II SA/Bd 249/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Ewa Czerwińska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 maja 2007 r. sprawy ze skargi "[...]" Wyroby Metalowe i Metale Kolorowe Sp. z o.o. w [...] na uchwałę Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 28 czerwca 2006 r. nr LXXXI/1351/06 w przedmiocie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę. Uchwałą z dnia 28 czerwca 2006r. Nr LXXXI/1351/06 Rada Miasta Bydgoszczy na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z 2004r. ze zm.), po stwierdzeniu zgodności z ustaleniami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Bydgoszczy, uchwalonego uchwałą Nr XLVI/980/05 Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 27 kwietnia 2005r., uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części osiedla Miedzyń w Bydgoszczy (o powierzchni ok. 116,9ha), położonego pomiędzy ulicami Kościerską, Pijarów, Przyleśną, Zamiejską, Kłosową, i ograniczonego przebiegiem linii kolejowej oraz Kanałem Bydgoskim, a także nadała mu nazwę " Miedzyń - Widok". Powyższa uchwałę została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy przez "[...] Wyroby Metalowe i Metale Kolorowe" - Spółka z o. o. w [...], która wniosła o jej uchylenie w części dotyczącej zatwierdzenia planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr 44/5 położonej przy ulicy Nakielskiej 86 w Bydgoszczy. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego w tym art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym oraz art. 20 ust. 1 w związku z art. 60 ust. 1 i art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że działka nr 44/5 przy ulicy Nakielskiej w Bydgoszczy stanowiąca jej własność w planie zagospodarowania przestronnego w brzemieniu nadanym mu zaskarżoną uchwałą przeznaczona jest na działalność sportowo rekreacyjną z funkcją usług komercyjnych. Skarżąca podniosła, iż złożyła wniosek o rozszerzenie funkcji działki na mieszkalną o niskiej intensywności zabudowy jak również ubiegała się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie kompleksu rekreacyjno - mieszkaniowego. Proponowany sposób zagospodarowania działki zyskał akceptację Rady Osiedla Miedzyń. W ocenie strony skarżącej planowana inwestycja spełnia wymogi dotyczące uwarunkowań środowiskowych. Nadto spółka złożyła pisemne uwagi do projektu planu zagospodarowania przestrzennego wnosząc o poszerzenie dotychczasowego przeznaczenia wskazanej działki na cele sportowe i rekreacyjne z możliwością lokalizacji usług turystycznych oraz dopuszczalna lokalizacją "usług zamieszkania zbiorowego wprowadzenie dodatkowej funkcji mieszkalnej", do których organ nie odniósł się. Uzyskana w dniu 23 października 2006r. decyzja ustalająca warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji była poprzedzona uzgodnieniami z Wojewódzkim Urzędem Ochrony Zabytków w Toruniu oraz Miejskim Konserwatorem Zabytków. Wobec powyższego, zdaniem skarżącej Spółki, ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego wynikające z zaskarżonej uchwały w odniesieniu do przedmiotowej działki, dotykają bezpośrednio jej interesu prawnego wpływając jednocześnie na indywidualną sytuację prawną. Związek ten powoduje następstwa w postaci ograniczenia możliwości realizacji zamierzonej inwestycji. Ponadto, gdy uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego wejdzie w życie, to wówczas zgodnie z treścią art. 65 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wydana skarżącej decyzja o warunkach zabudowy wygaśnie z uwagi na to, że ustalenia miejscowego planu są inne niż te, które w niej zawarto. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Bydgoszczy wyjaśnił, iż Spółka [...], wezwała Radę Miasta [...] do "usunięcia -naruszenia w uchwale Rady Miasta Nr LXXX1l1351/06 z dnia 28 czerwca 2006r.1I Jednakże ustalony wcześniej harmonogram pracy Rady, a w konsekwencji upływ jej kadencji• nie pozwoliły na zajęcie się tą sprawą. W jego ocenie, wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego przedmiotową uchwałą jest nieuzasadnione. Ponadto, brak reakcji Rady Miasta w omawianym przypadku obiektywnie uzasadniony, nie ma znaczenia dla skutecznej ochrony interesów Spółki [...]l, a tym samym, jako przewidziany w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może stanowić podstawy dla skargi o bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Artykuł 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była uchwała Uchwałą z dnia 28 czerwca 2006r. Nr LXXXI/1351/06 Rada Miasta Bydgoszczy. Nie budzi wątpliwości, że strona skarżąca spółka dopełniła wymogu bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie wystosowała do Rady Miasta Bydgoszczy w dniu 10 października 2006r., a także to, że organ nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie. Poza sporem pozostaje również, że nieruchomość skarżącej jest położona na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym sporną uchwałą, zatem zaskarżona uchwała wprost reguluje sytuacji prawną skarżącej spółki. Badając zaskarżoną uchwałę pod kątem jej zgodności z prawem Sąd uznał, iż nie narusza ona prawa, a tym samym skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Na wstępie zwrócić należy uwagę, iż przedmiotem niniejszej sprawy jest weryfikacja zaskarżonej uchwały pod względem legalności, w zakresie określenia w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczenia nieruchomości należącej do skarżącej spółki. O ile jednak zapisy w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego co do położenia tej nieruchomości w obszarze rekreacji i sportu należą w niniejszej sprawie do bezspornych okoliczności, to właściwy spór dotyczy zasadności odmowy rozszerzenia przeznaczenia przedmiotowej działki o funkcję mieszkalną o niskiej intensywności. WIw uchwale skarżąca spółka zarzuciła naruszenie przepisu art. 20 ust. 1 wskazanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z jego brzmieniem plan miejscowy uchwala rada gminy po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz o sposobie realizacji, zapisanych w planie inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy oraz zasadach ich finansowania zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załącznik do uchwały. Powołany przepis wymaga stwierdzenia zgodności planu ze studium. Dokonanie tej czynności stanowi obligatoryjny element w procedurze uchwalania planu. Stosownie bowiem do art. 9 ust. 4 ustawy ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Przedmiotowa nieruchomość położona jest pomiędzy ul. Nakielską a Kanałem Bydgoskim. Ze studium uwarunkowań kierunków zagospodarowani przestrzennego miasta Bydgoszczy uchwalonego zostało uchwałą nr XLVI/980/05 przez Radę Miasta Bydgoszczy w dniu 27 kwietnia 2005r. wynika m.in. że przedmiotowa nieruchomość znajdująca się w strefie 1M2 na obszarze przeznaczonym dla celów rekreacji i sportu wchodzącym w skład Miejskiego Systemu Przyrodniczego (dowód: wyrys ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Bydgoszczy k.5.3 akt administracyjnych, wypis ze studium k.54-59) W projekcie planu miejscowego tę część obszaru oznaczono symbolem A8 US/UT z ustaleniem jej przeznaczenia pod teren sportu i rekreacji z możliwością lokalizacji usług turystyki. Mając na uwadze zestawienie przeznaczenia terenu w studium i w projekcie planu, stwierdzić należy, że zachodzi pomiędzy nimi zgodność. Oznacza to, że zapisy uchwały dotyczące wskazanej funkcji nie stanowią naruszenie art. 15 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który zobowiązuje ( burmistrza, prezydenta miasta) do sporządzenia projektu planu miejscowego zgodnie z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, przyjętym przedmiotem i sposobem ujęcia ustaleń studium, jak również art. 20 ust. 1 wskazanej ustawy, w myśl którego rada gminy uchwala plan miejscowy, po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium. Brak możliwości lokalizacji budownictwa mieszkaniowego nie może być podstawą do zmiany ustaleń planu bez uprzedniej zmiany ustaleń studium na tym terenie. Rada Miasta przy braku takiej funkcji dla terenów w studium nie może wprowadzić, w planie tej funkcji. Zmiana studium uwarunkowań może być jedynym rozwiązaniem uzasadniającym wprowadzenie odmiennej od ustalonej funkcji w planie zagospodarowania przestrzennego. W przeciwnym wypadku ustalenia przyjęte w planie w zakresie funkcji proponowanej przez stronę skarżącą pozostawałyby w oczywistej sprzeczności ze studium. Na gruncie regulacji art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, każde naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego oraz istotne naruszenie trybu jego sporządzania powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Również podnoszony przez Skarżących zarzut dotyczący naruszenia trybu procedowania w sprawie uchwalenia spornego planu zagospodarowania przestrzennego jest bezpodstawny. Uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Obszaru P3 został opracowany zgodnie z wymogami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przy zachowaniu wszelkich procedur wynikających z tej ustawy. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; z późno zm.), Sąd oddalił skargę.