I SA/Gd 148/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień, Asesor WSA Bogusław Woźniak, Protokolant Sekretarz Sądowy Marzena Cybulska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 września 2006 r. sprawy ze skargi E.L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia nakładającego karę porządkową oddala skargę. I SA/Gd 148/06 UZASADNIENIE Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia [...], kierując się między innymi dyspozycją art. 262 § 6 i art. 263 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 8/2005, poz. 60 ze zm.; w skrócie O.p. ) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] odmawiające uchylenia postanowienia z dnia [...] nakładającego na skarżącego E.L. karę porządkową w wysokości 1.500,-zł. W uzasadnieniu wskazano na następujący stan faktyczny i prawny sprawy – postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego nałożył na skarżącego karę porządkową za niestawienie się osobiście bez uzasadnionej przyczyny na kolejne wezwanie organu z dnia 12 maja 2005r. do osobistego stawiennictwa w charakterze strony w celu udzielenia wyjaśnień i przedstawienia dowodów na pokrycie poniesionych w roku 2002 wydatków na zakup nieruchomości za kwotę [...],-zł. Skarżący w dniu 25 lipca 2005r. skierował do organu podatkowego pierwszej instancji podanie o uchylenie w trybie art. 262 § 6 O.p. postanowienia z dnia [...]. Organ pierwszej instancji, na podstawie art. 216, art. 262 § 1 pkt. 1 i § 6, art. 263 O.p. odmówił uchylenia postanowienia o nałożeniu kary porządkowej podkreślając, iż postanowienie to doręczone zostało skarżącemu w dniu 23 czerwca 2005r. Zgodnie zaś z art. 262 § 6 O.p. organ podatkowy, który nałożył karę porządkową może na wniosek ukaranego, złożony w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia o nałożeniu kary porządkowej uznać za nieusprawiedliwione niestawiennictwo i uchylić postanowienie nakładające karę. Skoro postanowienie o nałożeniu kary porządkowej doręczono skarżącemu w dniu 23 czerwca 2005r., termin do złożenia podania upłynął z dniem 30 czerwca 2005r., zaś skarżący podanie złożył w dniu 25 lipca 2005r. Stanowisko to podzielił organ odwoławczy, podkreślając, iż postanowienie z dnia [...] zostało wysłane (za zwrotnym poświadczeniem odbioru ) skarżącemu na wskazany adres [...]. Z powodu niemożności doręczenia adresatowi pisma w sposób wskazany w art. 148/149 O.p. zostało ono doręczone w trybie art. 150 O.p. Poczta przechowała pismo przez okres 14 dni w swej placówce pocztowej i w tym przypadku doręczenie uznane zostało za dokonane z upływem ostatniego dnia ww. okresu 14.- dniowego ( tj. z upływem 23 czerwca 2005r. ). Wniosek o uznanie za usprawiedliwione niestawiennictwo i o uchylenie postanowienia nakładającego karę porządkową skarżący złożył w dniu 27 lipca 2005r. tj. po upływie siedmiodniowego terminu o jakim mowa w art. 262 § 6 O.p. Od postanowienia organu drugiej instancji skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zarzucając naruszenie art. 121 § 1, 122, 123 § 1, 187 § 1 w związku z art. 262 § 1 pkt. 1 oraz § 6 i art. 145 § 1, 150 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 8/2005, poz. 60, ze zm.; w skrócie O.p. ), wnosząc o uchylenie postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania w sprawie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż w dniu 25 lipca 2005r. skierował do organu pierwszej instancji wniosek w trybie art. 262 § 6 O.p. o uznanie za usprawiedliwione niestawiennictwo na wezwanie z dnia 12 maja 2005r. Zdaniem skarżącego wniosek ten został złożony we właściwym terminie. Po przebytej operacji w [...] był niezdolny do wykonywania pracy zawodowej; nie mógł odebrać wezwania so stawiennictwa, a w [...] przy ul. [...] mieszka sam. W okresie czerwca i lipca skarżący przebywał na zaleconej rehabilitacji; dopiero w dniu 20 lipca 2005r. skarżący powziął wiadomość o nałożonej karze porządkowej a zatem, jego zdaniem, wniosek w trybie art. 262 § 6 O.p. został przez niego złożony w terminie siedmiodniowym. Skoro skarżący nie otrzymał wezwania do osobistego stawiennictwa i nie został pouczony o skutkach niestawiennictwa i możliwości nałożenia kary porządkowej naruszono przepis art. 262 § 1 pkt. 1 O.p. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko w prawie. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: zgodnie z dyspozycjami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku postanowień) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem ich zgodności z prawem stwierdzić należy, iż postanowienie to, wbrew zarzutom skargi, nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Skarżący E.L., w trybie art. 262 § 6 O.p., złożył w dniu 25 lipca 2005r. wniosek o uznanie za usprawiedliwione jego niestawiennictwo na wezwanie organu z dnia 12 maja 2005r. nr [...] w sprawie przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych a tym samym o postanowienia wydanego w dniu [...] przez Naczelnika Urzędu Skarbowego o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 1.500,-zł. Skarżący w uzasadnieniu wniosku podał, że o treści postanowienia z dnia [...] dowiedział się dopiero w dniu 20 lipca 2005r. z doręczonego tytułu wykonawczego z dnia [...] oraz z zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego. Odnosząc się do tego stwierdzić należy, iż postanowienie z dnia [...] zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 150 O.p. Z mocy art. 150 § 1 O.p., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 1) poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę; 2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni ( § 1 a ). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy ( § 2 art. 150 O.p. ). Jak wynika z akt sprawy, co właściwie ocenione zostało przez organ drugiej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, awizowaną dwukrotnie przesyłkę należy uznać za doręczoną skarżącemu ze skutkiem na dzień 23 czerwca 2005r. w trybie art. 150 § 2 O.p. Mając na uwadze treść skargi stwierdzić należy, iż nie jest w sprawie kwestią sporną czy i który z pełnomocników odebrał przesyłkę adresowaną do skarżącego i czy był do tego właściwie przez niego umocowany ( bez znaczenia dla sprawy ma w związku z tym swoista gra nazwiskami ustanowionego pełnomocnika do odbioru przesyłek pocztowych: "H.S.", "H.S.", "H.S.", k. 54, 53,52 akt). Dyspozycja art. 150 O.p. umożliwia adresatowi odebranie przesyłki w określonym terminie; adresat znajduje się najpierw w takiej sytuacji jak przy doręczeniu zastępczym ( art. 149 O.p. ), a jeżeli pisma nie odbierze, to przyjmuje się fikcję doręczenia, która pozwala na prowadzenie czynności postępowania. Pismo może być uznane za doręczone po upływie okresu przechowywania w urzędzie pocztowym tylko wtedy gdy podano w nim prawidłowy adres. W tej sprawie różnica w adresach: [...] i [...] ul. [...] spowodowany jest wyłącznie zmianą administracyjną, bowiem w miejscowości [...] utworzono ulice ( pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 26 października 2005r. k. 51 akt ); przyjąć w związku z tym należy, iż zarówno wezwania jak i orzeczenia organów podatkowych adresowane były w tej sprawie na właściwy adres. Poza sporem między stronami jest okoliczność, iż skarżący złożył wniosek w trybie art. 262 § 6 O.p. dopiero w dniu 25 lipca 2005r, jednocześnie wnosząc o przywrócenie uchybionego terminu ( wyrok WSA z dnia 12 września 2006r. w sprawie I SA/Gd 149/06 ). Skoro postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] nakładającego na skarżącego karę porządkową w wysokości 1.500,-zł uznać należy za doręczone z dniem 23 czerwca 2005r. (k. 12 akt ), stwierdzić należy, iż termin o jakim mowa w dyspozycji art. 262 § 6 O.p. - wniosek ukaranego o uznanie za usprawiedliwione niestawiennictwo lub niewykonanie innych obowiązków i o uchylenie postanowienia nakładającego karę winien być złożony w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia o nałożeniu kary porządkowej – został przez skarżącego uchybiony. W wyroku WSA z dnia 12 września 2006r. w sprawie I SA/Gd 149/06 oddalono skargę skarżącego w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku w trybie art. 262 § 6 O.p. Sąd nie podziela również pozostałych zarzutów skarżącego w zakresie naruszenia art. 121 § 1, 122, 123 § 1 i 187 § 1 O.p. Wskazać należy, iż zarzuty te nie zostały uzasadnione w skardze. Organy podatkowe przeprowadziły postępowanie w niniejszej sprawie w sposób wyczerpujący, zaś uzyskane w ten sposób dowody poddane zostały poprawnej ocenie. Sąd nie stwierdza również naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania ani też innego naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt. 1 b/ i c/ u.p.s.a. ). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdzając naruszenia przy wydaniu zaskarżonej decyzji prawa mającego wpływ na wynik sprawy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153/02, poz. 1270 ) skargę oddalił.