II OZ 636/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2008r. sygn. akt IV SA/Gl 1314/06 o odrzuceniu skargi kasacyjnej J. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 października 2007r. sygn. akt IV SA/Gl 1314/06 o oddaleniu skargi J. C. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: - oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2008r., sygn. akt IV SA/Gl 1314/06 odrzucił skargę kasacyjną J. C., reprezentowanego przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu od wyroku tego Sądu z dnia 30 października 2007r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji podniósł, że przedmiotowy wyrok został doręczony skarżącemu osobiście w dniu 10 grudnia 2006r. Następnie, wskutek uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 21 stycznia 2008r. ustanowił na rzecz skarżącego J. C. adwokata z urzędu. Wyznaczony w dniu 12 lutego 2008r. adwokat, po uzyskaniu pełnomocnictwa procesowego w dniu 18 marca 2008r., w dniu następnym złożył skargę kasacyjną. Sąd pierwszej instancji stanął na stanowisku, że skarga kasacyjna została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. W ocenie Sądu termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem ustawowym a zarazem procesowym. Z powyższego wynika, że niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie, możliwe jest natomiast jego przywrócenie. Pełnomocnik skarżącego nie zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W tej sytuacji skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Na powyższe postanowienie J. C. złożył zażalenie, w którym podniósł, że pełnomocnik został ustanowiony już po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W argumentacji zażalenia powołano się na stanowisko NSA wyrażone w postanowieniu z dnia 15 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 253/05, w myśl którego termin do złożenia skargi kasacyjnej powinien biec od dnia, w którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu powziął wiadomość o wyznaczeniu go przez właściwy organ samorządu zawodowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do regulacji art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Powyższy termin jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd, gdyż możliwości takie dotyczą wyłącznie terminów sądowych (wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego). W nawiązaniu do argumentów podniesionych w zażaleniu stwierdzić należy, iż żaden przepis powyższej ustawy, ani żaden przepis szczególny nie wprowadza możliwości przedłużenia bądź skrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawach z zakresu stwierdzenia choroby zawodowej. W szczególności Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę nie podziela stanowiska zawartego w postanowieniu NSA z dnia 15 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 253/05, iż termin do złożenia skargi kasacyjnej powinien biec od dnia, w którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu powziął wiadomość o wyznaczeniu go przez właściwy organ samorządu zawodowego. Pogląd zawarty w uzasadnieniu tego orzeczenia jest odosobniony, zaś argumentacja, że ze względu na charakter sprawy (stwierdzenie choroby zawodowej) należy odstąpić od regulacji ustawowych - nieprzekonywująca. Należy też zauważyć, że strona dysponowała środkami prawnymi, które umożliwiałyby jej wniesienie skargi kasacyjnej pomimo upływu do jej złożenia w związku późniejszym ustanowieniem pełnomocnika procesowego na zasadzie przyznanego prawa pomocy, a mianowicie mogła złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Skoro taki wniosek nie został złożony, to strona pozbawiła się możliwości zaskarżenia wyroku Sądu pierwszej instancji. Bezsporne jest natomiast uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, co prowadziło do jej odrzucenia na podstawie art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.