I OSK 1555/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2007r. sygn. akt VI SA/Wa 719/07 odrzucające skargę [...] Sp. z o.o. w S. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 719/07 odrzucił skargę wniesioną przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za wykonanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. W punkcie 2 tegoż postanowienia postanowił o zwrocie skarżącej kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] została doręczona stronie skarżącej w dniu 8 lutego 2007 r. Skarga zaś na tą decyzję została złożona w dniu 6 marca 2007 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a następnie przekazana Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego w dniu 16 marca 2007 r. Wobec powyższego zgodnie z treścią art. 54 § 1 P.p.s.a. przedmiotowa skarga wniesiona została po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia. Reasumując Sąd I instancji stwierdził, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi. Nadto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit a P.p.s.a. orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 100 zł. W skardze kasacyjnej przedmiotowe postanowienie pełnomocnik skarżącego zaskarżył w całości. Na podstawie art. 176 w zw. z art. 185 § 1 ustawy P.p.s.a. wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; 2. przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu I instancji; 3. przekazanie sprawy do merytorycznego rozpoznania Sądowi I instancji; 4. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 ustawy – P.p.s.a., tj. art. 53 §1, art. 54 § 1 w zw. z art. 7 P.p.s.a., poprzez uchybienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny terminowi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. w przekazaniu skargi strony skarżącej do właściwego organu, którym był Główny Inspektor Transportu Drogowego. Wskazując na zasadność wniesionej skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej spółki podniósł m.in., iż w dniu 12 lutego 2007 r. stronie skarżącej zostało doręczone postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego, od którego stronie służyło prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W postanowieniu, jak podnosi pełnomocnik skarżącego, skarżąca została pouczona, że skargę na postanowienie należy wnieść w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ponadto strona skarżąca podniosła, iż wniesienie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie było wprawdzie niezgodne z przepisem art. 54 § 1 P.p.s.a, lecz nastąpiło w skutek błędnego pouczenia przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego o trybie jej wniesienia. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podnosząc przy tym, iż Sąd I instancji dokonując rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie szczegółowo przedstawił stan faktyczny i prawny będący podstawą rozstrzygnięcia, a zamieszczone w nim wywody strona podziela. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zarzut naruszenia art. 54 §1 i art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. jest niezasadny. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W sytuacji wniesienia jej po upływie wskazanego w art. 53 P.p.s.a terminu, tj. po upływie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.. Wskazać należy, iż w niniejszej sprawie organem, którego działanie jest przedmiotem zaskarżenia i za pośrednictwem którego skarga do sądu administracyjnego powinna być wniesiona jest Główny Inspektor Transportu Drogowego. Zgodnie z treścią art. 54 § 1 P.p.s.a za datę złożenia skargi należało uznać dzień 16 marca 2007 r., w tym dniu bowiem skarga wysłana została do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Skoro zatem skarga została wysłana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 16 marca 2007 r. do właściwego organu, a termin do jej wniesienia, jak wynika z akt sprawy, upłynął w dniu 12 marca 2007 r. to uznać należy, iż skarga ta była spóźniona i jako taka podlegała odrzuceniu. W takim stanie faktycznym zarzut skargi kasacyjnej, o ile kwestionował zasadność odrzucenia skargi z uwagi na wniesienie jej po upływie terminu do wniesienia skargi, nie mógł odnieść skutku w postępowaniu kasacyjnym (vide: postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2007 r. I OSK 880/07, postanowienie SN z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSP 1974 nr 5 poz. 97; LEX 153451). Bez znaczenia jest tu okoliczność, po jakim czasie i z jakich przyczyn doszło – zdaniem strony żalącej się – do opóźnionego wysłania skargi do organu właściwego przez organ niewłaściwy (w tym wypadku Sąd). Zauważyć jednak należy, iż jak wynika z akt administracyjnych (k. 8 v.) Główny Inspektor Transportu Drogowego zamieścił w zaskarżonym postanowieniu niejasne pouczenie o prawie i trybie wniesienia skargi, mogące wskazywać skarżącej prawo wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Mając na uwadze to, iż strona skarżąca we wniesionej skardze kasacyjnej zawarła wniosek o przywrócenie terminu do rozpoznania odwołania od decyzji z dnia 19 września 2006 r. Wojewódzkiego Inspektora Drogowego we Wrocławiu i mając na uwadze powyższe ustalenia, Sąd I instancji będzie musiał rozważyć kwestię przywrócenia terminu – stosownie do wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, po rozważeniu terminowości złożenia tego wniosku o przywrócenie terminu. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.