I SA/Wa 1755/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędzia WSA Jolanta Rudnicka Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Banku G. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę. Minister Budownictwa, postanowieniem z dnia [...] września 2006 r., nr [...], stwierdził niedopuszczalność wniosku Banku G. o ponowne rozpatrzenie sprawy, w trybie art. 127 § 3 kpa, objętej pismem Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...]. Z ustaleń organu wynika, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 1992 r. stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Bank S. w K. prawa użytkowania wieczystego gruntu szczegółowo opisanego w tej decyzji. Pismem z dnia 17 stycznia 2002 r. Bank G. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 1992 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast postanowieniem z dnia [...] lipca 2002 r. zawiesił postępowanie nadzorcze. Pismem z dnia 10 lipca 2006 r. Bank G. wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania. W związku z tym wnioskiem Minister Budownictwa wystosował do wnioskodawcy pismo z dnia [...] lipca 2006 r. Bank G. uznał powyższe pismo za postanowienie i wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy powołując art. 127 § 3 w związku z art. 144 kpa. Pismo Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2006 r. ma charakter wyłącznie wyjaśniająco-informacyjny i nie stanowi postanowienia w rozumieniu art. 123 kpa ani też nie było wydane w trybie art. 97 kpa. Ponowne rozpatrzenie sprawy odnosi się tylko do decyzji lub postanowień. Zatem wniosek o rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 w związku z art. 144 kpa w stosunku do wymienionego pisma organ uznał ze niedopuszczalny. W skardze na postanowienie Ministra Budownictwa Bank G. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] lipca 2006 r. względnie o stwierdzenie nieważności obu tych rozstrzygnięć oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił: 1) naruszenie art. 134 w związku z art. 127 § 3, art. 101 § 1 i 3, art. 141 § 1 i art. 144 kpa przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie art. 127 § 3 kpa, art. 141 § 1 i art. 144 w związku z art. 101 § 1 i 3 oraz art. 123 kpa przez ich błędną wykładnię i niezastosowanie przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego o podjęcie zawieszonego postępowania, 3) naruszenie art. 97 § 2 kpa w związku z art. 97 § 1 pkt 4 kpa oraz art. 170 ppsa przez jego niezastosowanie w sytuacji wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnego wyroku w dniu 12 grudnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 180/05, 4) naruszenie art. 107 § 1 i 3 w związku z art. 16 § 1, art. 97 § 1 pkt 4, art. 101 § 1, art. 110, art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 170 ppsa przez dokonanie w zaskarżonym postanowieniu ustaleń odmiennych i sprzecznych z wiążącym i ostatecznym postanowieniem Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lipca 2002 r. oraz wiążącym i prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 180/05, 5) naruszenie art. 15 w związku z art. 78 Konstytucji RP oraz art. 6, 7, 127 § 3 i art. 134 kpa przez ich niezastosowanie i błędne przyjęcie, iż postępowanie administracyjne może być jednoinstancyjne i to realizowane wyłącznie przez organ odwoławczy. W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. W sprawie jest bezsporne, że pismem z dnia 10 lipca 2006 r. Bank G. wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1992 r. w przedmiocie uwłaszczenia Banku S. nieruchomością położoną w K. przy ul. [...]. W sytuacji, gdy taki wniosek wpłynął do organu, organ ten obowiązany jest rozpatrzeć go i wydać postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania bądź też o odmowie podjęcia takiego postępowania. W rozpoznawanej sprawie organ takiego postanowienia nie wydał a jedynie skierował do wnioskodawcy pismo datowane [...] lipca 2006 r., nr [...], informując kiedy, w ocenie organu, będzie możliwe podjęcie zawieszonego postępowania. To, że organ nie rozstrzyga sprawy w sposób przewidziany przepisami procesowymi i w terminie określonym w tych przepisach (art. 35 kpa) może ewentualnie stanowić podstawę do zarzucenia temu organowi bezczynności. Natomiast takie postępowanie organu nie czyni z pisma z dnia [...] lipca 2006 r. postanowienia w przedmiocie wniosku o podjęcie postępowania administracyjnego. Pismo to nie może być uznane za postanowienie również i z tego powodu, że nie zawiera składników wymienionych w art. 124 kpa. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, która powinna być załatwiona postanowieniem przysługuje stronie wówczas, gdy takie postanowienie zostało przez organ wydane w warunkach o jakich mowa w art. 127 § 3 kpa w związku z art. 144 kpa. Natomiast w przedmiotowej sprawie postanowienie nie zostało przez organ wydane dlatego słusznie uznano w zaskarżonym postanowieniu, że na obecnym etapie postępowania wniosek w trybie art. 127 § 3 kpa w związku z art. 144 kpa jest niedopuszczalny. Prawidłowo też organ jako podstawę prawną zaskarżonego postanowienia powołał art. 134 kpa. W sytuacji gdy wpływa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy organ ten, na podstawie odesłania zawartego w art. 127 § 3 kpa, bada dopuszczalność takiego wniosku pod kątem przesłanek określonych w art. 134 kpa i takie badanie nastąpiło w rozpoznawanej sprawie, w rezultacie którego zostało wydane zaskarżone postanowienie. Zastosowanie więc przez organ art. 134 kpa nie oznacza, jak to powołuje skarżący, że organ ten przyznał tym samym, że pismo z dnia [...] lipca 2006 r. stanowi załatwienie wniosku skarżącego o podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego postanowieniem. Wobec powyższych rozważań należało uznać, że zarzuty naruszenia przepisów prawa powołane w skardze nie znajdują potwierdzenia. Z tych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.