VI SA/Wa 824/07
WyrokWSA w Warszawie2007-11-12
Skład orzekający: Pamela Kuraś-Dębecka, Zbigniew Rudnicki, Grażyna Śliwińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń, gdy toczy się postępowanie karne dotyczące tego samego czynu (noszenia broni w stanie po użyciu alkoholu)?Ratio decidendi
Organ administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń, jeśli toczy się postępowanie karne dotyczące tego samego czynu, ponieważ kwestia popełnienia przestępstwa stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Niewyjaśnienie tego zagadnienia wstępnego przez sąd karny może mieć istotny wpływ na wynik postępowania administracyjnego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską M. M. po tym, jak został on zatrzymany w stanie po użyciu alkoholu, przewożąc broń w bagażniku samochodu. Organy administracyjne uznały, że doszło do naruszenia przepisów, co obliguje do cofnięcia pozwolenia. M. M. kwestionował stan po użyciu alkoholu i wskazywał na toczące się postępowanie karne dotyczące tego samego czynu. Sąd administracyjny uznał, że organy powinny były zawiesić postępowanie administracyjne do czasu rozstrzygnięcia sprawy karnej.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Głównego Policji oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B., stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu, i zasądził od Komendanta Głównego Policji na rzecz M. M. zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant Katarzyna Grzelak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2007 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] lutego 2007 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz M. M. kwotę 257 ( dwieście pięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] marca 2007 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm. - dalej jako ustawa o b.i.a.), po rozpatrzeniu odwołania M. M. od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] lutego 2007 r. cofającej pozwolenie na broń palną myśliwską, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu [...] stycznia 2007 r. organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia przedmiotowego pozwolenia, ze względu na uzyskaną informację, iż p. M. M., zwany dalej skarżącym, w dniu [...] grudnia 2006 r., będąc w stanie po użyciu alkoholu, przewoził broń palną myśliwską w bagażniku samochodu.
Komendant Wojewódzki Policji w B. decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. cofnął M. M. pozwolenia na broń palną myśliwską.
W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, iż jak wynika z przeprowadzonego postępowania administracyjnego skarżący naruszył przepisy obowiązujące osoby posiadające broń palną. Organ ustalił, iż w dniu [...] grudnia 2006 r. w rejonie miejscowości K. miał miejsce wypadek drogowy z udziałem skarżącego. Z nieustalonych przyczyn samochód osobowy [...] wjechał do przydrożnego rowu. W toku wykonywanych czynności służbowych policjanci ujawnili w bagażniku samochodu sztucer myśliwski wraz z amunicją stanowiące własność M. M. Z uwagi na konieczność ustalenia stanu trzeźwości osób uczestniczących w wypadku komunikacyjnym poddano skarżącego badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Wyniki wykazały, że skarżący o godz. [...] miał [...] mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, zaś o godz. [...] miał [...] mg/l w wydychanym powietrzu. O godz. [...] na żądanie strony została pobrana krew do sprawdzenia zawartości alkoholu i badanie dało wynik [...] promila alkoholu we krwi. Organ ustalił też, iż w związku z tym wypadkiem Komisariat Policji w Z. prowadzi przeciwko stronie postępowanie o wykroczenie z art. 51. ust. 2 pkt 4 ustawy o b.i.a.
Powołując się na art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o b.i.a. organ wskazał, że z zaistniałych okolicznościach cofnięcie pozwolenia na broń osobie, która znajdując się w stanie po użyciu alkoholu nosi broń, jest obligatoryjne. Za noszenie broni należy też uznać przewożenie broni samochodem.
Od tej decyzji M. M. w ustawowym terminie wniósł odwołanie do Komendanta Głównego Policji, podnosząc, iż krytycznym dniu, co prawda przewoził posiadaną broń palną myśliwską w bagażniku samochodu, lecz nie znajdował się w stanie po użyciu alkoholu. Podkreślił, że miał zastrzeżenia do badań urządzeniem kontrolno - pomiarowym do ilościowego oznaczenia w wydychanym powietrzu, więc poddał się badaniom krwi na zawartość alkoholu, które wykazały, że w nadesłanej próbce krwi stwierdzono jedynie [...] promili alkoholu. W związku z tym, jego zdaniem, stan trzeźwości winien być rozstrzygany zawsze na korzyść zainteresowanego, co w tej konkretnej sprawie winno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji umorzeniem postępowania administracyjnego. Skarżący podkreślił, że w krytycznym dniu przewoził broń palną zabezpieczoną, niezaładowaną, w futerale, w bagażniku samochodu, w sytuacji, gdy pojazdem kierowała jego [...], co - w jego ocenie - przemawia za nie cofaniem mu przedmiotowego uprawnienia.
Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Komendant Główny Policji powołał się na przepis art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jednolity z 2002 r. - Dz. U. Nr 147, poz. 1231 ze zm.), według którego stan po użyciu alkoholu zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do:
1) stężenia we krwi od 0,2 ‰ do 0,5 ‰ alkoholu albo
2) obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm3.
Zdaniem organu nie ulega wątpliwości, że w dniu [...] grudnia 2006 r. skarżący był stanie po użyciu alkoholu, co potwierdza uwierzytelniona kopia protokołu użycia urządzenia kontrolno - pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu z dnia [...] grudnia 2006 r. Pierwsze badanie o godz. [...] dało wynik [...] mg/l. Co prawda, następne badanie strony wykazało spadek zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu (II badanie o godz. [...] – [...] mg/l), a wyniku przeprowadzonego badania krwi na zawartość alkoholu w pobranej o godz. [...] od strony próbce krwi stwierdzono [...] promili. Świadczy to, zdaniem organu, że organizm skarżącego znajdował się w fazie wydalania spożytego wcześniej alkoholu. W tej sytuacji pierwsze badanie na obecność alkoholu w wydychanym powietrzu jest wiążące dla organów Policji i potwierdza ono, że w krytycznym dniu strona wypełniła dyspozycję art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji. Dlatego też argumenty strony, zawarte w jej odwołaniu nie są zasadne, a dokonana przez organy Policji ocena postępowania strony w kontekście możliwości zachowania jej pozwolenia na broń nie jest dowolna. Dyspozycja art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji ma bowiem charakter obligatoryjny, a nie fakultatywny, zaś ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków od tej zasady. W konsekwencji zajętego stanowiska organ odwoławczy stwierdził, iż zamieszczony w odwołaniu wniosek strony o umorzenie postępowania administracyjnego jest niezasadny.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. M. wniósł o uchylenie decyzji Komendanta Głównego Policji. Zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przez przyjęcie, iż stężenie alkoholu we krwi [...] promili wyczerpuje dyspozycję tegoż artykułu i wskazuje na stan po użyciu alkoholu oraz naruszenie przepisów prawa procesowego przez nie wyjaśnienie rzeczywistej ilości alkoholu we krwi u zainteresowanego, wynikające z bezkrytycznego przyjęcia, iż skoro badanie urządzeniem kontrolno - pomiarowym wskazało [...] mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, to tym samym zachowane jest wypełnienie dyspozycji art. 46 ust. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Skarżący zakwestionował rzetelność pomiaru dokonanego przez Policję, jak też "wynikające z braku postępowania w zakresie sprawności alkomatu w chwili pomiaru, jego legalizacji, itp., badania błędu odczytu".
Zdaniem skarżącego kwestionowana decyzja administracyjna zapadła z rażącym naruszeniem prawa, co jest to wynikiem jednostronnej, dowolnej ocenie materiału dowodowego, nie uwzględniającej stanowiska skarżącego. Skarżący podniósł, iż postępowanie karne o spowodowanie wypadku w stanie nietrzeźwym zostało umorzone przez Prokuraturę Rejonową w B.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Przytoczył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji, a odnosząc się do zarzutów sformułowanych w skardze uznał je za nieuzasadnione.
Na rozprawie przez Sądem pełnomocnik skarżącego złożył następujące dokumenty;
- prawomocny wyrok Sądu Grodzkiego w B. z dnia [...] lipca 2007 r., sygn. akt [...], mocą którego uniewinniono skarżącego od popełnienia wykroczeń z art. 87 § 1 k.w. i art. 86 § 2 k.w.,
- prawomocny wyrok Sądu Grodzkiego w B. z dnia [...] lipca 2007 r. , sygn. akt [...], uniewinniający skarżącego od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 51 ust. 1 pkt 4 ustawy o b.i.a. a także nakazujący zwrot zatrzymanej broni i amunicji,
- postanowienie Prokuratury Rejonowej w B. z dnia [...] marca 2007 r. , sygn. akt [...] w przedmiocie umorzenia dochodzenia w sprawie wypadku komunikacyjnego z dnia [...] grudnia 2006 r. z udziałem skarżącego z powodu braku dostatecznych danych uzasadniających popełnienie przestępstwa.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną (postanowienie, akt, lub inną czynność z zakresu administracji publicznej) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 dalej jako p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi i powołaną podstawą prawną.
Badając zaskarżoną decyzję pod tym kątem Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 18 ust.1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji pozwolenie na broń cofa się jeśli osoba, której pozwolenie wydano nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo środka zastępczego. W ocenie organów Policji taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie bowiem pierwsze badanie skarżącego na obecność alkoholu w wydychanym powietrzu dało wynik [...] mg/l, co przekracza dopuszczalną normę przewidzianą w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Taki wynik poziomu alkoholu w wydychanym powietrzu świadczy o tym, iż skarżący nosił broń będąc "w stanie po użyciu alkoholu", co uzasadnia cofnięcie pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej.
Jednakże, w ocenie Sądu, badając legalność zaskarżonych decyzji nie można pominąć, iż sprawa przewożenia w dniu [...] grudnia 2006 r. przez skarżącego broni myśliwskiej w stanie "po spożyciu alkoholu" czyli przestępstwa z art. 51 ust. 1 pkt 4 ustawy o b.i.a. stała się przedmiotem postępowania karnego prowadzonego przez Sąd Grodzki w B. Jak wynika z pisma Komendanta Komisariatu Policji w Z. z dnia [...] lutego 2007 r. w sprawie przewożenia broni myśliwskiej w stanie po użyciu alkoholu został sporządzony wniosek o ukaranie. Również organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. powołał się na fakt wszczęcia postępowania karnego w sprawie popełnienia przez skarżącego przestępstwa z art. 51 ust. 2 pkt 4 ustawy o b.i.a.
Poza sporem jest zatem w tej sprawie okoliczność, że przeciwko skarżącemu, w chwili wydawania decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń toczyło się postępowanie karne, którego przedmiotem jest zarzut popełnienia przestępstwa z art. 51 ust. 2 pkt 4 ustawy o b.i.a., co było wiadome organom Policji. Zdaniem Sądu kwestia ta ma istotne znaczenie w sprawie bowiem przesłanki cofnięcia pozwolenia na broń określone w art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o b.i.a. oraz przesłanki ukarania wymienione art. 51 ust. 2 pkt 4 cytowanej ustawy są tożsame - noszenie broni w stanie po spożyciu alkoholu. Skoro zatem ustawa za ten sam czym przewiduje dwa skutki - cofnięcie pozwolenia na broń oraz karę aresztu lub grzywny, zaś skarżący został w obliczu takiego właśnie zarzutu postawiony, to jasne jest, że wynik toczącej się sprawy karnej mieści się w kategorii zagadnienia wstępnego, o którym mowa w ww. przepisie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zachodzi bowiem związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń, a zagadnieniem wstępnym. W podobnej sprawie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 sierpnia 2001 r., sygn. akt II SA 1982/00 (Lex nr 54554). Także w wyroku z dnia 29 stycznia 1999 r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, do zagadnieniem wstępnym w postępowaniu dotyczącym cofnięcia pozwolenia na broń należy także rozstrzygnięcie sądu karnego co do popełnienia przez skarżącego przestępstwa ( sygn. akt III SA 5142/98, Lex nr 44689).
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie omawiana wyżej kwestia związku przyczynowego pomiędzy postępowaniem administracyjnym a postępowaniem karnym została pominięta przez organy, które mylnie przyjęły, iż toczące się przeciwko skarżącemu postępowanie karne nie będzie miało wpływu na wynik wszczętego postępowania administracyjnego dotyczącego cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Takie postępowanie organów Policji należy zakwalifikować jako naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Mając powyższe na względzie, należało uznać, iż sygnalizowane naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny, znajdując uzasadnione podstawy prawne do uwzględnienia skargi, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. W myśl art. 152 p.p.s.a. uchylone decyzje na podlegają wykonaniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło