II OZ 399/08

II OZ 399 / 08 POSTANOWIENIE Dnia 6 maja 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 2005/06 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2007r. sygn. akt VII SA/Wa 2005/06 w sprawie ze skargi S. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia oddalić zażalenie. II OZ 399 / 08 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną S. P. wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2007r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2007 r. (sygn. akt II OZ 1253/07) uchylone zostało postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 25 września 2007 r. przywracające skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 22 lutego 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił we wskazanym wyżej postanowieniu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny powołując się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazał, że skarga kasacyjna w niniejszej sprawie wniesiona została z naruszeniem ustawowego terminu. Termin ten upływał w dniu 25 kwietnia 2007 r. natomiast skarga kasacyjna nadana została w Urzędzie Pocztowym w dniu 17 września 2007 r., co przemawiało za jej odrzuceniem w myśl art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył w imieniu S. P., jej pełnomocnik działający z urzędu wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu naruszenie: 1) art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 86 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi, w sytuacji gdy spełnione zostały wszelkie wymogi formalne do jej wniesienia, w tym także złożony został prawidłowo uzasadniony wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, 2) art. 88 p.p.s.a. poprzez uznanie wniosku skarżącej jako spóźnionego w sytuacji, gdy pełnomocnik po otrzymaniu pełnomocnictwa w dniu 12 września 2007 r. niezwłocznie zapoznał się z aktami sprawy i podjął decyzję o złożeniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, iż pełnomocnik strony skarżącej uczynił zadość regulacji art. 87 § 4 p.p.s.a., a postanowienie NSA w sprawie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej oparte jest na błędnej ocenie stanu faktycznego. Zdaniem autora zażalenia konieczne do sporządzenia kasacji przejrzenie akt sprawy możliwe jest po otrzymaniu pełnomocnictwa. Zasadne wydaje się zatem poddanie kontroli instancyjnej skarżonego orzeczenia oraz błędnego rozstrzygnięcia "o odmowie przywrócenia terminu". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W niniejszej sprawie wykładnia Naczelnego Sądu Administracyjnego w wydanym orzeczeniu tegoż Sądu z dnia 5 grudnia 2007 r. obejmowała przepis art. 87 § 1 p.p.s.a. Przyjęcie przez Sąd drugiej instancji stanowiska, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia kasacji wniesiony został po wyczerpaniu terminu do jego złożenia, obligował Wojewódzki Sąd Administracyjny do odrzucenia środka zaskarżenia, którego wniosek dotyczył. Autor zażalenia pominął fakt, że postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2007 r. tak jak związane są w sprawie niniejszej strony, tak i Sąd pierwszej instancji oraz Naczelny Sąd Administracyjny z mocy art. 170 p.p.s.a. są tym orzeczeniem związane. Postanowienie bowiem wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny jest prawomocne, o czym przesądza art. 168 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 173 § 1 p.p.s.a. i art. 194 § 1 p.p.s.a. Mając przytoczone wyżej względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia na mocy art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.