, a termin nie może zostać przywrócony (por. wyrok NSA z dnia 8 lutego 2001 r. , sygn. akt III SA 551/00). Natomiast z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2006 r. nie wynika, jaką datę organ przyjął jako początek biegu terminu do złożenia przez Pana W. Z. prośby o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Cytowany wyżej przepis stanowi bowiem, iż musi to być dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. Ustalenie przez organ tej okoliczności w pierwszej kolejności jest konieczne dla oceny czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności (wniesienia odwołania) został złożony w terminie 7 dni. Treść wniosku (odwołania) skarżącego z dnia [...] września 2005 r. (data wpływu do organu [...] września 2005 r.) sugeruje, iż przyczyną uchybienia terminu był brak kompletnej dokumentacji medycznej, który został usunięty (według twierdzeń skarżącego) w dniu [...] września 2005 r. Jednakże okoliczność ta nie została poddana analizie przez organ, który winien ocenić czy takie wyjaśnienie jest wystarczające do przyjęcia, iż prośba została złożona w terminie określonym w art. 58 § 2 k.p.a. Ocena, czy strona dochowała terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, a w szczególności, czy przeszkoda ustała w dniu, w którym w mniemaniu zainteresowanego ustała przyczyna uchybienia, należy do organu administracji publicznej, który może odmówić przywrócenia terminu z powodu spóźnienia wniosku (por. Wróbel A., Zakamycze 2005, Komentarz do art. 58 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071), [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II.). Zdaniem Sądu, brak analizy tej przesłanki przez organ czyni zaskarżone orzeczenie wadliwym, powodując konieczność jego uchylenia. Ponadto w wezwaniu skierowanym do skarżącego w dniu [...] grudnia 2005 r. organ zwrócił się o wskazanie daty, w której skarżący dowiedział się o decyzji z dnia [...] lutego 2005 r. o cofnięciu licencji. Świadczy to o braku konsekwencji organu bowiem z akt niniejszej sprawy wynika, że stronie doręczono ww. decyzję dwukrotnie czyli w dniu [...] marca 2005 r. , kiedy to przesyłkę pokwitowała żona skarżącego oraz w dniu [...] sierpnia 2005 r., na prośbę skarżącego zawartą w piśmie z dnia [...] czerwca 2005 r. Kwestia ta ma również zasadnicze znaczenie dla ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy bowiem przyjmuje się, iż datą początkową biegu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu może być dzień, w jakim strona powzięła wiadomość o uchybieniu terminu. Dotyczy to jednak tylko przypadków, kiedy strona dokonując czynności działała w subiektywnym przeświadczeniu, iż robi to w terminie (por. wyrok NSA w Gdańsku z dnia 24 marca 1999 r. , sygn. akt I SA/Gd 1664/98). Natomiast w rozpoznawanej sprawie skarżący, składając odwołanie, połączył je z wnioskiem o przywrócenie terminu, a zatem miał świadomość, że odwołanie jest spóźnione. Jednocześnie należy podzielić zarzut skargi, iż błędne jest stanowisko organu, co do teoretycznej możliwości złożenia przez stronę odwołania wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowania odwoławczego z powodu konieczności uzupełnienia materiału dowodowego o brakującą dokumentację medyczną bowiem sprzeciwia się to zasadzie obowiązku organów udzielania informacji faktycznej i prawnej, wyrażonej w art. 9 k.p.a., a nadto obciąża stronę niekorzystnymi skutkami nieznajomości prawa. Mając na uwadze materiał dowodowy zgromadzony w aktach administracyjnych, w ocenie Sądu, trudno jest zgodzić się z przyjętą tezą organu, iż w rozpoznawanej sprawie zasadnicze znaczenie miała kwestia winy skarżącego co do przyczyn uchybienia terminu. W tej sytuacji, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ administracji powinien w pierwszej kolejności ustalić datę rozpoczęcia biegu terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, o której mowa w art. 58 § 2 k.p.a. Z powyższych względów zaskarżone postanowienie zostało uchylone stosownie do art.145 § 1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a. Na zasadzie art. 152 p.p.s.a. uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu.