II SA/Po 574/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2006r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w P. sprawy ze skargi Drukarni P. Spółki z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2006r. nr [...], [...], [...], [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o d d a l a s k a r g ę /-/E. Brychcy /-/J. Szaniecka /-/E. Podrazik Decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 123, 127 § 2 i 3, art. 156 § 1 pkt 7 i § 2, art. 157 i 158 kodeksu postępowania administracyjnego i art. 41, 42, 43 i 46 ust. 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89 poz. 415) stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 1996r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla rozbudowy magazynu papieru na działkach nr [...] i [...] w P. przy ul. [...]. Powyższa decyzja została wydana po rozpatrzeniu wniosku Wojewody z dnia [...] grudnia 2000r. oraz wniosku z [...] grudnia 2000r. W. P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, mając na uwadze wcześniejsze wyroki i zawarte w nich wskazówki, tj. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 26 września 2003r. i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 stycznia 2006r. dokonał analizy przepisów ustawy z 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym w powiązaniu z brzmieniem zapisów planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta P., zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej P. Nr [...] z dnia [...] grudnia 1994r. W ocenie organu, zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, w związku z art. 156 § 1 pkt 7 kpa decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 1996r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest nieważna. Zachodzi bowiem sprzeczność zamierzenia inwestycyjnego z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta P. w części dotyczącej powiększania obiektów drukarni z możliwością intensyfikacji zabudowy mieszkaniowej na tym terenie. Na stronie 168 tekstu planu tereny oznaczone symbolem m3 opisane są jako tereny istniejącego budownictwa jednorodzinnego, co nie daje podstaw do powiększania dotychczasowych obiektów drukarni o nowe inwestycje. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła Drukarnia P. sp. z o.o zarzucając naruszenie art. 8 kpa, tj. zasadę pogłębiania zaufania stron postępowania do organów Państwa. Decyzją z [...] lipca 2006r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, 156 § 1 pkt 7 i § 2, art. 157 i 158 kpa i art. 41, 42, 43 i 46 ust. 2 ustawy z 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89 poz. 415) utrzymał w mocy decyzje Kolegium z [...] czerwca 2006r. W motywach uzasadnienia tej decyzji organ powtórzył argumentację zawartą w decyzji stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta Miasta P. z [...] grudnia 1996r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla rozbudowy magazynku papieru. Dodatkowo wskazano, że uwagi zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, tj. fakt wystąpienia nieodwracalnych skutków prawnych wydanej decyzji oraz zmienność rozstrzygnięć Kolegium w tej sprawie nie mogły być uwzględnione, jeśli zważyć na związanie Kolegium rozstrzygnięciem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie II SA/Po 967/04. Powyższa decyzja została zaskarżona do tutejszego Sądu przez Drukarnię P. spółka z o.o. w P. Skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] czerwca 2006r. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, ponieważ zdaniem skarżącej powyższa decyzja narusza uprawnienia, jakie przysługują skarżącym na mocy decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 1996r. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w ocenie skarżącego jedynym ograniczeniem zawartym w tekście planu, a skierowanym pod adresem użytkowników zakładów przemysłowych było ograniczenie emisji hałasu, co nie pozwala na przyjęcie, że plan wykluczył możliwość rozbudowy istniejących już obiektów przemysłowych. Dalej podano, że brak wskazania w treści planu miejscowego, czy w obszarze [...] możliwa jest budowa lub rozbudowa obiektów przemysłowych, nie może być interpretowany jako zakaz wznoszenia tego rodzaju obiektów, bo to narusza uprawnienia właścicielskie wynikające z art. 140 kodeksu cywilnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację i wskazując, że sprzeczność zamierzenia z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego wynika z treści tego planu zawartego na str. 168 tekstu planu. Podano jeszcze, że skarżąca w trakcie procesu inwestycyjnego wystąpiła o zmianę sposobu użytkowania dobudowanej części magazynu papieru, traktując ją od wielu lat jako część produkcyjną drukarni. Sprzeczność zamierzenia wynika z tego, iż rozbudowa budynków drukarni nie przyczyni się do zmniejszenia uciążliwości drukarni dla terenów sąsiednich, ale do zwiększenia takich uciążliwości, co wpływa negatywnie na możliwość realizacji zabudowy mieszkaniowej w sąsiedztwie. Udział w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu zgłosiła prokurator Prokuratury Okręgowej w Poznaniu, która wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie ma uzasadnionych podstaw jak również brak przesłanek, które należałoby wziąć pod rozwagę z urzędu, a które pozwoliłyby na uwzględnienie zarzutów skarżącego. Na wstępie należy wskazać, że wniosek Wojewody z dnia [...] grudnia 2000r. kierowany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sposób zasadny zarzucał, że decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 1996r. jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta P. z dnia [...] grudnia 1994 r. nr [...]. Decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławcze dwukrotnie były weryfikowane przez Sąd Administracyjny. W uzasadnieniu wyroku z dnia 26 września 2003r. w sprawie II SA/Po 2292/01 Sąd wyjaśnił, że plan zagospodarowania zawiera ustalenie, że na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej – niskiej oznaczonej symbolem [...] znajdują się zakłady przemysłowe. Fakt wcześniejszego zabudowania tego terenu obiektami przemysłowymi nie uzasadnia dowolności ich rozbudowy zważywszy, że zgodnie z planem znajdują się one na obszarze o dominującej funkcji mieszkaniowej z możliwością intensyfikacji tej zabudowy. Ponadto w planie z 1994r. brak ustaleń co do możliwości budowy bądź rozbudowy w tym obszarze obiektów przemysłowych. Przepis art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153 poz.1270 / stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu, wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że zarówno Sąd rozpoznający sprawę jak i organ administracji są związane wskazaniami co do dalszego postępowania jak i dokonaną oceną prawną. Zgodnie z art. 46 a ust.1 pkt.1 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U nr 89 poz.415/ decyzja o warunkach zagospodarowania terenu jest nieważna jeżeli jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z pkt 2 cytowanego przepisu wynika zaś, że stwierdzenie nieważności następuje na zasadach i w trybie kodeksu postępowania administracyjnego. Ma tutaj zastosowanie przepis art. 156 § 1 pkt 7 kpa, który stanowi, że organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. Nie ma racji skarżący twierdząc, że decyzja o warunkach zabudowy nie jest sprzeczna z tekstem planu bo jedynym ograniczeniem kierowanym pod adresem użytkowników zakładów przemysłowych miałoby być ograniczenie emisji hałasu, a tym samym plan nie wykluczał możliwości rozbudowy istniejących już zakładów przemysłowych. Otóż na str. 167 tekstu planu w ustaleniach ogólnych zapisano "ustala się zakaz wprowadzania na tereny mieszkaniowe funkcji kolidujących (uciążliwych) bądź generujący duży ruch samochodowy, a zwłaszcza samochodów ciężarowych jak magazyny (hurtownie) warsztaty naprawcze lub produkcyjne itp., a także wymagających budowli, których forma koliduje z krajobrazem osiedli mieszkaniowych". W ocenie Sądu organ prawidłowo zinterpretował zapisy planu ogólnego uznając, że rozbudowa o magazyn jest sprzeczna z zapisem planu ponieważ właśnie koliduje z krajobrazem osiedli mieszkaniowych . W ocenie Sądu nie ma racji skarżący zarzucając organowi administracji państwowej nie przestrzeganie zasady pogłębiania zaufania do organów Państwa. Powyższe wynika z faktu, że w toku postępowania nie doszło do naruszenia przepisów postępowania. Natomiast okoliczność, że organ wydał odmienną w treści decyzje od poprzednio wydawanych nie narusza reguły wyznaczonej przez art. 8 kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie nie występuje także powstanie nieodwracalnych skutków prawnych i faktycznych na dwóch indywidualnie oznaczonych działkach. Należy jeszcze raz wyjaśnić, że zrealizowanie jakiejkolwiek inwestycji nie powoduje powstania nieodwracalnego skutku prawnego lub faktycznego. Reasumując zaskarżona decyzja w istocie odpowiada prawu, a w toku jej wydawania nie doszło do naruszenia przepisów o postępowaniu wobec czego Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznał skargę za nieuzasadnioną i orzekł jak w sentencji wyroku. /-/E. Brychcy /-/J. Szaniecka /-/E. Podrazik kk