III SA/Wa 1904/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniesionej przez D. J. skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 550/07 odrzucającego skargę D. J. na decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego Postanowieniem z dnia 6 września 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 550/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. J. na decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] grudnia 2006 r. w przedmiocie w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2006 r. Postanowienie to doręczono Skarżącemu 17 września 2007 r. Pismem z 11 października 2007 r., które wpłynęło do Sądu w dniu następnym, Skarżący wniósł o merytoryczne rozpatrzenie jego "wniosku" z 18 grudnia 2006 r., tj. odrzuconej skargi oraz - również - odrzuconej skargi w przedmiocie podatku leśnego (obecna sygn. akt III SA/Wa 1903/07). Zarzucił, że "Sędzia III Wydziału" nie rozpatrzył i nie podjął decyzji co do jego wniosku o stwierdzenie, czy Rada i Wójt Gminy W., ustalając podatki za lata 2003-2005 postąpił zgodnie z prawem nie uwzględniając w decyzjach ustawy o podatku leśnym. Stwierdził, iż Sędzia fragmentarycznie i tylko w kwestii formalno-administracyjnej odniósł się do jego wniosku o stwierdzenie, czy Wójt Gminy W., postąpił zgodnie z prawem wydając decyzję za 2006 r. na podstawie ww. ustawy. Skarżący wyjaśnił, że po decyzjach Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., uchylających w całości decyzje organu pierwszej instancji i przekazujących sprawę do ponownego rozpatrzenia, Wójt Gminy W. wydał takie same decyzje podatkowe, przy czym ostatnią "podzielił na dwie części", chociaż zadaniem Skarżącego jest to jedna sprawa. Podniósł, że również Sąd wydał dwa postanowienia. W związku z powyższym Skarżący wniósł o "dokończenie lub wznowienie sprawy" oraz podjęcie merytorycznych decyzji lub wskazanie "prawomocnego organu", który wyegzekwuje od Wójta Gminy W. przestrzeganie prawa oraz zmianę decyzji. Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy Skarżącego wezwano do wskazania czy pismo z 11 października 2007 r. jest skargą kasacyjną czy też skargą o wznowienie postępowania sądowego informując przy tym, iż pismo to zostało wniesione w terminie przewidzianym dla skargi kasacyjnej i tak też zostanie potraktowane w przypadku braku odpowiedzi. Pismem z dnia 31 października (data wpływu do Sądu - 5 listopada 2007 r.) Skarżący wyjaśnił, że pismo to jest skargą o wznowienie postępowania. Sąd stwierdził, że postanowienie z dnia 6 września 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 550/07 jest prawomocne od dnia 19 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania złożona została przedwcześnie. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wynika z powyższego, że skarga o wznowienie postępowania dotyczyć może wyłącznie orzeczenia, które uzyskało przymiot prawomocności. Zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W sprawie zaś niniejszej, w momencie złożenia przez Skarżącego skargi o wznowienie postępowania, co nastąpiło 12 października 2007 r., postanowienie Sądu z dnia 6 września 2007 r., którego skarga ta dotyczyła, nie było prawomocne. Nie upłynął jeszcze bowiem termin do wniesienia od tego postanowienia skargi kasacyjnej, tj. środka odwoławczego właściwego do jego zaskarżenia. Postanowienie to uzyskało przymiot prawomocności dopiero 19 października 2007 r. Oznacza to, że w dacie jej złożenia, skarga o wznowienie postępowania była – jak to już wskazano – przedwczesna. Przedwcześnie złożona skarga o wznowienie postępowania jest skargą niedopuszczalną i jako taka podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 276 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji.