I OZ 19/08
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2008-01-25
Skład orzekający: Irena Kamińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna wniesiona przez Radę Gminy G. od uchwały w sprawie ustalenia zasad sprzedaży lokali mieszkalnych, wniesiona przez Prokuratora Okręgowego, podlega opłacie stałej w wysokości 100 zł, a jej nieuiszczenie skutkuje odrzuceniem skargi?Ratio decidendi
Zażalenie Rady Gminy G. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało oddalone. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna powinna być opłacona, a jej nieuiszczenie skutkuje odrzuceniem. Sąd wskazał, że postępowanie nadzorcze, o którym mowa w art. 100 ustawy o samorządzie gminnym i które jest wolne od opłat, jest uruchamiane wyłącznie przez organy wskazane w art. 86 tej ustawy. Prokurator, wnosząc skargę w niniejszej sprawie, nie uruchomił postępowania nadzorczego, a zatem postępowanie sądowe objęte skargą prokuratorską nie było wolne od opłat sądowych.Stan faktyczny
Rada Gminy G. wniosła skargę kasacyjną od uchwały w sprawie ustalenia zasad sprzedaży lokali mieszkalnych, która została zaskarżona przez Prokuratora Okręgowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę kasacyjną z powodu jej nieopłacenia. Rada Gminy G. wniosła zażalenie, argumentując, że postępowanie sądowe w tej sprawie jest wolne od opłat sądowych na podstawie ustawy o samorządzie gminnym. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie Rady Gminy G.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rady Gminy G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 5 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Go 571/07 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w Z. G. na uchwałę Rady Gminy G. z dnia [...] Nr [...] w sprawie ustalenia zasad sprzedaży lokali mieszalnych stanowiących własność Gminy G. postanawia: oddalić zażalenie.
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez Radę Gminy G.. W uzasadnieniu podniósł, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymogom formalnym przewidzianym dla pism w postępowaniu sądowym, w tym zgodnie z właściwymi przepisami powinna zostać prawidłowo opłacona. Pisma wnoszone do sądu administracyjnego przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, a podlegają opałcie stałej stosownie do treści art. 221 P.p.s.a. pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uznał, że w każdym przypadku, gdy składający skargę do sądu I instancji jest zwolniony z mocy ustawy od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, wpis od skargi kasacyjnej wnoszonej przez stronę przeciwną wynosi 100 złotych, a zatem ma charakter stały.
Od postanowienia w tym przedmiocie zażalenie wniosła Rada Gminy G.. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik Gminy podniósł, że stosownie do treści art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591) postępowanie sądowe dotyczące zaskarżania uchwał przez organy nadzoru jest wolne od opłat sądowych. Z regulacji tej wynika, że postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące nadzoru nad działalnością gminną jest wolne od kosztów. Zwolnienie to dotyczy, jak dalej argumentował pełnomocnik, także tych skarg na uchwały rady gminy, które zostały wniesione do sądu administracyjnego przez prokuratora. Reasumując pełnomocnik Gminy wskazał, że z tych względów nie opłacił wniesionej do sądu skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim jest prawidłowe, pomimo błędnego uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 5 grudnia 2007 r. wyraził pogląd zgodnie, z którym w każdym przypadku gdy składający skargę do sądu jest zwolniony z mocy ustawy, tak jak w tej sprawie prokurator, od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych to wpis od skargi kasacyjnej wnoszonej przez stronę przeciwną wynosi zawsze 100 zł, a zatem ma on charakter stały. Podkreślić należy, że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w § 3 statuuje zasadę stosownie do której wpis od skargi kasacyjnej oraz wpis od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.
Uznając, że w sprawie niniejszej od złożonej skargi powinien być pobrany wpis stały i że zgodnie z § 2 pkt 3 przedmiotowego rozporządzenia powinien on wynosić 300 złotych, to uwzględniając zasadę wyrażoną powyżej (§ 3 rozporządzenia) co do ustalenia w takim przypadku wpisu od skargi kasacyjnej wskazać należy, że powinien on wynosić 150 złotych, a nie jak wskazał Sąd I instancji 100 złotych. Mając zaś na uwadze, że wpis w niniejszej sprawie od skargi kasacyjnej powinien być stały, to stosownie do treści art. 221 P.p.s.a. powinien on być przez pełnomocnika organu uiszczony w momencie złożenia skargi kasacyjnej do sądu. Nieuiszczenie go w sposób prawidłowy przez profesjonalnego pełnomocnika pociągało za sobą odrzucenie skargi kasacyjnej bez wezwania do uiszczenia go.
Przechodząc natomiast do zarzutu pełnomocnika organu podniesionego w zażaleniu co do tego, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie jest wolne od opłat sądowych z uwagi na to, iż odnosi się ono do postępowania nadzorczego nad działalnością gminy prowadzonego w trybie określonym przez rozdział 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591) należało stwierdzić, że zarzut ten jest nieusprawiedliwiony. W świetle tak sformułowanego argumentu Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, że ustawa o samorządzie gminnym w sposób wyraźny określa krąg podmiotów, które sprawują nadzór nad działalnością gminy w trybie określonym przez rozdział 10 powołanej ustawy. Do kręgu tego należą Prezes Rady Ministrów, wojewoda a w sprawach finansowych regionalna izba obrachunkowa. Prokurator do tych organów, które sprawują nadzór nad działalność gminy w trybie ustawy o samorządzie gminnym, nie należy. Zadaniem prokuratury stosownie do treści art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (t.j. Dz. U. z 2002 r., Nr 21, poz. 206) jest strzeżenie praworządności. Ponadto prokurator również jako rzecznik interesu publicznego na podstawie art. 5 tej ustawy może jeżeli uchwała organu samorządu terytorialnego albo rozporządzenie wojewody są niezgodne z prawem, zwrócić się do organu, który je wydał, o ich zmianę lub uchylenie albo wystąpić z wnioskiem o ich uchylenie do właściwego organu nadzoru, zaś w przypadku uchwały organu samorządu terytorialnego prokurator może także wystąpić o stwierdzenie jej nieważności do sądu administracyjnego. Niemniej jednak postępowanie nadzorcze, które na podstawie art. 100 ustawy o samorządzie gminnym jest wolne od opłat sądowych, jest uruchamiane tylko wyłącznie przez organy w art. 86 tej ustawy wymienione. Prokurator wnosząc skargę w niniejszej sprawie nie uruchomił postępowania nadzorczego, które z mocy art. 100 ustawy o samorządzie gminnym byłoby wolne od opłat sądowych, a tym samym niniejsze postępowanie sądowe objęte skargą prokuratorską nie jest wolne od opłat sądowych i nie zwalania Gminy G. od ich ponoszenia. Na zakończenie Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że prokurator w niniejszej sprawie nie był zwolniony z kosztów sądowych ze względu na art. 100 ustawy o samorządzie gminnym. Wniesienie skargi przez prokuratora w sprawie o innym charakterze pociągałoby także jego zwolnienie od kosztów sądowych z mocy ustawy, stosownie do treści art. 239 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło