III SA/Łd 686/07

Dnia 12 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Protokolant asystent sędziego Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie odmowy wydania prawa jazdy - po wznowieniu postępowania oddala skargę. III SA/Łd 686/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpatrzeniu wniosku M. Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego Kolegium z dnia [...] Nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji SKO w P. z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy, działając na podstawie przepisu art. 138 §1 pkt 1 w związku z art. 127 §3 oraz art. 151 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...]. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: W wyniku rozpatrzenia wniosku M. Z. z dnia 3 kwietnia 2006r., decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. odmówiło wznowienia postępowania zakończonego decyzją odmawiającą wydania prawa jazdy, argumentując odmowę brakiem wskazania jednej z przesłanek będących podstawą wznowienia, a wymienionych w art. 145 §1 Kpa. Następnie w dniu 30 maja 2006r. strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, iż podstawy wznowienia upatruje w przepisie art. 145 §1 pkt 5 Kpa., a zatem w wyjściu na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. W wyniku powyższego decyzją z dnia [...] Kolegium uchyliło w całości swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Postanowieniem z dnia [...] wznowiło postępowanie. Następnie decyzją dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po wznowieniu postępowania na wniosek M. Z. na podstawie przepisu art. 151 §1 pkt 1 Kpa w związku z art. 145 §1 pkt 5 Kpa odmówiło uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] Nr [...] w sprawie odmowy wydania M. Z. prawa jazdy. Kolegium wyjaśniło, iż strona upatruje podstawy wznowienia w przepisie art. 145 §1 pkt 5 Kpa., wskazując jako nową okoliczność faktyczną nie znaną organowi, który wydał decyzję, przypomnienie w dniu 17 marca 2006r. nazwisk czterech żołnierzy, z którymi M. Z. przebywał na kursie szoferskim w Łodzi w 1946 roku. Zdaniem strony żołnierze ci winni zostać przesłuchani na okoliczność ukończenia przez niego kursu szoferskiego i uzyskania prawa jazdy. W ocenie Kolegium wskazana przez stronę okoliczność nie stanowi podstawy wznowienia postępowania w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. W istocie bowiem wnioskodawca nie wskazuje żadnych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy nowych okoliczności faktycznych, nowych dowodów, które istniały w dniu podjęcia ostatecznej decyzji z dnia [...]. Nowe okoliczności faktyczne, nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne mające w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Ponadto wskazana we wniosku okoliczność faktycznie nie istniała w chwili podjęcia w/w decyzji ostatecznej. W piśmie z dnia 12 września 2006r. M. Z. wystąpił do Kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia [...] podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Decyzję tę M. Z. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który uznał skargę za uzasadnioną i uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. Sąd uznał, że Kolegium rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy naruszyło zasadę czynnego udziału strony w toku postępowania administracyjnego, co doprowadziło do pozbawienia skarżącego możliwości dokonania kolejnych czynności procesowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze będąc związane oceną prawną i wskazaniami WSA wyrażonymi w wyroku z dnia 4 kwietnia 2007r. sygn.akt III SA/Łd 561/06, pismem z dnia 21 czerwca 2007r., działając w trybie art. 10 § 1 Kpa i art. 81 Kpa., zawiadomiło M. Z. o możliwości zapoznania się w terminie 7 dni od daty doręczenia zawiadomienia, z aktami sprawy oraz złożenia dodatkowych wyjaśnień, wniosków i dowodów. Skarżący pismem z dnia 2 lipca 2007r., złożył dodatkowe wyjaśnienia w sprawie, dołączył dowody w postaci pism i wniósł o ustalenie, w którym archiwum w Ł. znajduje się dokumentacja związana z wydanymi w 1946 roku prawami jazdy. Zgłosił także m.in. wniosek o zwrócenie się do WSA w Łodzi celem uzyskania odpisu protokołu rozprawy jaka odbyła się z jego udziałem w dniu 21 marca 2007r., w czasie której złożył kilka nowych dokumentów istotnych dla sprawy, które to dokumenty załączył również do pisma wyjaśniającego z dnia 2 lipca 2007r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uzasadniając podstawy rozstrzygnięcia decyzji z dnia [...] Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] znak [...], wskazało przede wszystkim iż wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte jedną z wad wyliczonych w art. 145 §1 Kpa. Wnioskodawca M. Z. jako podstawę wznowienia postępowania prawomocnie zakończonego decyzją SKO z dnia [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy przywołał art. 145 §1 pkt 5 Kpa. W ocenie wnioskodawcy zeznania świadków , których nazwiska przypominał sobie w dniu 17 marca 2006r., a których zeznania potwierdziłyby fakt ukończenia przez niego w 1946 roku kursu szoferskiego i otrzymania prawa jazdy, są nowymi okolicznościami spełniającymi przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 Kpa. Tymczasem Kolegium stoi na stanowisku, iż nowymi dowodami mogłyby być zeznania świadków, pod warunkiem, że byłyby to dowody, po pierwsze istotne dla sprawy a po drugie istniejące w dniu wydania decyzji i nie znane organowi, który wydał decyzję. Zdaniem organu warunki te w rozpatrywanym stanie faktycznym nie zostały spełnione. Stosownie do art. 98 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem jest obowiązana niezwłocznie zawiadomić starostę o utracie prawa jazdy. Warunki uzyskania wtórnika prawa jazdy określa przepis ust. 2 art. 98 w/w ustawy. Wydanie wtórnika jest możliwe gdy istnieją dokumenty potwierdzające fakt wydania utraconego prawa jazdy, a tego w rozpatrywanej sprawie brak. Tego dowodu nie mogą zastąpić zeznania świadków, tym bardziej zeznania mające potwierdzić fakty sprzed 60 lat. Organ wyjaśnił dodatkowo, iż nie udało się odnaleźć dokumentacji sprzed 1955 roku co z kolei powoduje brak możliwości potwierdzenia wydania stronie prawa jazdy w 1946 roku oraz w okresie późniejszym. Materiał dowodowy zebrany w sprawie potwierdził fakt braku dokumentów w sposób bezsporny, z tego względu Kolegium uznało za bezpodstawne ponowne podejmowanie czynności zmierzających do ustalenia gdzie ta dokumentacja znajduje się, gdyż nie wniesie to nic nowego do sprawy. W odniesieniu do przesłanki istnienia nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów nie znanych organowi w dniu wydania decyzji także należy stwierdzić brak spełnienia tej przesłanki. Według oświadczenia strony nazwiska świadków przypomniał sobie około 3 kwietnia 2006r. zatem, w dacie wydawania decyzji o odmowie wydania prawa jazdy tj. w dniu 27 sierpnia 2004r. dowód ten nie istniał. Nawet gdyby zaś przyjąć, że dowód ten faktycznie istniał już od dnia uzyskania wojskowego prawa jazdy lub wydanego przez władzę cywilną (to jest w 1946r.) to zgłoszenie w 2004r. takiego dowodu we wniosku o wznowienie postępowania spowodowałoby odmowę wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia z uwagi na spóźniony termin jego zgłoszenia. Zgodnie bowiem z art. 148 Kpa podanie o wznowienia postępowania wnosi się do organu, który wydał decyzję w I instancji, w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. M. Z. na powyższą decyzję wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zarzucając naruszenie przepisów art. 10, art. 75 §1, art. 76 §1, art. 77 §1, art. 78 §1, art. 145 §1 pkt 4 w związku z art. 147, art. 145 §1 pkt 5 Kpa wniósł o uchylenie decyzji SKO z dnia [...], zlecenie Kolegium wznowienia postępowania i przeprowadzenia postępowania na okoliczności podane w pismach składanych do Kolegium z dnia 2 lipca 2007r. i z dnia 27 sierpnia 2007r., których przeprowadzenie doprowadzi do odmiennego rozstrzygnięcia sprawy. Skarżący obszernie odniósł się do argumentacji organów. Podniósł, iż organy nie przeprowadziły pełnego postępowania wyjaśniającego gdyż pominęły okoliczności utraty prawa jazdy. Nie podjęły działań zmierzających do ustalenia miejsca, w którym mogłaby znajdować się dokumentacja sprzed 1955 roku potwierdzająca wydanie prawa jazdy. Niezasadne, zdaniem strony, jest również umniejszanie znaczenia dowodu z zeznań świadków o faktach sprzed 60 lat, które stanowią w ocenie skarżącego nowe istotne dowody nie znane organowi, który wydal decyzję. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. nie podzielając zarzutów skargi wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Rozpatrując złożoną skargę w tak zakreślonej kognicji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd nie dopatrzył się uchybień, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonych decyzji. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wydana została w wyniku postępowania administracyjnego, przeprowadzonego po ponownym rozpoznaniu sprawy zakończonej decyzją, która była przedmiotem kontroli tutejszego Sądu. M. Z. zaskarżył bowiem decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] odmawiającą uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], która to decyzja utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] odmawiająca wydania prawa jazdy. Powyższa decyzja była przedmiotem skargi opatrzonej sygnaturą akt III SA/Łd 561/06. W sprawie tej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2007r. uchylił zaskarżoną decyzję SKO z dnia [...]. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd zawarł wskazówki co do przyszłego postępowania wyjaśniającego i wytyczne, którymi organ winien się kierować. Zgodnie natomiast z treścią art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W świetle powyższego należy wyjaśnić, iż obecnie przeprowadzona kontrola zaskarżonej decyzji ma na celu w pierwszej kolejności ustalenie czy organ administracji uwzględnił wszystkie wytyczne i wskazania Sądu. W uzasadnieniu powołanego już wyroku z dnia 4 kwietnia 2007r. Sąd oceniając legalność zaskarżonej decyzji stwierdził, iż organ administracji naruszył przepisy postępowania administracyjnego, zwłaszcza art. 7, art. 10, art. 77 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) powoływanej dalej jako "Kpa". Sąd podkreślił, iż w toku prowadzonego postępowania poprzedzającego wydanie uchylonej decyzji skarżący nie uczestniczył w czynnościach postępowania, nie został zapoznany z materiałem sprawy skutkiem czego nie miał możliwości wypowiedzenia się i ustosunkowania do tego materiału. Nie był powiadamiany o czynnościach postępowania zatem nie mógł również składać wniosków dowodowych i dodatkowych wyjaśnień. Obecnie rozpoznając zaskarżoną decyzję, stosownie do treści powołanego już przepisu art. 153 p.p.s.a. Sąd musi zbadać czy organ administracji wypełnił wskazania zawarte w uzasadnieniu poprzedniego orzeczenia. W przypadku bowiem gdy w danej sprawie organ administracji nie zastosuje się do tych wytycznych Sądu narusza tym samym zasadę związania organu oceną prawną i oznaczać to będzie, że podjęty akt lub czynność są wadliwe. Stanowisko takie konsekwentnie prezentowane jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z 16 lutego 1998r., sygnatura akt IV SA 975/97, System informacji Prawnej LEX, Lex Nr 43847; wyrok NSA z dnia 22 marca 1999r. sygnatura akt IV SA 527/97, Lex Nr 47275). Mając na uwadze treść powoływanego i analizowanego przepisu art. 153 p.p.s.a należy stwierdzić, iż organ administracji, który ponownie rozstrzygał sprawę strony skarżącej w pełni zastosował się do wskazań Sądu zwartych w uzasadnieniu orzeczenia wydanego w sprawie III SA/Łd 561/06. Przede wszystkim organ zrealizował zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu, umożliwił jej zapoznanie się z aktami sprawy oraz złożenie wyjaśnień, wniosków i dowodów, o czym świadczy pismo organu z dnia 21 czerwca 2007roku skierowane do skarżącego, zawierające odpowiednie pouczenie. Skarżący z prawa tego skorzystał i w dniu 2 lipca 2007r., złożył wyjaśnienia pisemne oraz załączył do nich szereg dokumentów. Strona została również poinformowana w trybie art. 36 § 2 Kpa., o nowym terminie rozpoznania sprawy. Bezsprzecznie w toku ponownie przeprowadzonego postępowania organ administracji nie powtórzył naruszeń prawa, jakich dopuścił się w poprzednim postępowaniu, jak również nie dopuścił się nowych uchybień, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji. Jednocześnie wskazać trzeba, iż wbrew twierdzeniom strony organ administracji zebrał i rozpatrzył cały znajdujący się w aktach sprawy materiał dowodowy, ustosunkował do zarzutów i wniosków skarżącego. Podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, ustalił stan faktyczny zgodny z rzeczywistością. Dokonał wszechstronnej oceny okoliczności sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a ustalone w ten sposób stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnił w sposób wymagany przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Przede wszystkim należy wyjaśnić, iż fakt wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowienia z dnia [...], którym organ na żądanie skarżącego wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną SKO w P. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy, nie oznacza jeszcze, iż po przeprowadzeniu nowego postępowania organ administracji zobligowany jest do wydania stronie rozstrzygnięcia zgodnego z jej żądaniem, a więc do wydania prawa jazdy. W tym miejscu godzi się również podkreślić, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością procesową wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego tj. w art. 145 §1 i art. 145a §1 Kpa. Celem postępowania wznowieniowego jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych wadliwości zakończonego postępowania zwykłego, ustalenie, czy i w jakim zakresie wadliwość postępowania zwykłego wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym oraz w razie stwierdzenia określonej wadliwości decyzji dotychczasowej doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa wydana została z określonym naruszeniem prawa (art. 151 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 Kpa.). Podstawą wznowienia postępowania jest wystąpienie jednej z enumeratywnie wyliczonych podstaw wznowienia określonych w art. 145 § 1 lub 145a Kpa. Organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 §1 lub 145a Kpa. W niniejszej sprawie organ przeprowadził obszerną analizę, w toku której sprawdził zasadność powoływanej przez stronę przesłanki z art. 145 §1 pkt 5 Kpa. Zgodzić należy się z organami, iż nowe dowody, na które powołuje się skarżący – zeznania świadków, których nazwiska przypomniał sobie po wydaniu decyzji o odmowie wydania prawa jazdy – nie są istotnymi nowymi dowodami istniejącymi w dniu wydania decyzji, nie znanymi organowi, który wydał decyzję. Sąd podziela stanowisko organu w tym zakresie jak również podziela argumentację uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że okoliczności faktyczne lub dowody dla sprawy istotne, to te, które dotyczą przedmiotu sprawy i mają znaczenie prawne, a więc mają w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Wyrazy "wyjdą na jaw" użyte w tym przepisie oznaczają, że istotny jest moment ujawnienia danego dowodu lub okoliczności, czyli moment udostępnienia ich organowi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że zeznania świadków, których przesłuchania żądał skarżący nawet potwierdzające fakt posiadania przez skarżącego prawa jazdy w 1946 roku, nie spełniałyby przesłanek uprawniających organ do wydania wtórnika prawa jazdy w przypadku zgłoszenia jego kradzieży. Jak bowiem zasadnie argumentował organ administracji powołując się na obowiązującą treść art. 98 ust. 2 Prawa o ruchu drogowym wydanie wtórnika prawa jazdy uzależnione jest od istnienia dokumentów potwierdzających fakt wydania utraconego prawa jazdy. Właśnie tych dokumentów brakuje w przedmiotowej sprawie, a przeprowadzone w ocenie Sądu wyczerpujące postępowanie na okoliczność ich odnalezienia nie przyniosło pozytywnych dla rozstrzygnięcia rezultatów. Wobec brzmienia cytowanych wyżej przepisów brakujących dowodów nie mogły zastąpić zeznania świadków. W tym kontekście uprawnione jest stanowisko organów, że ewentualne zeznania świadków nie spełniały przesłanki istotności dowodu. W tym miejscu godzi się również podnieść, że wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa jest możliwe, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki wymienione w tym przepisie, a mianowicie ujawnione okoliczności lub dowody, istotne dla sprawy są nowe, istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej i nie były znane organowi, który wydał decyzję. Brak spełnienia tylko jednej z trzech wyżej wymienionych przesłanek skutkuje więc odmową uchylenia decyzji. Sąd doszedł do przekonania, że organy administracji wykazały brak podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa., i rozstrzygnięcie to nie narusza prawa. Również zarzut naruszenia art. 77 § 1 Kpa., poprzez brak działania organów zmierzającego do odnalezienia dowodów potwierdzających fakt uzyskania przez skarżącego prawa jazdy, w kontekście zgromadzonej i utrwalonej w aktach administracyjnych sprawy dokumentacji odzwierciedlającej postępowanie w przedmiocie odnalezienia aktów potwierdzających wydanie skarżącemu prawa jazdy nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie podziela również stanowiska skarżącego, że złożone przez niego przy piśmie z dnia 2 lipca 2007r. dokumenty wraz z zapisem w książeczce wojskowej i pismem z Centralnego Archiwum Wojskowego tworzą logiczną całość i prowadzą do wniosku, ze posiadał on prawo jazdy. Podkreślając przede wszystkim fakt, iż w toku postępowania prowadzonego w wyniku wznowienia postępowania przedmiotem oceny organów jest kwestia ustalenia wystąpienia przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 Kpa., jeszcze raz należy powtórzyć, że w tym trybie strona winna powołując się na art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, przedstawić istotne nowe dowody lub okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, a nie znane organowi, który wydał tę decyzję. W tym kontekście Sąd stwierdza, że takimi istotnymi dowodami mogłyby być tylko dokumenty uprawnionych organów jednoznacznie potwierdzające fakt wydania skarżącemu prawa jazdy, a nie zeznania świadków, pisma organów, zapisy w książeczce wojskowej, które tylko uprawdopodobniają ten fakt. Już tylko na marginesie sprawy należy przypomnieć , że sprawa odmowy wydania skarżącemu prawa jazdy zakończona decyzją ostateczną SKO w P z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy była przedmiotem kontroli przez WSA w Łodzi, który prawomocnym wyrokiem z dnia 16 marca 2005r. sygn. akt III SA/Łd 1112/04 oddalił skargę. W orzeczeniu tym Sąd podzielił przedstawioną w decyzjach argumentację organów, że brak dowodów potwierdzających fakt wydania skarżącemu prawa jazdy powoduje, że nie można wydać skarżącemu prawa jazdy, ani wtórnika tego dokumentu. W niniejszym postępowaniu prowadzonym w wyniku wznowienia postępowania organy miały więc obowiązek ocenić, czy powoływane przez stronę we wniosku o wznowienie postępowania nowe okoliczności, nowe dowody spełniają przesłanki wynikające z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa i czy mogą stanowić podstawę uchylenia decyzji ostatecznej o odmowie wydania prawa jazdy. Jak wykazano wyżej w sprawie tej Sąd uznał, iż zaskarżone rozstrzygnięcie jest uzasadnione, znajduje oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym, którego analiza i wnioski zostały przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Taka ocena jest wynikiem obowiązujących regulacji prawnych i wypływającego z nich wniosku, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił. R.A.