II OSK 141/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Kisiel Sędziowie sędzia NSA Alicja Plucińska- Filipowicz (spr.) Sędzia del. WSA Jacek Fronczyk Protokolant Marcin Rączka po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 1182/07 w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 1182/07 po rozpoznaniu skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2005 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta miasta stołecznego Warszawy z dnia [...] listopada 2004 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu usługowego, portierni, parkingu, ciągu pieszo-jezdnego oraz związanej z tym infrastruktury przy ul. [...] w W. - uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że w zaskarżonej decyzji powołano się na to, iż została ona oparta na obowiązujących przepisach i jest zgodna z tymi przepisami. Po rozpatrzeniu skargi W. K. na tę decyzję, w której skarżący podnosi w szczególności argumenty mające wskazywać na naruszenie jego interesu prawnego Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że konieczne jest jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, aczkolwiek z innych przyczyn od podniesionych w skardze. Sąd podnosząc, że stosownie do art. 134 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", nie jest związany granicami skargi i jej wnioskami stwierdził z urzędu, iż zaskarżona decyzja została wydana w sytuacji, gdy istniało postanowienie o odstąpieniu od obowiązku sporządzenia dla danej inwestycji raportu o oddziaływaniu na środowisko, które to postanowienie zostało usunięte z obrotu prawnego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 951/04. Skarga kasacyjna od tego wyroku została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny. W tej sytuacji Sąd wydając zaskarżony wyrok w niniejszej sprawie uznał, że sytuacja zaistniała po uchyleniu przez WSA postanowienia w przedmiocie raportu powoduje, że konieczne jest uchylenie zaskarżonej decyzji. Jako podstawę prawną orzeczenia wskazano art. 145 ( 1 pkt 1 lit. c ppsa. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła "[...]" Spółka Akcyjna z siedzibą w W., reprezentowana przez adwokata A. S., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, to jest: 1/ art. 145 ( 1 pkt 1 lit c ppsa polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu poprzez przyjęcie, że organ administracji wydając decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu naruszył przepisy postępowania w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy oraz 2/ art. 141 ( 4 ppsa polegające na niewyjaśnieniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia, a w szczególności nie podaniu przepisów postępowania naruszonych przez organ administracji przy wydaniu decyzji, a także polegające na braku wskazań co do dalszego postępowania. Naruszenia te w ocenie skarżącego mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreśla się, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji istniało ostateczne postanowienie orzekające o odstąpieniu od obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, podjęte w trybie art. 106 kpa, zaś ocena co do zgodności z prawem jest dokonywana przez sąd administracyjny według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania kontrolowanego aktu. Sąd podając podstawę prawną wydania zaskarżonego wyroku /art. 145 ( 1 pkt 1 lit. c nie wskazał przepisów postępowania, którym uchybił organ administracji publicznej, podczas gdy jest to bezwzględnym obowiązkiem wynikającym z art. 141 ( 1 ppsa/. Z uzasadnienia kwestionowanego wyroku nie wynika, czy i jaki przepis miałby zostać naruszony przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji, nie ma w nim też wskazań co do dalszego postępowania w sprawie po uchyleniu decyzji. W końcowej części uzasadnienia skargi kasacyjnej przyznaje się, że uzasadnienie wyroku mogłoby mieć inną treść w sytuacji uchylenia postanowienia wydanego w trybie art. 106 kpa, to jest mogłaby być wskazana inna podstawa prawna rozstrzygnięcia /art. 145 ( 1 pkt 1 lit. b ppsa/, jednakże podanie nieprawidłowej podstawy orzekania przy jednoczesnym braku wskazań co do dalszego postępowania powinno skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku. Ponadto sprawa raportu o oddziaływaniu na środowisko staje się bezprzedmiotowa w sytuacji, gdy inwestycja jest zrealizowana. Obecny na rozprawie pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną podtrzymał podniesione w niej zarzuty i wnioski. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Jako podstawę skargi kasacyjnej wskazano naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 145 ( 1 pkt 1 lit. c oraz art. 141 ( 4 ppsa, zaś naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przyznaje się jednak jednocześnie, że uchylenie prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienia wydanego w trybie 106 kpa o odstąpieniu od sporządzenia raportu o oddziaływaniu danej inwestycji na środowisko uprawnia do uchylenia zaskarżonej decyzji, lecz na innej podstawie prawnej, niż wskazana przez Sąd, który ten wyrok wydał. Takie stwierdzenie już samo w sobie świadczy o tym, że strona ma świadomość, iż wadliwe wskazanie procesowej podstawy prawnej przy istnieniu innej, prawidłowej podstawy, nie może mieć istotnego wpływu na rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 174 pkt 2 ppsa. Tym samym wypada uznać, że zarzut naruszenia art. 145 ( 1 pkt 1 lit. c ppsa, poprzez błędne wskazanie tego przepisu jako podstawy wydania wyroku, jako iż błąd ten nie mógł mieć wpływu na rozstrzygnięcie, nie stanowi usprawiedliwionej podstawy skargi kasacyjnej. Inne wadliwości zaskarżonego wyroku przywołane jako naruszenie art. 141 ( 4 ppsa polegające na braku wskazania przepisów prawa, jakie miałaby naruszać zaskarżona decyzja czy też nie zawarcia w uzasadnieniu wyroku wskazań co do dalszego toku postępowania, w warunkach niniejszej sprawy także nie mogły być uznane jako zaistnienie usprawiedliwionej podstawy skargi kasacyjnej. Nie powinno bowiem budzić wątpliwości, iż w sytuacji, gdy z obrotu prawnego zostało usunięte postanowienie o odstąpieniu od sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko konieczna może się okazać ponowna analiza w tym zakresie, a w jej wyniku może okazać się potrzebne sporządzenie takiego raportu. Dalszy bieg postępowania w sprawie po wydaniu zaskarżonego wyroku będzie jednak zależał od konkretnej sytuacji faktycznej i aktualnego stanu prawnego. W tej sytuacji niezawarcie w zaskarżonym wyroku z pewnym naruszeniem art. 141 ( 4 ppsa wskazań co do dalszego toku postępowania nie może być również traktowane jako mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, a w konsekwencji uzasadniające uwzględnienie skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 184 ppsa.