IV SA/Wr 725/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.), Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Krzysztof Caliński, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 6 listopada 2007 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Rektora Akademii Wychowania Fizycznego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Rektor Akademii Wychowania Fizycznego we W., działając na podstawie § 156 ust. 3 Statutu Uczelni, po rozpoznaniu odwołania od decyzji Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Wychowania Fizycznego AWF we W. z dnia [...] r._o_nie przyjęciu na studia oraz po zaznajomieniu się z wnioskiem Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej , odmówił przyjęcia P. K. na studia dzienne, kierunek Wychowanie Fizyczne na Wydziale Wychowania Fizycznego AWF we W. Pismem z dnia [...] r. odwołujący się został poinformowany, iż nie został przyjęty na studia stacjonarne, na kierunku Wychowanie Fizyczne. W dniu 3 sierpnia 2005 r. P. K. złożył odwołanie od decyzji Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Wychowania Fizycznego AWF we W.o nie przyjęciu na studia podnosząc m.in. , iż "decyzja ta bardzo go zmartwiła, gdyż uprawianie sportu i ukończenie studiów w tym zakresie było zawsze Jego największym marzeniem". Zawiadomienie Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej o negatywnym rozpatrzeniu odwołania P.K. otrzymał w dniu [...] r. To zawiadomienie stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 czerwca 2006 r., sygn. akt IV SA/Wr 773/05, odrzucił skargę. W ocenie Sądu zaskarżone zawiadomienie nie należy do żadnej z wymienionych w przepisie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), kategorii aktów administracyjnych i nie jest czynnością materialną, która bezpośrednio dotyczy uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ma ono jedynie charakter informacyjny. Sąd wskazał, że decyzja organu drugiej instancji tj. Rektora Akademii Wychowania Fizycznego nie została skarżącemu doręczona, co oznacza, iż nie rozpoczęła ona swojego bytu prawnego - nie wiąże organu, który ją wydał. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, iż skoro formalnie P.K. nie otrzymał decyzji ostatecznej o nieprzyjęciu go na studia stacjonarne, kierunek Wychowanie Fizyczne, lecz zawiadomienie, to Rektor AWF, w związku z treścią postanowienia WSA z dnia 27 czerwca 2006 r., wydał stosowną decyzję. W ocenie Rektora AWF odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ liczba uzyskanych punktów nie kwalifikuje P. K. do przyjęcia na w.w. kierunek studiów. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, pełnomocnik P. K. wniósł o jej uchylnie lub stwierdzenie nieważności z powodu naruszenia postanowień art. 169 ust. 8 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.) oraz art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). W uzasadnieniu podniesiono zarzut, iż Uczelniana Komisja rekrutacyjna nie rozpatrzyła wszystkich żądań i zarzutów skarżącego zawartych w odwołaniu z dnia 3 sierpnia 2005 r. Odpowiadając na skargę Rektor Akademii Wychowania Fizycznego we W. wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując argumentację faktyczną i prawną zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Ponadto poinformował, iż skarżący decyzją nr [...] z dnia [...] r. został przyjęty na studia stacjonarne I stopnia Wydziału Wychowanie Fizyczne, kierunek Wychowanie Fizyczne. Na rozprawie w dniu 6 września 2007 r. Sąd postanowił zwrócić się do pełnomocnika skarżącego o oświadczenie się, czy w świetle decyzji nr [...] z dnia [...] r. o przyjęciu skarżącego na studia stacjonarne I stopnia Wydziału Wychowanie Fizyczne, kierunek Wychowanie Fizyczne, podtrzymuje skargę, czy ją cofa. Pismem procesowym z dnia 21 września 2007 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż podtrzymuje skargę, gdyż wydana decyzja nie rozstrzyga kwestii umorzenia postępowania i zwrotu kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 184 Konstytucji RP z 1997 r. i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające postawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności Sąd winien dokonać ustaleń walidacyjnych co do obowiązującego prawa będącego podstawą rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie postępowanie rekrutacyjne toczyło się w oparciu o przepisy ustawy z 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 68, poz. 385 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, jak również odpowiednich przepisów Statutu Akademii Wychowania Fizycznego we W. i uchwał Senatu tej uczelni regulujących warunki i tryb przyjęć na pierwszy rok studiów w roku akademickim 2005/2006. Akt odmowy przyjęcia na studia, niewątpliwie uznawany za indywidualny akt administracyjny, powinien mieć formę właściwą dla takich aktów. Dotyczy to zarówno podejmowanych przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną jak i Rektora Uczelni, gdyż odnoszą się do decyzji o charakterze wskazanym w art. 104 k.p.a. - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 1999 r. sygn. akt I SA 1374/99, Lex 46274. Natomiast ocena z przedmiotów na świadectwie maturalnym należy wyłącznie do osób w tym celu powołanych przez Uczelnię, a szczegółowa ocena punktowa, będąca wyrazem tej oceny, nie stanowi elementu decyzji administracyjnej. Uchwała Komisji Odwoławczej, rozpatrującej odwołanie kandydata na I rok studiów w szkole wyższej, nie stanowi rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie, w rozumieniu przepisów k.p.a., lecz wyraża jedynie stanowisko tej komisji, co do zasadności odwołania. Organem rozstrzygającym sprawę i wydającym decyzję ostateczną z zachowaniem reguł przewidzianych w art. 138 k.p.a. jest - stosownie do art. 141 ust. 5 ustawy z 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym - Rektor uczelni. Na podstawie art. 141 ust. 1 ustawy z 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym oraz § 38 ust. 2 pkt 4 Statutu Akademii Wychowania Fizycznego we W., Senat uczelni na posiedzeniu w dniu 25 listopada 2004 r. uchwałą nr 45/2004 określił limity przyjęć na I rok studiów w roku akademickim 2006, przyjmując limit na kierunek wychowanie fizyczne - studia dzienne - 180 osób. Akta sprawy wskazują, iż w wyniku przeprowadzonej rekrutacji przewidziane limitem przyjęć 180 osób, które osiągnęły najlepszy wynik, uzyskało nie mniej niż 44 punkty. Zatem minimalna liczba punktów warunkująca przyjęcie na studia stacjonarne w AWF we Wrocławiu kierunek wychowanie fizyczne wynosiła 44 punkty. Skarżący łącznie otrzymał 42 punkty, (42 punkty za świadectwo maturalne i 0 punktów preferencyjnych), nie uzyskał zatem minimum punktów wymaganych do przyjęcia na wybrany kierunek studiów. Ponieważ wszczęte skargą P. K. postępowanie sądowe nie dostarczyło podstaw do postawienia organom administracji zarzutu naruszenia prawa materialnego i formalnego, przeto - stosownie do dyspozycji art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), należało orzec jak w sentencji.