II SA/Wa 1258/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Asesor WSA Jarosław Trelka, Protokolant Beata Gibzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi W.F. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2006 r. sygn. akt II SAB/Wa 1/06 w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1) oddala skargę w zakresie dotyczącym niewykonania pkt 1 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2006 r. sygn. akt II SAB/Wa 1/06, 2) odrzuca skargę w pozostałej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 marca 2006 r. sygn. akt II SAB/Wa 1/06 w sprawie ze skargi W. F. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku W. F. z dnia 3 listopada 2005 r. o udzielenie informacji publicznej w zakresie pkt 4 tego wniosku w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia niniejszego wyroku oraz zasądził od Szefa Służby Cywilnej na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W skardze z dnia 30 czerwca 2006 r. na niewykonanie powyższego wyroku, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, W. F. wniósł o: ─ wymierzenie organowi grzywny, stosownie do odpowiednich przepisów p.p.s.a., ─ wymierzenie organowi grzywny, stosownie do art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ─ zobowiązanie ponownie organu do zwrotu kosztów, ─ obciążenie kosztami niniejszej skargi na niewykonanie wyroku, ─ zastosowanie przez Sąd przepisów art. 155 § 1 p.p.s.a. poprzez poinformowanie Prezesa Rady Ministrów jako organu zwierzchniego o uporczywym uchylaniu się Szefa Służby Cywilnej od obowiązku przestrzegania prawa. W uzasadnieniu podał, że pomimo wezwania organu do wykonania wyroku pismem z dnia 9 czerwca 2006 r. (przekazanego pocztą elektroniczną), Szef Służby Cywilnej nadal jest bezczynny, stąd też żądanie skargi zasługuje na uwzględnienie. W odpowiedzi na skargę Szef Służby Cywilnej wniósł o jej oddalenie w zakresie wymierzenia organowi grzywny oraz o jej odrzucenie w zakresie żądania wyegzekwowania zwrotu kosztów zasądzonych w prawomocnym wyroku. W uzasadnieniu wskazał, że przelewem z dnia [...] czerwca 2006 r. dokonał wpłaty na rzecz skarżącego kwoty 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zasądzonych w przedmiotowej oraz innej sprawie, natomiast w dniu [...] lipca 2006 r. w formie elektronicznej przekazał mu, zgodnie z sentencją wyroku, żądaną informację. Opóźnienie spowodowane było tym, iż organ otrzymał z Sądu akta sprawy wraz z nieprawomocnym odpisem wyroku w dniu 28 czerwca 2006 r. oraz brakiem wcześniejszego wystąpienia pełnomocnika o odpis wyroku z uwagi na jego chorobę, która trwała nieprzerwanie od [...] kwietnia do [...]lipca 2006 r. W odniesieniu do wniosku o odrzucenie skargi na niewykonanie wyroku w zakresie zwrotu kosztów podniósł natomiast, iż egzekucja kosztów sądowych jest niedopuszczalna w trybie art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powołując się na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 marca 2004 r. sygn. akt SA/Sz 2291/03. Z kolei w piśmie procesowym z dnia 25 października 2006 r. organ wniósł o umorzenie postępowania po dniu 26 października 2006 r., bowiem zgodnie z art. 119 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o Służbie Cywilnej (Dz. U. Nr 170, poz. 1218), która wchodzi w życie z dniem 27 października 2006 r., znosi się centralny organ administracji rządowej – Szefa Służby Cywilnej, będącego stroną w sprawie. Powinno to stanowić, zdaniem organu, podstawę przynajmniej do zawieszenia postępowania z urzędu, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ponieważ jednak utrata zdolności sądowej będzie miała w tym wypadku charakter trwały, wystąpi tu przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 130 § 1 zd. drugie ww. ustawy. Oznacza to także bezprzedmiotowość postępowania, co daje dodatkową podstawę do jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w szczególności przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z przepisem art. 119 ust. 1 w związku z art. 134 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 170, poz. 1218), z dniem 27 października 2006 r. zniesiono centralny organ administracji rządowej – Szefa Służby Cywilnej. Stosownie zaś do treści art. 120 powołanej ustawy, zadania i kompetencje Szefa Służby Cywilnej stały się zadaniami, które realizuje, z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów, Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, w zakresie określonym niniejszą ustawą. Oznacza to, że do niniejszej sprawy wstąpił w miejsce Szefa Służby Cywilnej – organ administracyjny publicznej – Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów jako jego następca prawny. Nie zachodziły zatem, w ocenie Sądu, podstawy do zawieszenia postępowania z urzędu na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a tym bardziej do jego umorzenia jako bezprzedmiotowego w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy. Zgodnie z brzmieniem art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpatrywanej sprawie W. F.wniósł skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2006 r. sygn. akt II SAB/Wa 1/06, uwzględniającego jego skargę na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, żądając wymierzenia organowi grzywny. Przedmiotowym wyrokiem Sąd: 1) zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 3 listopada 2005 r. o udzielenie informacji publicznej w zakresie pkt 4 tego wniosku, w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia wyroku, 2) zasądził od Szefa Służby Cywilnej na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odnosząc się do skargi na niewykonanie wyroku w części dotyczącej zobowiązania organu, należy stwierdzić, że jest ona dopuszczalna, albowiem skarżący wezwał go w dniu 9 czerwca 2006 r. do wykonania omawianego wyroku, zaś skargę nadał w placówce pocztowej w dniu 30 czerwca 2006 r. Jednakże skarga we wskazanej części nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy sygn. akt II SAB/Wa 1/06, postanowieniem z dnia 22 czerwca 2006 r. została stwierdzona prawomocność wyroku z dnia 24 marca 2006 r. (od dnia 19 maja 2006 r.), natomiast odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi doręczono pełnomocnikowi organu w dniu 26 czerwca 2006 r., stosownie do przepisu art. 286 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie zaś z § 2 powołanego przepisu, termin do załatwienia sprawy przez organ administracji, określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez Sąd, liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Tak więc w dniu 27 czerwca 2006 r. rozpoczął bieg czternastodniowy termin do wykonania przedmiotowego wyroku, a zatem jego wykonanie w dniu [...] lipca 2006 r., poprzez udzielenie skarżącemu żądanej w pkt 4 wniosku z dnia 3 listopada 2005 r. informacji publicznej, skutkuje brakiem bezczynności Szefa Służby Cywilnej i bezzasadnością wniosku o wymierzenie grzywny. Natomiast skarga na niewykonanie wyroku w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych jest niedopuszczalna. Cytowany przepis art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma bowiem zastosowania w tym zakresie, albowiem nie występuje tu konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu, czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Pomiędzy organem a stroną, na rzecz której zasądzono zwrot kosztów postępowania, powstaje jedynie stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, zaś strona wierzycielem. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w takim zakresie odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez Sąd prawidłowości orzeczenia w trybie art. 169 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Stosownie zaś do art. 781 § 2 k.p.a., tytułem egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Wyrok sądu administracyjnego po nadaniu klauzuli wykonalności stanowi tytuł wykonawczy, podlegający w omawianej części wykonania przez komornika sądowego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sygn. akt SA/Sz 2291/03, ONSA i WSA 2005/6/123). Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 oraz art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.