I SA/Wr 1892/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia NSA Lidia Błystak Asesor WSA Ewa Kamieniecka Protokolant: Anna Kruś po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale I w dniu 13 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej L., Rady Miejskiej L. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta L. z dnia [...] o nr [...]. postanawia odrzucić skargę Przedmiotem zaskarżenia jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia [...], nr [...], stwierdzające nieważność uchwały Rady Miasta L. z dnia [...] o nr [...] w sprawie zmiany uchwały Rady Miasta L. z dnia [...], nr [...], w sprawie zasad i trybu umarzania wierzytelności Gminy Miejskiej L. przez jednostki organizacyjne Gminy Miejskiej L. Gminy Miejskiej L. Rada Miejska L. złożyły skargę z dnia [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. Skarga zastała podpisana przez radcę prawnego. Sąd pismem z dnia 3 stycznia 2007 r. wezwał skarżącą do usunięcia braków skargi i nadesłanie pełnomocnictwa procesowego oraz uchwały z dnia 26 września 2006 r. Strona na powyższe wezwanie przedłożyła sądowi uchwałę oraz pełnomocnictwo podpisane przez Burmistrza Miasta L. Ponadto Sąd pismem z dnia 12 marca 2007 r. wezwał skarżącą do przedłożenie sądowi uchwały w sprawie wniesienia skargi. Strona w wykonaniu wezwania nadesłała uchwałę Rady Miasta L. z dnia [...] w przedmiocie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody D. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd wszczyna postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot (art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – w skrócie p.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że skargę może wnieść "każdy, kto ma w tym interes prawny". Związanie legitymacji do wniesienia skargi z posiadaniem interesu prawnego wymaga jednak stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżoną decyzją. Oznacza to, iż legitymacji do wniesienia skargi należy poszukiwać w przepisach prawa materialnego, z których można wywieść określone uprawnienie do działania podmiotu we własnym imieniu. W myśl art. 98. ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( j. t. z 2001 r. Dz.U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) – w skrócie usg, rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Do złożenia skargi, zgodnie z art. 98 ust. 3 zdanie pierwsze usg, uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Wspomniane uprawnienie przysługuje także radzie gminy, która podjęła uchwałę, zakwestionowaną przez organ nadzoru, potwierdzeniem, czego jest treść art. 98 ust. 3a usg, regulującego złożenie skargi na rozstrzygnięcie organu nadzorczego, dotyczące uchwały rady gminy, doręczone po upływie kadencji rady (uprawniona jest wówczas rada gminy następnej kadencji – w terminie 30 dni od dnia wyboru przewodniczącego rady). Skoro ustawodawca przewidział swoistą sukcesję uprawnienia do złożenia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze, to zakładając jego racjonalność, należy przyjąć, że wspomniane uprawnienie przysługuje także tej radzie gminy, która podjęła uchwałę zakwestionowaną przez organ nadzoru. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo, którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Z uchwały powinno wynikać, komu zostało powierzone wykonanie uchwały w sprawie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Podmiot, któremu rada gminy powierzyła wykonanie uchwały w sprawie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego jest umocowany do dokonania wszelkich czynności związanych z wniesieniem skargi do sądu w tym może ustanowić pełnomocnika procesowego. Oznacza to, że skarga może być wniesiona przez radcę prawnego z powołaniem się na pełnomocnictwo udzielone przez uprawniony podmiot. Przenosząc powyższe na grunt sprawy należy stwierdzić, iż przedmiotową skargę podpisał radca prawny, który na wezwanie Sądu przedłożył pełnomocnictwo udzielone mu przez Burmistrza Miasta L. Natomiast z przedłożonej w późniejszym terminie uchwały z dnia 27 marca 2007 r. w przedmiocie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody D. wynika, iż została ona podjęta po wniesieniu skargi do Sądu, co stoi w sprzeczności z przepisem art. 98 ust. 3 usg, w myśl, którego warunkiem niezbędnym do wniesienia skargi do sądu jest podjęcie uchwały w tym zakresie. Oznacza to, iż podjęcie uchwały po wniesieniu skargi do sądu nie sanuje podjętej uprzednio czynności w tym zakresie. Z tych też względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.