II SA/Gd 118/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Protokolant Referent Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2007 r. na rozprawie przy udziale prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku prokurator Bożeny Kiecol sprawy z wniosku A. i Z. J. o wznowienie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie II SA/Gd 507/03 zakończonej wyrokiem z 16 listopada 2005 r. ze skargi H. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 lutego 2003 r., nr [...] w przedmiocie nakazania użytkownikowi maszyny wykonania odpowiednich czynności zmierzających do ograniczenia jej uciążliwości dla środowiska postanawia odrzucić wniosek o wznowienie postępowania. Skarżący A. i Z. J. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie II SA/Gd 507/03. Sprawa ta została wszczęta na podstawie skargi z dnia 12 marca 2003 r. podpisanej imieniem i nazwiskiem H. J. Dotyczyła ona decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 lutego 2003 r. podjętej na skutek rozpoznania odwołania od decyzji Wójta Gminy, którą na podstawie art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska nałożono obowiązek wykonania w określonym czasie odpowiednich czynności zmierzających do ograniczenia uciążliwości dla środowiska maszyn i urządzeń technicznych działających w stolarni należącej do H. J., zlokalizowanej w R. na działce nr [...]. W dniu 16 listopada 2005 r. odbyła się rozprawa, na którą nie stawił się H. J. W jego imieniu stawił się syn Z. J., który działając na podstawie pełnomocnictwa z dnia 6 listopada 2003 r. do występowania przed sądami w sprawach dotyczących działki nr [...], poparł skargę. Po zamknięciu rozprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał wyrok, którym uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy. Żadna ze stron nie wniosła od tego wyroku skargi kasacyjnej. A. i Z. J. został on wraz z uzasadnieniem doręczony w dniu 19 grudnia 2005 r. W dniu 25 lutego 2006 r. wnieśli oni do Sądu pismo z dnia 24 lutego 2006 r., zawierające wniosek o wznowienie postępowania. We wniosku o wznowienie postępowania skarżący powołali art. 273 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Uzasadniając tak określone podstawy wznowienia twierdzili, że w dniu 23 lutego 2006 r., zapoznając się z aktami sprawy, stwierdzili, iż skarga z dnia 12 marca 2003 r. nie została sporządzona przez H. J., lecz przez jego żonę N. J. Wyjaśniając podstawy wznowienia i okoliczności dotyczące zachowania terminu złożenia wniosku o wznowienie postępowania, w piśmie z dnia 24 sierpnia 2006 r. oraz na rozprawie w dniu 10 stycznia 2007 r. skarżący stwierdzili, że w dniu 23 lutego 2006 r. zapoznali się z aktami sprawy II SA/Gd 507/03 po raz pierwszy oraz, że w sprawie sfałszowania skargi nie zapadł prawomocny wyrok, gdyż o popełnieniu przestępstwa zawiadomili jedynie sąd administracyjny, który ich zdaniem na podstawie art. 304 § 2 k.p.k. był zobowiązany zawiadomić o popełnieniu przestępstwa prokuratora. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zajęło w sprawie stanowiska. W sprawie zgłosił udział prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku, który wniósł o oddalenie wniosku o wznowienie postępowania. Rozpoznając wniosek o wznowienie postępowania Sąd uznał, że nie jest on dopuszczalny. Powołane przez skarżących, jako podstawa wznowienia, przepisy art. 273 § 1 pkt 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowią, że można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1) oraz, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Badając, czy wskazane podstawy wznowienia postępowania zachodzą przede wszystkim należy mieć na uwadze, że faktem mającym uzasadniać wznowienie postępowania jest domniemane sfałszowanie skargi. W związku z tym należy wyjaśnić czy sfałszowanie skargi w niniejszej sprawie, gdyby rzeczywiście miało miejsce, miałoby wpływ na wynik sprawy lub czy wyrok w tej sprawie opierałby się na sfałszowanej skardze. W obu powiem powołanych podstawach wznowienia istnieje, jako element konstrukcyjny podstawy wznowienia, związek pomiędzy dokumentem podrobionym lub przerobionym (art. 273 § 1 pkt 1) lub wykrytymi okolicznościami faktycznymi (art. 273 § 2) a wynikiem postępowania, który w pierwszym przypadku wyraża się sformułowaniem "orzeczenie zostało oparte na", zaś w drugim sformułowaniem "które mogły mieć wpływ na wynik sprawy". Pomijając rozważania dotyczące charakteru skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w szczególności to, czy wyrok opiera się na tej skardze oraz to, czy jest ona okolicznością faktyczną, która ma wpływ na wynik sprawy, w niniejszej sprawie należy zauważyć, że nawet gdyby skarga była sfałszowana, to i tak nie miało to wpływu na wyrok wydany w tej sprawie, gdyż na rozprawie prawidłowo umocowany pełnomocnik H. J. – jego syn Z. J., poparł skargę. Zatem, zakładając nawet, że skarga nie została podpisana przez H. J., to została ona potwierdzona na rozprawie. W chwili wydania wyroku istniał zatem konieczny do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym element, jakim jest skarga wniesiona przez uprawniony do tego podmiot. Zauważyć jeszcze należy, że możliwość potwierdzenia przez stronę dokonanych za nią czynności procesowych wynika z innych przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mianowicie art. 44 § 2 i art. 271 pkt 2, przy czy z tego ostatniego przepisu wynika, że potwierdzenia czynności można dokonać do czasu uprawomocnienia się wyroku, co w niniejszej sprawie zostało spełnione. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że nie zachodzą wskazane przez skarżących podstawy wznowienia, gdyż z uwagi na poparcie skargi przez pełnomocnika H. J. na rozprawie w dniu 16 listopada 2005 r. nie ma związku pomiędzy ewentualnym sfałszowaniem skargi z dnia 12 marca 2003 r., a wydanym w dniu 16 listopada 2005 r. wyrokiem. W tej sytuacji wniosek o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, gdyż z art. 281 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż sąd odrzuca wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia. Sąd przyjął przy tym, tak jak przyjmuje się to w orzecznictwie Sądu Najwyższego, które dotyczy podobnie sformułowanych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, że samo sformułowanie w skardze o wznowienie postępowania zarzutów w sposób odpowiadający ustawowo określonym podstawom, które uzasadniają wznowienie postępowania, nie oznacza, że skarga opiera się na takiej podstawie, jeżeli na rozprawie sąd stwierdzi, że przytoczone zarzuty okazały się bezzasadne (postanowienie z dnia 26 marca 1999 r. w sprawie III AO 5/99, OSN nr 14 z 2000 r., poz. 564 lub postanowienie z dnia 7 lipca 2005 r. w sprawie IV CO6/05, System informacji prawnej Lex nr 155376, w którym stwierdzono, że sąd odrzuca skargę o wznowienie, jeżeli wskazana podstawa nie występuje). Z tych wszystkich względów Sąd na mocy powołanych przepisów wniosek o wznowienie postępowania odrzucił.