II OSK 1790/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. P., M. P., A. S. i E. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2007r. sygn. akt IV SA/Wa 1915/07 o odrzuceniu skargi M.P., M.P., A. S. i E. S. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego postanawia: - oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 22 października 2007r., sygn. akt IV SA/Wa 1915/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesioną przez adwokata skargę M. P., M. P., A. S. i E. S., na decyzję Wojewody M. z dnia [...] z powodu jej nieopłacenia. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji podniósł, że skarga została złożona przez pełnomocnika skarżących - adwokata, przy czym podlegała opłacie stałej, którą należy uiścić bez wezwania, w terminie otwartym do złożenia tej skargi. Od powyższego postanowienia M. P., M. P., A. S. i E. S. złożyli skargę kasacyjną, w której zarzucili Sądowi I instancji naruszenie § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) w związku z art. 54 i art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniesiono, iż adwokat lub radca prawny nie ma obowiązku uiszczenia wpisu stałego od skargi dopóki Sąd nie wezwie go do tej czynności. Obowiązek pełnomocnika w kwestii uiszczenia wpisu od skargi powstaje z momentem, gdy może się on dowiedzieć o fakcie wpływu sprawy do sądu i nadania jej sygnatury. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Należy przypomnieć, że § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowił, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi, utracił moc obowiązującą od dnia 17 marca 2006r. w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05 (Dz.U. Nr 45, poz. 322). Tym samym w dniu złożenia skargi (14 sierpnia 2007r.), nie istniał przepis, który przewidywał wyjątek od jednoznacznej zasady określonej w art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl powołanego przepisu, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie regulacja ta została prawidłowo zastosowana przez Sąd I instancji, bowiem zaistniały określone nią przesłanki obligujące Sąd do odrzucenia nieopłaconej skargi. W nawiązaniu do zarzutów skargi kasacyjnej należy podnieść, że nie ma znaczenia okoliczność, czy wpis jest uiszczany przed czy po nadaniu sprawie sygnatury akt. Zauważyć bowiem należy, iż z dniem wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05, w odpowiednim zakresie także § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. stracił swój sens, zwłaszcza w części dotyczącej wymogu wskazania sygnatury akt sądowych przy dokonywaniu wpisu. Wymóg ten miał i ma nadal charakter instrukcyjny, zatem nie ulega wątpliwości, iż obowiązek uiszczenia wpisu powstaje – w myśl regulacji art. 219 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – równocześnie ze złożeniem skargi, a zatem przed nadaniem sprawie sygnatury akt sądowych. Nie został także naruszony przepis art. 54 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tym bardziej, że nie był on stosowany w niniejszej sprawie i nie reguluje on kwestii związanych z opłatami sądowymi. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.