II SA/Rz 505/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 14 września 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K. przeciwko Zarządowi Powiatu [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowo-administracyjnego - postanawia - przekazać skargę o wznowienie postępowania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. II SA/Rz 505/06 U Z A S A D N I E N I E Skargą z dnia 23 maja 2006 r. /data wpływu 25.05.2006 r. W. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, żądając wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem odrzucającym skargę na czynności Zarządu Powiatu [...]. W podstawie prawnej skargi skarżący wskazał art. 273 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: p.p.s.a. Domagając się wznowienia postępowania strona wskazała, że domaga się zmiany zaskarżonego postanowienia i stwierdzenie bezskuteczności aktów i czynności dokonanych przez Komisję Konkursową dla Wyłonienia Kandydata na dyrektora Zespołu Szkół [...] w [...]. W szczególności skarżący domagał się zmiany polegającej na niewyłonieniu jego kandydatury na dyrektora szkoły oraz rozwiązania komisji. Wskazując swoje żądania co do rozstrzygnięcia we wznowionym postępowaniu skarżący stwierdził, że podstawą wznowieniową ma być pojawienie się w sprawie prawomocnego orzeczenia Sądu Rejonowego w S. – Wydział Pracy z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt [...]. Jego zdaniem orzeczenie dotyczy tej samej sprawy co rozstrzygnięta przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 29 listopada 2004 r., II SA/Rz 820/04 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 października 2005 r., I OSR 143/05. Oddalenie powództwa w pkt III wyroku sądu cywilnego jest w istocie uznaniem niewłaściwości rzeczowej tego Sądu, a to w rozumieniu skarżącego musi prowadzić do wszczęcia postępowania wznowieniowego przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie. Zarząd Powiatu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie albo oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Wskazał, że wskazane w skardze podstawy zostały przez stronę przywołane w sposób niewłaściwy, gdyż późniejszy wyrok nie może być przesłanką wznowienia postępowania wskazaną w art. 273 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jako szczególny tryb weryfikacji prawomocnych orzeczeń sądowych jest regulacją szczególną, której zasady określone zostały w dziale VII p.p.s.a. W świetle tych przepisów pierwszym i podstawowym problemem związanym ze skargą W. K. jest ustalenie właściwości Sądu, który ma merytorycznie rozpoznać skargę o wznowienie postępowania. Zgodnie z treścią art. 275 p.p.s.a. do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeśli zaskarżono orzeczenie sądów obu instancji, właściwy jest NSA. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Przyjęcie przez ustawę takich zasad określenia właściwości Sądu we wznowionym postępowaniu prowadzi do stwierdzenia, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nie jest właściwy do rozpoznania skargi W. K. Wniosek taki wypływa z faktu, że w sprawie skarżącego wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, który postanowieniem z dnia 25 października 2005 r. I OSR 143/05 oddalił skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 listopada 2004 r., II SA/Rz 820/04. Wprawdzie skarżący w treści skargi, a później na rozprawie stwierdził jednoznacznie, że przedmiotem wznowienia ma tyć postępowanie prowadzone przed sądem I instancji, jednak stanowisko takie nie może modyfikować treści art. 275 p.p.s.a. Dla sądu oczywiste jest stanowisko, że wznowienie postępowania z przyczyn restytucyjnych, a taki wskazano w podstawie skargi wznowieniowej i potwierdzono na rozprawie, może nastąpić tylko przed sądem, który ostatnio orzekał w sprawie, a to oznacza, że przy wykorzystaniu przez stronę skargi kasacyjnej i przeniesieniu sprawy na forum sądu II instancji, właśnie ten sąd jest ostatnim, który orzeka w sprawie. Pogląd Sądu znajduje oparcie w doktrynie gdzie konsekwentnie przyjmuje się, że art. 275 p.p.s.a. stanowi regulację szczególną dotyczącą właściwości sądów do rozpoznania skargi wznowieniowej /np. B. Danter, B. Gruszczyński, A. Kabat, N. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2005, s. 647/. Z tego powodu skarga W. K. nie może być rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie a ten powód leży u podstaw przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Przekazując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie miał na uwadze treść art. 280 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym na posiedzeniu niejawnym Sąd bada tylko czy skargę wniesiono w terminie oraz czy opiera się ona na ustawowej podstawie wznowienia. Jeżeli te przesłanki są spełnione to sąd kieruje skargę do rozpoznania na rozprawie. Wprawdzie o właściwości sądy orzekają postanowieniem na posiedzeniu niejawnym, gdyż p.p.s.a. wprowadza taką regułę, jednak wyjątkiem od niej jest treść art. 275 p.p.s.a., a skoro jest to wyjątek to nie podlega wykładni rozszerzającej. Mając na uwadze powyższe okoliczności i istniejący stan prawa Sąd postanowił jak na wstępie.