VI SA/Wa 1660/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2007 r. sprawy ze skargi T. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę VI SA/Wa 1660/07 UZASADNIENIE W trakcie toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą VI SA/Wa 2199/06 postępowania w przedmiocie skargi T. SA (T.SA) na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] uchylającą w części decyzję tego organu z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] i orzekającą w tym zakresie, co do istoty - w sprawie oferty ramowej do stosowania przez skarżącą przy zawieraniu z innymi operatorami umów na dostęp do lokalnej pętli abonenckiej w części dotyczącej dostępu do węzłów sieci telekomunikacyjnej na potrzeby świadczenia usługi szerokopasmowej transmisji danych (z ang. Bitstream Access), Prezes UKE w dniu 12 kwietnia 2007 r. wszczął z urzędu postępowanie na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy Prawo Telekomunikacyjne z 2004 r. (dalej powoływanej jako: Pt) w sprawie zobowiązania T. SA do przygotowania zmiany oferty ramowej wprowadzonej ww. decyzją z dnia [...] października 2006 r. (v. zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia 13 kwietnia 2007 r. Nr [...]) W sprawie sygn. akt VI SA/Wa 2199/06 zapadł w dniu 26 kwietnia 2007 r. wyrok oddalający skargę. Skarga kasacyjna wniesiona od tego wyroku przez T. SA nie została dotąd rozpatrzona przez Naczelny Sąd Administracyjny. W dniu 27 kwietnia 2007 r. T. SA złożyła wniosek o zawieszenie postępowania Nr [...] na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. z uwagi na toczące się postępowanie sądowoadministracyjne sygn. akt VI SA/Wa 2199/06. Zdaniem strony, rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie skargi kasacyjnej od wymienionego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ma dla sprawy Nr [...] znaczenie prejudycjalne ponieważ ewentualne uchylenie decyzji Prezesa UKE wprowadzającej ofertę ramową spowodowałoby bezprzedmiotowość postępowania i rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] Prezes UKE odmówił zawieszenia postępowania argumentując, iż rozpatrzenie przedmiotowej sprawy nie pozostaje w bezpośrednim związku ze sprawą, w której nie nastąpiło jeszcze prawomocne zakończenie postępowania sądowego. Odwołując się do konstrukcji kwestii prejudycjalnej, na którą składają się, według organu, cztery elementy, które muszą wystąpić łącznie tj. 1) zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego; 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; 3) wymaga ono uprzedniego rozstrzygnięcia tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji; 4) istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji - Prezes UKE stwierdził, że w niniejszej sprawie brak jest dwóch ostatnio wymienionych elementów, co zdaniem organu prowadzi do wniosku, iż w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki zawieszenia postępowania z powodu prejudykatu. Organ podniósł, że decyzja wydana w aktualnie prowadzonym postępowaniu na podstawie art. 43 ust. 2 Pt jest decyzją na mocy której organ regulacyjny nakłada na operatora obowiązek zmian do oferty ramowej, nie jest natomiast decyzją ingerującą w samą - dotychczas obowiązującą w obrocie prawnym – ofertę. Wydanie zatem prawomocnego rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny w przedmiocie decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2006 r. jest z procesowego punktu widzenia obojętne. Aktualnie prowadzone postępowanie jest postępowaniem nowym w żaden sposób w wymiarze prawnoprocesowym – nie związanym z postępowaniem zakończonym ww. decyzją z dnia [...] października 2006 r. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy T. SA podtrzymała dotychczasowe argumenty a ponadto podała dodatkowy - jej zdaniem - powód do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zdaniem skarżącej, kolejną przesłanką do zawieszenia postępowania jest fakt występowania aktualnie dwóch ofert ramowych o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie usługi dostępu szerokopasmowego, w tym usługi szerokopasmowej transmisji danych. Mianowicie w wykonaniu decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] na mocy której organ zobowiązał T. SA do przedstawienia nowej oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie usługi dostępu szerokopasmowego w tym usługi szerokopasmowej transmisji danych, spółka przedstawiła organowi w maju 2007 r. nową ofertę. Tym samym Prezes UKE będzie analizował nową ofertę oraz prowadził postępowanie w sprawie zobowiązania T. SA do zmiany starej oferty. W tym stanie rzeczy, zdaniem T. SA, zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. istnieje bowiem konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego, będącego we właściwości innego organu, mającego charakter zagadnienia otwartego (wcześniej nierozstrzyganego) i samoistnego, od którego rozstrzygnięcia zależy wynik sprawy głównej. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...] Prezes UKE po rozpoznaniu wniosku T. SA o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu postanowienia ponowił argumentację w odniesieniu do kwestii dotyczącej wpływu niezakończonego postępowania sądowego w sprawie VI SA/Wa 2199/06. Natomiast odnosząc się do nowej przesłanki zawieszenia wskazanej przez stronę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, uznał ją za niezasadną. W tym zakresie wskazał, iż postępowanie zawiesza się w przypadku, w którym rozstrzygnięcie pewnej kwestii prejudycjalnej należy do kompetencji innego organu lub sądu, co wynika wprost z treści art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie takiego skutku – przeniesienia kompetencji na inny organ - nie wywołuje ww. decyzja Prezesa UKE z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...]. Ponadto, zdaniem organu, wykonanie przez T. SA obowiązków wynikających z decyzji z dnia [...] lutego 2007r. nie stanowi przeszkody procesowej w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do prowadzenia przedmiotowego postępowania administracyjnego również z tego powodu, iż aktualnie T. SA jest zobowiązana do stosowania (w toku negocjacji w zakresie warunków dostępu do sieci T. na potrzeby szerokopasmowej transmisji danych) oferty zatwierdzonej decyzjami z dnia [...] października 2006 r. oraz [...] maja 2006 r. Ponieważ - jak wywodzi dalej organ - obowiązek stosowania powyższej oferty jest nadal aktualny, może ona podlegać zmianom w trybie określonym w art. 43 Pt. Wobec powyższego dopuszczalne było, zdaniem Prezesa UKE - wszczęcie na podstawie art. 43 ust. 2 Pt postępowania w sprawie zobowiązania T. SA do zmiany odnośnie Oferty ramowej. Dopiero zniesienie obowiązku przedkładania do zatwierdzenia i stosowania oferty ramowej albo zatwierdzenie nowej oferty obejmującej swoim zakresem zagadnienia, które mają być uregulowane w decyzji zobowiązującej do zmiany powoduje, że postępowanie w przedmiocie zobowiązania do zmiany dawnej oferty stałoby się bezprzedmiotowe i wszczęte postępowanie podlegałoby umorzeniu w trybie art. 105 § 1 k.p.a. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie ww. postanowienia skarżąca podtrzymała argumentację prezentowaną w omówionym wyżej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie zgodziła się również z poglądem organu, jakoby przesłanką do zawieszenia postępowania było ewentualne przeniesienie kompetencji na inny organ wskutek wydania decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Prezes UKE jeszcze raz podkreślił, że nie istniało zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie konieczne jest dla rozpatrzenia niniejszej sprawy i wydania decyzji. Organ podkreślił, że nawet gdyby uznać rozstrzygnięcie w postępowaniu VI SA/Wa 2199/06 jako zagadnienie wstępne to i tak toczące się ww. postępowanie sądowoadministracyjne nie mogłoby prowadzić do zawieszenia niniejszego postępowania gdyż istnieje ostateczna decyzja (z dnia [...] października 2006 r.), która rozstrzygnęła prejudykat. Odnosząc się do zarzutu opierającego się na twierdzeniu, że okolicznością uzasadniającą zawieszenie postępowania jest wydanie przez Prezesa UKE decyzji z dnia [...] lutego 2007 r., choć - jak przyznaje organ - mocą powyższej decyzji (pkt III.7) skarżąca zobowiązana została do przygotowania i przedstawienia oferty ramowej o treści zgodnej z załącznikiem nr 1 do tej decyzji. Wskazując, że skutki oferty ramowej (polegające na tym, iż operator ma obowiązek zawierania umów o dostępie telekomunikacyjnym na warunkach nie gorszych dla pozostałych stron umowy) powstają dopiero po zatwierdzeniu oferty ramowej przez Prezesa UKE organ stwierdził, że do czasu przedmiotowego zatwierdzenia projektu nowej oferty ramowej, T. SA ma obowiązek stosowania oferty ramowej wprowadzonej z urzędu decyzją z dnia [...] października 2006 r. Prezes UKE podniósł także, iż w rozpatrywanej sprawie po stronie T. SA istnieje nadal obowiązek stosowania oferty ramowej wprowadzonej z urzędu decyzją z dnia [...] października 2006 r. zatem może on podlegać zmianom określonym w art. 43 ust. 2 Pt. W ocenie organu, okolicznością jaka nie pozostawałaby bez wpływu na dalszy bieg niniejszego postępowania byłoby ostateczne zatwierdzenie przygotowanego i przedłożonego przez T. SA w maju 2007 r. projektu oferty ramowej, co jednakże dotąd nie nastąpiło. W piśmie procesowym z dnia 24 listopada 2007 r. skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia z uwagi na wydanie go z rażącym naruszeniem prawa. Nadto złożyła wniosek o zawieszenie niniejszego postępowania sądowego na podstawie art. 124 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ewentualnie na podstawie 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a. i zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie czy art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji, nie narusza art. 2 Konstytucji RP. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2007 r. wydanym na rozprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek o zawieszenie postępowania. Powodem nieuwzględnienia wniosku strony było podzielenie poglądu zaprezentowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2007 r. sygn. akt II GSK 62/07, zgodnie z którym dokonanie kontroli aktu powołania osoby sprawującej funkcje organu wykraczałoby w niniejszej sprawie poza granice danej sprawy (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dla potrzeb rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotna jest jedynie okoliczność, że przedmiotowe postanowienie zostało wydane przez właściwy organ i podpisane przez osobę, która w dacie jego wydawania była już powołana na stanowisko Prezesa UKE i której akt powołania nie został uchylony czy cofnięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji (postanowieniu). Sąd administracyjny może uchylić zaskarżony akt (lub stwierdzić jego nieważność) tylko wówczas, jeśli stwierdzi, że akt ten narusza prawo materialne – w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy lub procesowe – w stopniu mogącym mieć wpływ istotny. Należy ponadto podkreślić, że stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi, a także powołaną podstawą prawną. Kompetencja sądu wyraża się w możliwości zastosowania środków przewidzianych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności organów administracji publicznej wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] czerwca 2007 r. o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Sąd w pierwszej kolejności ocenił zasadność wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozstrzygnięcia, gdyż jego uwzględnienie pozostawiłoby poza sferą rozważań dalsze zarzuty skargi. T. SA zarzuca, że przedmiotowe postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a), gdyż wydała je osoba nieprawidłowo powołana na stanowisko Prezesa UKE. Uznając podniesione argumenty za pozbawione usprawiedliwionych podstaw należy stwierdzić, że dokonanie kontroli sposobu powołania organu, którego właściwość do wydania zaskarżonego postanowienia nie budzi wątpliwości, stanowiłoby niedopuszczalne naruszenie art. 3 § 2 p.p.s.a. Dla potrzeb rozstrzygnięcia niniejszej sprawy należy jedynie zauważyć, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia podpisana pod tym postanowieniem p. Anna Streżyńska piastowała urząd Prezesa UKE (akt powołania ww. na stanowisko Prezesa UKE został podpisany przez Prezesa RM w dniu 8 maja 2006 r.). Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy podnieść, iż w ocenie Sądu, Prezes UKE wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Jak słusznie zauważył organ, na konstrukcję zagadnienia wstępnego składają się cztery istotne elementy (które muszą wystąpić łącznie) a mianowicie: zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego; jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji oraz istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Należy przy tym podkreślić, że ostatni z wymienionych elementów, w istocie najważniejszy, jest najbardziej sporny. Pojawiające się kontrowersje wynikają z faktu, że formułując wymóg istnienia zależności, kodeks nie określa jej charakteru. W ocenie Sądu, przepis art. 97 k.p.a. wymaga zależności bezpośredniej, ponieważ przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania, instytucji tamującej bieg postępowania i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 1999 r. IV SA 7444/97 niepubl.). Jak wspomniano, k.p.a. nie określa wyraźnie podstaw prawnych zależności. Judykatura przyjmuje, że przesądza o niej treść przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej i w nich nakazuje ich poszukiwać (patrz np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 22 października 1991 r., SA/Wr 936/91, ONSA 1991, nr 3-4, poz. 90 oraz 22 grudnia 1993 r. SA/Wr 1160/93, ONSA 1995 nr 1, poz. 21). Zagadnieniem wstępnym nie może być natomiast wyjaśnienie okoliczności faktycznych (vide. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II - komentarz do art. 97 k.p.a.). W orzeczeniu II SA 427/02 z 17 lipca 2003 r. NSA podkreślił, iż prejudycjalność zachodzi tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że Prezes UKE prawidłowo ocenił, iż toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowanie w przedmiocie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanego w sprawie sygn. VI SA/Wa 2199/06 nie stanowi prejudykatu. Zdaniem Sądu, wydanie decyzji w aktualnie prowadzonym postępowaniu administracyjnym (na podstawie art. 43 ust. 2 Pt) nie jest uzależnione od wyniku ww. postępowania sądowego. W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie sprawy w zakresie zobowiązania operatora do zmiany przedmiotowej oferty ramowej nie jest uzależnione od wyników postępowania przed sądem administracyjnym w sprawie legalności decyzji wprowadzającej tę ofertę gdyż obie te sprawy nie pozostają ze sobą w bezpośrednim związku. Jak już wyżej zaakcentowano, z zagadnieniem wstępnym mamy do czynienia "gdy bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym." (wyrok NSA z 21 września 2001 r., I SA 2314/00, LEX nr 55746). Nie ulega wątpliwości, że w rozpatrywanej sprawie powyższa zależność nie zachodzi. Na podstawie art. 43 ust. 2 zd. 1 Pt, w przypadku zmiany zapotrzebowania na usługi lub zmiany warunków rynkowych Prezes UKE może z urzędu lub na uzasadniony wniosek przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązać operatora do przygotowania zmiany oferty ramowej w całości lub w części, nie jest to zatem decyzja ingerująca bezpośrednio w samą ofertę. Warunkiem wydania decyzji na podstawie art. 43 ust. 2 Pt jest istnienie obowiązującej oferty (z taką ofertą mamy do czynienia na gruncie rozpatrywanej sprawy) oraz spełnienie pozostałych przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie a mianowicie "wystąpienie zmiany zapotrzebowania na usługi lub zmiany warunków rynkowych". W tym stanie rzeczy należy podzielić pogląd organu, że niniejsze postępowanie administracyjne jest postępowaniem nowym, w żaden sposób (w wymiarze prawnoprocesowym) nie związanym z postępowaniem zakończonym wspominaną decyzją z dnia [...] października 2006 r. Ponadto, w przypadku uchylenia decyzji z dnia [...] października 2006 r. istnieją nadzwyczajne tryby wzruszenia decyzji zobowiązującej do zmiany oferty. Sąd nie podzielił również argumentacji skarżącej, która jako powód do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wskazała występowanie aktualnie dwóch ofert ramowych o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie usługi dostępu szerokopasmowego, w tym usługi szerokopasmowej transmisji danych. Zdaniem Sądu, z uwagi na niezakończone ostatecznie postępowanie w przedmiocie zatwierdzenia projektu oferty ramowej przedłożonej organowi przez T. SA w wykonaniu decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] skarżąca obowiązana jest do stosowania oferty ramowej wprowadzonej z urzędu decyzją z dnia [...] października 2006 r. (zmieniającą częściowo decyzję z dnia [...] maja 2006 r.). Powyższe stanowisko ma uzasadnienie w treści art. 43 ust.6 Pt, który przypisuje skuteczność oferty ramowej w stosunkach pomiędzy przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi dopiero od momentu zatwierdzenia tejże oferty przez Prezesa UKE , co w niniejszej sprawie w odniesieniu do oferty T. SA (z maja 2007 r.) dotąd nie nastąpiło. Zdaniem Sądu, nie istnieje bezpośredni związek między postępowaniem w niniejszej sprawie administracyjnej oraz wydaniem decyzji z dnia [...] lutego 2007r. czy też przedłożeniem organowi (w maju 2007 r.) projektu nowej oferty do zatwierdzenia. Stwierdzenie braku bezpośredniego związku wyklucza przyjęcie, iż zachodzi prejudykat. Innymi słowy, wykonanie obowiązków wynikających z decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lutego 2007 r. nie stanowi przeszkody procesowej w rozumieniu omawianego przepisu art. 97 k.p.a. Jednocześnie Sąd podzielił stanowisko T. SA, że za wadliwą należy uznać argumentację organu, iż postępowanie zawiesza się w przypadku, w którym rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd należy rozumieć zgodnie z literalnym brzmieniem komentowanego przepisu. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, zdaniem Prezesa UKE takiego skutku –tj. przeniesienia kompetencji na inny organ nie wywołuje decyzja z dnia [...] lutego 2007 r. W tym stanie rzeczy, organ uznał (wskazując ten argument jako jeden z kilku podanych), że niezasadne jest stanowisko skarżącej, która upatrywała powodów do zawieszenia przedmiotowego postępowania w związku z wydaniem ww. decyzji. Zaprezentowana interpretacja organu jest błędna ponieważ nie bierze pod uwagę utrwalonego już stanowiska doktryny oraz poglądów judykatury wyrażonych w tej kwestii które przyjmują, że w istocie tę część art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w której mowa o "innym organie" rozumieć należy jako "w innym postępowaniu", w tym także prowadzonym przez ten sam organ administracji publicznej. Oznacza to odstąpienie od językowego znaczenia pojęcia "inny organ" akcentującego w nim element podmiotowy, na rzecz ujęcia przedmiotowego. (np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2000 r. I SA 1725/99, ONSA 2001, nr 1,poz. 44). Jednakże wskazany mankament nie ma, zdaniem Sądu, istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż w świetle poczynionych rozważań uznać należy, że wadliwa interpretacja omówionej części przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. nie stanowiła jedynej podstawy do odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego. Skoro zatem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.