II OSK 735/07

II OSK 735 /07 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 stycznia 2007 r. sygn. akt II SA/Go 515/06 w zakresie odrzucenia skargi K. T., A. W., R. S., E. K., G. K., G. S. K., M. K., M. K., J. K., J. i J. S., Z. S., S. L., H. K., A. i J. S., K. C., E. Ś., J .O., J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...], [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia uchylić zaskarżone postanowienie w części dotyczącej odrzucenia skargi w stosunku do J. D. i przekazać sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargi: K. T., A. W., R. S., E. K., G. K., G. S. K., M. K., M. K., J. K., J. i J. S., Z. S., S. L., H. K., A. i J. S., K. C., E. Ś., J. O., J. D. wniesione na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] czerwca 2006 r. oraz zwrócił kwotę 200 złotych tytułem uiszczonego wpisu. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że reprezentowani przez radcę prawnego – K. P. – skarżący uiścili wpis od skargi w wysokości 200 złotych. Skarżący są właścicielami nieruchomości położonych w sąsiedztwie działki objętej decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni wiatrowej na działce nr ewid. [...], położonej we wsi [...]. Zdaniem Sądu pierwszej instancji skarżący jako właściciele różnych działek położonych w sąsiedztwie działki objętej planowaną inwestycją łączy wprawdzie wspólny cel, jednak każdy ze skarżących reprezentuje swój własny interes prawny chroniony przepisami prawa materialnego i procesowego. Z tych względów w ocenie Sądu nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 214 § 2 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), a skarga mimo, że wniesiona w jednym piśmie podlega osobnej opłacie przez każdego ze skarżących. Z tego względu, skoro obowiązany do uiszczenia wpisów pełnomocnik skarżących nie dopełnił swojego obowiązku, skargi te jako nienależycie opłacone uległy odrzuceniu na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł J. D.. Zaskarżając powyższe postanowienie w całości skarżący oparł skargę kasacyjną na zarzucie naruszenia: - art. 214 § 2 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. przez błędną interpretację tych przepisów - art. 45 ust. 1 Konstytucji RP przez przyjęcie, że żaden ze skarżących nie uiścił stosownej opłaty od skargi i odrzucenie jej w stosunku do wszystkich skarżących, a przez to odmowę prawa do sądu. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący J. D. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając skargę kasacyjną reprezentujący J. D. pełnomocnik wskazał, że pomimo tego, iż każdy ze skarżących zobowiązany był do uiszczenia osobnego wpisu od skargi to odrzucenie skargi stanowi naruszenie powyższych przepisów z tego względu, że opłata w stosunku do jednego ze skarżących została uiszczona. Pełnomocnik skarżącego oświadczył, że uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie dokonał "w imieniu i na rzecz" J. D. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić trzeba, iż w niniejszej sprawie skargę kasacyjną wniósł J. D., a wobec tego tylko w odniesieniu do tegoż skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny był uprawniony dokonać oceny zaskarżonego postanowienia. Zarzuty skargi kasacyjnej zostały oparte na usprawiedliwionej podstawie. Stwierdzić trzeba, że obowiązkiem Sądu jest badanie czy pismo strony spełnia wymagania formalne. Obowiązek ten wynika zarówno z art. 49 p.p.s.a. jak też i § 32 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646). W sytuacji kiedy strona wnosząca skargę działa przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika będącego radcą prawnym lub adwokatem, wstępna kontrola złożonego przez niego pisma może obejmować m. in. wezwanie do nadesłania brakujących odpisów pisma (art. 47 § 1 p.p.s.a.), bądź też złożenie pełnomocnictwa do występowania w imieniu strony (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Praktyka sądowa zna jednak przypadki mniej typowe a pojawiające się na gruncie uregulowań procesowych a dotyczące braków pism składanych do sądów. W związku z tym, że uiszczony wpis od skargi w przedmiotowej sprawie zgodny był z ustaloną dla poszczególnych stron niniejszego postępowania wysokością opłat za wniesienie skargi, to do przyjęcia jest pogląd, że pełnomocnik winien zostać wezwany do sprecyzowania w czyim imieniu dokonał opłaty sądowej. Trafnie wywodzi strona skarżąca, iż Sąd pierwszej instancji uchybił dyspozycji przepisów prawa procesowego tj. art. 214 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. o tyle, iż Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę w stosunku do wszystkich osób, które ją wniosły nie miał na uwadze tego, iż opłata od skargi przez jednego ze skarżących została uiszczona. Podzielić trzeba, też wywód autora kasacji, iż nie ma znaczenia, kto faktycznie dokonuje opłaty, a wobec tego jeżeli opłatę wniesiono w sprawie bez oznaczenia konkretnej osoby, prawo do wskazania osoby, w imieniu której opłata została dokonana, ma wpłacający. Jeśli pełnomocnik skarżących w tej sytuacji złożył oświadczenie, iż należnej od skargi wpłaty dokonał w imieniu i na rzecz J. D., to tym samym uznać trzeba, że formalny warunek, jakim jest uiszczenie przez pełnomocnika opłaty stałej bez wezwania został w odniesieniu do tego skarżącego zachowany. Wprawdzie wpis nie został uiszczony od wszystkich skarg wniesionych w sprawie to jednak nieuprawnionym było odrzucenie wszystkich tych skarg bez wyjątku, z pominięciem ustalenia w czyim imieniu dokonana została uiszczona opłata. Ocenę dopuszczalności skargi winno było zatem poprzedzać stosowne wezwanie Sądu skierowane do pełnomocnika skarżących do sprecyzowania w czyim imieniu wnosi on opłatę i dlatego ten wyrażony w kasacji pogląd zasługuje na aprobatę. Z powyższych względów skarga kasacyjna podlegała uwzględnieniu na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 p.p.s.a.