II GZ 40/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Cz. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 5 grudnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 2423/06 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Cz. K. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 16 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 2423/06 stwierdził nieważność decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony Cz. K. w dniu [...] grudnia 2006 r. wraz z pouczeniem o sposobie i trybie zaskarżenia. W dniu 4 stycznia 2007 r. (data nadania przesyłki poleconej) skarżący wniósł skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 6 lutego 2007 r. odrzucił tę skargę ze względu na niedopełnienie obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez podmiot wymieniony w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Skarżący w terminie do wniesienia zażalenia złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wniosek ten został oddalony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 marca 2007 r. oraz postanowieniem sędziego z dnia 17 kwietnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia skarżącego postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2007 r. sygn. akt II GZ 108/07 przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Pełnomocnik skarżącego wyznaczony z urzędu w dniu 17 października 2007 r. złożył do akt pełnomocnictwo, a następnie 25 października 2007 r. skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 5 grudnia 2007 r. odrzucił ten wniosek. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że skarżący w dniu 26 września 2007 r. udzielił pełnomocnictwa r.pr. T.K. do działania w sprawie. Zdaniem Sądu I instancji przyczyna uchybienia terminowi do złożenia skargi kasacyjnej przestała istnieć najpóźniej w dniu 17 października 2007 r., czyli w dniu złożenia do akt sprawy pełnomocnictwa. Od tego dnia należało liczyć siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, który upłynął bezskutecznie w dniu 24 października 2007 r. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie art. 86, 87, 88 p.p.s.a. i wniósł o jego zmianę. W uzasadnieniu zakwestionował stanowisko Sądu dotyczące jednodniowego "opóźnienia" do złożenia skargi kasacyjnej, podnosząc, że pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało sporządzone 23 października 2007 r., a pełnomocnictwo z 17 października 2007 r. dotyczyło jedynie występowania przed WSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może postanowić o przywróceniu uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu o ile uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Art. 87 § 2 tej ustawy nakłada obowiązek wykazania braku winy na stronę, która winna zwrócić się z odpowiednim wnioskiem do sądu, przed którym czynność miała być dokonana, wskazując w tym wniosku okoliczności uprawdopodobniające brak zawinienia w uchybieniu. Wniosek taki złożyć należy najpóźniej w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, co wynika z art. 87 § 1 tejże ustawy. Zauważyć należy, iż wniosek Cz. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony został z naruszeniem siedmiodniowego terminu, bowiem przyczyna uchybienia terminowi do wystąpienia z tym środkiem zaskarżenia ustąpiła z dniem, w którym pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu udzielone zostało pełnomocnictwo. Z akt sprawy wynika, iż pełnomocnictwo zostało złożone do akt w dniu 17 października 2007 r. Stwierdzić zatem należy, iż wniosek złożony w dniu 25 października 2007 r. przez radcę prawnego działającego z urzędu był spóźniony i z tego powodu podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej był nie tylko spóźniony, ale również niedopuszczalny. Należy bowiem zauważyć, że Cz. K. w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji z dnia 16 listopada 2006 r. skorzystał z przysługującego mu prawa do wzruszenia rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Skarga kasacyjna została odrzucona z uwagi na to, iż nie sporządził jej adwokat lub radca prawny. Postanowienie to uzyskało walor prawomocności, jako że nie zostało zakwestionowane zażaleniem. W związku z tym wniesienie kolejnej skargi kasacyjnej, tym razem sporządzonej przez radcę prawnego było niedopuszczalne. Z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu niedopełnienia wymogu sporządzenia jej przez fachowego doradcę w osobie adwokata bądź radcy prawnego, nie jest dopuszczalne ponowne skorzystanie z prawa do wniesienia środka odwoławczego, bowiem prawo to zostało już skutecznie "skonsumowane". Jeśli tak, to tym samym nie był dopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia drugiej skargi kasacyjnej i jako taki musiał podlegać odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.