II OSK 1674/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B.i H. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Lu 178/06 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. i H. G. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] listopada 2005 r., [...] w przedmiocie uznania zarzutów wniesionych w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 2 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę B. i H. G. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 30 listopada 2005 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący wnieśli skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, z pominięciem organu, który wydał decyzję i z uwagi na to, że niezachowany został tryb przewidziany w art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga jest niedopuszczalna. W skardze kasacyjnej od tego postanowienia skarżący zarzucili naruszenie przepisów art. 54 § 1 w związku z art. 174 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący podnieśli, że skargę omyłkowo wysłali w kopercie zaadresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, intencją strony było wniesienie skargi za pośrednictwem organu administracyjnego. Treść pisma winna rozstrzygnąć o możności lub niemożności nadania mu prawidłowego biegu. Nadesłana skarga przez skarżących powinna zatem zostać przekazana Lubelskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego według właściwości, który następnie powinien nadać skardze stosowny bieg. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, a postanowienie mimo zbyt lakonicznego uzasadnienia odpowiada prawu. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu (art. 53 § 1 i 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przesłać właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu, w tym przypadku Lubelskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Lublinie. O zachowaniu ustawowego, trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data wysłania skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej. Z akt sprawy wynika, że postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 listopada 2005 r. w przedmiocie uznania zarzutów wniesionych w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione zostało doręczone skarżącym w dniu 6 grudnia 2005 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi na to postanowienie. Dnia 5 stycznia 2006 r. (data prezentaty, k. 4) wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga, która następnie, dnia 18 stycznia 2006 r. została przesłana Lubelskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Lublinie. Tym samym skarga została wniesiona do organu dnia 18 stycznia 2006 r., co oznacza, że została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, który upłynął w dniu 5 stycznia 2006 r. Z tych względów skargę podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako wniesioną po terminie, a wobec tego zaskarżone postanowienie nie narusza przytoczonego w skardze przepisu art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.