II SA/Sz 591/06

Dnia 10 stycznia 2007r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.) Protokolant Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2007r. sprawy ze skargi C. G. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie utworzenia zakładu budżetowego pn. "[...]" o d d a l a skargę Pismem z dnia [...] r. C. G., M. S. i T. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargi na Prezydenta Miasta, wnosząc o stwierdzenie niezgodności z prawem i uchylenie uchwał Rady Miasta: 1) nr [...] z dnia [...] r. w sprawie utworzenia zakładu [...] pod nazwą "[...]" - w części dotyczącej § 2 pkt 1 ppkt 6, oraz załącznika do tej uchwały - w części dotyczącej § 4 pkt 4, 2) nr [...] z dnia [....] r. zmieniającą uchwałę w sprawie utworzenia zakładu [...] pod nazwą "[...]" oraz zmian w Regulaminie Organizacyjnym Urzędu Miejskiego - w części dotyczącej § 4 pkt 19 Załącznika do tej uchwały, w zakresie dotyczącym "zawierania umów na administrowanie strefą płatnego parkowania oraz nadzoru nad jej prawidłową realizacją". Zaskarżonym uchwałom skarżący zarzucili, iż wydane zostały z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 21 marca 2006 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 204, poz. 2086 ze zm.), natomiast naruszenia ich interesu skarżący upatrują w tym, że żąda się od nich zapłaty zobowiązania - opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach, które to opłaty pobiera nieuprawniony ustawowo - zdaniem skarżących - podmiot, t.j. Zakład Obsługi Gospodarczej. Do pisma skarżący dołączyli m. in. [...] wezwania z dnia [...] r. o uchylenie w terminie [....] dni ww. uchwał Rady Miasta we wskazanym wyżej zakresie, adresowane do Przewodniczącego Rady Miasta, a podpisane przez C. G. i M. S.. Pismem z dnia [...] r. Prezydent Miasta odpowiadając na skargi wniósł o ich odrzucenie - bowiem nie był wzywany do usunięcia naruszenia prawa, albo o ich oddalenie - gdyż nie jest organem, który wydał zaskarżone uchwały. Działając na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", przewodniczący Sądu zarządził rozdzielenie ww. skarg i wpisanie skarg na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r. do repertorium II SA/Sz 551/06, natomiast skarg na uchwałę z dnia [...] r. pod numerem II SA/Sz 591/06. Równocześnie wezwano wszystkich skarżących do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych skarg, przez wyjaśnienie, czy organem którego działanie jest przedmiotem skarg jest Prezydent Miasta, czy Rada Miasta. Ponadto T. M. wezwano do przedłożenia dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z [...] r. skarżący wskazali, że organem, którego działanie jest przedmiotem skarg jest Rada Miasta, dołączając do pisma m. in. kopię uchwały nr [...] Rady Miasta z dnia [...]r. w sprawie odmowy uchylenia uchwały Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie utworzenia zakładu [...] pod nazwą [...] (która była zmieniona m. in. zaskarżoną uchwałą z [...] r.). W wyznaczonym terminie T. M. nie uzupełnił ww. braku formalnego swej skargi i dlatego postanowieniem z dnia [...] r. Sąd odrzucił jego skargę. Ponadto pismami z dnia [...] r. Sąd wezwał C. G. i M. S. do uiszczenia, w terminie siedmiu dni, wpisów sądowych od wniesionych skarg - pod rygorem odrzucenia skarg. W wyznaczonym terminie M. S. nie dokonał wpłaty należnego wpisu od swej skargi, w związku z czym postanowieniem z dnia [...] r. Sąd odrzucił jego skargę. Odpowiadając na skargę C. G. pełnomocnik Rady Miasta wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie - wskazując na brak interesu prawnego skarżącego do zaskarżenia przedmiotowej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy te sprawują w zakresie swojej właściwości wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Dokonana przez Sąd kontrola zaskarżonej uchwały Rady Miasta doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". Stosowanie tego przepisu nakazuje Sądowi badanie, czy sprawa dotyczy administracji publicznej oraz, czy zaskarżonym aktem naruszony został interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Uznać należy, że zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r. zmieniającą uchwałę w sprawie utworzenia zakładu [...] pod nazwą "[....]" niewątpliwie dotyczy zakresu administracji publicznej. Odnosząc się natomiast do drugiej badanej kwestii, wskazać należy, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie C. G. naruszenia jego interesu prawnego zaskarżoną uchwałą upatruje w tym, iż żąda się od niego zapłaty zobowiązania - opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach, które to opłaty pobiera nieuprawniony ustawowo - zdaniem skarżącego - podmiot, t.j. Zakład Obsługi Gospodarczej. Badając przedmiotową uchwałę Rady Miasta, zarówno we wskazywanej w skardze części - tj. § 4 pkt 19 Załącznika do tej uchwały, w zakresie upoważniającym Zarząd do: "zawierania umów na administrowanie strefą płatnego parkowania oraz nadzoru nad jej prawidłową realizacją" - jak i w pozostałym zakresie, Sąd nie stwierdził, by postanowienia tej uchwały i jej załącznika w jakikolwiek sposób naruszały interes prawny skarżącego lub jego uprawnienia. Uchwała ta określa przedmiot działania wymienionego zakładu [....] (w tym poprzez uchwalony statut tego zakładu - stanowiący załącznik do uchwały), a cytowany zapis załącznika do uchwały reguluje niektóre kwestie organizacyjne dotyczące funkcjonowania strefy płatnego parkowania, a zatem w żaden sposób nie odnosi się ona do praw lub obowiązków skarżącego wynikających z przepisów prawa. Wskazywane przez skarżącego naruszenie jego interesu prawnego, polegające na prowadzeniu wobec niego egzekucji administracyjnej tzw. opłat dodatkowych za nieuiszczenie opłat postojowych, nie ma zatem bezpośredniego związku z treścią uchwały. Stwierdzić bowiem należy, że podstawą zaskarżenia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest niezgodność z prawem uchwały organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, wywołującej negatywne następstwa w sferze prawnej skarżącego (zniesienie, ograniczenie, uniemożliwienie realizacji uprawnienia lub naruszenie interesu prawnego). Interes prawny osoby wnoszącej skargę we wskazanym trybie nie istnieje więc, jeżeli nie da się ustalić bezpośredniego wpływu zaskarżonego aktu na jej prawa i obowiązki oparte na konkretnej normie prawnej (prawa materialnego lub procesowego). Ponadto, naruszenie interesu prawnego (uprawnienia) ma być związane z samym istnieniem (treścią) uchwały, nie zaś z jej stosowaniem. Należy przy tym wyjaśnić, że gmina może wprawdzie wykonywać zadania publiczne również za pomocą tworzonych przez siebie jednostek organizacyjnych, jednak akty lub czynności tych jednostek (w sprawie niniejszej: czynności zakładu [...] związane funkcjonowaniem strefy płatnego parkowania) nie podlegają kontroli sądowej w trybie art. 101 omawianej ustawy. Wobec tego, iż prowadzona przeciwko skarżącemu egzekucja administracyjna należności pieniężnych nie pozostaje w bezpośrednim związku z postanowieniami zaskarżonej uchwały, nie można zatem przyjąć, aby uchwała ta naruszała jego interes prawny lub uprawnienia. Skarżący może dochodzić ochrony swoich praw w tym postępowaniu egzekucyjnym, przy wykorzystaniu przewidzianych ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji środków zaskarżenia, w których może również podnosić zarzuty o braku - jego zdaniem - uprawnień ustawowych organu do pobierania opłat za postój pojazdu w strefie płatnego parkowania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.