II OZ 1349/07

Dnia 3 stycznia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Sz 1352/06 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w sprawie ze skargi C. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt SA/Sz 2789/02 postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił C. D. wstrzymania wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w sprawie z wniosku C. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt SA/Sz 2789/02. Jako podstawę skarżonego postanowienia Sąd I instancji podał art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., wskazując że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie albowiem przepis powyższy dotyczy jedynie orzeczeń wydawanych przez Sąd i nie służy wstrzymywaniu wykonania aktów administracyjnych. W zażaleniu na powyższe postanowienie C. D. podniósł, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków jest bezsporne w przypadku decyzji dotyczącej rozbiórki części, należącego do niego obiektu budowlanego (ganku). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Podzielić należy wyrażony w skarżonym postanowieniu pogląd, iż przedmiotem wstrzymania, w postępowaniu sądowym zainicjowanym skargą o wznowienie, może być jedynie zaskarżone tą skargą prawomocne orzeczenie. Zasada ta wyrażona została w przepisie art. 284 p.p.s.a. Przepis ten, odrębnie od zasad panujących w zwykłym trybie postępowania sądowoaministracyjnego ustanawia jedynie możliwość wstrzymania orzeczenia sądowego i jest właściwy dla tego szczególnego trybu postępowania. Zgodnie z powyższym zgodzić należy się także ze stanowiskiem, iż regulacja ta wyłącza zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. Niezależnie bowiem od występowania przesłanek określonych tym przepisem na gruncie postępowania wznowieniowego, można jedynie mówić o odpowiedzialności odszkodowawczej organu, który wydał zaskarżony akt. stosownie do uregulowanych w k.p.a. i Ordynacji podatkowej przypadków wyrządzenia szkody działaniem władzy publicznej. Z powyższych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie podlega oddaleniu.