I SA/Łd 366/06
WyrokWSA w Łodzi2006-11-15
Skład orzekający: Anna Świderska, Bogdan Lubiński, Paweł Kowalski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja Dyrektora Izby Skarbowej utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego, która opierała się na decyzji organu celnego wyeliminowanej z obrotu prawnego, jest obarczona wadą nieważności?Ratio decidendi
Decyzja organu podatkowego, która opiera się na decyzji organu celnego wyeliminowanej z obrotu prawnego, jest obarczona wadą nieważności. Naruszenie to ma charakter rażące, ponieważ stanowi zaprzeczenie obowiązujących regulacji prawnych. Sąd, stwierdzając nieważność takiej decyzji, może orzec na niekorzyść skarżącego, jeśli wada dotyczy zaskarżonego aktu.Stan faktyczny
Skarżący dokonał odliczeń podatku VAT z tytułu importu na podstawie dokumentów SAD. Urząd Celny zakwestionował wartość celną towarów i ustalił nową wartość celną, co skutkowało określeniem nowych kwot długu celnego i podatku VAT. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił nadwyżkę podatku naliczonego do przeniesienia na następny miesiąc. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, uznając zarzuty odwołania za bezzasadne. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i ustawy o VAT.Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – W. 2. Stwierdzono, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. 3. Zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej 280 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Świderska, Sędziowie Sędzia NSA Bogdan Lubiński (spr.), Sędzia WSA Paweł Kowalski,, Protokolant Tomasz Furmanek, po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 15 listopada 2006 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [..] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2000 r. 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – W. z dnia [...] 2. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzec strony skarżącej 280 zł (dwieście osiemdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
I SA/Łd 366/06
UZASADNIENIE
W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, iż skarżący w rozliczeniu za październik 2000 r. dokonał odliczeń podatku VAT m.in. z tytułu importu na podstawie dokumentów SAD: Nr 070100/00/011836 z dnia 17 08 2000r Nr 070100/00/011837 z dnia l 7.08.2000 r. , Nr 070100/00/009290 z dnia 28 06 2000 r Nr 070100/00/011838 z dnia 17.08.2000 r., Nr 070100/00/011839 z dnia 17 08.2000 r.
Urząd Celny w Ł. wskazał, że wartość transakcyjna towarów jest zaniżona i nie może być przyjęta jako wartość celna. Dyrektor Urzędu Celnego zgodnie z art. 29 ustawy kodeks celny ustalił nową wartość celną towaru w wydanych decyzjach uznano przedmiotowe zgłoszenia celne za nieprawidłowe, objęto towary procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym i określono nowe kwoty długu celnego, a także obliczono kwoty podatku VAT.
Zważono, iż podatnik odliczył za miesiąc październik kwoty podatku wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w Ł.
W wyniku postępowania odwoławczego Główny Urząd Cel uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazywał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Urząd Celny w Ł. decyzjami, które stały się ostateczne, określał pierwotne zgłoszenia celne za prawidłowe (nr 11836,11837,11839, 9290), bądź nieprawidłowe (13838).
Podatnik odliczając kwotę podatku wyższą niż wynikająca z pierwotnego dokumentu SAD zawyżył kwotę podatku naliczonego za m-c październik 2000r w łącznej kwocie 3.324, 20 zł.
W związku z wykrytymi nieprawidłowościami. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. – W. decyzją z dnia [..] określił skarżącemu nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za październik 2000 r. w kwocie 18. 717 zł
W złożonym odwołaniu skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 247 § 1 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 8 poz 60 z późn. zm) ) ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, "zarzucając naruszenie podstawowych zasad Ordynacji Podatkowej sprecyzowanych w art. 120, 121 i 122, ponadto art. 201, 210 § l pkt 4 i 6 oraz § 4, a także art. 123, art. 124, 125, art. 187 §1 tejże Ordynacji Podatkowej", poprzez uchylanie się od dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, naruszenie obowiązku zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego, oraz brak uzasadnienia prawnego i faktycznego.
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., po rozpatrzeniu zarzutów zadartych w złożonym odwołaniu uznał je za bezzasadne i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Odnosząc się do zawartych w odwołaniu zarzutów organ II instancji uznał, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego po analizie przez organ I instancji dokumentów źródłowych w postaci deklaracji SAD oraz decyzji urzędu celnego weryfikujących zgłoszenia celne.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżone decyzji oraz decyzji organu I instancji na podstawie art. 247 § 1 pkt 2 i 4 Ordynacji podatkowej, w kontekście art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. (Dz.U. z 1993 r. nr 11. poz. 50) o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie. Zarzucono organom podatkowym naruszenie art. 120, art. 121, art. 122, art. 124, art. 125, art. 187 § 1, art. 201 i art. 210 § 1 pkt 4 i 6 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izy Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie.
Uzasadniając wniosek organ podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Uznał, że złożonej skardze nie zawarto argumentów, które mogłyby mieć wpływ na zmianę rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga okazała się zasadna, choć nie wszystkie jej zarzuty zasługują na uwzględnienie Nie jest sporne między stronami, iż podatnik w rozliczeniu za miesiąc październik 2000 roku dokonał odliczenia podatku VAT m.in. z tytułu importu na podstawie dokumentów SAD : Nr 070100/00/01/1836 z dnia 17 sierpnia 2000 roku, Nr 070100/00/011837 z 17 sierpnia 2000 roku, Nr 070100/00/009290 z dnia 28 czerwca 2000 roku, Nr 070100/00/011838 z dnia 17 sierpnia 2000 roku i Nr 070100/00/011839 z dnia 17 sierpnia 2000 roku.
Zgodnie z art. 19 ust. 1 i 2 obowiązującej ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. (Dz.U. z 1993 r. nr 11. poz. 50) o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z kolei kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku stwierdzających nabycie towarów i usług, a w przypadku importu - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 11 b.
W rozpatrywanej sprawie organy podatkowe uwzględniły odliczenie podatku VAT z tytułu importu na podstawie dokumentów SAD Nr 1183, 11837, 11839, 9290, które przez Dyrektora Urzędu Celnego zostały w postępowaniu odwoławczym uznane za prawidłowe. Jednocześnie należy zwrócić uwagę , że w przypadku dokumentu SAD Nr 11338, który został w postępowaniu odwoławczym uznany za nieprawidłowy, Dyrektor Urzędu Celnego nie wydał innej decyzji w zakresie podatku VAT. Z kolei Naczelnik Urzędu Skarbowego przyjął, iż podatnik ma prawo do odliczenia kwoty podatku VAT w wysokości 4 580,20 zł wynikającej z decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] nr[...] , a która to decyzja została uchylona decyzją Prezesa GUC z dnia [...]Nr [...] .Powyższe oznacza, iż zaskarżoną do Sądu decyzją, Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która w części dotyczącej dokumentu SAD 011838 opierała się na decyzji wyeliminowanej z obrotu prawnego . W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej takie rozstrzygnięcie jest korzystne dla podatnika, gdyż nabył on prawo do odliczenia kwoty podatku wynikającej nie z pierwotnego dokumentu SAD, lecz z decyzji organu celnego z dnia[...] , z której wynikała wyższa kwota podatku VAT do odliczenia .
Taka argumentacja w tym zakresie, nie mogła zasługiwać na uwzględnienie. Przypomnieć bowiem należy, iż niewłaściwe wyznaczenie wysokości zobowiązania podatkowego jest zawsze rażącym naruszeniem prawa - art.247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, Ponieważ ustawodawca nie stworzył gradacji rażącego naruszenia prawa dla wymiaru, to wszystkie liczby muszą być traktowane jednakowo .
Jednocześnie trzeba podkreślić, że w świetle treści art. 19 ust. l i 2 ustawy o VAT decyzje organów podatkowych, które wydane zostały na podstawie ostatecznych decyzji organów celnych dotyczących dokumentów SAD Nr 11836 , 11837 ,11839 i 9290 należało uznać w tym zakresie za prawidłowe. Tym samym zarzuty skargi w tej części nie mogły zasługiwać na uwzględnienie .
Naruszenie prawa będzie miało charakter "rażącego" jeżeli czynności postępowania organu podatkowego lub istota załatwienia sprawy są w swej treści zaprzeczeniem treści obowiązującej regulacji prawnej. W tej konkretnej sprawie organy podatkowe naruszyły art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, bowiem wbrew jego treści uznały, iż podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów wynikającego z dokumentu celnego, który już nie funkcjonował w obrocie prawnym .W ten sposób pogwałcone zostały podstawowe zasady postępowania podatkowego.
Jednocześnie trzeba podnieść, iż Sąd zdaje sobie sprawę z faktu, że niniejsze rozstrzygnięcie wywiera niekorzystne dla strony skutki, gdyż podatnikowi przysługiwałoby prawo do odliczenia kwoty podatku wynikającej z decyzji Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] więc wyższej od kwoty wnikającej z pierwotnego dokumentu SAD. Jednakże Sąd na podstawie art.134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz . U .Nr 153, póz. 1270 ze zm .) ma prawo wydać orzeczenie na niekorzyść skarżącego w sytuacji, gdy zaskarżony akt dotknięty jest wadą nieważności.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art.209 i 205 § 2 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło