V SA/Wa 2274/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Asesor WSA - Andrzej Kania (spr.), Protokolant - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi ... "Z.." Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia ... czerwca 2007 r. nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu odsetek za zwłokę od nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne; 1. Uchyla zaskarżoną decyzję, 2. Zasądza od Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz ... "Z." Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w K. kwotę ... zł (... złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi z 18 lipca 2007 r. wniesionej przez P. Sp. z o. o. w likwidacji z siedzibą w K. jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (powoływanego dalej jako Prezes Zakładu) z ... czerwca 2007 r. nr ..., utrzymująca w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (powoływanego dalej jako Zakład) z ... marca 2007 r. nr ..., o odmowie umorzenia odsetek za zwłokę od nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Strona pismem z 8 grudnia 2006 r. wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddziału w C. o umorzenie odsetek od składek za ... r., pokrytych wpłatą restrukturyzacyjną z 07.02.2003 r. oraz wpłatą z ....10.2006 r. a także odsetek od składek, które pokryte zostaną do końca 2006 r. W uzasadnieniu wskazała, że zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na produkcji ciężkiego sprzętu budowlanego. Uiściła opłatę restrukturyzacyjną dotyczącą należności znanych na dzień 31.12.2001 r., nie zdołała jednak zapłacić wymagalnych wobec Zakładu należności nie podlegających restrukturyzacji. Podała, że zdołała sprzedać posiadane nieruchomości, które pozwalają na spłatę głównych zobowiązań wobec wszystkich wierzycieli. Zastrzegła jednocześnie, że na dzień składania wniosku o umorzenie odsetek brak jest możliwości określenia dokładnej ich kwoty, ponieważ Zakład dokonał nieprawidłowego rozliczenia wpłaty opłaty restrukturyzacyjnej oraz wpłat z ...10. 2006 r. Zakład określił zadłużenie decyzją z ...11.2006 r. od której Spółka wniosła odwołanie. Do wniosku załączona została kopia decyzji określającej zadłużenie Spółki oraz odwołania z dnia 8 grudnia 2006 r. od tej decyzji do Sądu Okręgowego Wydziału Ubezpieczeń Społecznych w K.. Po rozpatrzeniu wniosku Zakład decyzją z ... marca 2007 r., odmówił Stronie umorzenia odsetek za zwłokę w kwocie ... zł. naliczonych na dzień 11.12.2006 r. od nieopłaconych w terminie składek na ubezpieczenia społeczne za okres ... w łącznej kwocie ... zł. W podstawie prawnej orzeczenia powołał przepis art. 83 ust. 1 pkt 3, art. 28 ust. 2 oraz art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r., Nr 137, poz. 887 ze zm); powoływanej dalej jako ,,u.s.u.s’’. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał podstawy prawne regulujące umarzanie należności z tytułu składek, zawarte w art. 28 ust. 2 w związku z ust. 3 u.s.u.s a także w art. 28 ust. 3 a u.s.u.s. Zakład stwierdził, że Komornik Sądowy w dniu ....10.2005 r. wydał postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, w którym stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję a tym samym zaistniała w sprawie przesłanka całkowitej nieściągalności, wymieniona w art. 28 ust. 3 pkt 5 u.s.u.s., warunkująca umorzenie należności. Nie została jednak wykorzystana możliwość dochodzenia nalezności od członków zarządu Spółki, na których wydane zostały decyzje przenoszące odpowiedzialność. Prezes Zakładu, po rozpatrzeniu wniosku Strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 83 ust. 4 u.s.u.s., decyzją z ... czerwca 2007 r., utrzymał w mocy decyzję Zakładu z ... marca 2007 r. W uzasadnieniu organ omówił przebieg postępowania poprzedzający wydanie decyzji z ... marca 2007 r. Wskazał, że aktualne zadłużenie Spółki na koncie Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wynosi łącznie ... zł. w tym z tytułu: składek za okres ..., odsetek za zwłokę naliczonych na dzień złożenia wniosku – ... zł. Przytoczył regulacje prawne dotyczące umarzania należności z tytułu składek, określone w art. 28 ust. 2 w zw. z ust. 3 u.s.u.s., jak również w art. 28 ust. 3 a u.s.u.s. w zw. z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. Następnie Prezes Zakładu stwierdził, że decyzje w sprawach umorzenia podejmowane są w ramach tzw. uznania administracyjnego, albowiem ZUS nie jest zobligowany do umarzania należności. Nawet ustalenie, że w sprawie zachodzą przesłanki, które uzasadniałyby pozytywne rozpatrzenie wniosku płatnika, stanowi jedynie warunek konieczny rozważenia takiej możliwości i nie zobowiązuje Zakładu do wydania decyzji uwzględniającej żądanie strony. Zastosowanie instytucji umorzenia mogą jedynie uzasadnić wyjątkowe okoliczności na które płatnik nie miał wpływu lub które były niezależne od sposobu jego postępowania. Podejmując się wykonywania działalności gospodarczej płatnik wziął na siebie obowiązek zapoznania się z przepisami prawa i ich respektowania. Zatem skutki finansowe działalności zobowiązanego nie mogą być przerzucane na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych a w konsekwencji na ogół obywateli. Odnosząc się do zaistniałej przesłanki całkowitej nieściągalności, przewidzianej w art. 28 ust. 3 pkt 5 u.s.u.s. w związku ze stwierdzeniem przez komornika sądowego braku majątku Spółki z którego można prowadzić egzekucję Prezes Zakładu stwierdził, że postanowienie komornika w tej sprawie wydane zostało w 2005 r., a w 2007 r. Spółka dokonała znacznej wpłaty na poczet zadłużenia, co wskazuje że jej sytuacja finansowa uległa zmianie. Nie została także wykorzystana możliwość dochodzenia należności od członków zarządu Spółki, na których wydane zostały decyzje przenoszące odpowiedzialność. Na powyższą decyzję Prezesa Zakładu Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wystąpiła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła, że decyzja narusza: art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nie zebranie oraz nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący zebranego materiału dowodowego, art. 80 k.p.a. poprzez nie dokonanie oceny na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego oraz art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia decyzji. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podkreśliła, że uznaniowy charakter zaskarżonej decyzji wynikający z przepisu art. 28 u.s.u.s. powoduje, że organ orzekający powinien zawsze zebrać szeroki materiału dowodowego i przeprowadzić jego wnikliwą analizę. Uzasadnienie decyzji ma szczególnie istotne znaczenie przy ocenie prawidłowości wydanej decyzji, a zwłaszcza decyzji o charakterze uznaniowym. Ma ono znaczenie dla rzeczywistego stosowania zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a., a realizowanej na podstawie art. 107 § 3 k.p.a. Zasada przekonywania nie jest realizowana gdy Prezes Zakładu pomija milczeniem niektóre twierdzenia lub nie odnosi się do faktów istotnych dla danej sprawy. Brak odniesienia się przez organ rozstrzygający sprawę do podnoszonych przez stronę zarzutów stanowi zawsze naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Skarżącej Prezes Zakładu dokonując ponownego rozpatrzenia sprawy nie ustosunkował się do wszystkich argumentów podniesionych przez Skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ orzekający nie odniósł się do oświadczenia Skarżącej dotyczącego nie posiadania majątku ruchomego i nieruchomego oraz do wszczęcia postępowania likwidacyjnego. Prezes zakładu w sposób wadliwy ocenił i ustalił sytuację majątkową Skarżącej gdyż skupił się tylko na niektórych elementach stanu faktycznego oraz podkreślaniu uznaniowego charakteru decyzji. Prezes ZUS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: ,,p.p.s.a.’’, sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności tak z przepisami procedury administracyjnej jak i z normami prawa materialnego doszedł do przekonania o konieczności uchylenia skarżonej decyzji. W ocenie Sądu zaskarżona w sprawie decyzja została wydana z naruszeniem przepisów formalnych, zawartych w k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co czyniło zasadnym uwzględnienie skargi. Zgodnie z art. 123 u.s.u.s. w sprawach uregulowanych tą ustawą, a do takich należy umarzanie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) powoływanej dalej jako: "k.p.a.", chyba że ustawa stanowi inaczej. Analogiczne unormowanie zawiera także art. 180 § 1 k.p.a. stanowiący, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się przepisy Kodeksu, chyba że przepisy dotyczące ubezpieczeń ustalają odmienne zasady postępowania w tych sprawach. Dotyczy to również postępowania odwoławczego od tych decyzji, prowadzonego przez Prezesa Zakładu. Zgodnie bowiem z art. 83 ust. 4 u.s.u.s. do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wnoszonego od decyzji Zakładu do Prezesa Zakładu, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w k.p.a. Zgodnie z art. 28 ust. 1 i ust. 2 u.s.u.s. należności z tytułu składek, pod którym to pojęciem należy rozumieć składki, odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia i dodatkową opłatę mogą być umarzane w całości lub w części przez Zakład tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności, która zachodzi w sytuacjach enumeratywnie wyliczonych w ust. 3 tego artykułu. W art. 28 ust. 3a u.s.u.s. przewidziano natomiast możliwość umorzenia należności w uzasadnionych przypadkach, pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Dotyczy to jednakże wyłącznie należności ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek (definicję ustawową płatnika składek zawiera art. 4 pkt 2 u.s.u.s.). Przesłanki umorzenia należności w oparciu o przepis art. 28 ust. 3a u.s.u.s. określone zostały w § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Z 2003 r., Nr 141, poz. 1365 ze zm.). Z kolei w myśl art. 30 u.s.u.s. do składek finansowanych przez ubezpieczonych nie będących płatnikami składek nie stosuje się art. 28 i 29 tej ustawy. Natomiast przepisy o umarzaniu należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, stosuje się odpowiednio do składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, a także do składek na ubezpieczenie zdrowotne (art. 32 u.s.u.s.). Sąd zważył, iż Skarżąca składając wniosek o umorzenie odsetek od składek, kwestionowała jednocześnie, wysokość zadłużenia z tytułu należności głównej z powodu nieprawidłowego rozliczenia wpłaty opłaty restrukturyzacyjnej oraz wpłat z 10 października 2006 r. Powodowało to zdaniem Skarżącej, brak możliwości określenia dokładnej kwoty odsetek. Z akt administracyjnych sprawy wynika ponadto, że pismem z 8 grudnia 2006 r. – z tej samej daty co wniosek o umorzenie odsetek- Skarżąca wniosła odwołanie do Sądu Okręgowego Wydziału Ubezpieczeń Społecznych w K. od decyzji Zakładu z ... listopada 2006 r., ..., określającej zadłużenie z tytułu składek, na dzień 10 listopada 2006 r. Pismem z 18 stycznia 2007 r. Skarżąca poinformowała o wpłatach dokonanych na poczet zaległych składek w dniu 15 stycznia 2007 r. – kwoty ... zł. oraz w dniu 17 stycznia 2007 r. – kwoty ... zł. Do pisma dołączone zostały kopie dowodów wpłat powyższych kwot. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionym, pismem z 4 kwietnia 2007 r., od wydanej w dniu ... marca 2007 r. decyzji Zakładu Skarżąca ponownie zarzuciła brak możliwości dokładnego określenia wysokości odsetek. Podkreśliła, że decyzja Zakładu z ... listopada 2006 r. określająca zadłużenie Spółki w zakresie należności z tytułu składek, została uchylona decyzją z ... grudnia 2006 r., nr ..., z uwagi na określenie zadłużenia w nieprawidłowej wysokości. Dodała, że ponownie prowadzone postępowanie w przedmiocie ustalenia zadłużenia Spółki nie zostało zakończone wydaniem decyzji. Prezes Zakładu wydając zaskarżona decyzję nie odniósł się do zarzutów podniesionych przez Skarżącą w powyższym zakresie. W szczególności nie wyjaśnił czy postępowanie w przedmiocie ustalenia prawidłowej wysokości zadłużenia Skarżącej zostało ostatecznie zakończone. Zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Zakładu z ...marca 2007 r. pomimo, że rozstrzyganie w przedmiocie umorzenia odsetek za zwłokę powinno być poprzedzone ustaleniem (wyliczeniem) wysokości tych odsetek opartym na prawidłowym i ostatecznym (a w przypadku zaskarżenia decyzji do właściwego sądu, także na prawomocnym) rozstrzygnięciu ustalającym wysokość zadłużenia wobec Zakładu. Na niezakończenie sporu Skarżącej z organem orzekającym, w zakresie ustalenia prawidłowej wysokości zadłużenia Skarżącej z tytułu należności głównej, zwrócił uwagę Pełnomocnik Skarżącej, który w oświadczeniu złożonym do protokołu rozprawy z dnia 5 grudnia 2007 r. stwierdził, iż Zakład wydał dwie decyzje z ... i ... kwietna 2007 r. Pierwsza z nich dotyczyła rozliczenia wpłaty dokonanej w styczniu 2007 r. przez Skarżącą na poczet zaległości, druga określała wysokość zadłużenia z tytułu składek. Pełnomocnik podał nadto, że obie powyższe decyzje zaskarżone zostały do Sądu Okręgowego w K., który po połączeniu obu spraw do wspólnego rozpoznania, wyrokiem z 30 listopada 2007 r. oddalił odwołania. Wyrok zapadły w tej sprawie nie jest prawomocny, ponieważ Skarżąca już w dniu jego wydania złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a po otrzymaniu uzasadnienia wyroku złożona zostanie od niego apelacja. Podstawą naliczenia odsetek za zwłokę powinna być, nie budząca najmniejszej wątpliwości, wysokość należności głównej obciążającej Skarżącą względem Zakładu. Oznacza to, że w sytuacji niezakończonego prawnego sporu Skarżącej z organem, co do prawidłowości ustalenia zadłużenia głównego Skarżącej, przedwczesnym było rozpatrywanie wniosku o umorzenie odsetek za zwłokę. Wydanie zaskarżonej decyzji w tych warunkach faktycznych i prawnych było zatem nieuzasadnione i stanowi naruszenie art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a., który obliguje organ administracji publicznej do zawieszenia postępowania administracyjnego - gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W rozpatrywanej sprawie wydanie ostatecznego rozstrzygnięcia w zakresie umorzenia odsetek może nastąpić tylko po uprzednim prawomocnym rozstrzygnięciu przez właściwy sąd kwestii zadłużenia Skarżącej względem ZUS. Sposób przeprowadzenia postępowania administracyjnego wskazuje ponadto, na naruszenie przez Prezesa Zakładu wymogów art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Pominięcie przez organ orzekający argumentów Skarżącej podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, dotyczących kwestionowania wysokości zadłużenia, świadczy o niedopełnieniu przez organ orzekający obowiązku podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.) oraz obowiązku wyczerpujący zebrania i rozpatrzenia całego materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Wskazuje to także na niezastosowanie się przez Prezesa Zakładu do dyspozycji art. 80 k.p.a. stanowiącego, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Nie odniesienie się w uzasadnieniu decyzji do argumentów Skarżącej stanowi o uchybieniu w zakresie stosowania art. 107 § 3 k.p.a., ponieważ zgodnie z tym przepisem uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W przedstawionym kontekście uzasadnione są zarzuty skargi naruszenia wskazanych przepisów formalnych. W ocenie Sądu uchybienie wszystkim powyżej wymienionym przepisom postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zwłaszcza w sytuacji gdyby prawomocne rozstrzygnięcie zapadłe w przedmiocie ustalenia wysokości zadłużenia Skarżącej z tytułu składek wykazało nieprawidłowości w zakresie ich wyliczenia, przyjętego przez Zakład. Wówczas kwota odsetek wykazana w zaskarżonej decyzji nie odpowiadałaby kwocie rzeczywistego zadłużenia Skarżącej z tytułu należności głównej. Sąd nie podziela natomiast zarzutu podniesionego na rozprawie przez Pełnomocnika Skarżącej, dotyczącego udziału w wydaniu zaskarżonej decyzji pracownika Zakładu – M. W., podlegającego wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. Zarówno decyzja z ... marca 2007 r., jak również zaskarżona decyzja podpisana została przez pracowników Zakładu - odpowiednio Zastępcę Dyrektora K. J. oraz Dyrektora J. K., co nie potwierdza by rozstrzygnięcie zawarte w decyzjach zastrzeżone zostały dla pracownika Zakładu – M. W.. Sąd nie podziela również zarzutu błędnego oznaczenia strony w zaskarżonej decyzji jako uzasadniającego uwzględnienie skargi. Wskazanie w zaskarżonej decyzji Skarżącej Spółki bez oznaczenia, że znajduje się ona w stanie likwidacji nie spowodowało, że decyzja skierowana została i doręczona innemu podmiotowi niż Skarżąca, zatem uchybienie organu w tym zakresie pozostało bez znaczenia dla samego rozstrzygnięcia. Ponownie rozpatrując sprawę Prezes Zakładu winien wyeliminować wskazane przez Sąd nieprawidłowości. W szczególności powinien zawiesić postępowanie administracyjne na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. gdyż rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w przedmiocie umorzenia odsetek zależy od uprzedniego prawomocnego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny w zakresie ustalenia zadłużenia Skarżącej wobec Zakładu. Po prawomocnym rozstrzygnięciu wskazanego zagadnienia wstępnego Prezes Zakładu podejmie postępowanie administracyjne i rozpatrzy wniosek Skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej umorzenia odsetek od składek z uwzględnieniem oczywiście ustalonej w ramach zagadnienia wstępnego wysokości zadłużenia Skarżącej. Zasady prowadzenia postępowania odwoławczego wymagają przy tym nie tylko dokonania kontroli prawidłowości prowadzonego postępowania administracyjnego, ale też ustosunkowania się do wszystkich ewentualnie podnoszonych przez Stronę okoliczności i zarzutów dotyczących istoty sprawy. Powyższe winno znaleźć swoje odbicie w uzasadnieniu decyzji, w którym organ ma obowiązek odnieść się do wszystkich dowodów występujących w sprawie, zarówno do tych, na których się oparł, jak i do tych, którym odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, podając przy tym przyczyny ich nieuwzględnienia. Uzasadnienie winno zawierać pełną analizę i ocenę występujących w sprawie faktów, nawet wtedy, gdyby fakty te nie znalazły uznania u organu rozstrzygającego sprawę. Mając powyższe okoliczności na uwadze i działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Wobec negatywnego charakteru zaskarżonej decyzji Sąd nie uznał za zasadne zastosowania przepisu określonego w art. 152 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.