III SA/Wa 290/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Protokolant Urszula Hoduń, po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie : zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2005 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] czerwca 2005 r. odmawiającą zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. W decyzji zamieszczono pouczenie o przysługującym stronie prawie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w W. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Decyzję doręczono Skarżącemu [...] września 2005 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 37 akt administracyjnych), a więc 30-dniowy termin na wniesienie skargi upływał 26 października 2005 r. Pismem z 24 października 2005 r., nadanym tego samego dnia w urzędzie pocztowym, pełnomocnik Skarżącego - adwokat - wniósł skargę na powyższą decyzję. Co prawda w skardze błędnie wskazał datę wydania decyzji oraz organ, który ją wydał, jednakże z treści skargi oraz wskazanego numeru zaskarżonej decyzji wynika, iż skarga dotyczyła właśnie decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2005 r. nr [...]. Jako organ, za którego pośrednictwem skarga jest wnoszona wskazano Dyrektora Izby Skarbowej w W.. Na jego też adres skarga została przez pełnomocnika wysłana. Dyrektor Izby Skarbowej przekazał skargę organowi właściwemu, tj. Dyrektorowi Izby Celnej w W.. Przesyłkę przekazującą skargę nadano w placówce pocztowej 31 października 2005 r. (k. 11 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - powoływanej dalej jako ".p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O takim sposobie wnoszenia skargi Skarżący został prawidłowo pouczony w zaskarżonej decyzji. Wynika z tego, że dla prawidłowego wniesienia skargi konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu do jej wniesienia oraz wniesienie jej w tym terminie do właściwego organu administracji, tj. tego, który wydał zaskarżony akt. Warunki te muszą być spełnione łącznie. Aby zachować termin do złożenia skargi skarżący powinien bądź to złożyć skargę przed jego upływem w siedzibie właściwego organu, bądź to nadać skargę pocztą na adres tego organu. W drugiej z powyższych sytuacji pismo uważa się za wniesione w dniu nadania w placówce pocztowej (art. 83 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego nadał co prawda skargę w placówce pocztowej z zachowaniem 30-dniowego terminu (24 października 2005 r.), jednakże jej adresatem uczynił Dyrektora Izby Skarbowej w W., a więc organ niewłaściwy. Jakkolwiek Dyrektor Izby Skarbowej przesłał skargę organowi właściwemu, to uczynił to już po upływie terminu na wniesienie skargi. W rezultacie Dyrektor Izby Celnej otrzymał skargę dopiero 2 listopada 2005 r. Oceniając konsekwencje takiego stanu rzeczy przede wszystkim wyjaśnić należy, że nie będą tu miały zastosowania przepisy Ordynacji podatkowej, regulujące skutki wniesienia podania do organu niewłaściwego w sprawie. Skarga jest bowiem pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne i w związku z tym nie dotyczą jej przepisy o postępowaniu podatkowym. W świetle natomiast prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest podstaw do uznania, iż 24 października 2005 r., tj. dzień nadania skargi na adres Dyrektora Izby Skarbowej jest datą wniesienia skargi. W tym dniu bowiem skarga nie została wniesiona do organu, który wydał zaskarżone w sprawie orzeczenie. Zdaniem Sądu, skoro art. 54 § 1 p.p.s.a. ustanawia wymóg wniesienia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, to skargę należy uznać za wniesioną skutecznie w momencie jej bezpośredniego złożenia bądź nadania do organu właściwego. W realiach niniejszej sprawy za dzień wniesienia skargi uznać zatem należy 31 października 2005 r., ponieważ tego dnia skarga została faktycznie nadana na adres właściwego organu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2007 r. sygn.akt II FSK 344/06; niepublikowane). Okoliczność, iż uczynił to Dyrektor Izby Skarbowej, a nie strona skarżąca, nie ma w takiej sytuacji znaczenia. Błędnie przesyłając skargę na adres organu niewłaściwego pełnomocnik Skarżącego zgodził się niejako na skorzystanie ze swoistego "pośrednictwa" w jej wniesieniu i konsekwencje takiego działania. Uznając zatem za dzień wniesienia skargi 31 października 2005 r. Sąd stwierdził, iż została ona wniesiona z pięciodniowym uchybieniem terminu, który upłynął 26 października 2005r. W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.