II SA/Wa 252/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędzia WSA Bronisław Szydło, Asesor WSA Sławomir Antoniuk, Protokolant Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji przydziału osobnej kwatery stałej: 1) oddala skargę; 2) przyznaje ze środków budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rzecz adwokata H. K. wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną z urzędu w wysokości 240 (dwustu czterdziestu) złotych, powiększonej o kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem 22% podatku VAT. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] października 2006 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania K. W., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w G. z dnia [...] lipca 2006 r. o umorzeniu na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 roku o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398) oraz art. 105 § 1 Kpa postępowanie wszczęte na wniosek K. W. w sprawie wydania na jej rzecz decyzji przydziału osobnej kwatery stałej. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał co następuje: Osobna kwatera stała przy ul. [...] w S. została przydzielona decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 1988 roku C. W., pełniącemu wówczas zawodową służbę wojskową. Przy ustalaniu należnej powierzchni mieszkalnej kwatery uwzględniono żonę K. W. oraz trzech synów. W związku z notorycznym zadłużeniem z tytułu opłat w dniu [...] kwietnia 2003 r. wydano decyzję w przedmiocie przekwaterowania małżonków W. do kwatery zastępczej. Decyzja została utrzymana w mocy przez organ II instancji. Wyrokiem z dnia 25 marca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił obie decyzje w przedmiocie przekwaterowania. W dniu [...] maja 2004 roku C. W. zmarł i K. W. wystąpiła [...] maja 2004 roku) do Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w G. o uregulowanie jej tytułu prawnego do zajmowanego lokalu przez przydzielenie jej tego lokalu. Sprawa została przekazana Dyrektorowi Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w G. jako organowi właściwemu w sprawie. W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu SZ RP oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 116 poz. 1203) oraz brakiem nowych przepisów wykonawczych niemożliwe stało się dalsze postępowanie zmierzające do przekwaterowania K. W. do lokalu socjalnego. W dniu [...] grudnia 2004 r. zainteresowana ponownie wystąpiła z wnioskiem o uregulowanie jej sytuacji mieszkaniowej proponując między innymi zamianę lokalu na mniejszy. Mając na względzie możliwość odzyskania lokalu mieszkalnego oraz umożliwienie spłaty długów z tytułu zajmowania lokalu, zaproponowano wnioskodawczyni zawarcie umowy najmu innego mniejszego lokalu mieszkalnego w S., wskazanego przez K. W. Zainteresowana nie odpowiedziała na tę propozycję natomiast wystąpiła do Ministra Obrony Narodowej o wyrażenie zgody na uregulowanie tytułu prawnego do dotychczas zajmowanego lokalu. Zgody tej nie uzyskała. W dniu 10 listopada 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem w sprawie sygn. akt III SAB/Gdl9/05 zobowiązał Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w G. do wydania decyzji w przedmiocie przydziału osobnej kwatery stałej. Organ pismem z dnia [...] grudnia 2005 r., wskazał na brak w chwili obecnej podstawy prawnej do wydania decyzji przydziału osobnej kwatery stałej. Na skutek odwołania K. W. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w dniu [...] maja 2006 roku stwierdził brak wydania przez organ I instancji decyzji w przedmiocie przydziału osobnej kwatery stałej, gdyż pismo z [...] grudnia 2005 r. nie spełniało cech decyzji i nakazał organowi I instancji zakończenie sprawy w nieprzekraczalnym terminie do dnia 31 maja 2006 roku. Realizując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i zalecenia Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w G. wydał w dniu [...] maja 2006 r. decyzję nr [...] przyznającej K. W. prawo zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu nr [...] przy ul. [...] w S. (decyzja ta nie jest przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego), a następnie w dniu [...] lipca 2006 roku na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 roku o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398) i art. 105 § 1 Kpa wydał decyzję o umorzeniu postępowania wszczętego na wniosek K. W. w sprawie wydania na jej rzecz decyzji przydziału osobnej kwatery stałej. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. organ wskazał, iż zastosowanie w tej sytuacji winien znaleźć przepis art. 23 ust. 1 a ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz niektórych innych ustaw w brzmieniu pkt 21 obwieszczenia Marszałka Sejmu RP z dnia 1 marca 2005 roku w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zakwaterowaniu SZ RP (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398) - zgodnie z którym w razie śmierci osoby, której do dnia w życie powyższej ustawy przydzielono osobną kwaterę stałą, zamieszkałej w lokalu mieszkalnym niebędącym kwaterą, wspólnie z nią zamieszkałe w chwili śmierci osoby, o których mowa w art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 roku o zakwaterowaniu SZ RP, mają prawo zamieszkiwać w tym lokalu mieszkalnym. W związku z tymi przepisami w dniu [...] maja 2006 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w G. wydał decyzję przyznającą K. W. prawo zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w S. Jednakże wydanie tej decyzji, regulującej prawo zainteresowanej do zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu nie stanowi załatwienia jej wniosku o przydział tego lokalu jako osobnej kwatery stałej, dlatego też sprawę tę należało rozstrzygnąć osobną decyzją (decyzja z [...] lipca 2006 roku). W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 116, poz. 1203) brak jest podstawy prawnej do wydania decyzji przydziału osobnej kwatery stałej. Dlatego też postępowanie w tym względzie stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć, zgodnie z art. 105 § 1 Kpa. K. W. odwołała się od decyzji umarzającej postępowanie w sprawie wydania na jej rzecz decyzji przydziału osobnej kwatery stałej do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, który po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] października 2006 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, przychylając się w argumentacji zawartej w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Od decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] października 2006 r. K. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której opisała swoją sprawę dotyczącą przedmiotowego lokalu i wskazała na stan zdrowia. Z istoty pisma należy uznać iż, skarżąca wnosiła o poddanie zaskarżonej decyzji kontroli sądowoadministracyjnej. W dodatkowym piśmie z dnia [...] marca 2007 r., zwanym pismem procesowym (wpływ do Sądu w dniu następnym) skarżąca wskazywała, iż w sprawie jej wniosku z [...] maja 2004 r. o przydzielenie jej osobnej kwatery stałej po zmarłym małżonku organ powinien zastosować przepisy obowiązujące do dnia 30 czerwca 2004 r., co wynika z brzmienia art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP z dnia 16 kwietnia 2004 r. i dlatego umorzenie postępowania w tym przedmiocie było błędne. Skarżąca podkreśliła, iż gdyby organ niezwłocznie rozpoznał jej wniosek, zastosował by wówczas wprost korzystne dla niej przepisy wspomnianej ustawy w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2004 r. Argumentację zawartą w tym piśmie prezentował na rozprawie pełnomocnik skarżącej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 roku o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 1203, poz. 116 ze zm.) poza zmianami niektórych przepisów zawiera także normy kolizyjne regulujące problematykę stosowania nowych i starych przepisów ustawy. Do takiej normy należy między innymi art. 19 ust. 1. Zgodnie z tym przepisem do spraw wszczętych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, lecz niezakończonych ostatecznymi decyzjami stosuje się przepisy ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 roku o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Treść tego zapisu, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie nakazuje w przedmiotowej sprawie stosowania przepisów dotychczasowych, lecz nakazuje sprawy te rozstrzygać przy zastosowaniu przepisów obecnie obowiązujących, czyli zmienionych ustawą zmieniajacą. Nowelizując ustawę o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej ustawodawca w art. 23 i w art. 24, odmiennie niż dotychczas, uregulował orzekanie przez organy Agencji o zachowaniu lub nabyciu uprawnień do kwatery oraz o przydziale osobnej kwatery stałej. Zamiast decyzji o przydziale osobnej kwatery stałej od 1 lipca 2004 roku organy I instancji Agencji wydają decyzje o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. K. W. prawo zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym położonym w S. przy ul. [...] uzyskała na podstawie decyzji nr [...] wydanej przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w G. w dniu [...] maja 2006 roku. Powyższa decyzja stanowi tytuł prawny do zajmowania przedmiotowego lokalu mieszkalnego. W związku z dokonaną przez ustawodawcę zmianą przepisów stwierdzić należy, iż brak jest obecnie podstawy prawnej do przyznania Pani K. W.osobnej kwatery stałej, także przepisy wprowadzające nowe brzmienie ustawy nie przewidują stosowania po dniu 1 lipca 2004 roku przepisów dotychczasowych w przedmiotowej kategorii spraw. Zatem, przyjmując za podstawę orzekania przepisy prawa obowiązujące w dniu rozstrzygania - zgodnie z zawartą w art. 6 kpa zasadą praworządności - Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w G. słusznie umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w przedmiocie wydania na rzecz Pani K. W. decyzji przydziału osobnej kwatery stałej, wszczęte na wniosek strony z dnia [...] maja 2004 roku i decyzja ta prawidłowo została utrzymana w mocy przez Prezesa Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] października 2006 r. Odnosząc się natomiast do zarzutu, iż obecnie obowiązujące przepisy ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej są niekorzystne dla skarżącej i sprawę należy załatwić według przepisów starej ustawy wyjaśnić należy, że decyzja administracyjna może być wydana tylko na podstawie przepisów prawa powszechnie obowiązującego w dacie jej wydania. Zaznaczyć należy, iż postępowanie administracyjne, inaczej niż postępowanie cywilne nie zna instytucji ustalenia prawa w dowolnie wybranym czasie. Dlatego też, co trafnie zauważa organ, sprawę z wniosku K. W. o przydział osobnej kwatery stałej po zmarłym małżonku, można było rozstrzygnąć jedynie w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie wydawania decyzji, a nie w dacie złożenia tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pełni podzielił argumentację zawartą w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji. Decyzje te odpowiadają prawu obowiązującemu z daty ich podjęcia. Skarżąca słusznie wskazuje na przewlekłość postępowania w niniejszej sprawie. Dostrzega ją również i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wniosek skarżąca złożyła w dniu [...] maja 2004 r., zaś decyzja organu I instancji zapadła dopiero w dniu [...] lipca 2006 r. Bezczynność organu w tym zakresie była przedmiotem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, jednakże wbrew twierdzeniom skarżącej w wyroku tym nakazano jedynie organowi wydanie decyzji w przedmiocie przydziału osobnej kwatery stałej, a nie jak to rozumie skarżąca wydania decyzji uwzględniającej jej wniosek. Nadto, co tu także należy podkreślić, w toku postępowania sama skarżąca modyfikowała wniosek, a ustawa zmieniająca ustawę o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej została uchwalona w dniu 16 kwietnia 2004 r. i weszła w życie, z pewnymi wyjątkami, z dniem 1 lipca 2004 roku (art. 30 tej ustawy), a zatem organ orzekając w tej sprawie po dniu 30 czerwca 2004 r. powinien postępowanie umorzyć. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 132 i art. 151 przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.