II SA/Gl 310/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Protokolant starszy referent Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2007 r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy terenu oddala skargę Burmistrz Miasta L. decyzją nr [...] z dnia [...] roku ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego parterowego zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. [...] w L. – na działce nr [...] – wraz z przyłączami sieciowymi. Decyzja ta uzyskała przymiot ostateczności. W dniu [...] roku M. F. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyżej opisaną decyzją, wskazującą jako przesłankę wznowienia okoliczność o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Burmistrz L. decyzją z dnia [...] roku na podstawie art. 149 § 3 kpa odmówił wznowienia postępowania z uwagi na nie legitymowanie się przez M. F. przymiotem strony w postępowaniu zakończonym decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja ta została uchylona, a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku. Postanowieniem z dnia [...] roku Burmistrz L. w oparciu o art. 149 § 1, 147 i art. 145 § 1 pkt 4 kpa wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Następnie organ I instancji dwukrotnie (w dniu [...] r. i [...] roku) podjął decyzję o umorzeniu wznowionego postępowania. Pierwsza z tych decyzji została uchylona przez SKO, a w stosunku do drugiej decyzji i decyzji SKO utrzymującej ją w mocy wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2004 r., wydanym w sprawie II SA/Gl 506/05 stwierdzono nieważność. Ponownie orzekając w sprawie Burmistrz Miasta L. decyzją z dnia [...] roku nr [...], wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa w związku z at. 105 kpa uchylił decyzję z dnia [...] r. w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i umorzył postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania. W motywach organ podał, że we wznowionym postępowaniu ustalono przesłankę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 4 kpa bowiem M. F. bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] roku mimo, że jest właścicielem działki sąsiadującej z terenem objętym tą decyzją. Jednakże uchylenie decyzji objętej wznowieniem nie zmienia faktu, że postępowanie w sprawie warunków zabudowy podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Inwestycja, dla której ustalono warunki decyzją z dnia [...] roku, została bowiem w oparciu o ostateczne pozwolenie na budowę Starosty L. z dnia [...] r. zrealizowana. Inwestor zgłosił zakończenie budowy, a PINB w L. pismem z dnia [...] roku stwierdził, że budynek nadaje się do użytkowania. Bezprzedmiotowym byłoby więc orzekanie o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a bezprzedmiotowość pociąga za sobą umorzenie postępowania w zakresie wniosku o ustalenie warunków zabudowy. W odwołaniu M. F. zakwestionował umorzenie postępowania przez nadużycie tej instytucji, a także zarzucił organowi I instancji naruszenie art. 10 kpa. Organ ten bowiem poinformował odwołującego się, iż termin załatwienia sprawy został przedłużony do dnia [...] roku, a decyzję wydał już w dniu [...] roku. Odwołujący wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] roku na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Kolegium uznało, że decyzja organu I instancji odpowiada wymogom art. 151 § 1 pkt 2 kpa. Uchylono bowiem decyzję objętą wznowieniem postępowania wobec stwierdzenia istnienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Natomiast wobec bezspornego faktu, iż w oparciu o decyzję o warunkach inwestor uzyskał pozwolenie na budowę i zrealizował inwestycję, czego odwołujący się nie kwestionuje, nie ma możliwości orzekania w przedmiocie ustalania warunków zabudowy dla tej inwestycji. Postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu. SKO na poparcie swojego stanowiska powołało się na orzecznictwo administracyjne i komentarz do KPA – C.H. Beck – wydanie 3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. F. wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając jej naruszenie przepisów prawa. Uzasadniając skargę powołał się na okoliczności i zdarzenia zbliżone do opisanych w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem – zdaniem składu orzekającego – zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Została ona wydana na podstawie art. 151 § 1 kpa. Uchylenie decyzji ostatecznej w trybie tego przepisu może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy organ ustali wystąpienie jednej z podstaw wznowienia wyliczonych w art. 145 a przy braku równocześnie przesłanek negatywnych. Uchylając decyzję organ zobowiązany jest rozstrzygnąć istotę sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem zaskarżonej decyzji. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania nie jest tylko postępowaniem weryfikacyjnym ale obejmuje również rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Oznacza to, że organ podejmuje w decyzji kończącej wznowione postępowanie, a wydawanej w oparciu o art. 151 § 1 pkt 2 kpa dwa rozstrzygnięcia o uchyleniu decyzji dotychczasowej oraz o istocie sprawy (nowe rozstrzygnięcie). Przez rozstrzygnięcie istoty sprawy należy rozumieć nie tylko rozstrzygnięcie merytoryczne, ale również obejmuje ono rozstrzygnięcie nie merytoryczne (umorzenie postępowania) – por. SA/Kr 95/84, ONSA 1984, nr 1, poz. 25. W niniejszej sprawie doszło we wznowionym postępowaniu do uchylenia decyzji dotychczasowej w przedmiocie warunków zabudowy bowiem organ stwierdził istnienie przesłanek z art. 145 § 1 pkt 4. Natomiast orzekając o istocie sprawy organ umorzył postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość spowodowaną realizacją obiektu dla którego decyzją dotychczasową ustalono warunki zabudowy. Fakt realizacji obiektu potwierdził organ nadzoru, a skarżący go nie kwestionuje. Skład orzekający podziela stanowisko organu orzekającego jak i stanowisko wyrażone w wyroku II SA/Ka 1443/03 z dnia 15 kwietnia 2005 roku, iż nie istnieje prawna możliwość wydania decyzji w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji zrealizowanej. Wykładnia systemowa przepisów ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz z 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym prowadzi do wniosku, że celem decyzji ustalającej warunki zabudowy jest uzyskanie pozwolenia na budowę, a jeżeli tak to trudno zaakceptować pogląd, iż wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest możliwe po zrealizowaniu w całości inwestycji. Decyzja taka – wobec bezprzedmiotowości decyzji o pozwoleniu na budowę – także byłaby bezprzedmiotowa. Postępowanie administracyjne w takim zakresie powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe. Takie właśnie rozstrzygnięcie zawiera kontrolowana decyzja. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącego naruszenia przez organ I instancji art. 10 § 1 kpa. Skarżący pismem z dnia [...] został zawiadomiony o możliwości zapoznania się z całością akt w terminie 7 dni od otrzymania tego pisma i z prawa tego nie skorzystał (dowód doręczenia pisma w dniu [...] r.). Przedłużenie terminu załatwienia sprawy do dnia [...] roku nie oznacza, że przed tą datą decyzja kończąca postępowanie nie może być wydana o ile data jej wydania przypada po upływie wyznaczonego terminu do zapoznania się z aktami. W niniejszej sprawie ten ostatni termin upłynął [...] roku, a więc wydanie decyzji w dniu [...] nie naruszało prawa skarżącego do czynnego udziału w postępowaniu. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) oddalił skargę. SW