IV SAB/Wa 119/07

Dnia 23 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant Hanna Parypa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2007 roku sprawy ze skargi S. O. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wydania decyzji w przedmiocie nieważności orzeczenia - oddala skargę - Pismem z dnia 30 grudnia 2005r. S. O. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia (...) sierpnia 1949r., w przedmiocie nieruchomości ziemskiej " Z " i " W." o łącznej powierzchni 22,8585 ha położonych na terenie gminy P. w województwie m., przejętych na cele reformy rolnej. W związku z wnioskiem skarżącego Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pismem z dnia 26 stycznia 2006 r. wystąpił do Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie o przesłanie akt dotyczących przejęcia przedmiotowych nieruchomości. Z uwagi na otrzymanie negatywnej odpowiedzi organ pismem z dnia 4 października 2006r. zwrócił się do wnioskodawcy o przedłożenie posiadanej w sprawie dokumentacji niezbędnej do rozpatrzenia sprawy. W odpowiedzi na wezwanie organu skarżący nadesłał przy piśmie z dnia 13 kwietnia 2007r. plik posiadanych przez niego dokumentów. Po ustaleniu, iż dokumentacja dotycząca przedmiotowej sprawy znajduje się w Urzędzie Miasta i Gminy P., organ administracyjny pismem z dnia 21 czerwca 2007r. wystąpił do gminy o jej nadesłanie. Jednocześnie organ pismem z dnia 29 czerwca 2007r. , w oparciu o art. 36 §1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960r. ( Dz. U. Nr 30 , poz. 168 ) - zwanej dalej kpa, poinformował o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia 30 września 2007r. Dodatkowo pismem z dnia 20 lipca 2007r. organ administracyjny wystąpił do Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie z prośbą o ustalenie aktualnego stanu faktycznego i prawnego przejętych nieruchomości. Pismem z dnia 30 czerwca 2007r. S. O. wniósł skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia (...) sierpnia 1949 r. uchylającego orzeczenie Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego z dnia (...) lipca 1946r, które stwierdziło, iż nieruchomości ziemska " Z." i " W." , własność J. Z., nie podpadały pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 pkt e dekretu P.K.W.N z dnia 6 września 1944r. o przeprowadzeniu reformy rolnej ( DZ. U. R.P. Nr 3 poz. 13 z 1945r.). W uzasadnieniu skargi, skarżący powołuje się na szereg dokumentów, które zostały przez niego złożone przy piśmie z dnia 13 kwietnia 2007r. Według oceny skarżącego dokumenty te są wystarczające do orzeczenia w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przedstawił chronologicznie przebieg zdarzeń związanych ze złożonym pierwotnie wnioskiem skarżącego o stwierdzenie nieważności przedmiotowego orzeczenia oraz wniósł o oddalenie skargi. W odpowiedzi wskazano, iż wobec podjęcia przez organ czynności niezbędnych do prawidłowego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, organ nie mógł wydać merytorycznego rozstrzygnięcia, przy jednoczesnym zachowaniu przepisów procedury administracyjnej w zakresie przedłużania terminów jej rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Sąd nie uwzględnił skargi, gdyż Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie pozostaje w bezczynności w zakresie rozpatrzenia zgłoszonego przez Skarżącego wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia (...) sierpnia 1949r. Zgodnie z art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznemu załatwieniu podlegają sprawy , których stan faktyczny i prawny może być od razu wiarygodnie ustalony przy wszczęciu postępowania na podstawie zgromadzonych dokumentów. W niniejszej sprawie skarżący wprawdzie dostarczył organowi plik dokumentów dotyczących przedmiotowej sprawy, ale w świetle oceny organu był on niewystarczający do prawidłowej oceny sprawy i merytorycznego rozstrzygnięcia. Organ administracyjny zobligowany jest z urzędu do zgromadzenia dokumentów i dowodów w sprawie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem orzekania jest bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia (...) sierpnia 1949 r. uchylającego orzeczenie Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego z dnia (...) lipca 1946r., które stwierdziło, iż nieruchomości ziemskie " Z. " i " W." , własność J. Z., nie podpadały pod działanie przepisów \J art. 2 ust. 1 pkt e dekretu P.K.W.N z dnia 6 września 1944r. o przeprowadzeniu reformy rolnej ( DZ. U. R.P. Nr 3 poz. 13 z 1945r.). W sprawie tej istotne znaczenie ma m. in. ustalenie stron niniejszego postępowania, którymi są osoby posiadające stosowny tytuł prawny do nieruchomości objętych orzeczeniem, którego legalność podlega badaniu. Aktualny status gruntów ma również znaczenie w kontekście ewentualnej oceny wystąpienia nieodwracalnych skutków prawnych w rozumieniu art. 156 § 2 Kpa, w przypadku ustalenia, iż orzeczenie dotknięte jest kwalifikowaną wadliwością. W kontekście przedmiotowej sprawy organ administracyjny, nie mogąc orzec na podstawie dokumentów dostarczonych przez skarżącego, zmuszony był uzupełnić materiał dowodowy i dokumentację w sprawie celem poprawnego ustalenia stanu własności i stron postępowania. Materiał dowodowy tworzą bowiem nie tylko dowody dostarczone przez stronę wraz z żądaniem wszczęcia postępowania, ale również materiały gromadzone z urzędu przez organ administracyjny. Jednocześnie, wobec problemów ze zgromadzeniem z urzędu dokumentów dotyczących przedmiotowej sprawy, organ poinformował o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy do dnia 30 września 2007r., działając na podstawie art. 36 §1 kpa, o czym poinformował stronę. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu w dniu 5 lipca 2007r., natomiast uregulowanie zawarte w przepisie art. 149 P.p.s.a. daje sądowi administracyjnemu podstawę do uwzględnienia skargi na bezczynność tylko w przypadku istnienia jej w dacie orzekania. W odniesieniu do powyższej kwestii, poza oceną Sądu jest, czy w toku sprawy były okresy w których organ administracyjny pozostawał w bezczynności. Bez znaczenie jest z kolei, w kontekście oceny bezczynności organu, iż na dzień orzekania wyekspirował termin wskazany w piśmie z dnia 29 czerwca 2007r., gdyż wobec przekazania akt sprawy, łącznie ze skargą na bezczynność nie było możliwe dalsze procedowanie w sprawie przez organ administracyjny. Skoro zatem w dacie orzekania przez Sąd bezczynność organu nie istniała , brak jest podstaw do wydania orzeczenia stwierdzającego pozostawanie organu w bezczynności. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.