II SA/Lu 912/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca),, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi K. W., A. D. A. i W. A. W. na decyzję Wojewody z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję, która nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia wyroku; 2. zasądza od Wojewody na rzecz K. W. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...]., Nr [...] wydaną na podstawie art. 138§2 kpa Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania K. i W. W. utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...]., znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu T. B.i pozwolenia na budowę stacji dystrybucji gazu płynnego propan- butan na działce nr ewid. [...] położonej w D.. Obie decyzje zostały wydane w toku postępowania toczącego się po wydaniu decyzji Wojewody z dnia [...]. uchylającej decyzję Starosty z dnia [...]. Organ I instancji zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę stacji dystrybucji gazu, składającej się m.in. z budynku dla potrzeb obsługi stacji, dwóch zbiorników naziemnych gazu o pojemności 4850dm każdy, dystrybutora, zadaszenia nad dystrybutorem, muru oddzielenia przeciwpożarowego oraz przyłączy: kanalizacji sanitarnej, wodociągowego, elektrycznego (kablowego) na działce ewid. nr [...] w D. Od decyzji tej wnieśli odwołanie właściciele działek nr [...] i [...] K. i W. W.. Główny zarzut podnoszony przez nich to naruszenie prawa materialnego polegający na nieuwzględnieniu przez organ zasad wiedzy technicznej i podstawowych wymagań dotyczących bezpieczeństwa pożarowego, a w konsekwencji narażenie ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo związane z przepompowywaniem materiałów wybuchowych w bezpośrednim sąsiedztwie ich nieruchomości. Zatwierdzony projekt akceptuje bowiem rozwiązania dotyczące napełniania zbiorników oraz parametrów technicznych i odległości stacji bez przeprowadzenia analizy jaki wpływ na bezpieczeństwo działek sąsiednich objętych obszarem oddziaływania obiektu będzie miała technologia napełniania zbiorników. Jak wynika z akt sprawy, napełnianie zbiorników będzie się odbywało przy użyciu połączonych ze sobą przewodów rozładowczych o długości 30m każdy, co będzie powodowało zagrożenie wybuchem gazu. Skarżący zarzucili również organom naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art.7,8,10,11,77§1, 80, 107§3 kpa. Wojewoda nie uwzględnił odwołania. Analizując akta sprawy stwierdził, że decyzja o pozwoleniu na budowę jest prawidłowa i zgodna z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi. W szczególności inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy z dnia [...]. (Dz.Urz. Woj. Lub. Nr 67, poz.1826), a także przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2000r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej (Dz.U. Nr 98, poz.1067 ze zm.) Projekt budowlany został wykonany przez projektantów posiadających właściwe uprawnienia budowlane; inwestor przedłożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz wymagane opinie i uzgodnienia. Zdaniem Wojewody nie istnieje zagrożenie dla działek sąsiednich wybuchem gazu: działka K. i W. W. nr [...] nie sąsiaduje bezpośrednio z działką nr [...], na której zaprojektowana jest stacja paliw, bowiem oddzielona jest ona działką nr [...] będącą własnością Gminy . Ich budynek mieszkalny oddalony jest o ok. 40 m od granicy działki nr [...], a od urządzeń stacji, tj. zbiorników i stanowiska tankowania na odległość ok. 60m. Odległości te są zgodne z przepisami techniczno-budowlanymi, które wymagają zachowania odległości min. 30m od budynków mieszkalnych. Zdaniem organu nie ma również podstaw, by kwestionować sposób napełniania zbiorników, uzgodniony przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń pożarowych. Organ podkreślił, że przepisy techniczne nie określają maksymalnych dopuszczalnych odległości stanowisk przeładunkowych od zbiorników paliwa, a jedynie odległości minimalne zbiorników gazu płynnego od stanowiska przeładunkowego cystern samochodowych (§92).Rozładunek gazu będzie odbywał się na działce nr [...] lub [...] w odległości min. 20 m od budynku mieszkalnego skarżących, a zatem nie stworzy zagrożenia wybuchem. Poza tym zgodnie z przepisami tego rozporządzenia promień strefy zagrożenia wybuchem przy stanowisku opróżniania autocysterny z gazem płynnym wynosi tylko 1,5m od przyłącza napełniania albo opróżniania cysterny. Zdaniem Wojewody projektowana inwestycja nie zmieni także warunków użytkowania działki nr [...], która z trzech stron przylega do dróg i parkingu; dojazd do stacji będzie się odbywał po istniejącej drodze – dojeździe do parkingu gminnego, nie spowoduje więc ograniczeń w dostępie do nieruchomości i możliwości parkowania w jej obrębie. Organ odwoławczy stwierdził również, że przy wydaniu decyzji przez Starostę nie zostały naruszone przepisy postępowania, bowiem strony były zawiadomione o postępowaniu i otrzymały wydawane w jego toku orzeczenia, a zatem miały możliwość składania wniosków dowodowych, wyjaśnień i środków odwoławczych. Skargę do sądu administracyjnego wnieśli K. i W. W., domagając się uchylenia decyzji organów administracyjnych obu instancji. Skarżący zarzucili, że organy administracyjne nie zbadały czy projektowana inwestycja, zlokalizowana w strefie budownictwa mieszkaniowego nie spowoduje zagrożenia dla życia i zdrowia właścicieli sąsiednich nieruchomości. Szczególne obawy skarżących budzi projektowany sposób napełniania zbiorników, które ma się odbywać na drodze gminnej nr 88/1, graniczącej od strony zachodniej z działką skarżących, przy użyciu co najmniej trzech połączonych ze sobą przewodów rozładowczych o dł. ok. 30m każdy. Zdaniem skarżących inwestycja spowoduje nadmierny hałas, wibracje zanieczyszczenie powietrza i gleby, pyłów i ostrych zapachów oraz utrudni wjazd i parkowanie w obrębie działki nr [...]. Skarżący podnieśli również, że w sprawie zaistniały nowe okoliczności, tj. na drodze gminnej (działka nr [...]) postawiono znak zakazu wjazdu pojazdów o nośności powyżej 5 ton (B-18) z napisem "Nie dotyczy mieszkańców", a zatem jest niedopuszczalny wjazd cysterny z gazem ważącej ok. 30-40 ton na drogę gminną stanowiącą działkę graniczącą od strony zachodniej z działką skarżących. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, podkreślając, że uzyskał wszystkie wymagane przepisami opinie i uzgodnienia, w tym dotyczące bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Wyjaśnił również, że znak zakazu wjazdu B-18 został ustawiony po wydaniu decyzji, a więc nie dotyczy inwestora, a poza tym zakaz dotyczy wjazdu na plac wielofunkcyjny-parking na działce nr 89/13, a nie przejazdu drogą na działce nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Skarga jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązujących przepisów. Zdaniem Sądu w sprawie nie wyjaśniono w sposób ustalony prawem wszystkich zagadnień. Przede wszystkim nie jest wyjaśniona kwestia ochrony interesów skarżących w świetle art. 5ust.1pkt.1b-Prawa budowlanego oraz kwestii czy sposób napełniania zbiorników z gazem wchodzących w skład projektowanej dystrybucji gazu płynnego nie zagraża życiu i zdrowiu właścicieli działki nr [...]. W uzasadnieniu decyzji obu instancji brak jest rozważań czy i w jaki sposób planowana inwestycja wpłynie na bezpieczeństwo skarżących. Jak wynika z akt sprawy i jak zostało powiedziane na rozprawie przedmiotowa stacja znajduje się w środku miejscowości i teren zabudowy ma charakter "niecki" (obniżenie), a stąd powstaną problemy hałasu i kwestia ochrony powietrza, wody i gleby. Z tego względu organy administracyjne powinny przeprowadzić określone badanie ochrony ekologicznej w związku z ukształtowaniem terenu. Należy również w uzasadnieniu decyzji ustosunkować się do zarzutów odwołania co do kwestii dojazdu do terenu stacji. W tej sytuacji należy przeprowadzić powtórne postępowanie dowodowe w zakresie argumentów podnoszonych przez skarżących. Z powyższych względów Sąd uchylił decyzje organów administracyjnych obu instancji na podstawie art. 145§1pkt.1lit."c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).