VII SA/Wa 496/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Asesor WSA Paweł Groński (spr.), , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2007 r. sprawy ze skarg L. i H. B., L. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. skargę oddala Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r., znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa) oraz art. 51 ust. 1a, art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 199 4 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), po rozpatrzeniu odwołania L. i H. B. oraz L. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. udzielającej z wniosku K. K. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy ul. [...] w S. wstrzymanych postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] polegających na nadbudowie budynku mieszkalnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ przytoczył dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego, z którego wynika, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. nakazał K. i H. K. wykonanie odpowiedniej dokumentacji w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych, wstrzymanych postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] związanych z nadbudową budynku przy ul. [...] w S. do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie. Po złożeniu dokumentacji w dniu [...] czerwca 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, która to decyzja została następnie uchylona decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy i złożeniu w dniu [...] kwietnia 2004 r. przez zobowiązanych wymaganej przez organ dokumentacji, która została uzupełniona i poprawiona Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Odnosząc się do meritum sprawy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego w przypadkach innych niż określone w art. 48 organ wstrzymuje prowadzenie robót budowlanych wykonywanych bez pozwolenia na budowę. Następnie przed upływem dwóch miesięcy od daty wydania tego postanowienia organ I instancji wydaje w trybie art. 51 tej ustawy decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części albo określającą czynności, jakie należy wykonać w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie z określeniem terminu wykonania wspomnianych czynności. Po wykonaniu obowiązku, zgodnie z art. 51 ust 1a Prawa budowlanego właściwy organ wydaje decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że jak wynika z przedłożonej przez K. i H. K. dokumentacji stanowiącej załącznik do zaskarżonej decyzji nadbudowa budynku przy ul. [...] w S. została przeprojektowana poprzez przełamanie płaszczyzny dachu w północno-wschodniej elewacji budynku i spełnia obecnie wymogi dotyczące naturalnego oświetlenia pomieszczeń określone w § 13 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) w brzmieniu sprzed nowelizacji z maja 2004 r. Odnosząc się do kwestii zastosowania wytycznych zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 17 lipca 2002 r. sygn. akt II SA/Gd 4417/01 i zarzutów podnoszonych przez odwołujących się związanych z usytuowaniem na działce inwestorów dużego drzewa organ stwierdził, iż zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżeni. W związku zatem z faktem, iż przedmiotowy wyrok odnosił się do decyzji organów administracji architektoniczno-budowlanej organ przychylił się do stanowiska zawartego w pkt [...] "Opinii technicznej dotyczącej oceny zgodności formalno-technicznej robót budowlanych związanych z rozbudową i nadbudową budynku mieszkalnego przy ul. [...] w S. opracowanej przez mgr inż. Arch. Z. J. M. w grudniu 2003 r. dot. zacieniania istniejącym drzewem". Jak bowiem wynika z art. 1 Prawa budowlanego ustawa ta odnosi się wyłącznie do obiektów budowlanych, natomiast przez obiekt budowlany -stosownie do art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego należy rozumieć budynek wraz z instalacjami i urządzeniami, obiekt małej architektury. Wskazał, że także przepisy powołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie mają zastosowanie wyłącznie do obiektów budowlanych. W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, że drzewo może stanowić "obiekt przesłaniający" w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego oraz przepisów techniczno-budowlanych. Niezależnie od powyższego nadmienił, że w celu poprawienia zaistniałej sytuacji, dla spornego drzewa uzyskano decyzję Wydziału Inżynierii i Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2001 r. zezwalającą na dokonanie cięć sanitarnych w obrębie jego korony, zaś z akt sprawy wynika, że prace te zostały wykonane. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oceniając w szczególności analizy i opinie dotyczące zacienienia budynku przy ul. [...] przyjął za wiarygodne obliczenia zawarte w opinii technicznej mgr inż. Arch. Z. J. M. opracowanej w grudniu 2003 r. na podstawie pomiarów inż. J. J. oraz inż. J. K. Natomiast nie przyjął opinii mgr inż. Arch. K. B. wykonanej w czerwcu 2001 r., gdyż nie uwzględniała ona faktu przeprojektowania dachu oraz przyjmowała niezgodnie z obowiązującymi przepisami poziom posadowienia posadzki parteru zamiast poziomu dolnej krawędzi okna budynku przesłanianego w obliczaniu wysokości przesłaniania. Odnosząc się do zarzutów L. W. dotyczących naruszenia obowiązkowych odległości budynku od granicy działki organ podał, że odległości określone w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury stanowią wymóg przy sytuowaniu budynku na działce a przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest nadbudowa, która jest realizowana na istniejącym budynku mieszkalnym. Ustosunkowując się zaś do kwestii umieszczenia okien organ stwierdził, że w przedłożonym projekcie robót budowlanych koniecznych do zakończenia inwestycji kwestia ta została rozwiązana poprzez "przesunięcie" ściany z otworami okiennymi na odległość 4 m., w związku z czym projektowane rozwiązanie spełnia wymogi zawarte w § 12 ust. 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia. Pismem z dnia [...] grudnia 2004 r. L. i H. B. oraz L. W. zwrócili się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności cytowanej wyżej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. W uzasadnieniu wnioskodawcy zarzucili rażące naruszenie § 12 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez uznanie, że przybliżenie rozbudowanego obiektu ścianą posiadającą otwory okienne do granicy nieruchomości sąsiedniej na odległość mniejszą niż 4,0 m. nie stanowi naruszenia tych warunków, § 13 ust. 1, 3 cytowanego rozporządzenia przez uznanie, iż inwestor spełnił przy realizacji obiektu budowlanego warunki, nakazane tym rozporządzeniem dotyczące zapewnienia naturalnego oświetlenia nieruchomości oraz art. 10 kpa poprzez uznanie, że H. K. nie jest zobowiązany do uczestniczenia w postępowaniu w sprawie wraz z wnioskodawczynią. Wskazali, że stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przyjęte w uzasadnieniu weryfikowanej decyzji jest zasadniczo odmienne od wyrażonego w decyzji tego samego organu z dnia [...] sierpnia 2003 r. , w której stwierdził, iż ściana z otworami została zrealizowana w sposób niezgodny z warunkami technicznymi, jak również przyznał że kwestie nasłonecznienia nieruchomości należącej do Państwa B. nie zostały ostatecznie rozstrzygnięte. Pomimo tych uchybień, które nie zostały ostatecznie usunięte organ wydał pozwolenie na wznowienie robót budowlanych. Ponadto skierowanie decyzji wyłącznie do K. K. stanowi naruszenie art. 10 kpa. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 157 § 1 oraz art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 kpa odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r., znak: [...]. W uzasadnieniu organ podniósł, iż wydanie badanej decyzji miało swoją podstawę prawną w przepisie art. 138 § 1 pkt 1 kpa a ponadto nie narusza przepisów o właściwości, nie dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, została skierowana do prawidłowo ustalonych stron postępowania, nie zawiera wady powodującej jej nieważność z mocy prawa, zaś jej wykonanie nie wywołuje czynu zagrożonego karą. Jednocześnie decyzja ta nie była niewykonalna w dniu jej wydania a jej wydanie nie wypełnia przesłanki rażącego naruszenia prawa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że dokonane decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. utrzymanie w mocy pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w zakresie nadbudowy budynku przy ul. [...] w S. nie stanowi rażącego przepisu § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przewidziane bowiem powyższym przepisem odległości dotyczą sytuowania budynku na działce budowlanej, zaś wznowienie dotyczy wyłącznie nadbudowy budynku już usytuowanego na działce. Ponadto, jak wynika z projektu robót budowlanych koniecznych do zakończenia inwestycji ściany z otworami okiennymi w projektowanej nadbudowie zostały odsunięte w głąb w stosunku do pozostałej płaszczyzny ściany budynku - z zachowaniem odległości określonych powyższym przepisem. Ponadto nie doszło do rażącego naruszenia przepisu § 13 ust. 1 i 3 ww. rozporządzenia ponieważ z opinii Z. M. sporządzonej w grudniu 2003 r. wynika, że dokumentacja projektowa spełnia wymogi warunków technicznych określonych w cytowanym rozporządzeniu, natomiast strona skarżąca nie przedstawiła dowodu mogącego podważyć wiarygodność tej opinii. Także niekierowanie decyzji do K. K. nie stanowi w ocenie organu podstawy do stwierdzenia nieważności ww. weryfikowanej decyzji. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r., znak: [...], działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2005 r. W uzasadnieniu organ powtórzył argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo stwierdził, że zaskarżona decyzja organu orzekającego w I instancji wydana została w sposób prawidłowy w oparciu o art. 51 ust. 1a Prawa budowlanego, stanowiącego, iż po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 (czyli wykonania określonych czynności), właściwy organ wydaje decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Ustalenie wykonania nałożonego obowiązku zobowiązywało organ powiatowy do zastosowania dyspozycji ww. przepisu. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której L. i H. B. oraz L. W. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący powtórzyli zarzuty naruszenia § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury przez uznanie, że przybliżenie rozbudowanego obiektu ścianą posiadającą otwory okienne do granicy nieruchomości sąsiedniej na odległość mniejszą niż 4,0 m. nie stanowi naruszenia tych warunków oraz § 13 ust. 1, 3 cytowanego rozporządzenia przez uznanie, iż inwestor spełnił przy realizacji obiektu budowlanego warunki, nakazane tym rozporządzeniem dotyczące zapewnienia naturalnego oświetlenia nieruchomości. W szczególności nie została wyjaśniona przez organy orzekające w niniejszej sprawie kwestia nasłonecznienia nieruchomości sąsiedniej. Wbrew prezentowanemu poglądowi organów orzekających istnienie naturalnych przeszkód w terenie nie zwalnia inwestora od obowiązku zapewnienia naturalnego oświetlenia obiektom przesłanianym i nie sposób uznać, że takie przesłonienie może być potraktowane jako mało istotne odstępstwo i jako takie może zostać zaakceptowane przez właścicieli sąsiedniej nieruchomości. Skarżący nie zgodzili się także z organem, iż w niniejszej sprawie przedmiotem decyzji była jedynie nadbudowa a nie rozbudowa budynku co ma znaczenie w kontekście naruszenia przepisów § 12 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Odnosząc się do przesunięcia ściany z otworami okiennymi od strony granicy z nieruchomością przy ul. [...] przewidzianego w projekcie robót budowlanych to - zdaniem skarżących - wyraźnie ono wskazuje, że w rzeczywistości cofnięcie dotyczy wyłącznie otworów okiennych, a w konsekwencji takie umiejscowieni e nie może być uznane za posadowienie ściany z otworami okiennymi w odległości od granicy działki sąsiedniej zgodnie z przepisami powyższego rozporządzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Na wstępie należy stwierdzić, że stwierdzenie nieważności decyzji jest nadzwyczajnym środkiem weryfikacji decyzji administracyjnej będącym wyjątkiem od zasady trwałości decyzji. Służy ona wzruszeniu i wyeliminowaniu z obrotu prawnego aktu dotkniętego wadami prawnymi wymienionymi enumeratywnie w art. 156 § 1 kpa. Jedną z tych przesłanek jest wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa. A zatem stwierdzenie nieważności pozostającej w obrocie decyzji i tym samym naruszenie pewności obrotu prawnego powinno być uzasadnione przede wszystkim wagą naruszenia prawa, tzn. jego rażącym charakterem. Należy jednak w tym miejscu podkreślić, iż z rażącym naruszeniem prawa mamy do czynienia w sytuacji, gdy interpretacja obowiązującego przepisu prawa nie nasuwa jakichkolwiek wątpliwości i którego treść bez żadnych sporów może zostać ustalona, zaś organ narusza go w sposób oczywisty i nie dający się w żadnej mierze pogodzić z zasadą praworządności. Innymi słowy z rażącym naruszeniem prawa mamy do czynienia wówczas, gdy decyzja administracyjna ze względu na naruszenia prawa materialnego lub procesowego nie jest możliwa do pogodzenia z porządkiem prawnym. Należy przede wszystkim wskazać, że weryfikowana w trybie nadzoru decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. została wydana w postępowaniu odwoławczym od decyzji wydanej w oparciu o art. 51 ust. 1a Prawa budowlanego, w związku ze złożeniem przez K. K. odpowiedniej wymaganej przez organ dokumentacji. W niniejszej sprawie zastosowana została przez organy nadzoru budowlanego procedura uregulowana w art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Stosownie do art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1. bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 1. w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 2. na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 2. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy podać przyczynę wstrzymania robót oraz ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń. Stosownie natomiast do art. 51 ust. 1 przedmiotowej ustawy przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: 1. nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2. nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3. w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] kwietnia 2003 r. utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] czerwca 2003 r. wydana została w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2. Przepis ten - jak wskazano wyżej - przewiduje możliwość nałożenia na inwestorów obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i określenia terminu ich wykonania. W rozstrzyganej sprawie organy nakazały w przedmiotowym trybie K. i H. K. dostarczenie szeregu dokumentów Nie analizując prawidłowości wspomnianej decyzji nakazującej wykonanie przez inwestorów określonych czynności należy podkreślić, że ich wykonanie przez Państwa K. i H. K. warunkowało wydanie decyzji o wznowieniu robót budowlanych w trybie art. 51 ust. 1a Prawa budowlanego. Innymi słowy o ile inwestor przedłożył wskazaną w cytowanej decyzji dokumentację, w tym opinie i uzgodnienia m. in. odnoszące się do zaleceń zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2002 r. sygn. akt II SA/Gd 4417/01 to organy orzekające w niniejszej sprawie nie mogły odmówić w tym trybie wznowienia robót budowlanych. Analizując całość akt sprawy Sąd uznał, że zarówno Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., jak też [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w sposób właściwy oceniły wykonanie obowiązku nałożonego na inwestora w decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. Należy podkreślić, że w trakcie tego długotrwałego postępowania administracyjnego dokumentacja była przez wnioskodawców wielokrotnie uzupełniania i aktualizowana. Także opinie techniczne przedkładane przez skarżących zawierały odniesienia do wskazań zawartych w wyroku NSA, w szczególności w zakresie odpowiedniej kwalifikacji drzewa znajdującego się na działce należącej do K. i H. K. w kontekście obiektów przesłaniających. Podkreślenia wymaga przede wszystkim przedłożenie przez inwestorów "Opinii technicznej dotyczącej oceny zgodności formalno-technicznej robót budowlanych związanych z rozbudową i nadbudową budynku mieszkalnego przy ul. [...] w S. opracowanej przez mgr inż. Arch. Z. J. M. w grudniu 2003 r. dot. zacieniania istniejącym drzewem" oraz odpowiedniej analizy nasłonecznienia. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że inwestorzy wprawdzie byli zobowiązani przedstawić opinie biorące pod uwagę zalecenia zawarte w cytowanym wyżej wyroku NSA z 17 lipca 2002 r., jednakże wyłącznie w zakresie koniecznym do opracowania opinii dotyczącej stopnia nasłonecznienia i doprowadzenia do końca robót budowlanych. Skoro zatem K. i H. K. wywiązali się z nałożonych obowiązków i dostarczyli niezbędną dokumentację, w tym opracowane przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje opinie techniczne i ekspertyzy to organy nadzoru budowlanego zobowiązane były do umożliwienia dokończenia niezbędnych robót budowlanych. Wprawdzie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. prowadząc postępowanie w oparciu o wskazane wyżej przepisy popełnił pewne uchybienia proceduralne, niemniej jednak nie mają one kwalifikowanego charakteru rażących, które uzasadniałyby wzruszenie decyzji ostatecznej w trybie nadzwyczajnym. Odnosząc się do podstawowych zarzutów skarżących należy zwrócić uwagę, że - wbrew stanowisku wyrażonemu w skardze - w opinii przedstawionej przez K. i H. K. wzięto pod uwagę istnienie naturalnych przeszkód w terenie w kontekście obowiązku zapewnienia naturalnego oświetlenia obiektom przesłanianym, choć słusznie wskazano, że drzewo nie stanowi obiektu budowlanego. Również nie można się zgodzić z zarzutem skarżących, że przedstawione postępowanie dotyczyło rozbudowy a nie nadbudowy, ponieważ w niniejszej sprawie toczyły się równolegle dwa postępowania nadzorcze, z których badane w granicach rozpatrywanej skargi dotyczyło wyłącznie nadbudowy spornego obiektu. Dodatkowo w ocenie Sądu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozstrzygając niniejszą sprawę w sposób prawidłowy podjął wszelkie kroki niezbędne w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Prawidłowo i wyczerpująco rozpatrzył i ocenił cały materiał dowodowy zgodnie z treścią art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Zdaniem Sądu organ nie uchybił zasadom postępowania administracyjnego, natomiast uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji tego organu odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 kpa. Konkludując Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r., znak: [...], gdyż decyzja ta nie jest dotknięta wadą rażącego naruszenia prawa. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.