II SA/Op 300/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk - spr. Sędzia WSA Ewa Janowska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant Sekretarz sądowy Mariola Górska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...] [...] w przedmiocie zgłoszenia budowy obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez A S.A. w W. jest decyzja Wojewody Opolskiego z dnia [...], Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Opola z dnia [...], Nr [...] wnoszącą sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru instalowania tablicy informacyjnej "[...]" przy ul. [...] w O. – dz. Nr A k. mapy [...] obręb [...]. Zaskarżoną decyzję, zawierającą prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego doręczono stronie skarżącej, do rąk jej pełnomocnika J. B., ustanowionego do reprezentowania A S.A. w W. (zwanej dalej Spółką) w postępowaniu administracyjnym, na podstawie pełnomocnictwa z dnia 6 listopada 2006 r. Doręczenia zaskarżonej decyzji dokonano w dniu 6 kwietnia 2007 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy. J. B., w imieniu Spółki przesłał do Prezydenta Miasta Opola, skargę adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Wojewody Opolskiego, drogą pocztową w dniu 23 kwietnia 2007 r. (data stempla pocztowego). Prezydent Miasta Opola, postanowieniem z dnia 7 maja 2007 r., Nr [...] wydanym na podstawie art. 65 § 1 K.p.a., postanowił przekazać wg właściwości skargę Spółki. Postanowienie to, łącznie ze skargą wpłynęło do Opolskiego Urzędu Wojewódzkiego Wydziału Infrastruktury i Geodezji w dniu 11 maja 2007 r. Data ta wynika z prezentaty dokonanej na tym postanowieniu, które znajduje się w aktach administracyjnych. Skarga z dnia 17 kwietnia 2007 r. wraz z odpowiedzią Wojewody Opolskiego na tę skargę wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 31 maja 2007 r. W wyniku wezwania Sądu z dnia 4 czerwca 2007 r., do usunięcia braków formalnych skargi J. B. oświadczył, że jest pracownikiem Spółki i przesłał pełnomocnictwo z dnia 8 stycznia 2007 r., obejmujące upoważnienie do występowania przed sądami administracyjnymi. Na rozprawie w dniu 13 września 2007 r., pełnomocnik Wojewody Opolskiego dodatkowo wyjaśnił, że przedmiotowa skarga wraz z w/w postanowieniem została doręczona bezpośrednio do organu w dniu 11 maja 2007 r., przez Prezydenta Miasta Opola za pośrednictwem pracownika Wydziału Urbanistyki, Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta Opola. Na tę okoliczność, pełnomocnik Wojewody Opolskiego, przedłożył potwierdzenie odbioru, które znajdowało się w aktach organu I instancji przy kopii przywołanego wyżej postanowienia oraz wydruk komputerowy z Systemu Obiegu Dokumentów – Opolskiego Urzędu Wojewódzkiego. Z dokumentów tych wynika, że organ niewłaściwy przekazał bezpośrednio (doręczył) skargę Wojewodzie Opolskiemu w dniu 11 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności należało zważyć, czy skarga została wniesiona skutecznie, bowiem podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wniesienie jej w terminie. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, iż skarżący może skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 30 dni, przy czym termin ten liczy się od dnia doręczenia decyzji skarżącemu. Stąd, wniesienie skargi w terminie, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., stanowi wymóg (warunek) prawidłowego zaskarżenia aktu lub czynności. Zauważyć należy, że powyższy przepis, określając termin do wniesienia skargi określa początek jego biegu jedynie w przypadku doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Regułą ogólną natomiast jest w stosunku do rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych, a więc decyzji administracyjnych wydanych w postępowaniu administracyjnym, iż początkową datą terminu będzie – zgodnie z art. 111 § 1 K.c. w zw. z art. 83 § 1 P.p.s.a. – dzień następny po dniu, w którym skarżącemu zostało doręczone rozstrzygniecie podlegające zaskarżeniu. Warto także odnotować, iż w postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności doręczeń z art. 39 K.p.a., co oznacza, iż organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub inne upoważnione osoby, lub organy. Uznaniu natomiast pozostawiono organowi prowadzącemu postępowanie, kwestię możliwości korzystania z doręczeń, o których mowa w art. 391 § 1 K.p.a. Jednakże podkreślić należy, ze termin do wniesienia skargi jest także terminem prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ Sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe rozważania, odnotować przyjdzie, iż w niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej otrzymał decyzję organu odwoławczego, zawierającą prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi w dniu 6 kwietnia 2007 r. Powtórzyć wypada, że przy obliczaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi nie uwzględnia się dnia, w którym doręczona została zaskarżona decyzja. Stąd, bieg terminu trzydziestodniowego do wniesienia skargi rozpoczął się z dniem następnym po doręczeniu decyzji, czyli z dniem 7 kwietnia 2007r. i upłynął w dniu 6 maja 2007r., przypadającym na niedzielę. Na zasadzie art. 83 § 2 P.p.s.a., w przypadku, gdy ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy. W rozpoznawanej sprawie, z uwagi na, iż dzień 6 maja 2007 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy, zatem termin z art. 53 § 1 P.p.s.a. upłynął w dniu 7 maja 2007 r. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jednakże odnotować można, że dla zachowania terminu do wniesienia skargi nie jest istotne, czy skarżący nadał skargę w placówce pocztowej przesyłką poleconą zaadresowaną na organ, który wydał zaskarżoną decyzję, czy też złożył ją osobiście do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego ale za pośrednictwem organu, którego rozstrzygnięcie skarży, bowiem ustawodawca nie ograniczył skarżącego w sposobie wniesienia skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub data nadania skargi przez organ administracji pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie SN z 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., IV SA/Gl 647/04, ONSA i WSA 2005, nr 6, poz. 116). Zgodnie z zasadę wnoszenia skargi za pośrednictwem organu (art. 54 § 1 P.p.s.a.), w przypadku oddania skargi w polskim urzędzie pocztowym, dla uzyskania skutku doręczenia w terminie, skarga powinno być złożona w urzędzie pocztowym i nadana pod adresem właściwego organu administracji publicznej, gdyż przy prawidłowo zaadresowanej przesyłce, przy wniesieniu skargi za pośrednictwem poczty decyduje data stempla pocztowego na przesyłce. Podkreślić należy, iż skarżącego pouczono w kwestionowanej decyzji Wojewody Opolskiego o sposobie i terminie wniesienia skargi. Pomimo tego, skarżący złożył skargę do Prezydenta Miasta Opola w dniu 23 kwietnia 2007 r., a zatem za pośrednictwem innego organu administracji publicznej, niż tego, którego działanie jest przedmiotem skargi. Prezydent Miasta Opola przedmiotową skargę przekazał bezpośrednio właściwemu organowi tj. Wojewodzie Opolskiemu w dniu 11 maja 2007 r. W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a., przywołaną wyżej datę przekazania skargi przez Prezydenta Miasta Opola należało przyjąć jako datę wniesienia skargi przez pełnomocnika skarżącej Spółki. Uwzględniając powyższe, Sąd zważył więc, iż przedmiotowa skarga doręczona została w dniu 11 maja 2007 r., przy czym trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął w dniu 7 maja 2007 r., bowiem dzień 6 maja 2007 r. (niedziela), jako ostatni dzień terminu do wniesienia skargi, przypadł na dzień ustawowo wolny od pracy, a zatem zaszły przesłanki warunkujące przedłużenie wyżej wskazanego terminu w trybie art. 83 § 2 P.p.s.a. Mylne oznaczenie organu, za pośrednictwem którego kieruje się skargę, powoduje, że o dokonaniu prawidłowej czynności wniesienia skargi decyduje dopiero data wpłynięcia skargi do organu właściwego, ewentualnie data jej nadania do organu właściwego przez organ niewłaściwy (art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie, dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi należało przyjąć datę bezpośredniego przekazania (doręczenia) skargi przez organ niewłaściwy, a nie datę nadania skargi do organu niewłaściwego, gdyż w tym przypadku decydujące znaczenie dla wymogu prawidłowego zaskarżenia z art. 53 § 1 P.p.s.a. ma data przekazania skargi organowi właściwemu, z uwagi na zasadę jej wnoszenia z art. 54 § 1 P.p.s.a. Reasumując stwierdzić należało, iż skarżąca Spółka uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Wprawdzie pełnomocnik skarżącej nadał skargę przesyłką pocztową zachowując trzydziestodniowy termin liczony od dnia doręczenia skarżonej decyzji, jednakże nie spełnił przesłanki wniesienia skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji, przez co, za datę wniesienia skargi należało w istocie przyjąć dzień 11 maja 2007 r. Dlatego też, przedmiotowa skarga jest spóźniona. Zasygnalizować również można, że w przypadku gdy strona bez własnej winy uchybiła terminowi do wniesienia skargi do sądu, stosownie do art. 86 P.p.s.a., może wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu. Instytucja przywrócenia terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w uchybieniu (por. H. Knysiak – Molczyk, [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 332). Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro skarżąca Spółka, wniosła skargę po upływie ustawowo określonego terminu do jej wniesienia, skargę należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.